Gênesis 32
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs BKJ
1 О Яково жалас пэстерэ дромэса, тай лэ Дэвлэсти янголуря вижылэ англа лэстэ.
1 E Jacó foi no seu caminho, e os anjos de Deus o encontraram.
2 Кала о Яково додикхля лэн, вов пхэндя:
2 E quando Jacó os viu, ele disse: Este é o exército de Deus. E ele chamou o nome do lugar Maanaim.
3 О Яково бишалдя англа пэстэ манушэн каринг пэско пхрал кай о Исаво андэ пхув Сеиро, андо тхан Эдом.
3 E Jacó enviou mensageiros adiante dele a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, região de Edom.
4 Вов лэнди кадя припхэндя:
4 E ele lhes ordenou, dizendo: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó diz assim: Eu habitei como peregrino com Labão, e fiquei lá até agora.
5 Мандэ исы гурува, ослуря, бакрэ тай бузня, бутярнэ тай бутярня. Мэ бишалав кадыя дума мэрнэ раести, соп тэ аракхав тынгимос англа терэ якха».
5 E eu tenho bois, e jumentos, rebanhos, e servos, e servas. E eu enviei para dizer a meu senhor para que eu encontre graça aos seus olhos.
6 Кодыла бишалдэ мануша рисайлэ палпалэ и пхэндэ лэ Яковости:
6 E os mensageiros retornaram a Jacó, dizendo: Nós chegamos ao teu irmão Esaú, e ele também vem para te encontrar, e quatrocentos homens com ele.
7 Андэ бари дар тай пхарэ одеса о Яково розтхадя пэстерэн манушэн, савэ сас лэса, пэ дуй таборуря, тай кадя жэ э гуртуря, о баро ското тай о цыкно ското, и лэ вэрблюдонэн.
7 Então Jacó ficou muito amedrontado e angustiado, e ele dividiu em dois bandos o povo que estava com ele, e os rebanhos, e o gado, e os camelos,
8 Вов гындосарэлас: «Сар кай о Исаво помарэла екх таборо, тунче авэр ашэнапэ жундэ тай фиринапэ».
8 e ele disse: Se Esaú vier a um bando e o ferir, então o outro bando que sobrar escapará.
9 О Яково ля тэ мангэлпэ:
9 E Jacó disse: Ó Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o SENHOR que disse a mim: Torna à tua terra, à tua parentela, e eu te tratarei bem.
10 Мэ на ашав кодыва тынгимос тай о чячимос, савэ Ту сыкадян Терэ копэлести. Мандэ нисо на сас, екх о дэсто, кала мэ пэрэжылэм о Иордано, ай акана мэ рисайвав палпалэ дуе таборурэнца.
10 Eu não sou digno da menor de todas as misericórdias, e de toda a verdade, que tu tens mostrado ao teu servo, porque com meu cajado passei este Jordão, e agora eu me tornei dois bandos.
11 Мангав Тут, фирисар ман мэрнэ пхралэстерэ вастэндар лэ Исавостар, пала кода со мэ дарав, вов авэла тай помарэла ман и лэ бэятонэн лэ дэянца.
11 Livra-me, rogo-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque eu o temo, para que ele não venha e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Ке Ту пхэндян: «Мэ чячес дава тути мищимос тай терава терэ бэятонэн кадя бут, сар о чишай паша баро паи, саво нащи тэ пэрэадинос».
12 E tu disseste: Eu certamente te farei bem, e farei tua semente como a areia do mar, que não pode ser enumerada por ser uma multidão.
13 О Яково прондярдя котэ ся рят. Колэстар, со сас лэстэ, вов витидя подарко пэстерэ пхралэсти лэ Исавости:
13 E ele pernoitou ali aquela mesma noite, e tomou do que veio à sua mão por presente para Esaú, seu irmão:
14 дуйшэла бузнян тай дуйдэша бузнэн, дуйшэла бакрян тай дуйдэша бакрэн,
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 триндэша вэрблюдицэ лэ вэрблюжонконэнца, саранда гурунян тай дэшэн гурувэн, дуйдэша ослицэн тай дэшэ ослонэн.
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Вов тходя пэ кажно гурто пэ екх копэли тай пхэндя лэнди:
16 E ele os entregou na mão de seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim, e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 Вов сытярдя кодылэ манушэс, саво жалас англал:
17 E ele ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és tu? E para onde vais? E de quem são estes diante de ti?
18 тунче ту пхэн: «О ското терэ копэлеско лэ Яковоско. Када подарко лэстар мэрнэ раести лэ Исавости, ай екжэно вов жал пала амэндэ».
18 Então tu dirás: Eles são de teu servo Jacó. É um presente enviado ao meu senhor Esaú; e eis que ele também está atrás de nós.
19 Вов сытярдя и лэ дуйтонэс, и лэ тритонэс, и саворэн аврэн, савэ жанас пала гурто:
19 E assim ele ordenou ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que seguiram os rebanhos, dizendo: Desta maneira falareis a Esaú, quando o encontrardes.
20 Ай инке пхэнэн: «Теро копэли о Яково жал пала амэндэ».
20 E dizei além disso: Eis que teu servo Jacó está atrás de nós. Porque ele disse: Eu vou apaziguá-lo com o presente que vai adiante de mim, e depois eu verei a sua face, porventura ele me aceitará.
21 Кадя лэ Яковости даруря сас бишалдэ англэ, ай вов рятярдя андо таборо.
21 Assim foi o presente antes dele, e ele mesmo pernoitou aquela noite no acampamento.
22 Кодыя рят о Яково ущиля тай ля пэстерэ дуен ромнян, дуен копэльницэн тай дэшуекхэ шавэн тай андо бродо пэрэжыля э лэн Ябоко.
22 E ele levantou-se naquela noite, e tomou suas duas mulheres, e suas duas servas, e seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Вов пэрэндярдя лэн тай ся пэско мищимос пэ авэр риг ла лэнако.
23 E ele os tomou, e os enviou a passar o ribeiro, e enviou o que ele tinha.
24 Тунче о Яково ашыляпэ екхжэно, тай Варико бирояспэ лэса жы каринг э тэсара.
24 E Jacó foi deixado só. E ali lutou com ele um homem até o romper do dia.
25 Кала Кодыва дикхля, со нащи бирой, Вов ляпэ каринг ла кущикако кокало лэ Яковоко, кадя кай о кокало изля па тхан.
25 E quando este viu que não prevalecia contra ele, tocou a junta de sua coxa. E se desconjuntou a junta de sua coxa, enquanto lutava com ele.
26 Вов пхэндя:
26 E ele disse: Deixa-me ir, pois o dia já rompe. E ele disse: Eu não te deixarei ir, a não ser que me abençoes.
27 Вов пушля:
27 E ele lhe disse: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Тунче Вов пхэндя:
28 E disse-lhe: Teu nome não será mais chamado Jacó, mas Israel, porque como um príncipe tu tens poder com Deus e com homens, e prevaleceste.
29 О Яково пхэндя:
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dize-me, rogo-te, teu nome. E ele disse: Por que é que tu perguntas o meu nome? E ele o abençoou ali.
30 О Яково дя алав кодылэ тханэсти Пениэло. Вов пхэндя: «Мэ дикхлэм лэ Дэвлэс муй муестэ тай ашылэмпэ жундо».
30 E Jacó chamou o nome do lugar Peniel, pois eu tenho visto a Deus face a face, e a minha vida foi preservada.
31 О кхам вазгляпэ понадэ лэстэ, кала вов прожалас о Пениэло. Вов лангалас пэ пэско пэрно.
31 E quando ele passou por Peniel, o sol se levantou sobre ele, e ele manquejava da sua coxa.
32 Акэ пала со жы кадылэ десэстэ э израильтянуря на хан э жыла андо пулпа: ке Дэл ляпэ кай жыла андо пулпа лэ Яковости.
32 Por isso os filhos de Israel não comem, até o dia de hoje, do nervo que está sobre a juntura da coxa, porque ele tocou a juntura da coxa de Jacó no tendão que se encolheu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.