Atos 22

Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pau̱lo yaakobi̱ri̱, “Bei̱ra bange na babbaabba, nka kunkugyenda kubba ninyeetonganaho mu mei̱so geenyu̱ hataati̱, mu̱nyeetegeerye!”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Bayudaaya b̯u̱beegwi̱ri̱ Pau̱lo naakubaza nabo mu Luhebburaniya, beeti̱keera cei̱, aleke beegwe bigambu byakubaza.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Gyagya Pau̱lo, mba Muyudaaya, mbyalwa mu rub̯uga lwa Tarasi̱i̱si̱ mwisaza lya Ki̱li̱ki̱ya, bei̱tu̱ kandi nyaahandi̱i̱ri̱ mu rub̯uga lwolu lwa Yeru̱salemu̱, nyeegeseb̯wa mwegesa gi̱beetengi̱ Gamalyeri̱, mu̱nyaku̱ku̱ma hoi̱, hab̯wa kuhondera ngesu za biragiro bya bahaaha beetu̱, kandi nyeekambi̱rengi̱ ki̱mwei̱ kukoora Ruhanga, nka nywe kumukukora hataati̱.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Nyaalwani̱si̱i̱rye hoi̱ bantu banyakuhonderanga muhanda gugu gwa kujunwa. Nyaakwatengi̱ badulu na bakali̱, ni̱mbabbohesya mu nkomo, nintaho na ku̱bei̱ta.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Mu̱laami̱ mu̱handu̱ na baku̱rati̱ bensei̱ ba Lukuratu lulu bakusobora kumpeera b̯u̱kei̱so. Hab̯wakubba bampeeri̱ho bbaruha zi̱nyaatwali̱i̱ri̱ Bayudaaya bei̱ra baab̯u ba mu rub̯uga lubeeta Damasi̱ko. Nyaagyendi̱ri̱ Damasi̱ko kukwata bantu banyakwikiririzanga mu Yesu̱ banyakubbayo na kubaleeta Yeru̱salemu̱ nka banyankomo, aleke babafubire.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “B̯unyaali nincakagyenda, nindi heehi̱ kudwa Damasi̱ko, mu saaha zeihangwe, kyererezi̱ kinyamaani kyammu̱lu̱ki̱ri̱ kuruga mwiguru ha murundi gu̱mwei̱, kyanyeelongoleerya.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Nyaagwi̱ri̱ hansi, nyeegwa iraka likumbwera, ‘Sau̱lo, Sau̱lo, okumpiiganira kyani?’ ”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Kwandi kwa gya nyaab̯u̱u̱lya, ‘Mukama wange, weewe naani?’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Bantu bensei̱ banyakubba nibali nagya, kyererezi̱ ki̱kyo baaki̱weeni̱, bei̱tu̱ batakeetegereze bigambu bya yogwo muntu munyakubba naakubaza nagya.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 “Mwomwo nyaamu̱b̯u̱u̱lya: ‘Nkole kyani Mukama wange?’ Yo yambwera, ‘Byoka, ogyende mu rub̯uga Damasi̱ko. Hali̱yo mudulu akwi̱za kukuweera bintu byensei̱ bya Ruhanga aku̱teereeri̱ho kukora.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Kuruga na b̯u̱b̯wo, ntakei̱re kuhweza, hab̯wakubba kamyankya ka kyererezi̱ ki̱kyo kaali kanzi̱ti̱ri̱ mei̱so. Nahab̯waki̱kyo bei̱ra bange bankwati̱ri̱i̱ri̱-b̯u̱kwati̱i̱ri̱, bandoosya Damasi̱ko.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Kasi mwomwo mudulu gi̱beetengi̱ Anani̱ya, munyakwekambiranga ki̱mwei̱ ku̱doosereerya biragiro bya Ruhanga, naateb̯wamwo na ki̱ti̱i̱ni̱sa Bayudaaya bensei̱ banyakwicalanga mu Damasi̱ko, yei̱za kumbonaho.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Anani̱ya b̯u̱yei̱zi̱ri̱, yeemereeri̱ kwantandu, yambwera, ‘Sau̱lo, mwi̱ra wange, mei̱so gaamu geijuluke!’ Nahaahwo b̯ulohob̯uloho, mei̱so gange gaamaari̱ gatandika kuhweza, nyaamulingiira.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 “Hei̱nyu̱ma yambwera, ‘Ruhanga wa bahaaha beetu̱ aku̱komi̱ri̱, aleke weege bintu byakwendya okore. Kandi mutima gwamu ogute hali yogwo Mutongoole waamwe, weegwe bigambu bikuruga mu mu̱nwa gwamwe,
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 hab̯wakubba okwi̱za kubba kei̱so waamwe otebeerye bantu bensei̱, bintu bi̱waaweeni̱ na bi̱weegwi̱ri̱ bikukwatagana na Yesu̱ Ku̱ri̱si̱to.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Hataati̱ kandi, oli̱ndi̱ri̱ ki? Byoka, obatizib̯we, aleke onaabe bibii byamu, otebye ibara lwamwe.’
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 “Kiro ki̱mwei̱, hei̱nyu̱ma gya kwi̱rayo Yeru̱salemu̱, nyaali ninkusaba mu zi̱gati̱ gya Yeekaru, mu kei̱re kadooli̱ nyei̱seeni̱ nka muntu akuloota, nyaawonekerwa.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Mu kuwonekerwa ku̱kwo, nyaaweeni̱ Mukama naakumbwera, ‘Nahab̯wi̱re b̯wob̯u ruga mu Yeru̱salemu̱, hab̯wakubba bantu ba mumu ti̱bakwi̱za kwikiriza bigambu byensei̱ biwampeera b̯u̱kei̱so.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 “Kwandi kwa gya, ‘Mukama wange, bakwi̱za kwikiriza hab̯wakubba nabo bankei bakyegi̱ri̱ nka ku̱nyaagyendengi̱ mu b̯uli i̱rombero ninkwata bantu banyakukwikiririzangamwo, nimbakuuta kandi ni̱mbabbohesya mu nkomo.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Kei̱so waamwo Sitefaano, bantu b̯ubaali nibakumukuuta kudwa ha ku̱mwi̱ta, nyaali omwei̱ hali bantu banyakwikiraniza na ku̱mwi̱ta, kandi nyaabakoora mulimo gwa kulinda byakulwala byab̯u.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 “Kyonkei, Mukama wange yanzi̱ri̱ri̱mwo naambwera, ‘Byokya ogyende, hab̯wakubba nkwi̱za kukutuma hadei mu Banyamahanga.’ ”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 B̯u̱b̯wo, bantu bensei̱ bei̱ceeri̱ nibakwetegeerya bigambu bya Pau̱lo. Bei̱tu̱ b̯u̱yaakabazi̱ri̱ ha kintu kya kugyenda mu Banyamahanga, bantu bensei̱ baalu̱ki̱ri̱ na maraka ga hakyendi̱, nibakoba, “Yogwo mudulu mu̱mwi̱te, aruge mu nsi! Takusemeera kwicala mu nsi!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 B̯ubaali nibakwaluka kandi nibakukasuka bilwalu byab̯u, kandi ni̱baku̱mi̱i̱sanga icuucu hakyendi̱, hab̯wa kukwatwa ki̱ni̱ga,
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 mu̱handu̱ wa mahe yaaragi̱i̱ri̱ basurukali batwale Pau̱lo mu kigo, bamukuute njunju kandi bamu̱b̯u̱u̱li̱sani̱e, aleke yoolokye kintu kya bantu kibakumujunaana.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Basurukali b̯ubaali nibakumubboha ha nkondo mwa kumukuuta, Pau̱lo yaab̯u̱u̱lya mu̱handu̱ wa ki̱kyo kitebe kya basurukali ki̱ku̱mi̱, munyakubba yeemereeri̱ hahwo, naakoba, “Mu biragiro kiikirizib̯wambe kukuuta Mu̱ru̱u̱mi̱ yensei̱ njunju, batakamu̱sali̱i̱ri̱ musangu?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Mu̱handu̱ wa ki̱kyo kitebe kya basurukali b̯u̱yeegwi̱ri̱ bi̱byo bigambu, yaagyenda hali mu̱handu̱ wa mahe yaamu̱b̯u̱u̱lya, “Okugyenda kukola ki? Yogwo mudulu ali Mu̱ru̱u̱mi̱.”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Kasi mwomwo mu̱handu̱ wa mahe yei̱za hali Pau̱lo yaamu̱b̯u̱u̱lya, “Mbwera mananu, oli Mu̱ru̱u̱mi̱?” Yaamwi̱ri̱ri̱mwo naakoba, “Ee, ndi Mu̱ru̱u̱mi̱.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Mwomwo mu̱handu̱ wa mahe yaamuweera, “Nagya ndi Mu̱ru̱u̱mi̱, kyonkei ki̱ti̱i̱ni̱sa kyange kya kubba Mu̱ru̱u̱mi̱, nyaaki̱gu̱u̱ri̱-b̯u̱gu̱li̱ muhendu gunene.” Pau̱lo yaamwi̱ramwo, “Bei̱tu̱ gya, bbaabba abba Mu̱ru̱u̱mi̱.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Nahab̯wi̱re b̯wob̯wo basurukali bab̯wo, banyakubba ni̱bakwendya ku̱mu̱b̯u̱u̱li̱sani̱a bei̱ri̱ri̱ kwantandu baamurugaho, na mu̱handu̱ wa mahe b̯u̱yaakeetegeri̱i̱ze nti Pau̱lo giyaali abbohi̱ri̱ njegere ali Mu̱ru̱u̱mi̱, yaati̱i̱na.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Hab̯wa kwendya kwetegereza nsonga kyani za Bayudaaya zi̱baaju̱naanengi̱ Pau̱lo, mwakya gwahoona, mu̱handu̱ wa mahe yaamwab̯wi̱ri̱ njegere, kandi yaaragira bahandu̱ ba balaami̱ ba Ruhanga na lukuratu lu̱handu̱ lwa Bayudaaya bensei̱ beecooke. Kasi mwomwo yaaleeta Pau̱lo, yaamwemereerya mu mei̱so gaab̯u.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.