Gênesis 42
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs VC
1 Кала Иаково уджянгля, со дэ Египто исин ворзо, вов пхэнда чявэнди:
1 Jacó, sabendo que havia trigo no Egito, disse aos seus filhos: "Por que estais olhando uns para os outros?
2 Мэ шундом, со дэ Египто исин ворзо. Джян тай тинэн лэ котэ важ амэн, соб амэ тэ выджювах тай тэ на мэрах.
2 Eu soube que há trigo no Egito. Descei lá e comprai-o para nós; poderemos assim viver e escaparemos à morte."
3 Дэш пхрала Иосифохкирэ джиле дэ Египто, соб тэ тинэ ворзо.
3 E os dez irmãos de José desceram ao Egito para comprar trigo.
4 Кацик Вениамино, Иосифохкирэ пхралэ, Иаково на мукля лэнца, пала када со вов пхэнда:
4 Jacó não deixou partir com seus irmãos Benjamim, irmão de José, "com medo, pensava ele, de que lhe acontecesse alguma desgraça."
5 Кади машкар бутэн аврэн и чявэ Израилёхкирэ авиле тэ тинэ ворзо, пала када со дэ Ханаанско пхув сля бокх.
5 Os filhos de Israel chegaram, pois, no meio de uma multidão de outros para comprar víveres, porque a fome reinava na terra de Canaã.
6 Иосифо сля хулай пэ всавори кодэя пхув. Вов битинэлас ворзо манушэнди пав всаворо Египто, тай кала пхрала Иосифохкирэ авиле, вонэ тэлиле лэсти ды пхув.
6 José era o governador de toda a região, e era ele quem vendia o trigo a todo o mundo. Desde sua chegada, os irmãos de José prostraram-se diante dele com o rosto por terra.
7 Сар кацик Иосифо удыкхля пхралэн, вов екхатар уджянгля лэн, нэ прытердапэ, со вов лэн на джянэл, тай задэдуманя лэнца холяґа.
7 José reconheceu-os imediatamente, mas, comportando-se com eles como um estrangeiro, disse-lhes com rudeza: "Donde vindes?" "Da terra de Canaã, responderam eles, para comprar víveres."
8 Иосифо уджянгля пэхкирэн пхралэн, нэ вонэ на уджянгле лэ.
8 Foi assim que José reconheceu a seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Вов взрапирда пэхкирэ сунэ пала лэн тай пхэнда:
9 E lembrava-se dos sonhos que tivera outrora a respeito deles; disse-lhes: "Vós sois espiões: viestes explorar os pontos fracos do país."
10 — Со ту, раё, — пхэндэ вонэ. — Тирэ копыли авиле тэ тинэ хамо.
10 "Não, meu senhor, responderam, teus servos vieram comprar víveres.
11 Амэ всаворэ чявэ екхэ дадэхкирэ. Тирэ копыли — чячюнэ мануша, на шпионуря.
11 Somos todos filhos dum mesmo pai, somos gente honesta; teus servos não são espiões."
12 Вов пхэнда лэнди:
12 "Não é verdade -, disse-lhes ele, viestes explorar os pontos fracos do país."
13 Ай вонэ пхэндэ:
13 Eles responderam: "Somos doze irmãos, filhos dum mesmo pai, na terra de Canaã. O mais novo está agora em casa de nosso pai, o outro já não existe."
14 Иосифо пхэнда лэнди:
14 José disse-lhes: "É bem como eu disse: sois espiões.
15 Акэ сар мэ када выпучява тумэндар: солахав фараонохкирятар джювимаґа, тумэ на уджяна катар, сар на авэла кордэ тумаро цыкнэдэр пхрал.
15 Sereis, aliás, postos à prova: pela vida do faraó, não saireis daqui antes que tenha vindo vosso irmão mais novo.
16 Бичялэн екхэ тумэндар пала пхралэ, ай авэр авэна тэ бэшэ дэ баруно. Кади мэ уджянава тумарэ лава — чячимо ли тумэ манди дэдумэн. Сар нат, солахав фараонохкиряґа джювимаґа, тумэ — шпионуря!
16 Mandai um de vós buscá-lo; enquanto isso, ficareis prisioneiros. Vossas palavras serão assim provadas, e veremos se dissestes a verdade. Do contrário, pela vida do faraó, sois espiões!"
17 Тай затерда лэн всаворэн дэ баруно пэ трин дивэ.
17 E mandou metê-los numa prisão durante três dias.
18 Пэ трито диво Иосифо пхэнда лэнди:
18 No terceiro dia, José disse-lhes: "Fazei isto, e vivereis, porque sou cheio do temor a Deus.
19 Сар тумэ чячюнэ мануша, мэк екх тумэндар ачелапэ катэ дэ баруно, ай авэр джяна тай отлиджяна ворзо тумарэнди бокхалэнди їренди.
19 Se sois gente de bem, que um dentre vós fique detido em prisão; e os outros partam levando o trigo para alimentar vossas famílias.
20 Нэ тумэ анэна мандэ тумарэ цыкнэдэр пхралэ, соб тэ авэн тумарэ лава чячюнэ тай тумэ тэ аченпэ джюдэ.
20 Trazei-me então vosso irmão mais novo, para que eu possa verificar a verdade de vossas palavras, e não morrereis." Foi o que fizeram.
21 Вонэ пхэндэ екх екхэсти:
21 Disseram uns aos outros: "Em verdade, expiamos o crime cometido contra o nosso irmão, porque víamos a angústia de sua alma quando ele nos suplicava, e não o escutamos! Eis por que veio sobre nós esta desgraça!"
22 Рувимо пхэнда:
22 "Não vos tinha eu dito, disse-lhes Rubem, para não pecardes contra o menino? Não quisestes ouvir-me, e eis agora que nos é reclamado o seu sangue!"
23 Вонэ и на думисарэнас, со Иосифо полэл лэн, пала када со вов дэдуманя лэнца пав дуечибэндирэ манушэ.
23 Ora, não sabiam que José os compreendia, porque lhes tinha falado por meio de um intérprete.
24 Вов отджиля дэ риг тай заровиня. Тунчи рисиля павпалэ тай задэдуманя лэнца. Вов лиля лэндар Симеоно тай спхангля лэ лэндэ пэ якхэн.
24 E José afastou-se deles para chorar. Voltou em seguida e falou-lhes; e escolheu Simeão, ao qual mandou prender na presença deles.
25 Иосифо прыпхэнда тэ пхэрдён лэндирэ трасты ворзоґа, тай тэ чювэн всаворэнди павпалэ лэндири рупь, кажнонэсти дэ лэхкиро гоно, ай тэ дэн лэнди хамо пэ дром. Кади и сля стердо.
25 José ordenou depois que se enchessem de trigo os seus sacos, e que se pusesse o dinheiro de cada um em seu saco de viagem, e também que se lhes dessem provisões para o caminho: assim foi feito.
26 Пхрала чютэ ворзо пэ магарен тай джиле дэ дром.
26 Eles carregaram o trigo sobre os seus jumentos e partiram.
27 Кала вонэ ачиле, соб тэ ратярэ, екх лэндар розпхангля гоно, соб тэ лэ ворзо тэ парварэ магаре, тай удыкхля дэ гонэ пэхкири рупь.
27 Na estalagem, abrindo um deles o seu saco para dar de comer ao seu jumento, viu que o seu dinheiro estava na boca do saco.
28 — Мури рупь рисиля! — пхэнда вов пхралэнди. — Акэ вой дэ муро гоно.
28 "Devolveram-me o meu dinheiro, disse ele aos seus irmãos; ei-lo aqui no meu saco!" Desfaleceu-se-lhes o coração, e, tomados de espanto, disseram uns aos outros: "Que é isto que Deus nos fez?"
29 Кала вонэ авиле пэхкирэстэ дадэстэ Иаковостэ дэ Ханаано, вонэ роспхэндэ лэсти пала вса, со лэнца тердапэ. Вонэ пхэндэ:
29 Voltaram para junto de Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e contaram-lhe nestes termos tudo o que lhes tinha acontecido:
30 — Мануш, саво хулай пэ кодэя пхув, дэдуманя амэнца холяґа тай прылиля амэн пала шпионуря.
30 "O homem que governa o país nos falou asperamente e nos tomou por espiões.
31 Нэ амэ пхэндэ лэсти: «Амэ чячюнэ мануша, на шпионуря.
31 Dissemos-lhe que éramos gente honesta, e não espiões;
32 Амэн сля дэшудуй пхралэн, чявэ екхэ дадэхкирэ, саво джювэл дэ Ханаанско пхув. Цыкнэдэр и екхатар дадэґа, ай екхэ будэр нинай».
32 que éramos doze irmãos, filhos dum mesmo pai, dos quais um já não existia mais, e o mais novo estava no momento com nosso pai, na terra de Canaã.
33 Тунчи мануш, саво хулай дэ кодэя пхув, пхэнда амэнди: «Акэ сар мэ уджянава, чячюнэ тумэ мануша чи нат: ачявэнти екхэ пхралэ катэ манца, лэн хамо важ тумарэн бокхалэн їрен тай джян пэхкирэґа дромэґа.
33 O governador do país disse-nos: por isso reconhecerei se sois gente de bem: deixai junto de mim um de vossos irmãos, levai o trigo que precisais para alimentar vossas famílias, e parti.
34 Нэ анэн мандэ тумарэ цыкнэдэр пхралэ. Кади мэ уджянава, со тумэ на шпионуря, ай чячюнэ мануша. Тунчи мэ отдава тумэнди тумарэ пхралэ тай пхэнава, соб тумэ тэ пхирэн пав кадэя пхув, тев камэн».
34 Conduzir-me-eis então vosso irmão mais novo: assim saberei que não sois espiões, mas gente honesta. Eu vos devolverei então vosso irmão, e podereis negociar no país."
35 Кала вонэ вычютэ гонэндар вса, кажно удыкхля котэ пэхкиро бузло рупаґа. Сар удыкхле рупь, и вонэ, и лэндиро дад пэрэдаранепэ.
35 E, esvaziando os seus sacos, eis que o pacote de dinheiro de cada um se encontrava em seu saco. Quando eles e seu pai viram seu dinheiro, tiveram medo.
36 Иаково пхэнда лэнди:
36 Jacó disse-lhes: "Vós me tirais os meus filhos! José já não existe, Simeão tampouco, e quereis me tomar ainda Benjamim! Tudo vem cair sobre mim!"
37 Рувимо пхэнда дадэсти:
37 Rubem disse-lhe: "Tira a vida aos meus dois filhos, se eu não te reconduzir Benjamim! Confia-o a mim: eu to reconduzirei."
38 Нэ Иаково пхэнда:
38 "Meu filho, tornou Jacó, não descerá convosco, porque seu irmão morreu, e só resta ele. Se lhe acontecesse um acidente nesta viagem que ides fazer, faríeis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.