Gênesis 27
Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs NTLH
1 I̱saka b̯u̱yaagu̱lu̱u̱si̱ri̱, yaahwi̱sa yaalekaho kuwona. Kasi yeeta Esau̱ mu̱tabani̱ waamwe mu̱handu̱ naakoba yati, “Esau̱.”
1 Isaque já estava bem velho e havia ficado cego. Um dia ele chamou Esaú, o seu filho mais velho, e disse: — Meu filho! — Estou aqui, pai — respondeu ele.
2 I̱saka yaamuweera naakoba yati, “Mwana wange ngu̱lu̱u̱si̱ri̱, ti̱nyeegi̱ri̱ kiro kindikweramwo.
2 O pai lhe disse: — Você está vendo que estou velho e um dia desses vou morrer.
3 Kwata byaku̱hi̱i̱gi̱sya, byaku̱lwani̱sya, nsahu na b̯uta b̯wamu, gyenda ompigireyo kisolo.
3 Pegue o seu arco e as suas flechas, vá até o campo e cace um animal.
4 Onti̱mbi̱re bidyo bi̱nolu̱, bi̱nyendya, onseegeerye ndye, aleke nkuhe mu̱gi̱sa ntakakwi̱ri̱.”
4 Prepare uma comida saborosa, como eu gosto, e traga aqui para mim. Depois de comer, eu lhe darei a minha bênção, antes de morrer.
5 Mu kasu̱mi̱ kakwo, I̱saka b̯uyaali nakubaza na mu̱tabani̱ waamwe Esau̱, Rebbeeka yaali naakwetegeerya. Esau̱ b̯u̱yaagyendi̱ri̱ ku̱hi̱i̱ga mwirungu aleke aleete nnyama,
5 Acontece que Rebeca escutou o que Isaque disse a Esaú. Por isso, quando ele saiu para caçar,
6 Rebbeeka yaasi̱geeri̱ yaaweera mu̱tabani̱ waamwe Yakobbo naakoba yati, “Nyeegwi̱ri̱ Bbaawu nakuweera weenyu̱ Esau̱ naakoba yati,
6 ela disse a Jacó: — Escutei agora mesmo uma conversa do seu pai com o seu irmão Esaú. O seu pai disse assim:
7 ‘Ndeterayo nnyama onti̱mbi̱re bidyo bi̱nolu̱ ndye, aleke nkusabire mu̱gi̱sa kuruga hali Mukama ntakakwi̱ri̱.’
7 “Vá caçar um animal e prepare uma comida saborosa para mim. Depois de comer, eu lhe darei a minha bênção na presença de Deus, o Senhor , antes de morrer.”
8 Hati̱ nu mwana wange nzegwa, kandi okore kinkukuweera.
8 Agora, meu filho — continuou Rebeca — escute bem e faça o que eu vou dizer.
9 Gyenda mwigana lya mbu̱li̱ ondetereyo mbu̱li̱ ibiri zito zirungi nzi̱ti̱mbi̱re bbaawu adye, nka kwakwendya.
9 Vá ao lugar onde estão os nossos animais e traga dois cabritos dos melhores. Eu vou preparar uma comida saborosa, como o seu pai gosta,
10 Omu̱segereerye adye, aleke akusabire mu̱gi̱sa atakakwi̱ri̱.”
10 e você vai levá-la para ele comer. Depois o seu pai vai abençoar você, antes que ele morra.
11 Bei̱tu̱ Yakobbo yei̱ri̱ri̱mwo mmaawe naakoba yati, “Weetu̱ Esau̱ kaali na byoza ku mubiri, gya gwange gwicala gu̱tereeru̱.
11 Aí Jacó disse à mãe: — O meu irmão é muito peludo, e eu não.
12 Bbaabba yaakangazagaza akanzagya ntali na byoza akwi̱za kwega mmu̱gobeerye, nkubba nyeeleteeri̱ mukyeno mu kiikaru kya mu̱gi̱sa.”
12 Se o meu pai me apalpar e descobrir que sou eu, ele vai saber que eu estou tentando enganá-lo. Então ele vai me amaldiçoar em vez de me abençoar.
13 Mmaawe yaamwi̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Mwana wange, leka mukyenu gwamu gubbe hali gya. Ki̱handu̱ kora ki̱nku̱wereeri̱, ondetereyo mbu̱li̱.”
13 Mas a mãe respondeu: — Nesse caso, que a maldição caia sobre mim, meu filho. Faça exatamente o que eu disse: vá e traga os cabritos para mim.
14 Nahab̯waki̱kyo, Yakobbo yaagyendi̱ri̱ yaaleetera mmaawe nyama, yaati̱mbi̱ri̱ yaasegeerya I̱saka yaadya bidyo bi̱ku̱nola, nka ku̱yendyengi̱.
14 Jacó foi, pegou os cabritos e os levou à mãe, e ela preparou uma comida saborosa, como Isaque gostava.
15 Nahab̯waki̱kyo, Rebbeeka yaagyendi̱ri̱ yaaleeta bilwalu bikukirayo b̯urungi bya mu̱tabani̱ waamwe mu̱handu̱ Esau̱ biyaali abi̱i̱ki̱ri̱, yaabi̱lwalya Yakobbo mu̱tabani̱ waamwe muto.
15 Depois ela pegou a melhor roupa de Esaú, que estava guardada em casa, e com ela vestiu Jacó.
16 Yaamu̱lwali̱i̱rye kikuta kya mbu̱li̱ mu mikono na mwi̱coti̱ ha byoza bitali.
16 Com a pele dos cabritos ela cobriu as mãos e o pescoço de Jacó, que não tinha pelos.
17 Yaamu̱kwatya bidyo birungi na migati biyaali ati̱mbi̱ri̱.
17 Depois entregou a Jacó a comida gostosa e o pão que ela havia feito.
18 Yakobbo yaagyendi̱ri̱ hali bbaawe yaamweta naakoba yati, “Bbaabba” Bbaawe yei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Ndi haha mwanange, weewe naani?”
18 Então Jacó foi até onde o pai estava e disse: — Pai! — Aqui estou — respondeu ele. — Quem é você, meu filho?
19 Yakobbo yei̱ri̱ri̱mwo bbaawe naakoba yati, “Gyagya Esau̱ mu̱zegei̱zo waamu, nkoori̱ ki̱wandagi̱i̱ri̱ nkore, icaara odye nyama gi̱mpi̱gi̱ri̱, aleke onsabi̱re mu̱gi̱sa.”
19 — Eu sou Esaú, o seu filho mais velho — disse Jacó. — Já fiz o que o senhor mandou. Levante-se, por favor; sente-se, coma da carne do animal que cacei e depois me abençoe.
20 Bei̱tu̱ I̱saka yaab̯u̱u̱li̱i̱rye mu̱tabani̱ naakoba yati, “Mwanange, kisolo okyagi̱i̱rye teetei̱ wangu wangu yatyo?” Yakobbo yaamwi̱ramwo naakoba yati, “Hab̯wakubba Mukama Ruhanga waamu ampeeri̱ mu̱gi̱sa.”
20 Aí Isaque perguntou: — Mas como foi que você achou a caça tão depressa, meu filho? Jacó respondeu: — O
21 Kasi I̱saka yaaweera Yakobbo naakoba yati, “Banza weesegya heehi̱ nkukwateho aleke nkwetegereze nka kwoli weewe mwana wange Esau̱.”
21 Então Isaque disse a Jacó: — Chegue mais perto para que eu possa apalpar você. Assim vou saber se você é Esaú mesmo ou não.
22 Yakobbo yeesegeerye heehi̱ na bbaawe, I̱saka, yaamu̱kwatakwata, naakoba yati, “Iraka lya Yakobbo, bei̱tu̱ kandi mikono myʼEsau̱.”
22 Jacó chegou perto de Isaque, e ele o apalpou e disse: — A sua voz é a voz de Jacó, mas as mãos parecem as mãos de Esaú.
23 Nahaahwo, atakamulengere kubba mikono myamwe myaliho kikuta nkʼEsau̱ waab̯u, kasi yaamuha mu̱gi̱sa.
23 Assim, Isaque não reconheceu que era Jacó, pois as suas mãos estavam peludas como as de Esaú, e por isso ele o abençoou.
24 I̱saka yaamu̱b̯u̱u̱li̱i̱rye naakoba yati, “Kwo mali̱ oli weewe mu̱tabani̱ wange Esau̱?” Yakobbo yaamwi̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Ndi gyagya.”
24 Mas, antes de abençoá-lo, perguntou mais uma vez: — Você é mesmo o meu filho Esaú? — Sou, sim — respondeu Jacó.
25 Bbaawe yaagyendi̱ri̱ mu mei̱so yaamuweera naakoba yati. “Nsegeerya heehi̱ aleke ndye ha mu̱hi̱i̱go gwamu, kwokwo nkuhe mu̱gi̱sa.” Yakobbo yaagu̱mu̱leteeri̱, yaadya yaamuha na maaci yanywa.
25 Então o pai disse: — Traga a carne da caça para que eu coma. Depois eu o abençoarei. Jacó serviu a comida ao seu pai e também trouxe vinho. Isaque comeu, e bebeu,
26 Kasi mwomwo bbaawe I̱saka yaamuweera naakoba yati, “Weesegya heehi̱, mwana wange, onywegere.”
26 e depois disse: — Venha cá, meu filho, e me dê um beijo.
27 Nahab̯waki̱kyo Yakobbo yeesegeerye hali bbaawe yaamu̱nywegera, I̱saka yeegwi̱ri̱ ku̱hu̱nya kwa bilwalu bya mwana waamwe, yaamusabira mu̱gi̱sa naakoba yati,
27 Jacó chegou perto e beijou o pai. Quando sentiu o cheiro da roupa que Jacó estava usando, Isaque o abençoou e disse assim: “Ah! O cheiro do meu filho é como o cheiro de um campo que o
28 Leka Ruhanga akugumire ndagali̱ na lu̱me kuruga mwiguru,
28 Meu filho, que Deus lhe dê o orvalho do céu; que os seus campos produzam boas colheitas e fartura de trigo e vinho.
29 Leka mahanga gakuheerezenge, bantu nibakutamwo ki̱ti̱i̱ni̱sa, waalemanga beenyu̱ bensei̱, kandi na baana ba mmaawu bali̱ku̱ku̱ndi̱ra malu̱ nibakutamwo ki̱ti̱i̱ni̱sa. Mukyenu gu̱bbenge hali yogwo yensei̱ yaakukyenanga, na mu̱gi̱sa hali yogwo yensei̱ yaakuhanga mu̱gi̱sa!”
29 Que nações sejam dominadas por você, e que você seja respeitado pelos povos. Que você mande nos seus parentes, e que os descendentes da sua mãe o tratem com respeito. Malditos sejam aqueles que o amaldiçoarem, e que sejam abençoados os que o abençoarem!”
30 I̱saka b̯u̱yaamaari̱ kuha Yakobbo mu̱gi̱sa, Yakobbo naacakarugaho mu mei̱so ga bbaawe, hooho Esau̱ yaadwereeri̱ kuruga mu mu̱hi̱i̱go gwamwe.
30 Isaque acabou de dar a bênção, e Jacó ia saindo, quando Esaú chegou, vindo da caçada.
31 Esau̱ de yaati̱mbi̱ri̱ bidyo bi̱nolu̱, yaabi̱segereerya bbaawe yaakoba yati, “Bbaabba, byoka odye ha mu̱hi̱i̱go gwange aleke ompe mu̱gi̱sa.”
31 Ele também fez uma comida gostosa e levou para o pai. Aí disse: — Levante-se, por favor, coma da caça que eu matei e depois me abençoe.
32 Bbaawe I̱saka yaamu̱b̯u̱u̱li̱i̱rye naakoba yati, “We oli naani?” Esau̱ yaamwi̱ri̱ri̱mwo naakoba “Ndi gyagya Esau̱, mu̱tabani̱ waamu mu̱zeegeezo.”
32 Então Isaque perguntou: — Quem é você? — Eu sou Esaú, o seu filho mais velho.
33 Nahab̯waki̱kyo, I̱saka yei̱ru̱ndu̱kiri̱ yaab̯u̱u̱lya naakoba yati, “Naani kandi mu̱nyaku̱hi̱i̱ga kisolo akandetera nyama nyaadya uwe otakei̱zi̱ri̱ nyamu̱ha mu̱gi̱sa, kandi kwo agu̱tu̱ngi̱ri̱.”
33 Isaque ficou agitado e começou a tremer muito. E disse: — Então quem foi que caçou um animal e trouxe para mim? Eu comi antes que você chegasse e dei àquele homem a minha bênção. Ele é quem será abençoado.
34 Esau̱ b̯u̱yeegwi̱ri̱ bigambu bya bbaawe yaamu̱weereeri̱, yaataagi̱ri̱ neiraka lya hakyendi̱ yaalira naakoba yati, “Beiraba bbaabba nagya hakiri mpaho mu̱gi̱sa!”
34 Quando Esaú ouviu isso, deu um grito cheio de amargura e disse: — Meu pai, dê a sua bênção para mim também!
35 Bei̱tu̱ bbaawe yaamwi̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Weenyu̱ ei̱zi̱ri̱ haha yangobyagobya, mu̱gi̱sa gwamu agu̱tweri̱.”
35 Porém Isaque respondeu: — O seu irmão veio, me enganou e ficou com a bênção que era sua.
36 Esau̱ yei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Weetu̱ akusemeera kweteb̯wa Yakobbo, kubba yaakanziba mirundi mibiri, yaatweri̱ mugab̯u gwange gwa b̯ugwete nka mu̱zegei̱zo kandi hataati̱ antoori̱ho mu̱gi̱sa gwange.” Esau̱ yei̱ri̱ri̱ yaab̯u̱u̱lya bbaawe yati, “Toli na mu̱gi̱sa gundi gwensei̱ gwonti̱gi̱i̱ri̱ho mali̱?”
36 Esaú disse: — Esta é a segunda vez que ele me engana. Foi com razão que puseram nele o nome de Jacó . Primeiro ele me tirou os direitos de filho mais velho e agora tirou a bênção que era minha. Pai, será que o senhor não guardou nenhuma bênção para mim?
37 I̱saka yei̱ri̱ri̱mwo Esau̱ naakoba yati, “Nyamu̱teeri̱ kadei abbe mukama waamu, na banyaruganda bensei̱ bamuheerezenge, mmu̱heeri̱ byakudya na byakunywa. Mwana wange hataati̱ nkukolere kyani?”
37 Isaque respondeu: — Eu já dei a Jacó autoridade sobre você e fiz com que todos os parentes de Jacó sejam escravos dele. Também disse que ele terá muito trigo e muito vinho. Agora não posso fazer nada por você, meu filho.
38 Esau̱ yei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Bbaabba, olina mu̱gi̱sa gwogwo gu̱mwei̱ gusa mali̱? Beiraba bbaabba nagya mpaho mu̱gi̱sa.” Nahahwo Esau̱ yaatamwo kizabiro.
38 Porém Esaú insistiu: — Será que o senhor tem só uma bênção? Abençoe também a mim, meu pai. E começou a chorar alto.
39 Nahab̯waki̱kyo, bbaawe I̱saka yaamwi̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Okwi̱zanga kwicala mu nsi gi̱teerya bidyo kandi gitagira ndagali̱ na lu̱me biruga mwiguru.
39 Então Isaque disse: “Você viverá longe de terras boas e longe do orvalho que cai do céu.
40 Oliicala nolindwanga mpirima gyamu, nooheerezanga weenyu̱, woolilwana okasi̱ngu̱ra mwomwo olyetolaho kijumo kya b̯wiru.”
40 Você viverá pela sua espada e será empregado do seu irmão. Porém, quando você se revoltar, se livrará dele.”
41 Esau̱ yaanobi̱ri̱ Yakobbo hab̯wa kumutoolaho mu̱gi̱sa gunyakubba niguli gwamwe. Yaabazi̱ri̱ yankei naakoba yati, “Bbaabba ali heehi̱ ku̱kwa. B̯utwakamala kumuziika ni̱nzi̱ta weetu̱.”
41 Esaú ficou com ódio de Jacó porque o seu pai tinha dado a ele a bênção. Então pensou assim: “O meu pai vai morrer logo. Quando acabarem os dias de luto, vou matar o meu irmão.”
42 Muntu wondi yaaweereeri̱ Rebbeeka bigambu bya mu̱tabani̱ waamwe mu̱handu̱ Esau̱ yaabazi̱ri̱. Nahab̯waki̱kyo yaatu̱mi̱si̱i̱rye bamwetere Yakobbo mu̱tabani̱ waamwe muto. Yaamuweera naakoba yati, “Weenyu̱ Esau̱ akutegeka ku̱kwi̱ta, hab̯wa ki̱kyo ki̱wamu̱koori̱.
42 Rebeca ficou sabendo do plano de Esaú e mandou chamar Jacó. Ela disse: — Escute aqui! O seu irmão Esaú está planejando se vingar de você; ele quer matá-lo.
43 Weegwa hati̱ kinkukuweera mu̱tabani̱ wange, byoka oi̱ru̱ke ogyenda hali weetu̱ Labbani̱ mu Harani̱.
43 Por isso, meu filho, preste atenção. Vá agora mesmo para a casa de Labão, o meu irmão, que mora em Harã.
44 Oicale nayo hab̯wa kei̱re ku̱doosya ki̱ni̱ga kya weenyu̱ Esau̱ b̯ukilimalika.
44 Fique algum tempo lá com ele, até que passe o ódio do seu irmão,
45 Asobore kwebeera ki̱wamu̱koori̱. Hei̱nyu̱ma, nkwi̱za kukutumira baku̱syomeyo kuruga Harani̱, kubba nkwendya kwahi kufeerwa batabani̱ bange babiri mu kiro ki̱mwei̱.”
45 e ele esqueça aquilo que você lhe fez. Nessa ocasião eu mandarei alguém para trazer você de volta. Não quero perder os meus dois filhos num dia só!
46 Mwomwo Rebbeeka yaaweera I̱saka naakoba yati, “Ntami̱i̱rwe ki̱mwei̱ kwicala na bakali̱ Bahi̱i̱ti̱, hakiri nkwa Yakobbo kutunga mu̱kali̱ Mu̱hi̱i̱ti̱ nka yogwo.”
46 Depois Rebeca foi falar com Isaque e disse: — Estou aborrecida da vida por causa dessas mulheres heteias com quem Esaú casou. Se Jacó também casar com uma dessas heteias, será melhor que eu morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.