Jonas 1

Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kiro ki̱mwei̱, Mukama yaaweereeri̱ Yona mu̱tabani̱ wʼAmitaayi
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 yati, “Byokya ogyende mu lu̱lwo rub̯uga lukooto lwetwa Ni̱neeva, orangire bantu baamwona nti, ‘Ncwi̱ri̱mwo ku̱bahwerekereerya, kubba nyeetegeri̱i̱ze nka kubali na bibiibi binene.’ ”
2 — Levante-se, vá à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença.
3 Bei̱tu̱ yo Yona, yaabyokeerye yaakwata muhanda gundi gwa kwi̱ru̱ki̱ra Tarasi̱i̱si̱, aleke aruge hali Mukama; yaasi̱ri̱mu̱ka Yopa, hayaagi̱i̱rye b̯wati̱ b̯ukooto bukugyenda Tarasi̱i̱si̱. Yaasasula sente zaa b̯wati̱ kumutwala, yaabutemba, agyende Tarasi̱i̱si̱ na banyakubbamwona, aruge hali Mukama.
3 Jonas se levantou, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis. Desceu a Jope, e encontrou um navio que ia para Társis. Pagou a passagem e embarcou no navio, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 Bei̱tu̱ b̯ubaali nibakugyenda, Mukama yaaleeti̱ri̱ bbuukuulu munene hoi̱ mwitaka; haabbamu bijanga byakalasanu̱ b̯ukooto, binyakubba nibili heehi̱ kwata b̯wati̱.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e levantou-se uma tempestade tão violenta, que parecia que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Ki̱kyo, kyati̱ni̱si̱i̱rye hoi̱ bakori̱ ba mu b̯wati̱. B̯uli omwei̱ yaatandika kwesengereerya kihala kya kwamwabu kibajune kizubu kibaalingimu; baaguma migugu minyakubba mu b̯wati̱, mwitaka, aleke b̯wati̱ buhuhe. Bei̱tu̱ Yona yo, yaali amaari̱ ku̱si̱ri̱mu̱ka kwansi mu b̯wati̱, aleeri̱ kandi yeebbaki̱i̱ri̱ ki̱mwei̱.
5 Então os marinheiros ficaram com medo e clamavam cada um ao seu deus. Lançaram no mar a carga que estava no navio, para que ele ficasse mais leve. Jonas, porém, havia descido ao porão do navio; ali havia se deitado, e dormia profundamente.
6 Mwomwo mu̱handu̱ wa b̯wati̱ yaamugyendera yaamu̱bu̱u̱lya, “We, osobora teetei̱ kwebbaka? Byoka olaame hali kihala kya kwamwenyu̱, kisobora ku̱twetegeerya, aleke tutahwerekeera.”
6 O capitão do navio se aproximou de Jonas e lhe disse: — O que está acontecendo com você? Agarrado no sono? Levante-se, invoque o seu deus! Talvez assim esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Kasi bakori̱ baaweerangana, “Tu̱cu̱u̱hye, aleke twege mu twe muntu atu̱gu̱mi̱ri̱ mu kizubu kiki.” Baacu̱u̱hya, baagya nali Yona.
7 Os marinheiros diziam uns aos outros: — Vamos lançar sortes para descobrir quem é o culpado desse mal que caiu sobre nós. Lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Mwomwo baamu̱b̯u̱u̱lya, “Tu̱weere, naani aleteereerye kiki kizubu? Okora mulimo ki? Oruga hai? Oruga mwihanga ki? Oli muki?”
8 Então lhe disseram: — Agora nos diga: Quem é o culpado por este mal que nos aconteceu? Qual é a sua ocupação? De onde você vem? Qual a sua terra? E de que povo você é?
9 Yona yaabei̱ramu yati, “Ndi Mu̱hebbu̱rana, ndamya Mukama, Ruhanga wa mwiguru, munyakuhanga nsi neitaka.”
9 Jonas respondeu: — Eu sou hebreu e temo o
10 Yona yeeyongera kubaweera, “Nkwi̱ru̱ka kuruga hali Mukama.” Habwaki̱kyo, badulu baati̱i̱ni̱ri̱ hoi̱ hoi̱, kandi baamu̱b̯u̱u̱lya, “Kiki kyani kyokoori̱?”
10 Então os homens ficaram com muito medo e lhe perguntaram: — O que é isso que você fez? Pois aqueles homens sabiam que Jonas estava fugindo da presença do
11 B̯u̱b̯wonu, bbuukuulu na bijanga, byeyongerengi̱-bweyongeri̱. Habwaki̱kyo, bakori̱ baabu̱u̱lya Yona, “Kyani twe, kitwakukola, kyaleetera i̱taka kwema?”
11 Então lhe perguntaram: — O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? Disseram isto porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Yona yaabei̱ramu yati, “Mu̱nsenge mungume mwitaka; li̱kwi̱za kwema. Kubba nyeegi̱ri̱ yogo bbuukuulu hamwenya na bijanga, bi̱i̱zi̱ri̱ hab̯wa nsobi̱ gyange.”
12 Jonas respondeu: — Peguem-me e me lancem no mar; então o mar ficará calmo. Porque eu sei que, por minha causa, esta grande tempestade caiu sobre vocês.
13 Bei̱tu̱ bo, baalwani̱si̱i̱rye kugoza magyenda ku mutanda. Kyonkei, batakasobore hab̯wakubba bbuukuulu na bijanga byeyongerengi̱-bweyongeri̱ kwakalasani̱a.
13 Em vez disso, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 Habwaki̱kyo, bakori̱ beesengereerye Mukama nibakoba yati, “Beiraba Mukama, otatwi̱ta hab̯wa yogo mudulu; kandi otatujunaana hab̯wa ku̱mwi̱ti̱ra b̯usa, hab̯wakubba we Mukama weewe oki̱koori̱ nka ku̱wendeerye.”
14 Então clamaram ao Senhor e disseram: — Ah!
15 Mwomwo baasenga Yona, baamuguma mwitaka; lyema.
15 Em seguida, os marinheiros pegaram Jonas e o lançaram no mar; e a fúria do mar se acalmou.
16 Kiki kyabaleeteeri̱ ku̱ti̱i̱na hoi̱ Mukama, na kumusaara kyonzira, kandi, beeragani̱sya kumukooranga.
16 Então esses homens temeram muito o Senhor ; ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 Bu̱baagu̱mi̱ri̱ Yona mwitaka, Mukama yaasi̱ndi̱ki̱ri̱ nsu̱ gikooto gyamumera. Yona yaamaari̱ mu nda gya nsu̱, minsi misatu na majolo gasatu.
17 O Senhor ordenou que um grande peixe engolisse Jonas. E Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.