Gênesis 37
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs VC
1 О Яково жувэлас пэ пхув Ханаано, пэ кодыя пхув, кай жувэлас лэско дад.
1 Jacó habitou na região onde seu pai havia morado, na terra de Canaã.
2 Акэ э дума пала Яково тай лэстерэ потомкуря.
2 Eis a história da descendência de Jacó: José, ainda jovem, com a idade de dezessete anos, apascentava o rebanho com seus irmãos, os filhos de Bala e os filhos de Zelfa, mulheres de seu pai; e ele contou ao seu pai as más conversas dos irmãos.
3 О Израилё жэ камэлас лэ Иосифос майбут саворэ шавэндар, пала кода ке вов аракхадиля лэстэ по пхуримос. О Израилё стердя важ лэстэ барвалэ шукарнэ гада.
3 Israel amava José mais do que todos os outros filhos, porque ele era o filho de sua velhice; e mandara-lhe fazer uma túnica de várias cores.
4 Кала лэ Иосифостерэ пхрала удикхле, кай лэнго дад камэл лэс майбут, сар аврэн, вонэ линэ тэ вырыцын лэс и лэндэ на вижанас тэ дэн дума лэса мишто.
4 Seus irmãos, vendo que seu pai o preferia a eles, conceberam ódio contra ele e não podiam mais tratá-lo com bons modos.
5 Екхвар о Иосифо дикхля суно. Вов роспхэндя пала лэстэ пэстерэ пхралэнди, и вонэ завырыцысардэнас лэс инке майбут.
5 Ora, José teve um sonho, e o contou aos seus irmãos, que o detestaram ainda mais:
6 Акэ со вов пхэндя лэнди:
6 "Ouvi, disse-lhes ele, o sonho que tive:
7 Амэ пхандасас э снопуря пэ мал, тай екхвар мэрно снопо вазгляпэ тай вортойпэ, ай тумарэ снопуря тэрдилэ саворэ ригэндар лэстар тай тэлиле лэсти.
7 estávamos ligando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e se pôs de pé, enquanto os vossos o cercavam e se prostravam diante dele."
8 Э пхрала пхэндэ лэсти:
8 Seus irmãos disseram-lhe: "Quererias, porventura, reinar sobre nós e tornar-te nosso senhor?" E odiaram-no ainda mais por causa de seus sonhos e de suas palavras.
9 Лэ Иосифости снисайля инке екх суно, тай вов упалэ роспхэндя пала лэстэ пэстерэ пхралэнди:
9 José teve ainda outro sonho, que contou aos seus irmãos. "Tive, disse ele, ainda um sonho: o sol, a lua e onze estrelas prostravam-se diante de mim."
10 Вов роспхэндя о суно най кати лэ пхралэнди, ай и лэ дадэсти, тай о дад мустрисардя лэс:
10 Ele contou isso ao seu pai e aos seus irmãos, mas foi repreendido por seu pai: "Que significa, disse-lhe ele, este sonho que tiveste? Viremos, porventura, eu, tua mãe e teus irmãos, a nos prostrar por terra diante de ti?"
11 Э пхрала ритярэнас холи пэр лэстэ, ай о дад сэрэсарда када.
11 Seus irmãos ficaram, pois, com inveja dele, mas seu pai guardou a lembrança desse acontecimento.
12 Э пхрала жылэтар тэ праварэн пэ мал лэ дадэстерэ гуртуря катар о Шэхемо.
12 Os irmãos de José foram apascentar os rebanhos de seu pai em Siquém.
13 О Израилё пхэндя лэ Иосифости:
13 Israel disse a José: "Teus irmãos guardam os rebanhos em Siquém. Vem: vou mandar-te a eles." "Eis-me aqui", respondeu José.
14 Лэско дад пхэндя лэсти:
14 "Vai, pois, ver se tudo corre bem a teus irmãos e ao rebanho, e traze-me notícias deles." Enviou-o do vale de Hebron, e José foi a Siquém.
15 Котэ вов родэлас пай маля, жы кала екх мануш дикхляпэ лэса тай пушля лэстар:
15 Um homem encontrou-o errando pelo campo: "Que buscas?" perguntou ele.
16 Вов пхэндя:
16 "Busco meus irmãos, respondeu ele. Dize-me onde apascentam os rebanhos."
17 — Вонэ жылэтар катар, — пхэндя кодыва мануш. — Мэ ашундэм, сар вонэ дэнас дума: «Авэн андо Дотано».
17 E o homem respondeu: "Partiram daqui e ouvi-os dizer: Vamos a Dotain." Partiu então José em busca dos seus irmãos e encontrou-os em Dotain.
18 Вонэ додикхлэ лэс дэздурал тай, данглал сар вов поджыля каринг лэндэ, допхэндэпэ тэ умарэн лэс.
18 Eles o viram de longe. Antes que José se aproximasse, combinaram entre si como o haveriam de matar;
19 — Акэ авэл кодыва, саво дикхэл э сунэ! — пхэндэ вонэ екх екхэсти.
19 e disseram: "Eis o sonhador que chega.
20 — Умарам лэс тай шувидаса андэ шуки хаинг, ай пхэнаса, со лэс похаля вэшэско зверо. Тунче дикхаса, со авэла анда лэсти сунэ.
20 Vamos, matemo-lo e atiremo-lo numa cisterna; diremos depois que uma fera o devorou; e então veremos de que lhe aproveitaram os seus sonhos."
21 О Рувимо ашундя када тай фирисардя лэс лэндерэ вастэндар. Вов пхэндя:
21 Ouvindo-o, porém, Rubem, quis livra-lo de suas mãos: "Não lhe tiremos a vida, disse ele.
22 На шорэн о рат. Шувидэн лэс андэ кадыя шуки хаинг андэ пустыня, тай на ваздэн тумарэ васта пэр лэстэ.
22 Não derrameis sangue. Jogai-o naquela cisterna, no deserto, mas não levanteis vossa mão contra ele." Pois Rubem pensava livrá-lo de suas mãos para o reconduzir ao pai.
23 Кала о Иосифо поджыля каринг пэстерэ пхрала, вонэ злинэ пар лэстэ э йида — кодыя барвали шукарни йида, кай сас пэр лэстэ, —
23 Quando José se aproximou de seus irmãos, eles o despojaram de sua túnica, daquela bela túnica de várias cores que trazia,
24 тай шувидэ лэс андэ хаинг. Э хаинг сас шушы, бипаясти.
24 e jogaram-no numa cisterna velha, que não tinha água.
25 Вонэ бэшлэ тэ хан тай додикхлэ, сар э измаильтянуря жан анда Галаадо. Пэ вэрблюдуря сас пхаримата спецыяса, бальзамоса тай ладаноса, савэ вонэ андярэнас андо Египто.
25 E, sentando-se para comer, eis que, levantando os olhos, viram surgir no horizonte uma caravana de ismaelitas vinda de Galaad. Seus camelos estavam carregados de resina, de bálsamo e de ládano, que transportavam para o Egito.
26 О Иуда пхэндя лэ пхралэнди:
26 Então Judá disse aos seus irmãos: "Que nos aproveita matar nosso irmão e ocultar o seu sangue?
27 Фэдэр битинам лэс лэ измаильтянонэнди тай на ласа тэ ваздас пэр лэстэ амарэ васта, ке вов амаро пхрал, амаро рат тай амари тила.
27 Vinde e vendamo-lo aos ismaelitas. Não levantemos nossas mãos contra ele, pois, afinal, é nosso irmão, nossa carne." Seus irmãos concordaram.
28 Кала э мидьянея э тинимаря прожанас пашэ, э пхрала вилинэ лэ Иосифос андай хаинг тай битиндэ лэ измаилеенди палай дуйдэша рупунэ ястря. Измаильтянуря линэ лэс андо Египто.
28 E, quando passaram os negociantes madianitas, tiraram José da cisterna e venderam-no por vinte moedas de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Кала о Рувимо рисайля, вов дикхля, со лэ Иосифос котэ нинай, тай росшындя пэр пэстэ э йида.
29 Rubem voltou à cisterna, e eis que José já não estava ali.
30 Вов авиля каринг э пхрала и пхэндя:
30 Rasgou então suas vestes e voltou para junto dos seus irmãos: "O menino desapareceu, disse ele. E eu, para onde irei?"
31 Тунче вонэ линэ лэ Иосифоско гат, шындэ бузнэс тай вымакхлэ о гат лэ ратэса.
31 Tomaram então a túnica de José, mataram um cabrito e a mergulharam no seu sangue.
32 Котар вонэ андярдэ лэ дадэсти о барвало шукарно гад и пхэндэ:
32 E mandaram-na levar ao seu pai com esta mensagem: "Eis o que encontramos: vê se não é, porventura, a túnica do teu filho."
33 Вов галярдя лэс тай зацыпий:
33 Jacó reconheceu-a e exclamou: "É a túnica de meu filho! Uma fera o devorou! José foi estraçalhado!"
34 О Яково росшындя пэр пэстэ о гат, ля пэр пэстэ гонэстери йида тай бут деса ровэлас пала шаво.
34 E, rasgando as vestes, cobriu-se de um saco, e chorou o seu filho por muito tempo.
35 Саворэ лэсти шавэ тай э щея авилэ тэ улэн лэс, ай вов на шолас сама тай пхэнэлас:
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele não aceitou nenhuma condolência: "É chorando, disse ele, que descerei para junto de meu filho na habitação dos mortos." Foi assim que o seu pai o chorou.
36 Ай андэ кодыя время э мидьянея андярдэ лэ Иосифос андо Египто тай битиндэ лэс лэ раести лэ Потифарости, саво сас кай о фараоно барэдэр пэ фирисаря.
36 Os madianitas venderam-no a Putifar, no Egito, eunuco do faraó e chefe da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.