Atos 22
Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs ARIB
1 Pau̱lo yaakobi̱ri̱, “Bei̱ra bange na babbaabba, nka kunkugyenda kubba ninyeetonganaho mu mei̱so geenyu̱ hataati̱, mu̱nyeetegeerye!”
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Bayudaaya b̯u̱beegwi̱ri̱ Pau̱lo naakubaza nabo mu Luhebburaniya, beeti̱keera cei̱, aleke beegwe bigambu byakubaza.
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “Gyagya Pau̱lo, mba Muyudaaya, mbyalwa mu rub̯uga lwa Tarasi̱i̱si̱ mwisaza lya Ki̱li̱ki̱ya, bei̱tu̱ kandi nyaahandi̱i̱ri̱ mu rub̯uga lwolu lwa Yeru̱salemu̱, nyeegeseb̯wa mwegesa gi̱beetengi̱ Gamalyeri̱, mu̱nyaku̱ku̱ma hoi̱, hab̯wa kuhondera ngesu za biragiro bya bahaaha beetu̱, kandi nyeekambi̱rengi̱ ki̱mwei̱ kukoora Ruhanga, nka nywe kumukukora hataati̱.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Nyaalwani̱si̱i̱rye hoi̱ bantu banyakuhonderanga muhanda gugu gwa kujunwa. Nyaakwatengi̱ badulu na bakali̱, ni̱mbabbohesya mu nkomo, nintaho na ku̱bei̱ta.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Mu̱laami̱ mu̱handu̱ na baku̱rati̱ bensei̱ ba Lukuratu lulu bakusobora kumpeera b̯u̱kei̱so. Hab̯wakubba bampeeri̱ho bbaruha zi̱nyaatwali̱i̱ri̱ Bayudaaya bei̱ra baab̯u ba mu rub̯uga lubeeta Damasi̱ko. Nyaagyendi̱ri̱ Damasi̱ko kukwata bantu banyakwikiririzanga mu Yesu̱ banyakubbayo na kubaleeta Yeru̱salemu̱ nka banyankomo, aleke babafubire.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 “B̯unyaali nincakagyenda, nindi heehi̱ kudwa Damasi̱ko, mu saaha zeihangwe, kyererezi̱ kinyamaani kyammu̱lu̱ki̱ri̱ kuruga mwiguru ha murundi gu̱mwei̱, kyanyeelongoleerya.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Nyaagwi̱ri̱ hansi, nyeegwa iraka likumbwera, ‘Sau̱lo, Sau̱lo, okumpiiganira kyani?’ ”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Kwandi kwa gya nyaab̯u̱u̱lya, ‘Mukama wange, weewe naani?’
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Bantu bensei̱ banyakubba nibali nagya, kyererezi̱ ki̱kyo baaki̱weeni̱, bei̱tu̱ batakeetegereze bigambu bya yogwo muntu munyakubba naakubaza nagya.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Mwomwo nyaamu̱b̯u̱u̱lya: ‘Nkole kyani Mukama wange?’ Yo yambwera, ‘Byoka, ogyende mu rub̯uga Damasi̱ko. Hali̱yo mudulu akwi̱za kukuweera bintu byensei̱ bya Ruhanga aku̱teereeri̱ho kukora.’
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Kuruga na b̯u̱b̯wo, ntakei̱re kuhweza, hab̯wakubba kamyankya ka kyererezi̱ ki̱kyo kaali kanzi̱ti̱ri̱ mei̱so. Nahab̯waki̱kyo bei̱ra bange bankwati̱ri̱i̱ri̱-b̯u̱kwati̱i̱ri̱, bandoosya Damasi̱ko.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 “Kasi mwomwo mudulu gi̱beetengi̱ Anani̱ya, munyakwekambiranga ki̱mwei̱ ku̱doosereerya biragiro bya Ruhanga, naateb̯wamwo na ki̱ti̱i̱ni̱sa Bayudaaya bensei̱ banyakwicalanga mu Damasi̱ko, yei̱za kumbonaho.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Anani̱ya b̯u̱yei̱zi̱ri̱, yeemereeri̱ kwantandu, yambwera, ‘Sau̱lo, mwi̱ra wange, mei̱so gaamu geijuluke!’ Nahaahwo b̯ulohob̯uloho, mei̱so gange gaamaari̱ gatandika kuhweza, nyaamulingiira.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 “Hei̱nyu̱ma yambwera, ‘Ruhanga wa bahaaha beetu̱ aku̱komi̱ri̱, aleke weege bintu byakwendya okore. Kandi mutima gwamu ogute hali yogwo Mutongoole waamwe, weegwe bigambu bikuruga mu mu̱nwa gwamwe,
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 hab̯wakubba okwi̱za kubba kei̱so waamwe otebeerye bantu bensei̱, bintu bi̱waaweeni̱ na bi̱weegwi̱ri̱ bikukwatagana na Yesu̱ Ku̱ri̱si̱to.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Hataati̱ kandi, oli̱ndi̱ri̱ ki? Byoka, obatizib̯we, aleke onaabe bibii byamu, otebye ibara lwamwe.’
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Kiro ki̱mwei̱, hei̱nyu̱ma gya kwi̱rayo Yeru̱salemu̱, nyaali ninkusaba mu zi̱gati̱ gya Yeekaru, mu kei̱re kadooli̱ nyei̱seeni̱ nka muntu akuloota, nyaawonekerwa.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Mu kuwonekerwa ku̱kwo, nyaaweeni̱ Mukama naakumbwera, ‘Nahab̯wi̱re b̯wob̯u ruga mu Yeru̱salemu̱, hab̯wakubba bantu ba mumu ti̱bakwi̱za kwikiriza bigambu byensei̱ biwampeera b̯u̱kei̱so.’
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “Kwandi kwa gya, ‘Mukama wange, bakwi̱za kwikiriza hab̯wakubba nabo bankei bakyegi̱ri̱ nka ku̱nyaagyendengi̱ mu b̯uli i̱rombero ninkwata bantu banyakukwikiririzangamwo, nimbakuuta kandi ni̱mbabbohesya mu nkomo.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Kei̱so waamwo Sitefaano, bantu b̯ubaali nibakumukuuta kudwa ha ku̱mwi̱ta, nyaali omwei̱ hali bantu banyakwikiraniza na ku̱mwi̱ta, kandi nyaabakoora mulimo gwa kulinda byakulwala byab̯u.’
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 “Kyonkei, Mukama wange yanzi̱ri̱ri̱mwo naambwera, ‘Byokya ogyende, hab̯wakubba nkwi̱za kukutuma hadei mu Banyamahanga.’ ”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 B̯u̱b̯wo, bantu bensei̱ bei̱ceeri̱ nibakwetegeerya bigambu bya Pau̱lo. Bei̱tu̱ b̯u̱yaakabazi̱ri̱ ha kintu kya kugyenda mu Banyamahanga, bantu bensei̱ baalu̱ki̱ri̱ na maraka ga hakyendi̱, nibakoba, “Yogwo mudulu mu̱mwi̱te, aruge mu nsi! Takusemeera kwicala mu nsi!”
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 B̯ubaali nibakwaluka kandi nibakukasuka bilwalu byab̯u, kandi ni̱baku̱mi̱i̱sanga icuucu hakyendi̱, hab̯wa kukwatwa ki̱ni̱ga,
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 mu̱handu̱ wa mahe yaaragi̱i̱ri̱ basurukali batwale Pau̱lo mu kigo, bamukuute njunju kandi bamu̱b̯u̱u̱li̱sani̱e, aleke yoolokye kintu kya bantu kibakumujunaana.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Basurukali b̯ubaali nibakumubboha ha nkondo mwa kumukuuta, Pau̱lo yaab̯u̱u̱lya mu̱handu̱ wa ki̱kyo kitebe kya basurukali ki̱ku̱mi̱, munyakubba yeemereeri̱ hahwo, naakoba, “Mu biragiro kiikirizib̯wambe kukuuta Mu̱ru̱u̱mi̱ yensei̱ njunju, batakamu̱sali̱i̱ri̱ musangu?”
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Mu̱handu̱ wa ki̱kyo kitebe kya basurukali b̯u̱yeegwi̱ri̱ bi̱byo bigambu, yaagyenda hali mu̱handu̱ wa mahe yaamu̱b̯u̱u̱lya, “Okugyenda kukola ki? Yogwo mudulu ali Mu̱ru̱u̱mi̱.”
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Kasi mwomwo mu̱handu̱ wa mahe yei̱za hali Pau̱lo yaamu̱b̯u̱u̱lya, “Mbwera mananu, oli Mu̱ru̱u̱mi̱?” Yaamwi̱ri̱ri̱mwo naakoba, “Ee, ndi Mu̱ru̱u̱mi̱.”
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Mwomwo mu̱handu̱ wa mahe yaamuweera, “Nagya ndi Mu̱ru̱u̱mi̱, kyonkei ki̱ti̱i̱ni̱sa kyange kya kubba Mu̱ru̱u̱mi̱, nyaaki̱gu̱u̱ri̱-b̯u̱gu̱li̱ muhendu gunene.” Pau̱lo yaamwi̱ramwo, “Bei̱tu̱ gya, bbaabba abba Mu̱ru̱u̱mi̱.”
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Nahab̯wi̱re b̯wob̯wo basurukali bab̯wo, banyakubba ni̱bakwendya ku̱mu̱b̯u̱u̱li̱sani̱a bei̱ri̱ri̱ kwantandu baamurugaho, na mu̱handu̱ wa mahe b̯u̱yaakeetegeri̱i̱ze nti Pau̱lo giyaali abbohi̱ri̱ njegere ali Mu̱ru̱u̱mi̱, yaati̱i̱na.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Hab̯wa kwendya kwetegereza nsonga kyani za Bayudaaya zi̱baaju̱naanengi̱ Pau̱lo, mwakya gwahoona, mu̱handu̱ wa mahe yaamwab̯wi̱ri̱ njegere, kandi yaaragira bahandu̱ ba balaami̱ ba Ruhanga na lukuratu lu̱handu̱ lwa Bayudaaya bensei̱ beecooke. Kasi mwomwo yaaleeta Pau̱lo, yaamwemereerya mu mei̱so gaab̯u.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.