Gênesis 3
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs ARIB
1 О сап сас майфранто саворэ вэшэнго жундимастар, савэн стердя о РАЙ Дэл. Вов пушля кай э жувли:
1 Ora, a serpente era o mais astuto de todos os animais do campo, que o Senhor Deus tinha feito. E esta disse à mulher: É assim que Deus disse: Não comereis de toda árvore do jardim?
2 Э жувли пхэндя лэ сапэсти:
2 Respondeu a mulher à serpente: Do fruto das árvores do jardim podemos comer,
3 но о Дэл пхэндя: «На хан э плодуря па кашт, саво помашкар садо, и на лэнпэ лэндэ, ай со тумэ мэрэна».
3 mas do fruto da árvore que está no meio do jardim, disse Deus: Não comereis dele, nem nele tocareis, para que não morrais.
4 — Най, тумэ на мэрэна, — пхэндя о сап лэ жувляти.
4 Disse a serpente à mulher: Certamente não morrereis.
5 — О Дэл ганэн, со кала тумэ хана лэн, пхэрнадёна тумарэ якха и тумэ ашэна, сар о дэвла, савэ ганэн о лашымос и о вырытимос.
5 Porque Deus sabe que no dia em que comerdes desse fruto, vossos olhos se abrirão, e sereis como Deus, conhecendo o bem e o mal.
6 Тунче э жувли додикхля, со о плодо лэ каштэско лашо тэ хас и драго тэ дикхэс. О кашт кодыва фартэ чялёлас, пала кода со дэлас годи. Жувли ля екх плодо и халя. Вой дя о плодо лэ ромэсти, саво сас паша латэ, и вов кадя ж лэс похаля.
6 Então, vendo a mulher que aquela árvore era boa para se comer, e agradável aos olhos, e árvore desejável para dar entendimento, tomou do seu fruto, comeu, e deu a seu marido, e ele também comeu.
7 Пхэрнадилэ э якха лэндэ, и вонэ полинэ, со саслэ нангэ. Тунче судэ инжырни листуря, соп тэ гаравэн пэско нангимос.
7 Então foram abertos os olhos de ambos, e conheceram que estavam nus; pelo que coseram folhas de figueira, e fizeram para si aventais.
8 Андо вэчеро, кала ашыля майшудро, пхурдя балвалоры, и вонэ ашундэ, сар о РАЙ Дэл пхирэл па садо. О Адамо и лэсти ромни гарадилэ лэ РАЕСТАР Дэвлэстар машкара кашта андо садо.
8 E, ouvindo a voz do Senhor Deus, que passeava no jardim à tardinha, esconderam-se o homem e sua mulher da presença do Senhor Deus, entre as árvores do jardim.
9 О РАЙ Дэл акхардя лэ Адамости:
9 Mas chamou o Senhor Deus ao homem, e perguntou-lhe: Onde estás?
10 О Адамо пхэндя:
10 Respondeu-lhe o homem: Ouvi a tua voz no jardim e tive medo, porque estava nu; e escondi-me.
11 Вов пушля лэстар:
11 Deus perguntou-lhe mais: Quem te mostrou que estavas nu? Comeste da árvore de que te ordenei que não comesses?
12 О Адамо пхэндя:
12 Ao que respondeu o homem: A mulher que me deste por companheira deu-me a árvore, e eu comi.
13 Тунче РАЙ Дэл пхэндя ла жувляти:
13 Perguntou o Senhor Deus à mulher: Que é isto que fizeste? Respondeu a mulher: A serpente enganou-me, e eu comi.
14 Тунче о РАЙ Дэл пхэндя лэ сапэсти:
14 Então o Senhor Deus disse à serpente: Porquanto fizeste isso, maldita serás tu dentre todos os animais domésticos, e dentre todos os animais do campo; sobre o teu ventre andarás, e pó comerás todos os dias da tua vida.
15 Мэ стхава вырыцыя машкара тутэ и жувли и машкара терэ бэяцэ и лати бэяцэ: вов авэла тэ умарэ тут андо шэро, ай ту авэса тэ дэндалэс лэсти э талпа.
15 Porei inimizade entre ti e a mulher, e entre a tua descendência e a sua descendência; esta te ferirá a cabeça, e tu lhe ferirás o calcanhar.
16 Ай лэ жувляти пхэндя:
16 E à mulher disse: Multiplicarei grandemente a dor da tua conceição; em dor darás à luz filhos; e o teu desejo será para o teu marido, e ele te dominará.
17 Лэ Адамости жэ Вов пхэндя:
17 E ao homem disse: Porquanto deste ouvidos à voz de tua mulher, e comeste da árvore de que te ordenei dizendo: Não comerás dela; maldita é a terra por tua causa; em fadiga comerás dela todos os dias da tua vida.
18 Э пхув вибарярэла тути пусавдэ и вырытонэ чяря, ту авэса тэ хас кода, со барёл пэ мал.
18 Ela te produzirá espinhos e abrolhos; e comerás das ervas do campo.
19 Андэ пхари бути авэса тэ затерэс пэсти о марно, жы кай на рисавэса андэ чик, анда сави санас лино. Ту сан чик, и андэ чик ту рисайвэса.
19 Do suor do teu rosto comerás o teu pão, até que tornes à terra, porque dela foste tomado; porquanto és pó, e ao pó tornarás.
20 О Адамо дя алав пэстя ромняти Ева, пала кода со вой ашыля дэй саворэнди, ко жувэл.
20 Chamou Adão à sua mulher Eva, porque era a mãe de todos os viventes.
21 О РАЙ Дэл стердя лэнди йида андай гаравля и стходя ла по Адамо и пэ лэсти ромни.
21 E o Senhor Deus fez túnicas de peles para Adão e sua mulher, e os vestiu.
22 Тунче о РАЙ Дэл пхэндя:
22 Então disse o Senhor Deus: Eis que o homem se tem tornado como um de nós, conhecendo o bem e o mal. Ora, não suceda que estenda a sua mão, e tome também da árvore da vida, e coma e viva eternamente.
23 И о РАЙ Дэл витрадя лэ Адамос анда садо Эдэм, соб вов тэ терэл бути пэ пхув, анда сави сас лино.
23 O Senhor Deus, pois, o lançou fora do jardim do Éden para lavrar a terra, de que fora tomado.
24 Сар о РАЙ витрадя лэ манушэс, Вов стходя по тэсараско риг лэ Эдэмостар лэ херувимонэн и бари ягатери шури, сави марэлас андэ саворэ рига, соп тэ фирин о дром каринг о кашт лэ жувимаско.
24 E havendo lançado fora o homem, pôs ao oriente do jardim do Éden os querubins, e uma espada flamejante que se volvia por todos os lados, para guardar o caminho da árvore da vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.