Gênesis 22
Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs NVT
1 Bi̱byo b̯u̱byamali̱ki̱ri̱, Ruhanga yaapi̱mi̱ri̱ I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaamweta naakoba yati, “I̱bbu̱rahi̱mu̱.” I̱bbu̱rahi̱mu̱, yeetab̯uka yati, “Ndi haha.”
1 Algum tempo depois, Deus pôs Abraão à prova. “Abraão!”, Deus chamou. “Sim”, respondeu Abraão. “Aqui estou!”
2 Ruhanga yaamuweera naakoba yati, “Twala I̱saka mu̱tabani̱ waamu musa, mu̱tabani̱ waamu gi̱wendya, ogyende mu nsi Mori̱ya omumpongire, nka kihongwa kyokye ha lusahu lunyakuweera.”
2 Deus disse: “Tome seu filho, seu único filho, Isaque, a quem você tanto ama, e vá à terra de Moriá. Lá, em um dos montes que eu lhe mostrarei, ofereça-o como holocausto”.
3 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaabyoki̱ri̱ mwakya karei, yaani̱i̱na ndogoyi̱, yaatwalegeeni̱ badulu babiri na mu̱tabani̱ waamwe I̱saka. Yaateenyi̱ri̱ nkwi̱ za kwokya kihongwa. Yaabyoki̱ri̱ yaagyenda mu kicweka kya Ruhanga ki̱yamu̱weereeri̱.
3 Na manhã seguinte, Abraão se levantou cedo e preparou seu jumento. Levou consigo dois de seus servos e seu filho Isaque. Cortou lenha para o fogo do holocausto e partiu para o lugar que Deus tinha indicado.
4 Kiro kyakasatu, I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaabyokeerye mei̱so yaawona kiikaru ki̱kyo nikili hadeiho.
4 No terceiro dia da viagem, Abraão levantou os olhos e viu o lugar de longe.
5 Nahab̯waki̱kyo I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaaweereeri̱ badulu baamwe naakoba yati, “Nywe mwi̱calenge haha na ndogoyi̱, gya na musigazi yogo, katugyende ntadiiko ku̱di̱ tu̱ramye tu̱kwi̱ra tu̱baagye haha.”
5 “Fiquem aqui com o jumento”, disse ele aos servos. “O rapaz e eu iremos mais adiante. Vamos adorar e depois voltaremos.”
6 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaasengi̱ri̱ nkwi̱ za kwokya kihongwa, yaazi̱tweka I̱saka mu̱tabani̱ waamwe. Yo I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaakweti̱ mworo na nsone, baagyenda.
6 Abraão pôs a lenha para o holocausto nos ombros de Isaque, e ele próprio levou o fogo e a faca. Enquanto os dois caminhavam juntos,
7 I̱saka yeeti̱ri̱ bbaawe I̱bbu̱rahi̱mu̱, yaamu̱b̯u̱u̱lya naakoba yati, “Bbaabba!,” Bbaawe yeeteb̯uka naakoba yati, “Ee, kyani mwana wange?” I̱saka yaab̯u̱u̱lya bbaawe naakoba yati, “Mworo na nkwi̱ mbibibyo, bei̱tu̱ mwana gwa ntaama gya kihongwa kya kwokya gili hanya?”
7 Isaque se virou para Abraão e disse: “Pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Abraão. “Temos fogo e lenha”, disse Isaque. “Mas onde está o cordeiro para o holocausto?”
8 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Mwana wange, Ruhanga yankei yooyo yewonira mwana gwa ntaama gya kihongwa kya kwokya.” Babiri baba beeyongeeri̱ na lugyendu lwab̯u.
8 “Deus providenciará o cordeiro para o holocausto, meu filho”, respondeu Abraão. E continuaram a caminhar juntos.
9 B̯u̱baadoori̱ ha kiikaru kya Ruhanga ki̱yaaweereeri̱ I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaatara kyoto, yaapanga nkwi̱, yaabboha I̱saka mu̱tabani̱ waamwe, yaamu̱garami̱ri̱i̱rya ha kyoto ha nkwi̱.
9 Quando chegaram ao lugar que Deus havia indicado, Abraão construiu um altar e arrumou a lenha sobre ele. Em seguida, amarrou seu filho Isaque e o colocou no altar, sobre a lenha.
10 Kasi, I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaasenga nsone kusala mwana waamwe nka kihongwa.
10 Então, pegou a faca para sacrificar o filho.
11 Bei̱tu̱ malayika wa Mukama yaamweti̱ri̱ na mwiguru naakoba yati, “I̱bbu̱rahi̱mu̱, I̱bbu̱rahi̱mu̱.” I̱bbu̱rahi̱mu̱ yeeteb̯uka yati, “Ndi haha.”
11 Nesse momento, o anjo do S enhor o chamou do céu: “Abraão! Abraão!”. “Aqui estou!”, respondeu Abraão.
12 Yamuweera naakoba yati, “Otahutaaza mwana waamu, nyetegeri̱i̱ze nka kwoku̱ti̱i̱na Ruhanga, ti̱wanzi̱ma mwana waamu omwei̱ musa.”
12 “Não toque no rapaz”, disse o anjo. “Não lhe faça mal algum. Agora sei que você teme a Deus de fato. Não me negou nem mesmo seu filho, seu único filho!”
13 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaabyokeerye mei̱so yaamagamaga, i̱nyu̱ma lyamwe, yaaweeni̱ mpaya gya ntaama, mahembe gaayo gakwati̱i̱rwe mu kisaka. Yaagyendi̱ri̱ yaagitolayo, gyogyo yaahonga. Kyabba kihongwa kyokye mu kiikaru kya mwana waamwe.
13 Então Abraão levantou os olhos e viu um carneiro preso pelos chifres num arbusto. Pegou o carneiro e o ofereceu como holocausto em lugar do filho.
14 Kiikaru ki̱kyo, I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaakyeti̱ri̱, “Mukama yooyo agaba.” Na hataati̱ kwokwo bakoba yati, “Ha lusahu lwa Mukama yooyo akwi̱za kugaba.”
14 Abraão chamou aquele lugar de Javé-Jiré. Até hoje, as pessoas usam esse nome como provérbio: “No monte do S enhor se providenciará”.
15 Malayika wa Mukama yeezolokeerye mwiguru yeeta I̱bbu̱rahi̱mu̱ gwakabiri,
15 Então o anjo do S enhor chamou Abraão novamente do céu:
16 yaamuweera yati, “Mukama akukoba yati, ‘Gya nyankei ndahi̱i̱ri̱ hab̯wakubba okoori̱ kintu kiki, ti̱wanzi̱ma mwana waamu omwei̱ yankei,
16 “Assim diz o S enhor : Uma vez que você me obedeceu e não me negou nem mesmo seu filho, seu único filho, juro pelo meu nome que
17 mananu kwo ndikuha mu̱gi̱sa, ndi̱kanyi̱sya beizukulu baamu beijane nzota za mu mwanya kandi beijane musinyi gwa ha mutanda. Beizukulu baamu balitwala mbuga za banyanzigwa baab̯u,
17 certamente o abençoarei. Multiplicarei grandemente seus descendentes, e eles serão como as estrelas no céu e a areia na beira do mar. Seus descendentes conquistarão as cidades de seus inimigos
18 kandi mu beizukulu baamu mahanga gensei̱ ga hansi hooho galitungira mu̱gi̱sa, hab̯wakubba waab̯u̱ndali̱i̱ri̱ iraka lyange.’”
18 e, por meio deles, todas as nações da terra serão abençoadas. Tudo isso porque você me obedeceu”.
19 Nahab̯waki̱kyo, I̱bbu̱rahi̱mu̱ yei̱ri̱ri̱ hayaati̱gi̱ri̱ badulu baamwe beemuka Bbeeri̱-sebba, hooho I̱bbu̱rahi̱mu̱ yeicala.
19 Então voltaram até onde estavam os servos e partiram para Berseba, onde Abraão continuou a morar.
20 Bi̱byo b̯u̱byamali̱ki̱ri̱, bantu baaweera I̱bbu̱rahi̱mu̱ nibakoba yati, “Mi̱ri̱ka abyali̱i̱ri̱ weenyu̱ Nahoori̱ baana baba:
20 Pouco tempo depois, Abraão ficou sabendo que Milca, mulher de Naor, irmão dele, lhe tinha dado filhos.
21 U̱zi̱ yooyo mu̱zegei̱zo, B̯u̱u̱zi̱, yooyo akumugwera, hakuhonderaho Kemweri̱ bba Aramu,
21 O mais velho recebeu o nome de Uz, o segundo mais velho, Buz, seguido de Quemuel (antepassado dos arameus),
22 baateeryaho Kesedi̱, Hazo, Fi̱ri̱dasi̱, Ji̱di̱raafi̱ na Bbeesweri̱.”
22 Quésede, Hazo, Pildás, Jidlafe e Betuel
23 (Bbeesweri̱ yooyo yaabyeri̱ Rebbeeka.) Baana munaanei baba boobo Mi̱ri̱ka yaabyeri̱ hali Nahoori̱ waab̯u I̱bbu̱rahi̱mu̱.
23 (que foi o pai de Rebeca). Esses foram os oito filhos que Milca deu a Naor, irmão de Abraão.
24 Kandi mu̱kali̱ waamwe wakabiri gi̱beetengi̱ Rehuma, yaabyeri̱, Teebba, Gahamu, Tahasi na Maaka.
24 Além desses, Reumá, sua concubina, lhe deu quatro filhos: Tebá, Gaã, Taás e Maaca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.