Gênesis 32
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs VC
1 О Яково жалас пэстерэ дромэса, тай лэ Дэвлэсти янголуря вижылэ англа лэстэ.
1 Jacó prossegui o seu caminho e encontrou uns anjos de Deus.
2 Кала о Яково додикхля лэн, вов пхэндя:
2 Ao vê-los, exclamou: "É aqui o acampamento de Deus!" Por isso deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 О Яково бишалдя англа пэстэ манушэн каринг пэско пхрал кай о Исаво андэ пхув Сеиро, андо тхан Эдом.
3 Despachou diante de si mensageiros a seu irmão Esaú, na terra de Seir, nos campos de Edom.
4 Вов лэнди кадя припхэндя:
4 E deu-lhes esta ordem: "Eis o que direis ao meu senhor Esaú: Assim fala o teu servo Jacó: Habitei em casa de Labão onde estive até o dia de hoje.
5 Мандэ исы гурува, ослуря, бакрэ тай бузня, бутярнэ тай бутярня. Мэ бишалав кадыя дума мэрнэ раести, соп тэ аракхав тынгимос англа терэ якха».
5 Possuo bois, jumentos, ovelhas, servos e servas, e mando agora anunciá-lo ao meu senhor para encontrar graça diante dele."
6 Кодыла бишалдэ мануша рисайлэ палпалэ и пхэндэ лэ Яковости:
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: "Fomos ter com Esaú: ele vem ao teu encontro com quatrocentos homens."
7 Андэ бари дар тай пхарэ одеса о Яково розтхадя пэстерэн манушэн, савэ сас лэса, пэ дуй таборуря, тай кадя жэ э гуртуря, о баро ското тай о цыкно ското, и лэ вэрблюдонэн.
7 Jacó foi tomado de pavor e de angústia. Dividiu em dois grupos a gente que estava com ele, assim como as ovelhas, os bois e os camelos.
8 Вов гындосарэлас: «Сар кай о Исаво помарэла екх таборо, тунче авэр ашэнапэ жундэ тай фиринапэ».
8 "Se Esaú, disse ele consigo, atacar um dos grupos e o destruir, ao menos o outro se salvará."
9 О Яково ля тэ мангэлпэ:
9 Depois Jacó disse: "Deus de meu pai Abraão, Deus de meu pai Isaac, Senhor que me dissesses: Volta para a tua terra, para o meio de tua parentela, e eu te beneficiarei,
10 Мэ на ашав кодыва тынгимос тай о чячимос, савэ Ту сыкадян Терэ копэлести. Мандэ нисо на сас, екх о дэсто, кала мэ пэрэжылэм о Иордано, ай акана мэ рисайвав палпалэ дуе таборурэнца.
10 eu sou indigno de todos os favores e de toda a fidelidade que tendes testemunhado ao vosso servo. Só tinha o meu bastão quando atravessei este Jordão, e eis que possuo agora dois acampamentos.
11 Мангав Тут, фирисар ман мэрнэ пхралэстерэ вастэндар лэ Исавостар, пала кода со мэ дарав, вов авэла тай помарэла ман и лэ бэятонэн лэ дэянца.
11 Salvai-me, eu vos peço, das mãos de meu irmão Esaú, pois temo que ele me venha atacar, sem poupar nem mãe nem filhos.
12 Ке Ту пхэндян: «Мэ чячес дава тути мищимос тай терава терэ бэятонэн кадя бут, сар о чишай паша баро паи, саво нащи тэ пэрэадинос».
12 Entretanto, vós me dissestes: Eu te beneficiarei e tornarei tua posteridade inumerável como os grãos de areia do mar."
13 О Яково прондярдя котэ ся рят. Колэстар, со сас лэстэ, вов витидя подарко пэстерэ пхралэсти лэ Исавости:
13 Jacó passou a noite naquele lugar. Escolheu entre os bens que possuía um presente para o seu irmão Esaú:
14 дуйшэла бузнян тай дуйдэша бузнэн, дуйшэла бакрян тай дуйдэша бакрэн,
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 триндэша вэрблюдицэ лэ вэрблюжонконэнца, саранда гурунян тай дэшэн гурувэн, дуйдэша ослицэн тай дэшэ ослонэн.
15 trinta camelas com suas crias, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Вов тходя пэ кажно гурто пэ екх копэли тай пхэндя лэнди:
16 Entregou-os aos servos, cada rebanho à parte, e disse-lhes: "Ide adiante de mim, e haja uma distância entre cada rebanho."
17 Вов сытярдя кодылэ манушэс, саво жалас англал:
17 E deu esta ordem ao primeiro: "Quando meu irmão Esaú te encontrar e te perguntar quem és, aonde vais, e a quem pertence o rebanho que conduzes,
18 тунче ту пхэн: «О ското терэ копэлеско лэ Яковоско. Када подарко лэстар мэрнэ раести лэ Исавости, ай екжэно вов жал пала амэндэ».
18 responderás: Pertence ao teu servo Jacó; é um presente que ele manda ao meu senhor Esaú; ele mesmo vem atrás de nós."
19 Вов сытярдя и лэ дуйтонэс, и лэ тритонэс, и саворэн аврэн, савэ жанас пала гурто:
19 Deu a mesma ordem ao segundo, ao terceiro e a todos os que conduziam os rebanhos: "Quando encontrardes Esaú, disse ele, vós lhe direis a mesma coisa.
20 Ай инке пхэнэн: «Теро копэли о Яково жал пала амэндэ».
20 E direis que seu servo Jacó vos segue." "Eu o aplacarei, pensou ele, com este presente que me precede; e depois o verei pessoalmente; talvez me fará ele bom acolhimento."
21 Кадя лэ Яковости даруря сас бишалдэ англэ, ай вов рятярдя андо таборо.
21 Foi, pois, o presente adiante dele, e ele ficou aquela noite no acampamento.
22 Кодыя рят о Яково ущиля тай ля пэстерэ дуен ромнян, дуен копэльницэн тай дэшуекхэ шавэн тай андо бродо пэрэжыля э лэн Ябоко.
22 Naquela mesma noite ele se levantou com suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e passou o vau do Jaboc.
23 Вов пэрэндярдя лэн тай ся пэско мищимос пэ авэр риг ла лэнако.
23 Tomou-os, e os fez passar a torrente com tudo o que lhe pertencia.
24 Тунче о Яково ашыляпэ екхжэно, тай Варико бирояспэ лэса жы каринг э тэсара.
24 Jacó ficou só; e alguém lutava com ele até o romper da aurora.
25 Кала Кодыва дикхля, со нащи бирой, Вов ляпэ каринг ла кущикако кокало лэ Яковоко, кадя кай о кокало изля па тхан.
25 Vendo que não podia vencê-lo, tocou-lhe aquele homem na articulação da coxa e esta deslocou-se, enquanto Jacó lutava com ele.
26 Вов пхэндя:
26 E disse-lhe: "Deixa-me partir, porque a aurora se levanta." "Não te deixarei partir respondeu Jacó, antes que me tenhas abençoado."
27 Вов пушля:
27 Ele perguntou-lhe: "Qual é o teu nome?" "Jacó."
28 Тунче Вов пхэндя:
28 "Teu nome não será mais Jacó, tornou ele, mas Israel, porque lutaste com Deus e com os homens, e venceste." Jacó perguntou-lhe:
29 О Яково пхэндя:
29 "Peço-te que me digas qual é o teu nome." "Por que me perguntas o meu nome?", respondeu ele. E abençoou-o no mesmo lugar.
30 О Яково дя алав кодылэ тханэсти Пениэло. Вов пхэндя: «Мэ дикхлэм лэ Дэвлэс муй муестэ тай ашылэмпэ жундо».
30 Jacó chamou àquele lugar Fanuel: "porque, disse ele, eu vi a Deus face a face, e conservei a vida".
31 О кхам вазгляпэ понадэ лэстэ, кала вов прожалас о Пениэло. Вов лангалас пэ пэско пэрно.
31 O sol levantava-se no horizonte, quando ele passou Fanuel. E coxeava de uma perna.
32 Акэ пала со жы кадылэ десэстэ э израильтянуря на хан э жыла андо пулпа: ке Дэл ляпэ кай жыла андо пулпа лэ Яковости.
32 É por isso que os israelitas, ainda hoje, não comem o nervo da articulação da coxa, porque aquele homem tinha tocado nesse nervo da articulação da coxa de Jacó.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.