Gênesis 37
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs NAA
1 О Яково жувэлас пэ пхув Ханаано, пэ кодыя пхув, кай жувэлас лэско дад.
1 Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Акэ э дума пала Яково тай лэстерэ потомкуря.
2 Esta é a história de Jacó. Quando José tinha dezessete anos, apascentava os rebanhos com os seus irmãos. Sendo ainda jovem, acompanhava os filhos de Bila e os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e trazia más notícias deles a seu pai.
3 О Израилё жэ камэлас лэ Иосифос майбут саворэ шавэндар, пала кода ке вов аракхадиля лэстэ по пхуримос. О Израилё стердя важ лэстэ барвалэ шукарнэ гада.
3 Ora, Israel amava mais José do que todos os seus outros filhos, porque era filho da sua velhice; e mandou fazer para ele uma túnica talar de mangas compridas.
4 Кала лэ Иосифостерэ пхрала удикхле, кай лэнго дад камэл лэс майбут, сар аврэн, вонэ линэ тэ вырыцын лэс и лэндэ на вижанас тэ дэн дума лэса мишто.
4 Quando os seus irmãos viram que o pai o amava mais do que todos os outros filhos, odiaram-no e já não podiam falar com ele de forma pacífica.
5 Екхвар о Иосифо дикхля суно. Вов роспхэндя пала лэстэ пэстерэ пхралэнди, и вонэ завырыцысардэнас лэс инке майбут.
5 José teve um sonho e o contou aos seus irmãos; por isso, o odiaram ainda mais.
6 Акэ со вов пхэндя лэнди:
6 Ele lhes disse: — Peço que ouçam o sonho que tive.
7 Амэ пхандасас э снопуря пэ мал, тай екхвар мэрно снопо вазгляпэ тай вортойпэ, ай тумарэ снопуря тэрдилэ саворэ ригэндар лэстар тай тэлиле лэсти.
7 Sonhei que estávamos amarrando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e ficou em pé, enquanto os feixes de vocês o rodeavam e se inclinavam diante do meu.
8 Э пхрала пхэндэ лэсти:
8 Então os irmãos lhe disseram: — Você pensa que vai mesmo reinar sobre nós? Pensa que realmente dominará sobre nós? E com isso o odiavam ainda mais, por causa dos seus sonhos e de suas palavras.
9 Лэ Иосифости снисайля инке екх суно, тай вов упалэ роспхэндя пала лэстэ пэстерэ пхралэнди:
9 José teve ainda outro sonho, que ele contou aos seus irmãos, dizendo: — Sonhei também que o sol, a lua e onze estrelas se inclinavam diante de mim.
10 Вов роспхэндя о суно най кати лэ пхралэнди, ай и лэ дадэсти, тай о дад мустрисардя лэс:
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos seus irmãos, o pai o repreendeu, dizendo: — Que sonho é esse que você teve? Você está querendo dizer que eu, a sua mãe e os seus irmãos iremos e nos inclinaremos até o chão diante de você?
11 Э пхрала ритярэнас холи пэр лэстэ, ай о дад сэрэсарда када.
11 Os irmãos tinham inveja dele; o pai, no entanto, guardou aquilo no coração.
12 Э пхрала жылэтар тэ праварэн пэ мал лэ дадэстерэ гуртуря катар о Шэхемо.
12 Como os irmãos foram apascentar o rebanho do pai, em Siquém,
13 О Израилё пхэндя лэ Иосифости:
13 Israel perguntou a José: — Os seus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Venha, pois vou mandar você até eles. José respondeu: — Eis-me aqui.
14 Лэско дад пхэндя лэсти:
14 Israel continuou: — Vá, agora, e veja se está tudo bem com os seus irmãos e com o rebanho; e traga-me notícias. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 Котэ вов родэлас пай маля, жы кала екх мануш дикхляпэ лэса тай пушля лэстар:
15 E um homem encontrou José, que andava errante pelo campo, e lhe perguntou: — O que você está procurando?
16 Вов пхэндя:
16 Ele respondeu: — Estou procurando os meus irmãos. Por favor, pode me dizer onde eles estão apascentando o rebanho?
17 — Вонэ жылэтар катар, — пхэндя кодыва мануш. — Мэ ашундэм, сар вонэ дэнас дума: «Авэн андо Дотано».
17 O homem respondeu: — Foram embora daqui. Ouvi quando disseram: “Vamos a Dotã.” Então José seguiu atrás dos irmãos e os encontrou em Dotã.
18 Вонэ додикхлэ лэс дэздурал тай, данглал сар вов поджыля каринг лэндэ, допхэндэпэ тэ умарэн лэс.
18 De longe eles o viram e, antes que chegasse, conspiraram contra ele para o matar.
19 — Акэ авэл кодыва, саво дикхэл э сунэ! — пхэндэ вонэ екх екхэсти.
19 Disseram uns aos outros: — Lá vem o grande sonhador!
20 — Умарам лэс тай шувидаса андэ шуки хаинг, ай пхэнаса, со лэс похаля вэшэско зверо. Тунче дикхаса, со авэла анда лэсти сунэ.
20 Venham, pois, agora, vamos matá-lo e jogar o corpo numa destas cisternas. Diremos que um animal selvagem o devorou. Vejamos em que vão dar os sonhos dele.
21 О Рувимо ашундя када тай фирисардя лэс лэндерэ вастэндар. Вов пхэндя:
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles e disse: — Não lhe tiremos a vida.
22 На шорэн о рат. Шувидэн лэс андэ кадыя шуки хаинг андэ пустыня, тай на ваздэн тумарэ васта пэр лэстэ.
22 Rúben disse mais: — Não derramem sangue. Joguem o rapaz naquela cisterna que está no deserto, e não lhe façam mal. Rúben disse isto para o livrar deles, a fim de levá-lo de volta ao pai.
23 Кала о Иосифо поджыля каринг пэстерэ пхрала, вонэ злинэ пар лэстэ э йида — кодыя барвали шукарни йида, кай сас пэр лэстэ, —
23 Mas, logo que José chegou a seus irmãos, despiram-no da túnica, a túnica talar de mangas compridas que trazia,
24 тай шувидэ лэс андэ хаинг. Э хаинг сас шушы, бипаясти.
24 e o jogaram na cisterna. A cisterna estava vazia, sem água.
25 Вонэ бэшлэ тэ хан тай додикхлэ, сар э измаильтянуря жан анда Галаадо. Пэ вэрблюдуря сас пхаримата спецыяса, бальзамоса тай ладаноса, савэ вонэ андярэнас андо Египто.
25 Depois sentaram-se para comer. Levantando os olhos, viram que uma caravana de ismaelitas vinha de Gileade. Seus camelos traziam especiarias, bálsamo e mirra, que levavam para o Egito.
26 О Иуда пхэндя лэ пхралэнди:
26 Então Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 Фэдэр битинам лэс лэ измаильтянонэнди тай на ласа тэ ваздас пэр лэстэ амарэ васта, ке вов амаро пхрал, амаро рат тай амари тила.
27 Venham, vamos vendê-lo aos ismaelitas. Não lhe façamos mal, pois é nosso irmão, é do nosso sangue. Seus irmãos concordaram.
28 Кала э мидьянея э тинимаря прожанас пашэ, э пхрала вилинэ лэ Иосифос андай хаинг тай битиндэ лэ измаилеенди палай дуйдэша рупунэ ястря. Измаильтянуря линэ лэс андо Египто.
28 E, quando os mercadores midianitas passaram, os irmãos de José o tiraram da cisterna e o venderam aos ismaelitas por vinte moedas de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 Кала о Рувимо рисайля, вов дикхля, со лэ Иосифос котэ нинай, тай росшындя пэр пэстэ э йида.
29 Quando Rúben voltou à cisterna, eis que José não estava nela; então rasgou as suas roupas.
30 Вов авиля каринг э пхрала и пхэндя:
30 E, voltando aos seus irmãos, disse: — O rapaz não está mais lá! E agora, o que eu vou fazer?
31 Тунче вонэ линэ лэ Иосифоско гат, шындэ бузнэс тай вымакхлэ о гат лэ ратэса.
31 Então pegaram a túnica de José, mataram um bode e molharam a túnica no sangue.
32 Котар вонэ андярдэ лэ дадэсти о барвало шукарно гад и пхэндэ:
32 E enviaram a túnica de mangas compridas ao pai com este recado: — Achamos isto. Veja se é ou não a túnica de seu filho.
33 Вов галярдя лэс тай зацыпий:
33 Ele a reconheceu e disse: — É a túnica de meu filho. Um animal selvagem o devorou. Certamente José foi despedaçado.
34 О Яково росшындя пэр пэстэ о гат, ля пэр пэстэ гонэстери йида тай бут деса ровэлас пала шаво.
34 Então Jacó rasgou as suas roupas, vestiu-se de pano de saco e lamentou o filho durante muitos dias.
35 Саворэ лэсти шавэ тай э щея авилэ тэ улэн лэс, ай вов на шолас сама тай пхэнэлас:
35 Todos os seus filhos e todas as suas filhas vieram, para o consolar; ele, porém, recusou ser consolado e disse: — Chorando, descerei à sepultura para junto do meu filho. E continuou a chorar pelo filho.
36 Ай андэ кодыя время э мидьянея андярдэ лэ Иосифос андо Египто тай битиндэ лэс лэ раести лэ Потифарости, саво сас кай о фараоно барэдэр пэ фирисаря.
36 Enquanto isso, no Egito, os midianitas venderam José a Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.