Jonas 1

Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kiro ki̱mwei̱, Mukama yaaweereeri̱ Yona mu̱tabani̱ wʼAmitaayi
1 Ora, a Palavra do SENHOR veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 yati, “Byokya ogyende mu lu̱lwo rub̯uga lukooto lwetwa Ni̱neeva, orangire bantu baamwona nti, ‘Ncwi̱ri̱mwo ku̱bahwerekereerya, kubba nyeetegeri̱i̱ze nka kubali na bibiibi binene.’ ”
2 Levanta-te, vai à Nínive, aquela grande cidade, e clama contra ela, pois a sua maldade subiu diante de mim.
3 Bei̱tu̱ yo Yona, yaabyokeerye yaakwata muhanda gundi gwa kwi̱ru̱ki̱ra Tarasi̱i̱si̱, aleke aruge hali Mukama; yaasi̱ri̱mu̱ka Yopa, hayaagi̱i̱rye b̯wati̱ b̯ukooto bukugyenda Tarasi̱i̱si̱. Yaasasula sente zaa b̯wati̱ kumutwala, yaabutemba, agyende Tarasi̱i̱si̱ na banyakubbamwona, aruge hali Mukama.
3 Mas Jonas se levantou para fugir para Társis, longe da presença do SENHOR, e desceu a Jope, onde encontrou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, longe da presença do SENHOR.
4 Bei̱tu̱ b̯ubaali nibakugyenda, Mukama yaaleeti̱ri̱ bbuukuulu munene hoi̱ mwitaka; haabbamu bijanga byakalasanu̱ b̯ukooto, binyakubba nibili heehi̱ kwata b̯wati̱.
4 Mas o SENHOR enviou um grande vento ao mar, e houve uma poderosa tempestade no mar, de modo que o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 Ki̱kyo, kyati̱ni̱si̱i̱rye hoi̱ bakori̱ ba mu b̯wati̱. B̯uli omwei̱ yaatandika kwesengereerya kihala kya kwamwabu kibajune kizubu kibaalingimu; baaguma migugu minyakubba mu b̯wati̱, mwitaka, aleke b̯wati̱ buhuhe. Bei̱tu̱ Yona yo, yaali amaari̱ ku̱si̱ri̱mu̱ka kwansi mu b̯wati̱, aleeri̱ kandi yeebbaki̱i̱ri̱ ki̱mwei̱.
5 Então os marinheiros ficaram com medo, e cada homem clamou ao seu deus, e lançaram as cargas que estavam no navio ao mar, para o aliviarem. Mas Jonas desceu ao porão do navio, e deitado, dormiu profundamente.
6 Mwomwo mu̱handu̱ wa b̯wati̱ yaamugyendera yaamu̱bu̱u̱lya, “We, osobora teetei̱ kwebbaka? Byoka olaame hali kihala kya kwamwenyu̱, kisobora ku̱twetegeerya, aleke tutahwerekeera.”
6 E o mestre do navio dirigiu-se a ele, e disse-lhe: que tens, ó dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus, talvez assim, Deus pensará em nós, para que não pereçamos.
7 Kasi bakori̱ baaweerangana, “Tu̱cu̱u̱hye, aleke twege mu twe muntu atu̱gu̱mi̱ri̱ mu kizubu kiki.” Baacu̱u̱hya, baagya nali Yona.
7 E disseram cada um ao seu companheiro: vinde, e lancemos sorte, para que saibamos por que causa esse mal está sobre nós. Assim eles lançaram sorte, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Mwomwo baamu̱b̯u̱u̱lya, “Tu̱weere, naani aleteereerye kiki kizubu? Okora mulimo ki? Oruga hai? Oruga mwihanga ki? Oli muki?”
8 Então eles lhe disseram: diga-nos, lhe pedimos, por causa de quem este mal está sobre nós? Qual é a tua ocupação? De onde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Yona yaabei̱ramu yati, “Ndi Mu̱hebbu̱rana, ndamya Mukama, Ruhanga wa mwiguru, munyakuhanga nsi neitaka.”
9 E ele lhes disse: eu sou hebreu, e temo ao SENHOR, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Yona yeeyongera kubaweera, “Nkwi̱ru̱ka kuruga hali Mukama.” Habwaki̱kyo, badulu baati̱i̱ni̱ri̱ hoi̱ hoi̱, kandi baamu̱b̯u̱u̱lya, “Kiki kyani kyokoori̱?”
10 Então os homens se encheram de medo, e disseram-lhe: por que tu fizeste isto? Pois os homens sabiam que ele fugia da presença do SENHOR, porque ele lhes tinha dito.
11 B̯u̱b̯wonu, bbuukuulu na bijanga, byeyongerengi̱-bweyongeri̱. Habwaki̱kyo, bakori̱ baabu̱u̱lya Yona, “Kyani twe, kitwakukola, kyaleetera i̱taka kwema?”
11 Então disseram-lhe: o que devemos fazer contigo, para que o mar se acalme para nós? Pois o mar estava agitado e tempestuoso.
12 Yona yaabei̱ramu yati, “Mu̱nsenge mungume mwitaka; li̱kwi̱za kwema. Kubba nyeegi̱ri̱ yogo bbuukuulu hamwenya na bijanga, bi̱i̱zi̱ri̱ hab̯wa nsobi̱ gyange.”
12 E ele lhes disse: levantai-me, e lançai-me ao mar, para que ele se acalme; pois eu sei que é por minha causa que esta grande tempestade está sobre vós.
13 Bei̱tu̱ bo, baalwani̱si̱i̱rye kugoza magyenda ku mutanda. Kyonkei, batakasobore hab̯wakubba bbuukuulu na bijanga byeyongerengi̱-bweyongeri̱ kwakalasani̱a.
13 Entretanto, os homens remaram forte, para trazer o navio à terra, mas eles não conseguiram, pois o mar estava agitado e tempestuoso contra eles.
14 Habwaki̱kyo, bakori̱ beesengereerye Mukama nibakoba yati, “Beiraba Mukama, otatwi̱ta hab̯wa yogo mudulu; kandi otatujunaana hab̯wa ku̱mwi̱ti̱ra b̯usa, hab̯wakubba we Mukama weewe oki̱koori̱ nka ku̱wendeerye.”
14 Por isso eles clamaram ao SENHOR, e disseram: nós te rogamos, ó SENHOR! Nós te rogamos, que não nos deixe perecer por causa da vida deste homem, e que não ponha sobre nós sangue inocente; pois tu, ó SENHOR, fizeste o que desejavas.
15 Mwomwo baasenga Yona, baamuguma mwitaka; lyema.
15 Então eles tomaram Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 Kiki kyabaleeteeri̱ ku̱ti̱i̱na hoi̱ Mukama, na kumusaara kyonzira, kandi, beeragani̱sya kumukooranga.
16 Então os homens temeram muito ao SENHOR, ofereceram sacrifício ao SENHOR e fizeram votos.
17 Bu̱baagu̱mi̱ri̱ Yona mwitaka, Mukama yaasi̱ndi̱ki̱ri̱ nsu̱ gikooto gyamumera. Yona yaamaari̱ mu nda gya nsu̱, minsi misatu na majolo gasatu.
17 Mas o SENHOR havia preparado um grande peixe, para que engolisse Jonas. E ele esteve no ventre do peixe três dias e três noites.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.