Gênesis 22
Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs NTLH
1 Bi̱byo b̯u̱byamali̱ki̱ri̱, Ruhanga yaapi̱mi̱ri̱ I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaamweta naakoba yati, “I̱bbu̱rahi̱mu̱.” I̱bbu̱rahi̱mu̱, yeetab̯uka yati, “Ndi haha.”
1 Algum tempo depois Deus pôs Abraão à prova. Deus o chamou pelo nome, e ele respondeu: — Estou aqui.
2 Ruhanga yaamuweera naakoba yati, “Twala I̱saka mu̱tabani̱ waamu musa, mu̱tabani̱ waamu gi̱wendya, ogyende mu nsi Mori̱ya omumpongire, nka kihongwa kyokye ha lusahu lunyakuweera.”
2 Então Deus disse: — Pegue agora Isaque, o seu filho, o seu único filho, a quem você tanto ama, e vá até a terra de Moriá. Ali, na montanha que eu lhe mostrar, queime o seu filho como
3 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaabyoki̱ri̱ mwakya karei, yaani̱i̱na ndogoyi̱, yaatwalegeeni̱ badulu babiri na mu̱tabani̱ waamwe I̱saka. Yaateenyi̱ri̱ nkwi̱ za kwokya kihongwa. Yaabyoki̱ri̱ yaagyenda mu kicweka kya Ruhanga ki̱yamu̱weereeri̱.
3 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada, arreou o seu jumento, cortou lenha para o sacrifício e saiu para o lugar que Deus havia indicado. Isaque e dois empregados foram junto com ele.
4 Kiro kyakasatu, I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaabyokeerye mei̱so yaawona kiikaru ki̱kyo nikili hadeiho.
4 No terceiro dia, Abraão viu o lugar, de longe.
5 Nahab̯waki̱kyo I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaaweereeri̱ badulu baamwe naakoba yati, “Nywe mwi̱calenge haha na ndogoyi̱, gya na musigazi yogo, katugyende ntadiiko ku̱di̱ tu̱ramye tu̱kwi̱ra tu̱baagye haha.”
5 Então disse aos empregados: — Fiquem aqui com o jumento. Eu e o menino vamos ali adiante para adorar a Deus. Daqui a pouco nós voltamos.
6 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaasengi̱ri̱ nkwi̱ za kwokya kihongwa, yaazi̱tweka I̱saka mu̱tabani̱ waamwe. Yo I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaakweti̱ mworo na nsone, baagyenda.
6 Abraão pegou a lenha para o sacrifício e pôs nos ombros de Isaque. Pegou uma faca e fogo, e os dois foram andando juntos.
7 I̱saka yeeti̱ri̱ bbaawe I̱bbu̱rahi̱mu̱, yaamu̱b̯u̱u̱lya naakoba yati, “Bbaabba!,” Bbaawe yeeteb̯uka naakoba yati, “Ee, kyani mwana wange?” I̱saka yaab̯u̱u̱lya bbaawe naakoba yati, “Mworo na nkwi̱ mbibibyo, bei̱tu̱ mwana gwa ntaama gya kihongwa kya kwokya gili hanya?”
7 Daí a pouco o menino disse: — Pai! Abraão respondeu: — Que foi, meu filho? Isaque perguntou: — Nós temos a lenha e o fogo, mas onde está o carneirinho para o sacrifício?
8 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Mwana wange, Ruhanga yankei yooyo yewonira mwana gwa ntaama gya kihongwa kya kwokya.” Babiri baba beeyongeeri̱ na lugyendu lwab̯u.
8 Abraão respondeu: — Deus dará o que for preciso; ele vai arranjar um carneirinho para o sacrifício, meu filho. E continuaram a caminhar juntos.
9 B̯u̱baadoori̱ ha kiikaru kya Ruhanga ki̱yaaweereeri̱ I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaatara kyoto, yaapanga nkwi̱, yaabboha I̱saka mu̱tabani̱ waamwe, yaamu̱garami̱ri̱i̱rya ha kyoto ha nkwi̱.
9 Quando chegaram ao lugar que Deus havia indicado, Abraão fez um altar e arrumou a lenha em cima dele. Depois amarrou Isaque e o colocou sobre o altar, em cima da lenha.
10 Kasi, I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaasenga nsone kusala mwana waamwe nka kihongwa.
10 Em seguida pegou a faca para matá-lo.
11 Bei̱tu̱ malayika wa Mukama yaamweti̱ri̱ na mwiguru naakoba yati, “I̱bbu̱rahi̱mu̱, I̱bbu̱rahi̱mu̱.” I̱bbu̱rahi̱mu̱ yeeteb̯uka yati, “Ndi haha.”
11 Mas nesse instante, lá do céu, o Anjo do Senhor o chamou, dizendo: — Abraão! Abraão! — Estou aqui — respondeu ele.
12 Yamuweera naakoba yati, “Otahutaaza mwana waamu, nyetegeri̱i̱ze nka kwoku̱ti̱i̱na Ruhanga, ti̱wanzi̱ma mwana waamu omwei̱ musa.”
12 O Anjo disse: — Não machuque o menino e não lhe faça nenhum mal. Agora sei que você
13 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaabyokeerye mei̱so yaamagamaga, i̱nyu̱ma lyamwe, yaaweeni̱ mpaya gya ntaama, mahembe gaayo gakwati̱i̱rwe mu kisaka. Yaagyendi̱ri̱ yaagitolayo, gyogyo yaahonga. Kyabba kihongwa kyokye mu kiikaru kya mwana waamwe.
13 Abraão olhou em volta e viu um carneiro preso pelos chifres, no meio de uma moita. Abraão foi, pegou o carneiro e o ofereceu como sacrifício em lugar do seu filho.
14 Kiikaru ki̱kyo, I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaakyeti̱ri̱, “Mukama yooyo agaba.” Na hataati̱ kwokwo bakoba yati, “Ha lusahu lwa Mukama yooyo akwi̱za kugaba.”
14 Abraão pôs naquele lugar o nome de “O Senhor Deus dará o que for preciso.” É por isso que até hoje o povo diz: “Na sua montanha o Senhor Deus dá o que é preciso.”
15 Malayika wa Mukama yeezolokeerye mwiguru yeeta I̱bbu̱rahi̱mu̱ gwakabiri,
15 Mais uma vez o Anjo do Senhor , lá do céu, chamou Abraão
16 yaamuweera yati, “Mukama akukoba yati, ‘Gya nyankei ndahi̱i̱ri̱ hab̯wakubba okoori̱ kintu kiki, ti̱wanzi̱ma mwana waamu omwei̱ yankei,
16 e disse: — Porque você fez isso e não me negou o seu filho, o seu único filho, eu juro pelo meu próprio nome — diz Deus, o
17 mananu kwo ndikuha mu̱gi̱sa, ndi̱kanyi̱sya beizukulu baamu beijane nzota za mu mwanya kandi beijane musinyi gwa ha mutanda. Beizukulu baamu balitwala mbuga za banyanzigwa baab̯u,
17 Farei com que os seus descendentes sejam tão numerosos como as estrelas do céu ou os grãos de areia da praia do mar; e eles vencerão os inimigos.
18 kandi mu beizukulu baamu mahanga gensei̱ ga hansi hooho galitungira mu̱gi̱sa, hab̯wakubba waab̯u̱ndali̱i̱ri̱ iraka lyange.’”
18 Por meio dos seus descendentes eu abençoarei todas as nações do mundo, pois você fez o que eu mandei.
19 Nahab̯waki̱kyo, I̱bbu̱rahi̱mu̱ yei̱ri̱ri̱ hayaati̱gi̱ri̱ badulu baamwe beemuka Bbeeri̱-sebba, hooho I̱bbu̱rahi̱mu̱ yeicala.
19 Abraão voltou para o lugar onde estavam os seus empregados, e foram todos juntos para Berseba, onde Abraão ficou morando.
20 Bi̱byo b̯u̱byamali̱ki̱ri̱, bantu baaweera I̱bbu̱rahi̱mu̱ nibakoba yati, “Mi̱ri̱ka abyali̱i̱ri̱ weenyu̱ Nahoori̱ baana baba:
20 Algum tempo depois Abraão recebeu a notícia de que Naor, o seu irmão, tinha oito filhos, nascidos de Milca, a sua mulher.
21 U̱zi̱ yooyo mu̱zegei̱zo, B̯u̱u̱zi̱, yooyo akumugwera, hakuhonderaho Kemweri̱ bba Aramu,
21 O primeiro que nasceu foi Uz; depois vieram os seus irmãos Buz e Quemuel, que foi o pai de Arã;
22 baateeryaho Kesedi̱, Hazo, Fi̱ri̱dasi̱, Ji̱di̱raafi̱ na Bbeesweri̱.”
22 depois nasceram Quesede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 (Bbeesweri̱ yooyo yaabyeri̱ Rebbeeka.) Baana munaanei baba boobo Mi̱ri̱ka yaabyeri̱ hali Nahoori̱ waab̯u I̱bbu̱rahi̱mu̱.
23 Este Betuel foi o pai de Rebeca. São esses os oito filhos que Milca deu a Naor, o irmão de Abraão.
24 Kandi mu̱kali̱ waamwe wakabiri gi̱beetengi̱ Rehuma, yaabyeri̱, Teebba, Gahamu, Tahasi na Maaka.
24 Reúma, a concubina de Naor, lhe deu os seguintes filhos: Teba, Gaã, Taás e Maacá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.