Gênesis 42
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs NAA
1 Кала Иаково уджянгля, со дэ Египто исин ворзо, вов пхэнда чявэнди:
1 Quando Jacó soube que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: — Por que vocês estão aí olhando uns para os outros?
2 Мэ шундом, со дэ Египто исин ворзо. Джян тай тинэн лэ котэ важ амэн, соб амэ тэ выджювах тай тэ на мэрах.
2 E acrescentou: — Ouvi dizer que há cereais no Egito. Vão até lá e comprem cereais, para que vivamos e não morramos.
3 Дэш пхрала Иосифохкирэ джиле дэ Египто, соб тэ тинэ ворзо.
3 Então dez dos irmãos de José foram, para comprar cereal do Egito.
4 Кацик Вениамино, Иосифохкирэ пхралэ, Иаково на мукля лэнца, пала када со вов пхэнда:
4 Mas Jacó não enviou Benjamim, o irmão de José, na companhia dos irmãos, porque dizia: “E se lhe acontecer algum desastre?”
5 Кади машкар бутэн аврэн и чявэ Израилёхкирэ авиле тэ тинэ ворзо, пала када со дэ Ханаанско пхув сля бокх.
5 Entre os que iam, pois, para lá, foram também os filhos de Israel, pois havia fome na terra de Canaã.
6 Иосифо сля хулай пэ всавори кодэя пхув. Вов битинэлас ворзо манушэнди пав всаворо Египто, тай кала пхрала Иосифохкирэ авиле, вонэ тэлиле лэсти ды пхув.
6 José era governador daquela terra; era ele quem vendia a todos os povos da terra. Os irmãos de José vieram e se prostraram com o rosto em terra, diante dele.
7 Сар кацик Иосифо удыкхля пхралэн, вов екхатар уджянгля лэн, нэ прытердапэ, со вов лэн на джянэл, тай задэдуманя лэнца холяґа.
7 Quando José viu os seus irmãos, reconheceu-os, porém não se deu a conhecer. Foi ríspido com eles e lhes perguntou: — De onde vocês vêm? Responderam: — Da terra de Canaã, para comprar mantimento.
8 Иосифо уджянгля пэхкирэн пхралэн, нэ вонэ на уджянгле лэ.
8 José reconheceu os irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Вов взрапирда пэхкирэ сунэ пала лэн тай пхэнда:
9 Então José se lembrou dos sonhos que teve a respeito deles e lhes disse: — Vocês são espiões e vieram para ver os pontos fracos da terra.
10 — Со ту, раё, — пхэндэ вонэ. — Тирэ копыли авиле тэ тинэ хамо.
10 Eles responderam: — Não, meu senhor. Estes seus servos vieram só para comprar mantimento.
11 Амэ всаворэ чявэ екхэ дадэхкирэ. Тирэ копыли — чячюнэ мануша, на шпионуря.
11 Somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens honestos; estes seus servos não são espiões.
12 Вов пхэнда лэнди:
12 Ele, porém, lhes respondeu: — Nada disso! Pelo contrário, vocês vieram para ver os pontos fracos da terra.
13 Ай вонэ пхэндэ:
13 Eles disseram: — Nós, seus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã. O mais novo está hoje com o nosso pai, outro já não existe.
14 Иосифо пхэнда лэнди:
14 Então José lhes disse: — É como já falei: vocês são espiões.
15 Акэ сар мэ када выпучява тумэндар: солахав фараонохкирятар джювимаґа, тумэ на уджяна катар, сар на авэла кордэ тумаро цыкнэдэр пхрал.
15 Nisto vocês serão provados: juro pela vida de Faraó que vocês não sairão daqui, sem que primeiro venha o irmão mais novo de vocês.
16 Бичялэн екхэ тумэндар пала пхралэ, ай авэр авэна тэ бэшэ дэ баруно. Кади мэ уджянава тумарэ лава — чячимо ли тумэ манди дэдумэн. Сар нат, солахав фараонохкиряґа джювимаґа, тумэ — шпионуря!
16 Enviem um de vocês, que busque o seu irmão. Vocês ficarão detidos para que sejam provadas as palavras de vocês, se há verdade no que dizem; ou se não, juro pela vida de Faraó que vocês são espiões.
17 Тай затерда лэн всаворэн дэ баруно пэ трин дивэ.
17 E deixou todos presos por três dias.
18 Пэ трито диво Иосифо пхэнда лэнди:
18 No terceiro dia, José lhes disse: — Façam o seguinte e viverão, pois temo a Deus.
19 Сар тумэ чячюнэ мануша, мэк екх тумэндар ачелапэ катэ дэ баруно, ай авэр джяна тай отлиджяна ворзо тумарэнди бокхалэнди їренди.
19 Se são homens honestos, que um de vocês fique detido aqui onde estão presos; os outros podem ir, levando cereal para matar a fome das suas famílias.
20 Нэ тумэ анэна мандэ тумарэ цыкнэдэр пхралэ, соб тэ авэн тумарэ лава чячюнэ тай тумэ тэ аченпэ джюдэ.
20 E tragam-me o seu irmão mais novo, com o que serão verificadas as palavras de vocês, e vocês não morrerão. E eles se dispuseram a fazê-lo.
21 Вонэ пхэндэ екх екхэсти:
21 Então disseram entre si: — Na verdade, estamos sendo castigados por causa de nosso irmão, pois vimos a angústia de sua alma, quando nos pedia, e não lhe demos ouvidos; por isso, nos sobrevém agora esta ansiedade.
22 Рувимо пхэнда:
22 Rúben respondeu-lhes: — Não é verdade que eu disse: “Não pequem contra o jovem”? Mas vocês não quiseram me ouvir. Pois agora estão vendo que o sangue dele está sendo requerido de nós.
23 Вонэ и на думисарэнас, со Иосифо полэл лэн, пала када со вов дэдуманя лэнца пав дуечибэндирэ манушэ.
23 Eles, porém, não sabiam que José os entendia, porque lhes falava por meio de um intérprete.
24 Вов отджиля дэ риг тай заровиня. Тунчи рисиля павпалэ тай задэдуманя лэнца. Вов лиля лэндар Симеоно тай спхангля лэ лэндэ пэ якхэн.
24 E, retirando-se deles, José chorou. Depois, voltando para junto deles, lhes falou outra vez. Escolheu Simeão e o algemou na presença deles.
25 Иосифо прыпхэнда тэ пхэрдён лэндирэ трасты ворзоґа, тай тэ чювэн всаворэнди павпалэ лэндири рупь, кажнонэсти дэ лэхкиро гоно, ай тэ дэн лэнди хамо пэ дром. Кади и сля стердо.
25 José ordenou que lhes enchessem de cereal os sacos, e lhes restituíssem o dinheiro, a cada um no saco de cereal, e os suprissem de comida para o caminho. E assim foi feito.
26 Пхрала чютэ ворзо пэ магарен тай джиле дэ дром.
26 E carregaram o cereal sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Кала вонэ ачиле, соб тэ ратярэ, екх лэндар розпхангля гоно, соб тэ лэ ворзо тэ парварэ магаре, тай удыкхля дэ гонэ пэхкири рупь.
27 Quando um deles abriu o saco de cereal, para dar de comer ao seu jumento na estalagem, encontrou o dinheiro na boca do saco de cereal.
28 — Мури рупь рисиля! — пхэнда вов пхралэнди. — Акэ вой дэ муро гоно.
28 Então disse aos irmãos: — Devolveram o meu dinheiro. Está aqui na boca do saco de cereal. O coração dos irmãos se encheu de medo, e, tremendo, entreolhavam-se, dizendo: — O que é isto que Deus nos fez?
29 Кала вонэ авиле пэхкирэстэ дадэстэ Иаковостэ дэ Ханаано, вонэ роспхэндэ лэсти пала вса, со лэнца тердапэ. Вонэ пхэндэ:
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e lhe contaram tudo o que lhes havia acontecido, dizendo:
30 — Мануш, саво хулай пэ кодэя пхув, дэдуманя амэнца холяґа тай прылиля амэн пала шпионуря.
30 — O homem, o senhor da terra, falou conosco de maneira ríspida e nos tratou como espiões da terra.
31 Нэ амэ пхэндэ лэсти: «Амэ чячюнэ мануша, на шпионуря.
31 Dissemos a ele: “Somos homens honestos e não espiões.
32 Амэн сля дэшудуй пхралэн, чявэ екхэ дадэхкирэ, саво джювэл дэ Ханаанско пхув. Цыкнэдэр и екхатар дадэґа, ай екхэ будэр нинай».
32 Somos doze irmãos, filhos de um mesmo pai; um já não existe, e o mais novo está hoje com o nosso pai na terra de Canaã.”
33 Тунчи мануш, саво хулай дэ кодэя пхув, пхэнда амэнди: «Акэ сар мэ уджянава, чячюнэ тумэ мануша чи нат: ачявэнти екхэ пхралэ катэ манца, лэн хамо важ тумарэн бокхалэн їрен тай джян пэхкирэґа дромэґа.
33 Então o homem, o senhor da terra, respondeu: “Nisto saberei que vocês são homens honestos: deixem comigo um de seus irmãos, peguem o cereal para remediar a fome de suas casas e vão embora.
34 Нэ анэн мандэ тумарэ цыкнэдэр пхралэ. Кади мэ уджянава, со тумэ на шпионуря, ай чячюнэ мануша. Тунчи мэ отдава тумэнди тумарэ пхралэ тай пхэнава, соб тумэ тэ пхирэн пав кадэя пхув, тев камэн».
34 Mas tragam-me o seu irmão mais novo. Assim saberei que vocês não são espiões, mas homens honestos. Então entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão negociar na terra.”
35 Кала вонэ вычютэ гонэндар вса, кажно удыкхля котэ пэхкиро бузло рупаґа. Сар удыкхле рупь, и вонэ, и лэндиро дад пэрэдаранепэ.
35 Aconteceu que, quando foram despejar o cereal que havia nos sacos, cada um tinha a sua trouxinha de dinheiro no saco de cereal. Ao ver as trouxinhas com o dinheiro, eles e o seu pai ficaram com medo.
36 Иаково пхэнда лэнди:
36 Então Jacó, o pai deles, disse: — Vocês vão me deixar sem filhos. José se foi. Simeão se foi. Agora querem levar Benjamim! Todas essas coisas acontecem contra mim.
37 Рувимо пхэнда дадэсти:
37 Mas Rúben disse a seu pai: — O senhor pode matar os meus dois filhos, se eu não trouxer Benjamim de volta. Deixe que eu tome conta dele, e o trarei de volta para o senhor.
38 Нэ Иаково пхэнда:
38 Mas Jacó respondeu: — O meu filho não irá com vocês. O irmão dele está morto, e ele é o único que ficou. Se lhe acontece algum desastre no caminho, vocês farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.