Gênesis 32
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs ACF
1 О Яково жалас пэстерэ дромэса, тай лэ Дэвлэсти янголуря вижылэ англа лэстэ.
1 Jacó também seguiu o seu caminho, e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Кала о Яково додикхля лэн, вов пхэндя:
2 E Jacó disse, quando os viu: Este é o exército de Deus. E chamou aquele lugar Maanaim.
3 О Яково бишалдя англа пэстэ манушэн каринг пэско пхрал кай о Исаво андэ пхув Сеиро, андо тхан Эдом.
3 E enviou Jacó mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Вов лэнди кадя припхэндя:
4 E ordenou-lhes, dizendo: Assim direis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão, e me detive lá até agora;
5 Мандэ исы гурува, ослуря, бакрэ тай бузня, бутярнэ тай бутярня. Мэ бишалав кадыя дума мэрнэ раести, соп тэ аракхав тынгимос англа терэ якха».
5 E tenho bois e jumentos, ovelhas, e servos e servas; e enviei para o anunciar a meu senhor, para que ache graça em teus olhos.
6 Кодыла бишалдэ мануша рисайлэ палпалэ и пхэндэ лэ Яковости:
6 E os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; e também ele vem para encontrar-te, e quatrocentos homens com ele.
7 Андэ бари дар тай пхарэ одеса о Яково розтхадя пэстерэн манушэн, савэ сас лэса, пэ дуй таборуря, тай кадя жэ э гуртуря, о баро ското тай о цыкно ското, и лэ вэрблюдонэн.
7 Então Jacó temeu muito e angustiou-se; e repartiu o povo que com ele estava, e as ovelhas, e as vacas, e os camelos, em dois bandos.
8 Вов гындосарэлас: «Сар кай о Исаво помарэла екх таборо, тунче авэр ашэнапэ жундэ тай фиринапэ».
8 Porque dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 О Яково ля тэ мангэлпэ:
9 Disse mais Jacó: Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o Senhor, que me disseste: Torna-te à tua terra, e a tua parentela, e far-te-ei bem;
10 Мэ на ашав кодыва тынгимос тай о чячимос, савэ Ту сыкадян Терэ копэлести. Мандэ нисо на сас, екх о дэсто, кала мэ пэрэжылэм о Иордано, ай акана мэ рисайвав палпалэ дуе таборурэнца.
10 Menor sou eu que todas as beneficências, e que toda a fidelidade que fizeste ao teu servo; porque com meu cajado passei este Jordão, e agora me tornei em dois bandos.
11 Мангав Тут, фирисар ман мэрнэ пхралэстерэ вастэндар лэ Исавостар, пала кода со мэ дарав, вов авэла тай помарэла ман и лэ бэятонэн лэ дэянца.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú; porque eu o temo; porventura não venha, e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Ке Ту пхэндян: «Мэ чячес дава тути мищимос тай терава терэ бэятонэн кадя бут, сар о чишай паша баро паи, саво нащи тэ пэрэадинос».
12 E tu o disseste: Certamente te farei bem, e farei a tua descendência como a areia do mar, que pela multidão não se pode contar.
13 О Яково прондярдя котэ ся рят. Колэстар, со сас лэстэ, вов витидя подарко пэстерэ пхралэсти лэ Исавости:
13 E passou ali aquela noite; e tomou do que lhe veio à sua mão, um presente para seu irmão Esaú:
14 дуйшэла бузнян тай дуйдэша бузнэн, дуйшэла бакрян тай дуйдэша бакрэн,
14 Duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 триндэша вэрблюдицэ лэ вэрблюжонконэнца, саранда гурунян тай дэшэн гурувэн, дуйдэша ослицэн тай дэшэ ослонэн.
15 Trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos; vinte jumentas e dez jumentinhos;
16 Вов тходя пэ кажно гурто пэ екх копэли тай пхэндя лэнди:
16 E deu-os na mão dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim e ponde espaço entre rebanho e rebanho.
17 Вов сытярдя кодылэ манушэс, саво жалас англал:
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar, e te perguntar, dizendo: De quem és, e para onde vais, e de quem são estes diante de ti?
18 тунче ту пхэн: «О ското терэ копэлеско лэ Яковоско. Када подарко лэстар мэрнэ раести лэ Исавости, ай екжэно вов жал пала амэндэ».
18 Então dirás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú; e eis que ele mesmo vem também atrás de nós.
19 Вов сытярдя и лэ дуйтонэс, и лэ тритонэс, и саворэн аврэн, савэ жанас пала гурто:
19 E ordenou também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás dos rebanhos, dizendo: Conforme a esta mesma palavra falareis a Esaú, quando o achardes.
20 Ай инке пхэнэн: «Теро копэли о Яково жал пала амэндэ».
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Eu o aplacarei com o presente, que vai adiante de mim, e depois verei a sua face; porventura ele me aceitará.
21 Кадя лэ Яковости даруря сас бишалдэ англэ, ай вов рятярдя андо таборо.
21 Assim, passou o presente adiante dele; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 Кодыя рят о Яково ущиля тай ля пэстерэ дуен ромнян, дуен копэльницэн тай дэшуекхэ шавэн тай андо бродо пэрэжыля э лэн Ябоко.
22 E levantou-se aquela mesma noite, e tomou as suas duas mulheres, e as suas duas servas, e os seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Вов пэрэндярдя лэн тай ся пэско мищимос пэ авэр риг ла лэнако.
23 E tomou-os e fê-los passar o ribeiro; e fez passar tudo o que tinha.
24 Тунче о Яково ашыляпэ екхжэно, тай Варико бирояспэ лэса жы каринг э тэсара.
24 Jacó, porém, ficou só; e lutou com ele um homem, até que a alva subiu.
25 Кала Кодыва дикхля, со нащи бирой, Вов ляпэ каринг ла кущикако кокало лэ Яковоко, кадя кай о кокало изля па тхан.
25 E vendo este que não prevalecia contra ele, tocou a juntura de sua coxa, e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, lutando com ele.
26 Вов пхэндя:
26 E disse: Deixa-me ir, porque já a alva subiu. Porém ele disse: Não te deixarei ir, se não me abençoares.
27 Вов пушля:
27 E disse-lhe: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Тунче Вов пхэндя:
28 Então disse: Não te chamarás mais Jacó, mas Israel; pois como príncipe lutaste com Deus e com os homens, e prevaleceste.
29 О Яково пхэндя:
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dá-me, peço-te, a saber o teu nome. E disse: Por que perguntas pelo meu nome? E abençoou-o ali.
30 О Яково дя алав кодылэ тханэсти Пениэло. Вов пхэндя: «Мэ дикхлэм лэ Дэвлэс муй муестэ тай ашылэмпэ жундо».
30 E chamou Jacó o nome daquele lugar Peniel, porque dizia: Tenho visto a Deus face a face, e a minha alma foi salva.
31 О кхам вазгляпэ понадэ лэстэ, кала вов прожалас о Пениэло. Вов лангалас пэ пэско пэрно.
31 E saiu-lhe o sol, quando passou a Peniel; e manquejava da sua coxa.
32 Акэ пала со жы кадылэ десэстэ э израильтянуря на хан э жыла андо пулпа: ке Дэл ляпэ кай жыла андо пулпа лэ Яковости.
32 Por isso os filhos de Israel não comem o nervo encolhido, que está sobre a juntura da coxa, até o dia de hoje; porquanto tocara a juntura da coxa de Jacó no nervo encolhido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.