Gênesis 18

Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mukama yeezolokeerye hali I̱bbu̱rahi̱mu̱ naali heehi̱ na misaali mi̱si̱sye mya Mamu̱le, b̯uyaali ei̱cali̱i̱ri̱ heehi̱ na mulyangu gwa heema gyamwe mwihangwe.
1 O Senhor Deus apareceu a Abraão no bosque sagrado de Manre. Era a hora mais quente do dia, e Abraão estava sentado na entrada da sua barraca.
2 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaabyokeerye mei̱so yaawona badulu basatu, bamwemereeri̱ mu mei̱so. Yaaru̱gi̱ri̱ ha mulyangu gwa heema na mbiro yaagyenda kubatangiira, yaaku̱nda b̯u̱syo hansi,
2 Ele olhou para cima e viu três homens, de pé na sua frente. Quando os viu, correu ao encontro deles. Ajoelhou-se, encostou o rosto no chão
3 yaabaza naakoba yati, “Mukama wange nka kwoi̱zi̱ri̱ hali gya muheereza waamu, b̯uwakabba nookunkwatirwa mbabazi̱, otandabaho otadoori̱ kwamwange.
3 e disse: — Senhores, se eu mereço a sua atenção, não passem pela minha humilde casa sem me fazerem uma visita.
4 Leka baaleete meezi̱ munaabe magulu, mubanze muhumuleho ha mu̱tu̱ntu̱u̱lu̱ gwa musaali gugu,
4 Vou mandar trazer água para lavarem os pés, e depois os senhores descansarão aqui debaixo da árvore.
5 gya kandeete kyakudya, mudye mutunge maani, b̯umwakamala kudya kasi mugyende lugyendu lwenyu̱.”
5 Também vou trazer um pouco de comida, e assim terão forças para continuar a viagem. Os senhores me honraram com a sua visita; portanto, deixem que eu os sirva. Eles responderam: — Está bem, nós aceitamos.
6 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaagyendi̱ri̱ yeingira mu heema gyamwe yaaweera Saara naakoba yati, “Pi̱ma b̯wangu debe isatu za b̯u̱kooro b̯urungi, ob̯ukande oti̱mbe migaati.”
6 Abraão correu para dentro da barraca e disse a Sara: — Depressa! Pegue uns dez quilos de farinha e faça pão.
7 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yei̱ru̱ki̱ri̱ yaagyenda mwigana, yaatoolayo nyana girungi gi̱heheeru̱ yaagiha muheereza, muheereza yaagisala b̯wangu.
7 Em seguida ele correu até onde estava o gado, escolheu um bom bezerro novo e o entregou a um dos empregados, que o preparou para ser comido.
8 Yaakwata maku̱ta, mate na nnyama bibaali bategeki̱ri̱ yaabasegeerya. B̯ubaalingi nibakudya I̱bbu̱rahi̱mu̱ yei̱ceeri̱ heehi̱ nabo ha musaali.
8 Abraão pegou coalhada, leite e a carne preparada e pôs tudo diante dos visitantes. Ali, debaixo da árvore, ele mesmo serviu a comida e ficou olhando.
9 Baamu̱b̯u̱u̱lya nibakoba yati, “Saara mu̱kali̱ waamu ali hanya?”
9 Então eles perguntaram: — Onde está Sara, a sua mulher? — Está na barraca — respondeu Abraão.
10 Mukama yaakoba yati, “Ndi̱i̱ra haha ha b̯wi̱re nka b̯ub̯u, mu̱kali̱ waamu Saara alibba akubyali̱i̱ri̱ mwana wa b̯udulu.” Mu b̯wi̱re b̯u̱b̯wo,
10 Um deles disse: — No ano que vem eu virei visitá-lo outra vez. E nessa época Sara, a sua mulher, terá um filho. Sara estava atrás dele, na entrada da barraca, escutando a conversa.
11 Mu kasu̱mi̱ kakwo, I̱bbu̱rahi̱mu̱ na Saara baali bagu̱lu̱u̱si̱ri̱, b̯u̱b̯wo Saara yaali aleki̱ri̱ kugyenda mu nsonga za bakali̱.
11 Abraão e Sara eram muito velhos, e Sara já havia passado da idade de ter filhos.
12 Saara yaaseki̱ri̱ naakoba yati, “Hataati̱ nka ku̱ngu̱lu̱u̱si̱ri̱ na mukama wange agu̱lu̱u̱si̱ri̱, ntakegonzambe?”
12 Por isso riu por dentro e pensou assim: — Como poderei ter prazer sexual agora que eu e o meu senhor estamos velhos?
13 Mukama yaab̯u̱u̱li̱i̱rye I̱bbu̱rahi̱mu̱ naakoba yati, “Saara akuseka ki, akadwa ha kukoba nti, ‘Mwana ndibba nimubyala mu b̯u̱gu̱lu̱u̱su̱?’
13 Então o Senhor perguntou a Abraão: — Por que Sara riu? Por que disse que está velha demais para ter um filho?
14 Haloho kilema Mukama? Mu kasu̱mi̱ kangu̱mi̱i̱rye ha b̯wi̱re nka b̯ub̯u, mwaka gu̱kwi̱za ndi̱i̱ra haha, kandi b̯u̱b̯wo Saara alibba abyeri̱ mwana wa b̯udulu.”
14 Será que para o Senhor há alguma coisa impossível? Pois, como eu disse, no ano que vem virei visitá-lo outra vez. E nessa época Sara terá um filho.
15 Bei̱tu̱ Saara yaageene naakoba yati, “Ti̱nseki̱ri̱.” Hab̯wakubba yaali naaku̱ti̱i̱na Mukama kyokyo kyamu̱bazi̱si̱i̱rye yati. Mukama yaakoba yati, “Kwahi oseki̱ri̱.”
15 Ao escutar isso, Sara ficou com medo e quis negar. — Eu não estava rindo — disse ela. Mas o — Não é verdade; você riu mesmo.
16 Mwomwo badulu babyokeerye, baagyenda. Baabyokya mei̱so baawona kwansi b̯wa Sodomu̱, I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaagyenda nabo kuboolokya muhanda.
16 Depois os visitantes se levantaram e foram para um lugar de onde podiam ver a cidade de Sodoma. E Abraão os acompanhou para lhes mostrar o caminho.
17 Mukama yaakoba yati, “Ncale mbi̱si̱ri̱i̱ri̱ I̱bbu̱rahi̱mu̱ ki̱nkwendya kukora,
17 Aí o Senhor Deus disse a si mesmo: “Não vou esconder de Abraão o que pretendo fazer.
18 kandi naali yooyo alifooka ihanga likooto lya b̯u̱sobozi̱, kandi mahanga gensei̱ galitunga mu̱gi̱sa kuraba mu yo?
18 Os seus descendentes se tornarão uma nação grande e poderosa, e por meio dele eu abençoarei todas as nações da terra.
19 Kubba nyamu̱komi̱ri̱ aragire baana baamwe na beizukulu baamwe kulibatiranga mu muhanda gwa Mukama beicalenge nibakora birungi kandi byab̯winganiza, aleke Mukama adoosereerye ki̱iyaaragani̱si̱i̱rye I̱bbu̱rahi̱mu̱.”
19 Eu o escolhi para que ele mande que os seus filhos e os seus descendentes obedeçam aos meus ensinamentos e façam o que é correto e justo. Se eles obedecerem, farei por Abraão tudo o que prometi.”
20 Kasi Mukama yaaweera I̱bbu̱rahi̱mu̱ naakoba yati, “Nyegwi̱ri̱ kujumiira kwa Sodomu̱ na Gomora kuli kunene hab̯wa bibii byab̯u binene bi̱bakoori̱.
20 Aí o Senhor disse a Abraão: — Há terríveis acusações contra Sodoma e Gomorra, e o pecado dos seus moradores é muito grave.
21 Kangyende mbone b̯ubaakabba bakoori̱ bi̱leti̱ri̱ho kujumiira ku̱nyeegwi̱ri̱, b̯ubaakabba batabi̱koori̱ nab̯wo nkwi̱za kukyega.”
21 Preciso descer até lá para ver se as acusações que tenho ouvido são verdadeiras ou não.
22 Kasi badulu baaruga mu makaa, baakwata gwa b̯u̱ki̱i̱zi̱ b̯wa Sodomu̱, bei̱tu̱ I̱bbu̱rahi̱mu̱ yei̱ceeri̱ yeemereeri̱ mu mei̱so ga Mukama.
22 Então dois dos visitantes saíram, indo na direção de Sodoma; porém Abraão ficou ali com Deus, o Senhor .
23 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yei̱su̱ma hali Mukama yaakoba yati, “Mu mananu, barungi wabahwerekereerya hamwei̱ na babiibi?
23 Abraão chegou um pouco mais perto e perguntou: — Será que vais destruir os bons junto com os maus?
24 Kakubba mu rub̯uga habbamwo barungi maku̱mi̱ gataanu nab̯wo rub̯uga okwi̱za ku̱lu̱zi̱kya?
24 Talvez haja cinquenta pessoas direitas na cidade. Nesse caso, vais destruir a cidade? Será que não a perdoarias por amor aos cinquenta bons?
25 Ki̱kyo kya kwi̱ta barungi na babiibi aleke barungi beijanjane na babiibi, kitabba yatyo! Mu̱cwi̱ wa misangu wa mu nsi gyensei̱ ti̱yakwendeerye kukukora b̯winganiza?”
25 Não é possível que mates os bons junto com os maus, como se todos tivessem cometido os mesmos pecados. Não faças isso! Tu és o juiz do mundo inteiro e por isso agirás com justiça.
26 Mukama yaakoba yati, “B̯u̱ndyagya mu Sodomu̱ barungi maku̱mi̱ gataanu nibali mu rub̯uga, kicweka kyensei̱ ndikiganyira hab̯wab̯u.”
26 O Senhor Deus respondeu: — Se eu achar cinquenta pessoas direitas em Sodoma, perdoarei a cidade inteira por causa delas.
27 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Nyeheeri̱yo kubaza na Mukama gya ndi cuucu kandi i̱syanu̱.
27 Abraão voltou a dizer: — Perdoa o meu atrevimento de continuar falando contigo, pois tu és o Senhor, e eu sou um simples mortal.
28 Kandi barungi b̯ubaabba nibali nka maku̱mi̱ ganei na bataanu? Rub̯uga oli̱lu̱zi̱kya hab̯wakulemwaho bataanu?” Mukama yei̱ramwo naakoba yati, “Ti̱ndi̱lu̱zi̱kya b̯undyagyayo maku̱mi̱ ganei na bataanu.”
28 Pode acontecer que haja apenas quarenta e cinco pessoas direitas. Destruirás a cidade por causa dessa diferença de cinco? Deus respondeu: — Se eu achar quarenta e cinco, não destruirei a cidade.
29 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaab̯u̱ni̱i̱rye yaab̯u̱u̱lya Mukama naakoba yati, “Kandi kakubba habbamwo maku̱mi̱ ganei?”
29 Abraão continuou: — E se houver somente quarenta bons? — Por amor a esses quarenta, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
30 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaakoba yati, “Mukama otambihiriirwa, nzikiriza mbaze. Kandi Kakubba habbayo maku̱mi̱ gasatu?” Mukama yaakoba yati, “Ti̱ndu̱lu̱hwerekereerya b̯undyagyamwo maku̱mi̱ gasatu.”
30 Abraão disse: — Não fiques zangado comigo, Senhor, por eu continuar a falar. E se houver só trinta? Deus respondeu: — Se houver trinta, eu perdoarei a cidade.
31 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaakoba yati, “Ncwi̱ri̱mwo kubaza na Mukama, Kakubba waagyayo maku̱mi̱ gabiri?” Mukama yei̱ri̱ri̱mwo yati, “Hab̯wa maku̱mi̱ gabiri, rub̯uga ti̱ndu̱lu̱hwerekereerya.”
31 Abraão tornou a insistir: — Estou sendo atrevido, mas me perdoa, Senhor. E se houver somente vinte? — Por amor a esses vinte, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
32 Kasi I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaakoba yati, “Mukama otambihirwa, kambaze murundi gu̱mwei̱ gusa, kakubba waagyayo barungi i̱ku̱mi̱ basa?” Mukama yei̱ri̱ri̱mwo yati, “Hab̯wei̱ku̱mi̱ bab̯wo rub̯uga ti̱ndu̱lu̱hwerekereerya.”
32 Finalmente Abraão disse: — Não fiques zangado, Senhor, pois esta é a última vez que vou falar. E se houver só dez? — Por causa desses dez, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
33 Mukama b̯u̱yaamaari̱ kubaza nʼI̱bbu̱rahi̱mu̱, yaagyenda kandi nʼI̱bbu̱rahi̱mu̱ yeemuka kwamwab̯u.
33 Quando o Senhor Deus acabou de falar com Abraão, ele foi embora, e Abraão voltou para casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.