Gênesis 27
Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs NAA
1 I̱saka b̯u̱yaagu̱lu̱u̱si̱ri̱, yaahwi̱sa yaalekaho kuwona. Kasi yeeta Esau̱ mu̱tabani̱ waamwe mu̱handu̱ naakoba yati, “Esau̱.”
1 Quando Isaque envelheceu e os seus olhos se enfraqueceram, a ponto de não mais poder ver, chamou Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: — Meu filho! Esaú respondeu: — Aqui estou!
2 I̱saka yaamuweera naakoba yati, “Mwana wange ngu̱lu̱u̱si̱ri̱, ti̱nyeegi̱ri̱ kiro kindikweramwo.
2 O pai lhe disse: — Estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 Kwata byaku̱hi̱i̱gi̱sya, byaku̱lwani̱sya, nsahu na b̯uta b̯wamu, gyenda ompigireyo kisolo.
3 Pegue agora as suas armas, a sua aljava e o seu arco, vá ao campo e apanhe para mim alguma caça.
4 Onti̱mbi̱re bidyo bi̱nolu̱, bi̱nyendya, onseegeerye ndye, aleke nkuhe mu̱gi̱sa ntakakwi̱ri̱.”
4 Faça uma comida saborosa, como eu aprecio, e traga aqui para mim, para que eu coma e abençoe você antes que eu morra.
5 Mu kasu̱mi̱ kakwo, I̱saka b̯uyaali nakubaza na mu̱tabani̱ waamwe Esau̱, Rebbeeka yaali naakwetegeerya. Esau̱ b̯u̱yaagyendi̱ri̱ ku̱hi̱i̱ga mwirungu aleke aleete nnyama,
5 Rebeca esteve escutando enquanto Isaque falava com Esaú, seu filho. E Esaú foi ao campo para apanhar a caça e trazê-la.
6 Rebbeeka yaasi̱geeri̱ yaaweera mu̱tabani̱ waamwe Yakobbo naakoba yati, “Nyeegwi̱ri̱ Bbaawu nakuweera weenyu̱ Esau̱ naakoba yati,
6 Então Rebeca disse a Jacó, seu filho: — Ouvi seu pai falar com Esaú, o seu irmão. Ele disse:
7 ‘Ndeterayo nnyama onti̱mbi̱re bidyo bi̱nolu̱ ndye, aleke nkusabire mu̱gi̱sa kuruga hali Mukama ntakakwi̱ri̱.’
7 “Traga uma caça e faça uma comida saborosa para mim, para que eu coma e o abençoe na presença do Senhor , antes que eu morra.”
8 Hati̱ nu mwana wange nzegwa, kandi okore kinkukuweera.
8 Agora, meu filho, escute as minhas palavras e faça o que lhe ordeno.
9 Gyenda mwigana lya mbu̱li̱ ondetereyo mbu̱li̱ ibiri zito zirungi nzi̱ti̱mbi̱re bbaawu adye, nka kwakwendya.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois bons cabritos. Deles farei uma saborosa comida para o seu pai, como ele aprecia.
10 Omu̱segereerye adye, aleke akusabire mu̱gi̱sa atakakwi̱ri̱.”
10 Você a levará ao seu pai, para que a coma e o abençoe, antes que ele morra.
11 Bei̱tu̱ Yakobbo yei̱ri̱ri̱mwo mmaawe naakoba yati, “Weetu̱ Esau̱ kaali na byoza ku mubiri, gya gwange gwicala gu̱tereeru̱.
11 Mas Jacó disse a Rebeca, sua mãe: — Esaú, meu irmão, é um homem peludo, e eu sou um homem de pele lisa.
12 Bbaabba yaakangazagaza akanzagya ntali na byoza akwi̱za kwega mmu̱gobeerye, nkubba nyeeleteeri̱ mukyeno mu kiikaru kya mu̱gi̱sa.”
12 Se o meu pai me apalpar, passarei a ser visto por ele como zombador e trarei sobre mim maldição e não bênção.
13 Mmaawe yaamwi̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Mwana wange, leka mukyenu gwamu gubbe hali gya. Ki̱handu̱ kora ki̱nku̱wereeri̱, ondetereyo mbu̱li̱.”
13 A mãe respondeu: — Caia sobre mim essa maldição, meu filho. Faça somente o que eu digo: vá e traga os cabritos para mim.
14 Nahab̯waki̱kyo, Yakobbo yaagyendi̱ri̱ yaaleetera mmaawe nyama, yaati̱mbi̱ri̱ yaasegeerya I̱saka yaadya bidyo bi̱ku̱nola, nka ku̱yendyengi̱.
14 Ele foi, pegou os cabritos e os trouxe a sua mãe, que fez uma saborosa comida, como o pai dele apreciava.
15 Nahab̯waki̱kyo, Rebbeeka yaagyendi̱ri̱ yaaleeta bilwalu bikukirayo b̯urungi bya mu̱tabani̱ waamwe mu̱handu̱ Esau̱ biyaali abi̱i̱ki̱ri̱, yaabi̱lwalya Yakobbo mu̱tabani̱ waamwe muto.
15 Depois, Rebeca pegou a melhor roupa de Esaú, seu filho mais velho, roupa que tinha consigo em casa, e vestiu Jacó, seu filho mais novo.
16 Yaamu̱lwali̱i̱rye kikuta kya mbu̱li̱ mu mikono na mwi̱coti̱ ha byoza bitali.
16 Com a pele dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço.
17 Yaamu̱kwatya bidyo birungi na migati biyaali ati̱mbi̱ri̱.
17 Então entregou a Jacó, seu filho, a comida saborosa e o pão que havia preparado.
18 Yakobbo yaagyendi̱ri̱ hali bbaawe yaamweta naakoba yati, “Bbaabba” Bbaawe yei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Ndi haha mwanange, weewe naani?”
18 Jacó foi a seu pai e disse: — Meu pai! Ele respondeu: — Fale! Quem é você, meu filho?
19 Yakobbo yei̱ri̱ri̱mwo bbaawe naakoba yati, “Gyagya Esau̱ mu̱zegei̱zo waamu, nkoori̱ ki̱wandagi̱i̱ri̱ nkore, icaara odye nyama gi̱mpi̱gi̱ri̱, aleke onsabi̱re mu̱gi̱sa.”
19 Jacó respondeu a seu pai: — Sou Esaú, seu filho primogênito. Fiz o que o senhor ordenou. Levante-se, por favor; sente-se e coma da minha caça, para que depois o senhor me abençoe.
20 Bei̱tu̱ I̱saka yaab̯u̱u̱li̱i̱rye mu̱tabani̱ naakoba yati, “Mwanange, kisolo okyagi̱i̱rye teetei̱ wangu wangu yatyo?” Yakobbo yaamwi̱ramwo naakoba yati, “Hab̯wakubba Mukama Ruhanga waamu ampeeri̱ mu̱gi̱sa.”
20 Isaque perguntou a seu filho: — Como foi que você conseguiu achar a caça tão depressa, meu filho? Ele respondeu: — Porque o
21 Kasi I̱saka yaaweera Yakobbo naakoba yati, “Banza weesegya heehi̱ nkukwateho aleke nkwetegereze nka kwoli weewe mwana wange Esau̱.”
21 Então Isaque disse a Jacó: — Chegue mais perto, para que eu o apalpe, meu filho, e veja se você é meu filho Esaú ou não.
22 Yakobbo yeesegeerye heehi̱ na bbaawe, I̱saka, yaamu̱kwatakwata, naakoba yati, “Iraka lya Yakobbo, bei̱tu̱ kandi mikono myʼEsau̱.”
22 Jacó se aproximou de Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: — A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú.
23 Nahaahwo, atakamulengere kubba mikono myamwe myaliho kikuta nkʼEsau̱ waab̯u, kasi yaamuha mu̱gi̱sa.
23 E não o reconheceu, porque as mãos realmente estavam peludas como as de seu irmão Esaú. E o abençoou.
24 I̱saka yaamu̱b̯u̱u̱li̱i̱rye naakoba yati, “Kwo mali̱ oli weewe mu̱tabani̱ wange Esau̱?” Yakobbo yaamwi̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Ndi gyagya.”
24 Então perguntou: — Você é mesmo o meu filho Esaú? Ele respondeu: — Eu sou.
25 Bbaawe yaagyendi̱ri̱ mu mei̱so yaamuweera naakoba yati. “Nsegeerya heehi̱ aleke ndye ha mu̱hi̱i̱go gwamu, kwokwo nkuhe mu̱gi̱sa.” Yakobbo yaagu̱mu̱leteeri̱, yaadya yaamuha na maaci yanywa.
25 Então disse: — Traga isso para perto de mim, para que eu coma da caça de meu filho e o abençoe. Jacó a levou até ele e o pai comeu. Trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Kasi mwomwo bbaawe I̱saka yaamuweera naakoba yati, “Weesegya heehi̱, mwana wange, onywegere.”
26 Então Isaque, seu pai, lhe disse: — Venha cá e me dê um beijo, meu filho.
27 Nahab̯waki̱kyo Yakobbo yeesegeerye hali bbaawe yaamu̱nywegera, I̱saka yeegwi̱ri̱ ku̱hu̱nya kwa bilwalu bya mwana waamwe, yaamusabira mu̱gi̱sa naakoba yati,
27 Ele se aproximou e o beijou. Então o pai aspirou o cheiro da roupa dele e o abençoou. Ele disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o
28 Leka Ruhanga akugumire ndagali̱ na lu̱me kuruga mwiguru,
28 Deus lhe dê do orvalho do céu, e da exuberância da terra, e fartura de trigo e de vinho.
29 Leka mahanga gakuheerezenge, bantu nibakutamwo ki̱ti̱i̱ni̱sa, waalemanga beenyu̱ bensei̱, kandi na baana ba mmaawu bali̱ku̱ku̱ndi̱ra malu̱ nibakutamwo ki̱ti̱i̱ni̱sa. Mukyenu gu̱bbenge hali yogwo yensei̱ yaakukyenanga, na mu̱gi̱sa hali yogwo yensei̱ yaakuhanga mu̱gi̱sa!”
29 Que povos sirvam você, e nações o reverenciem. Que você seja senhor de seus irmãos, e os filhos de sua mãe se curvem diante de você. Maldito seja quem o amaldiçoar, e bendito quem o abençoar.
30 I̱saka b̯u̱yaamaari̱ kuha Yakobbo mu̱gi̱sa, Yakobbo naacakarugaho mu mei̱so ga bbaawe, hooho Esau̱ yaadwereeri̱ kuruga mu mu̱hi̱i̱go gwamwe.
30 E aconteceu que, depois que Isaque abençoou Jacó e este tinha acabado de sair da presença de seu pai, chegou Esaú, seu irmão, vindo da sua caçada.
31 Esau̱ de yaati̱mbi̱ri̱ bidyo bi̱nolu̱, yaabi̱segereerya bbaawe yaakoba yati, “Bbaabba, byoka odye ha mu̱hi̱i̱go gwange aleke ompe mu̱gi̱sa.”
31 Ele também fez uma comida saborosa e a levou ao seu pai. E lhe disse: — Levante-se, meu pai, e coma da caça de seu filho, para que o senhor me abençoe.
32 Bbaawe I̱saka yaamu̱b̯u̱u̱li̱i̱rye naakoba yati, “We oli naani?” Esau̱ yaamwi̱ri̱ri̱mwo naakoba “Ndi gyagya Esau̱, mu̱tabani̱ waamu mu̱zeegeezo.”
32 Então Isaque, o pai dele, perguntou: — Quem é você? Ele respondeu: — Sou o seu filho, o seu primogênito; sou Esaú.
33 Nahab̯waki̱kyo, I̱saka yei̱ru̱ndu̱kiri̱ yaab̯u̱u̱lya naakoba yati, “Naani kandi mu̱nyaku̱hi̱i̱ga kisolo akandetera nyama nyaadya uwe otakei̱zi̱ri̱ nyamu̱ha mu̱gi̱sa, kandi kwo agu̱tu̱ngi̱ri̱.”
33 Isaque estremeceu, sentindo uma violenta comoção. E disse: — Mas então quem foi aquele que apanhou a caça e trouxe para mim? Eu comi tudo, antes que você chegasse, e o abençoei, e ele será abençoado.
34 Esau̱ b̯u̱yeegwi̱ri̱ bigambu bya bbaawe yaamu̱weereeri̱, yaataagi̱ri̱ neiraka lya hakyendi̱ yaalira naakoba yati, “Beiraba bbaabba nagya hakiri mpaho mu̱gi̱sa!”
34 Ao ouvir tais palavras de seu pai, Esaú deu um grito cheio de amargura e disse: — Abençoe também a mim, meu pai!
35 Bei̱tu̱ bbaawe yaamwi̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Weenyu̱ ei̱zi̱ri̱ haha yangobyagobya, mu̱gi̱sa gwamu agu̱tweri̱.”
35 Mas Isaque respondeu: — Seu irmão veio e, com astúcia, tomou a bênção que era sua.
36 Esau̱ yei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Weetu̱ akusemeera kweteb̯wa Yakobbo, kubba yaakanziba mirundi mibiri, yaatweri̱ mugab̯u gwange gwa b̯ugwete nka mu̱zegei̱zo kandi hataati̱ antoori̱ho mu̱gi̱sa gwange.” Esau̱ yei̱ri̱ri̱ yaab̯u̱u̱lya bbaawe yati, “Toli na mu̱gi̱sa gundi gwensei̱ gwonti̱gi̱i̱ri̱ho mali̱?”
36 Esaú disse: — Não é com razão que ele se chama Jacó? Pois já duas vezes me enganou: tirou-me o direito de primogenitura e agora tomou a bênção que era minha. E perguntou: — Então o senhor não reservou nenhuma bênção para mim?
37 I̱saka yei̱ri̱ri̱mwo Esau̱ naakoba yati, “Nyamu̱teeri̱ kadei abbe mukama waamu, na banyaruganda bensei̱ bamuheerezenge, mmu̱heeri̱ byakudya na byakunywa. Mwana wange hataati̱ nkukolere kyani?”
37 Isaque respondeu a Esaú: — Eis que o constituí senhor sobre você, e fiz com que todos os parentes sejam servos dele; de trigo e de vinho o supri. Assim, o que posso fazer por você, meu filho?
38 Esau̱ yei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Bbaabba, olina mu̱gi̱sa gwogwo gu̱mwei̱ gusa mali̱? Beiraba bbaabba nagya mpaho mu̱gi̱sa.” Nahahwo Esau̱ yaatamwo kizabiro.
38 Esaú disse a seu pai: — Será que o senhor, meu pai, tem somente uma bênção? Abençoe também a mim, meu pai. E, levantando Esaú a voz, chorou.
39 Nahab̯waki̱kyo, bbaawe I̱saka yaamwi̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Okwi̱zanga kwicala mu nsi gi̱teerya bidyo kandi gitagira ndagali̱ na lu̱me biruga mwiguru.
39 Então Isaque, seu pai, disse: Sua habitação será longe dos lugares férteis da terra, longe do orvalho que cai do alto.
40 Oliicala nolindwanga mpirima gyamu, nooheerezanga weenyu̱, woolilwana okasi̱ngu̱ra mwomwo olyetolaho kijumo kya b̯wiru.”
40 Você viverá da sua espada e servirá o seu irmão; quando, porém, você se libertar, sacudirá do seu pescoço o jugo dele.
41 Esau̱ yaanobi̱ri̱ Yakobbo hab̯wa kumutoolaho mu̱gi̱sa gunyakubba niguli gwamwe. Yaabazi̱ri̱ yankei naakoba yati, “Bbaabba ali heehi̱ ku̱kwa. B̯utwakamala kumuziika ni̱nzi̱ta weetu̱.”
41 Esaú passou a odiar Jacó por causa da bênção com que seu pai o tinha abençoado. E disse em seu íntimo: — Os dias de luto por meu pai se aproximam; então matarei meu irmão Jacó.
42 Muntu wondi yaaweereeri̱ Rebbeeka bigambu bya mu̱tabani̱ waamwe mu̱handu̱ Esau̱ yaabazi̱ri̱. Nahab̯waki̱kyo yaatu̱mi̱si̱i̱rye bamwetere Yakobbo mu̱tabani̱ waamwe muto. Yaamuweera naakoba yati, “Weenyu̱ Esau̱ akutegeka ku̱kwi̱ta, hab̯wa ki̱kyo ki̱wamu̱koori̱.
42 Chegaram aos ouvidos de Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho. Então ela mandou chamar Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: — Eis que o seu irmão Esaú se consola fazendo planos para matá-lo.
43 Weegwa hati̱ kinkukuweera mu̱tabani̱ wange, byoka oi̱ru̱ke ogyenda hali weetu̱ Labbani̱ mu Harani̱.
43 Agora, pois, meu filho, ouça bem o que vou dizer: levante-se e fuja para a casa de Labão, meu irmão, em Harã.
44 Oicale nayo hab̯wa kei̱re ku̱doosya ki̱ni̱ga kya weenyu̱ Esau̱ b̯ukilimalika.
44 Fique com ele alguns dias, até que passe o furor de seu irmão,
45 Asobore kwebeera ki̱wamu̱koori̱. Hei̱nyu̱ma, nkwi̱za kukutumira baku̱syomeyo kuruga Harani̱, kubba nkwendya kwahi kufeerwa batabani̱ bange babiri mu kiro ki̱mwei̱.”
45 e cesse o rancor dele contra você, e se esqueça do que você lhe fez. Quando isso acontecer, enviarei alguém para trazer você de volta. Não posso perder os meus dois filhos num só dia!
46 Mwomwo Rebbeeka yaaweera I̱saka naakoba yati, “Ntami̱i̱rwe ki̱mwei̱ kwicala na bakali̱ Bahi̱i̱ti̱, hakiri nkwa Yakobbo kutunga mu̱kali̱ Mu̱hi̱i̱ti̱ nka yogwo.”
46 Então Rebeca disse a Isaque: — Estou aborrecida da vida por causa das filhas de Hete. Se Jacó tomar esposa dentre as filhas de Hete, tais como estas, as filhas desta terra, de que me servirá a vida?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.