Gênesis 32
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs ARC
1 О Яково жалас пэстерэ дромэса, тай лэ Дэвлэсти янголуря вижылэ англа лэстэ.
1 E foi também Jacó o seu caminho, e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Кала о Яково додикхля лэн, вов пхэндя:
2 E Jacó disse, quando os viu: Este é o exército de Deus. E chamou o nome daquele lugar Maanaim.
3 О Яково бишалдя англа пэстэ манушэн каринг пэско пхрал кай о Исаво андэ пхув Сеиро, андо тхан Эдом.
3 E enviou Jacó mensageiros diante da sua face a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Вов лэнди кадя припхэндя:
4 E ordenou-lhes, dizendo: Assim direis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão e me detive lá até agora.
5 Мандэ исы гурува, ослуря, бакрэ тай бузня, бутярнэ тай бутярня. Мэ бишалав кадыя дума мэрнэ раести, соп тэ аракхав тынгимос англа терэ якха».
5 E tenho bois, e jumentos, e ovelhas, e servos, e servas; e enviei para o anunciar a meu senhor, para que ache graça a teus olhos.
6 Кодыла бишалдэ мануша рисайлэ палпалэ и пхэндэ лэ Яковости:
6 E os mensageiros tornaram a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; e também ele vem a encontrar-te, e quatrocentos varões com ele.
7 Андэ бари дар тай пхарэ одеса о Яково розтхадя пэстерэн манушэн, савэ сас лэса, пэ дуй таборуря, тай кадя жэ э гуртуря, о баро ското тай о цыкно ското, и лэ вэрблюдонэн.
7 Então, Jacó temeu muito e angustiou-se; e repartiu em dois bandos o povo que com ele estava, e as ovelhas, e as vacas, e os camelos.
8 Вов гындосарэлас: «Сар кай о Исаво помарэла екх таборо, тунче авэр ашэнапэ жундэ тай фиринапэ».
8 Porque dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 О Яково ля тэ мангэлпэ:
9 Disse mais Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e far-te-ei bem;
10 Мэ на ашав кодыва тынгимос тай о чячимос, савэ Ту сыкадян Терэ копэлести. Мандэ нисо на сас, екх о дэсто, кала мэ пэрэжылэм о Иордано, ай акана мэ рисайвав палпалэ дуе таборурэнца.
10 menor sou eu que todas as beneficências e que toda a fidelidade que tiveste com teu servo; porque com meu cajado passei este Jordão e, agora, me tornei em dois bandos.
11 Мангав Тут, фирисар ман мэрнэ пхралэстерэ вастэндар лэ Исавостар, пала кода со мэ дарав, вов авэла тай помарэла ман и лэ бэятонэн лэ дэянца.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque o temo, para que porventura não venha e me fira e a mãe com os filhos.
12 Ке Ту пхэндян: «Мэ чячес дава тути мищимос тай терава терэ бэятонэн кадя бут, сар о чишай паша баро паи, саво нащи тэ пэрэадинос».
12 E tu o disseste: Certamente te farei bem e farei a tua semente como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 О Яково прондярдя котэ ся рят. Колэстар, со сас лэстэ, вов витидя подарко пэстерэ пхралэсти лэ Исавости:
13 E passou ali aquela noite; e tomou, do que lhe veio à sua mão, um presente para seu irmão Esaú:
14 дуйшэла бузнян тай дуйдэша бузнэн, дуйшэла бакрян тай дуйдэша бакрэн,
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 триндэша вэрблюдицэ лэ вэрблюжонконэнца, саранда гурунян тай дэшэн гурувэн, дуйдэша ослицэн тай дэшэ ослонэн.
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Вов тходя пэ кажно гурто пэ екх копэли тай пхэндя лэнди:
16 E deu-o na mão dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante da minha face e ponde espaço entre rebanho e rebanho.
17 Вов сытярдя кодылэ манушэс, саво жалас англал:
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante da tua face?
18 тунче ту пхэн: «О ското терэ копэлеско лэ Яковоско. Када подарко лэстар мэрнэ раести лэ Исавости, ай екжэно вов жал пала амэндэ».
18 Então, dirás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú; e eis que ele mesmo vem também atrás de nós.
19 Вов сытярдя и лэ дуйтонэс, и лэ тритонэс, и саворэн аврэн, савэ жанас пала гурто:
19 E ordenou também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás dos rebanhos, dizendo: Conforme esta mesma palavra, falareis a Esaú, quando o achardes.
20 Ай инке пхэнэн: «Теро копэли о Яково жал пала амэндэ».
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Eu o aplacarei com o presente que vai diante de mim e, depois, verei a sua face; porventura aceitará a minha face.
21 Кадя лэ Яковости даруря сас бишалдэ англэ, ай вов рятярдя андо таборо.
21 Assim, passou o presente diante da sua face; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 Кодыя рят о Яково ущиля тай ля пэстерэ дуен ромнян, дуен копэльницэн тай дэшуекхэ шавэн тай андо бродо пэрэжыля э лэн Ябоко.
22 E levantou-se aquela mesma noite, e tomou as suas duas mulheres, e as suas duas servas, e os seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Вов пэрэндярдя лэн тай ся пэско мищимос пэ авэр риг ла лэнако.
23 E tomou-os e fê-los passar o ribeiro; e fez passar tudo o que tinha.
24 Тунче о Яково ашыляпэ екхжэно, тай Варико бирояспэ лэса жы каринг э тэсара.
24 Jacó, porém, ficou só; e lutou com ele um varão, até que a alva subia.
25 Кала Кодыва дикхля, со нащи бирой, Вов ляпэ каринг ла кущикако кокало лэ Яковоко, кадя кай о кокало изля па тхан.
25 E, vendo que não prevalecia contra ele, tocou a juntura de sua coxa; e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, lutando com ele.
26 Вов пхэндя:
26 E disse: Deixa-me ir, porque já a alva subiu. Porém ele disse: Não te deixarei ir, se me não abençoares.
27 Вов пушля:
27 E disse-lhe: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Тунче Вов пхэндя:
28 Então, disse: Não se chamará mais o teu nome Jacó, mas Israel, pois, como príncipe, lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 О Яково пхэндя:
29 E Jacó lhe perguntou e disse: Dá-me, peço-te, a saber o teu nome. E disse: Por que perguntas pelo meu nome? E abençoou-o ali.
30 О Яково дя алав кодылэ тханэсти Пениэло. Вов пхэндя: «Мэ дикхлэм лэ Дэвлэс муй муестэ тай ашылэмпэ жундо».
30 E chamou Jacó o nome daquele lugar Peniel, porque dizia: Tenho visto a Deus face a face, e a minha alma foi salva.
31 О кхам вазгляпэ понадэ лэстэ, кала вов прожалас о Пениэло. Вов лангалас пэ пэско пэрно.
31 E saiu-lhe o sol, quando passou a Peniel; e manquejava da sua coxa.
32 Акэ пала со жы кадылэ десэстэ э израильтянуря на хан э жыла андо пулпа: ке Дэл ляпэ кай жыла андо пулпа лэ Яковости.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem o nervo encolhido, que está sobre a juntura da coxa, até o dia de hoje, porquanto ele tocara a juntura da coxa de Jacó no nervo encolhido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.