Gênesis 37
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs ARIB
1 О Яково жувэлас пэ пхув Ханаано, пэ кодыя пхув, кай жувэлас лэско дад.
1 Jacó habitava na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Акэ э дума пала Яково тай лэстерэ потомкуря.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, aos dezessete anos de idade, estava com seus irmãos apascentando os rebanhos; sendo ainda jovem, andava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia a seu pai más notícias a respeito deles.
3 О Израилё жэ камэлас лэ Иосифос майбут саворэ шавэндар, пала кода ке вов аракхадиля лэстэ по пхуримос. О Израилё стердя важ лэстэ барвалэ шукарнэ гада.
3 Israel amava mais a José do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Кала лэ Иосифостерэ пхрала удикхле, кай лэнго дад камэл лэс майбут, сар аврэн, вонэ линэ тэ вырыцын лэс и лэндэ на вижанас тэ дэн дума лэса мишто.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos eles, odiavam-no, e não lhe podiam falar pacificamente.
5 Екхвар о Иосифо дикхля суно. Вов роспхэндя пала лэстэ пэстерэ пхралэнди, и вонэ завырыцысардэнас лэс инке майбут.
5 José teve um sonho, que contou a seus irmãos; por isso o odiaram ainda mais.
6 Акэ со вов пхэндя лэнди:
6 Pois ele lhes disse: Ouvi, peço-vos, este sonho que tive:
7 Амэ пхандасас э снопуря пэ мал, тай екхвар мэрно снопо вазгляпэ тай вортойпэ, ай тумарэ снопуря тэрдилэ саворэ ригэндар лэстар тай тэлиле лэсти.
7 Estávamos nós atando molhos no campo, e eis que o meu molho, levantando-se, ficou em pé; e os vossos molhos o rodeavam, e se inclinavam ao meu molho.
8 Э пхрала пхэндэ лэсти:
8 Responderam-lhe seus irmãos: Tu pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso ainda mais o odiavam por causa dos seus sonhos e das suas palavras.
9 Лэ Иосифости снисайля инке екх суно, тай вов упалэ роспхэндя пала лэстэ пэстерэ пхралэнди:
9 Teve José outro sonho, e o contou a seus irmãos, dizendo: Tive ainda outro sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam perante mim.
10 Вов роспхэндя о суно най кати лэ пхралэнди, ай и лэ дадэсти, тай о дад мустрисардя лэс:
10 Quando o contou a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai, e disse-lhe: Que sonho é esse que tiveste? Porventura viremos, eu e tua mãe, e teus irmãos, a inclinar-nos com o rosto em terra diante de ti?
11 Э пхрала ритярэнас холи пэр лэстэ, ай о дад сэрэсарда када.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; mas seu pai guardava o caso no seu coração.
12 Э пхрала жылэтар тэ праварэн пэ мал лэ дадэстерэ гуртуря катар о Шэхемо.
12 Ora, foram seus irmãos apascentar o rebanho de seu pai, em Siquém.
13 О Израилё пхэндя лэ Иосифости:
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam teus irmãos o rebanho em Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. Respondeu-lhe José: Eis-me aqui.
14 Лэско дад пхэндя лэсти:
14 Disse-lhe Israel: Vai, vê se vão bem teus irmãos, e o rebanho; e traze-me resposta. Assim o enviou do vale de Hebrom; e José foi a Siquém.
15 Котэ вов родэлас пай маля, жы кала екх мануш дикхляпэ лэса тай пушля лэстар:
15 E um homem encontrou a José, que andava errante pelo campo, e perguntou-lhe: Que procuras?
16 Вов пхэндя:
16 Respondeu ele: Estou procurando meus irmãos; dize-me, peço-te, onde apascentam eles o rebanho.
17 — Вонэ жылэтар катар, — пхэндя кодыва мануш. — Мэ ашундэм, сар вонэ дэнас дума: «Авэн андо Дотано».
17 Disse o homem: Foram-se daqui; pois ouvi-lhes dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu seus irmãos, e os achou em Dotã.
18 Вонэ додикхлэ лэс дэздурал тай, данглал сар вов поджыля каринг лэндэ, допхэндэпэ тэ умарэн лэс.
18 Eles o viram de longe e, antes que chegasse aonde estavam, conspiraram contra ele, para o matarem,
19 — Акэ авэл кодыва, саво дикхэл э сунэ! — пхэндэ вонэ екх екхэсти.
19 dizendo uns aos outros: Eis que lá vem o sonhador!
20 — Умарам лэс тай шувидаса андэ шуки хаинг, ай пхэнаса, со лэс похаля вэшэско зверо. Тунче дикхаса, со авэла анда лэсти сунэ.
20 Vinde pois agora, matemo-lo e lancemo-lo numa das covas; e diremos: uma besta-fera o devorou. Veremos, então, o que será dos seus sonhos.
21 О Рувимо ашундя када тай фирисардя лэс лэндерэ вастэндар. Вов пхэндя:
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles, dizendo: Não lhe tiremos a vida.
22 На шорэн о рат. Шувидэн лэс андэ кадыя шуки хаинг андэ пустыня, тай на ваздэн тумарэ васта пэр лэстэ.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova, que está no deserto, e não lanceis mão nele. Disse isto para livrá-lo das mãos deles, a fim de restituí-lo a seu pai.
23 Кала о Иосифо поджыля каринг пэстерэ пхрала, вонэ злинэ пар лэстэ э йида — кодыя барвали шукарни йида, кай сас пэр лэстэ, —
23 Logo que José chegou a seus irmãos, estes o despiram da sua túnica, a túnica de várias cores, que ele trazia;
24 тай шувидэ лэс андэ хаинг. Э хаинг сас шушы, бипаясти.
24 e tomando-o, lançaram-no na cova; mas a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Вонэ бэшлэ тэ хан тай додикхлэ, сар э измаильтянуря жан анда Галаадо. Пэ вэрблюдуря сас пхаримата спецыяса, бальзамоса тай ладаноса, савэ вонэ андярэнас андо Египто.
25 Depois sentaram-se para comer; e, levantando os olhos, viram uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade; nos seus camelos traziam tragacanto, bálsamo e mirra, que iam levar ao Egito.
26 О Иуда пхэндя лэ пхралэнди:
26 Disse Judá a seus irmãos: De que nos aproveita matar nosso irmão e encobrir o seu sangue?
27 Фэдэр битинам лэс лэ измаильтянонэнди тай на ласа тэ ваздас пэр лэстэ амарэ васта, ке вов амаро пхрал, амаро рат тай амари тила.
27 Vinde, vendamo-lo a esses ismaelitas, e não seja nossa mão sobre ele; porque é nosso irmão, nossa carne. E escutaram-no seus irmãos.
28 Кала э мидьянея э тинимаря прожанас пашэ, э пхрала вилинэ лэ Иосифос андай хаинг тай битиндэ лэ измаилеенди палай дуйдэша рупунэ ястря. Измаильтянуря линэ лэс андо Египто.
28 Ao passarem os negociantes midianitas, tiraram José, alçando-o da cova, e venderam-no por vinte siclos de prata aos ismaelitas, os quais o levaram para o Egito.
29 Кала о Рувимо рисайля, вов дикхля, со лэ Иосифос котэ нинай, тай росшындя пэр пэстэ э йида.
29 Ora, Rúben voltou à cova, e eis que José não estava na cova; pelo que rasgou as suas vestes
30 Вов авиля каринг э пхрала и пхэндя:
30 e, tornando a seus irmãos, disse: O menino não aparece; e eu, aonde irei?
31 Тунче вонэ линэ лэ Иосифоско гат, шындэ бузнэс тай вымакхлэ о гат лэ ратэса.
31 Tomaram, então, a túnica de José, mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Котар вонэ андярдэ лэ дадэсти о барвало шукарно гад и пхэндэ:
32 Enviaram a túnica de várias cores, mandando levá-la a seu pai e dizer-lhe: Achamos esta túnica; vê se é a túnica de teu filho, ou não.
33 Вов галярдя лэс тай зацыпий:
33 Ele a reconheceu e exclamou: A túnica de meu filho! uma besta-fera o devorou; certamente José foi despedaçado.
34 О Яково росшындя пэр пэстэ о гат, ля пэр пэстэ гонэстери йида тай бут деса ровэлас пала шаво.
34 Então Jacó rasgou as suas vestes, e pôs saco sobre os seus lombos e lamentou seu filho por muitos dias.
35 Саворэ лэсти шавэ тай э щея авилэ тэ улэн лэс, ай вов на шолас сама тай пхэнэлас:
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; ele, porém, recusou ser consolado, e disse: Na verdade, com choro hei de descer para meu filho até o Seol. Assim o chorou seu pai.
36 Ай андэ кодыя время э мидьянея андярдэ лэ Иосифос андо Египто тай битиндэ лэс лэ раести лэ Потифарости, саво сас кай о фараоно барэдэр пэ фирисаря.
36 Os midianitas venderam José no Egito a Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.