Gênesis 42
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs BKJ
1 Кала Иаково уджянгля, со дэ Египто исин ворзо, вов пхэнда чявэнди:
1 Ora, quando Jacó viu que havia trigo no Egito, Jacó disse a seus filhos: Por que ficais olhando uns para os outros?
2 Мэ шундом, со дэ Египто исин ворзо. Джян тай тинэн лэ котэ важ амэн, соб амэ тэ выджювах тай тэ на мэрах.
2 E ele disse: Eis que eu ouvi que há trigo no Egito; descei para lá e comprai para nós dali, para que vivamos, e não morramos.
3 Дэш пхрала Иосифохкирэ джиле дэ Египто, соб тэ тинэ ворзо.
3 E os dez irmãos de José desceram para comprar trigo no Egito.
4 Кацик Вениамино, Иосифохкирэ пхралэ, Иаково на мукля лэнца, пала када со вов пхэнда:
4 Mas a Benjamim, irmão de José, Jacó não enviou com seus irmãos, pois ele disse: Para que porventura não lhe aconteça alguma desgraça.
5 Кади машкар бутэн аврэн и чявэ Израилёхкирэ авиле тэ тинэ ворзо, пала када со дэ Ханаанско пхув сля бокх.
5 E os filhos de Israel vieram comprar trigo entre os que vieram, porque a fome estava na terra de Canaã.
6 Иосифо сля хулай пэ всавори кодэя пхув. Вов битинэлас ворзо манушэнди пав всаворо Египто, тай кала пхрала Иосифохкирэ авиле, вонэ тэлиле лэсти ды пхув.
6 E José era o governador da terra, e era ele que vendia a todas as pessoas da terra; e os irmãos de José vieram, e se curvaram diante dele com sua face em terra.
7 Сар кацик Иосифо удыкхля пхралэн, вов екхатар уджянгля лэн, нэ прытердапэ, со вов лэн на джянэл, тай задэдуманя лэнца холяґа.
7 E José viu seus irmãos, e ele os reconheceu, mas se fez de estranho para eles, e falou asperamente com eles. E ele lhes disse: De onde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã para comprar alimento.
8 Иосифо уджянгля пэхкирэн пхралэн, нэ вонэ на уджянгле лэ.
8 E José reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Вов взрапирда пэхкирэ сунэ пала лэн тай пхэнда:
9 E José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado sobre eles, e lhes disse: Sois espiões. Viestes para ver a nudez da terra.
10 — Со ту, раё, — пхэндэ вонэ. — Тирэ копыли авиле тэ тинэ хамо.
10 E eles lhe disseram: Não, meu senhor, mas para comprar alimento vieram teus servos.
11 Амэ всаворэ чявэ екхэ дадэхкирэ. Тирэ копыли — чячюнэ мануша, на шпионуря.
11 Somos todos filhos de um homem; somos homens verdadeiros; teus servos não são espiões.
12 Вов пхэнда лэнди:
12 E ele lhes disse: Não, mas para ver a nudez da terra é que viestes.
13 Ай вонэ пхэндэ:
13 E eles disseram: Teus servos são doze irmãos, os filhos de um homem na terra de Canaã. E eis que o mais jovem está hoje com nosso pai, e um não está.
14 Иосифо пхэнда лэнди:
14 E José lhes disse: Foi isso que eu vos falei, dizendo: Sois espiões.
15 Акэ сар мэ када выпучява тумэндар: солахав фараонохкирятар джювимаґа, тумэ на уджяна катар, сар на авэла кордэ тумаро цыкнэдэр пхрал.
15 Por isto sereis provados: Pela vida de Faraó não saireis daqui, a não ser que vosso irmão mais jovem venha para cá.
16 Бичялэн екхэ тумэндар пала пхралэ, ай авэр авэна тэ бэшэ дэ баруно. Кади мэ уджянава тумарэ лава — чячимо ли тумэ манди дэдумэн. Сар нат, солахав фараонохкиряґа джювимаґа, тумэ — шпионуря!
16 Enviai um de vós, e que ele traga vosso irmão, e vós sereis mantidos na prisão, para que vossas palavras sejam provadas, se há alguma verdade em vós. Ou senão pela vida de Faraó, verdadeiramente sois espiões.
17 Тай затерда лэн всаворэн дэ баруно пэ трин дивэ.
17 E ele os colocou todos juntos na prisão por três dias.
18 Пэ трито диво Иосифо пхэнда лэнди:
18 E José lhes disse no terceiro dia: Fazei isto, e vivei, pois eu temo a Deus:
19 Сар тумэ чячюнэ мануша, мэк екх тумэндар ачелапэ катэ дэ баруно, ай авэр джяна тай отлиджяна ворзо тумарэнди бокхалэнди їренди.
19 Se sois homens verdadeiros, deixai que um de vossos irmãos fique preso na casa de vossa prisão. Ide vós, levai trigo para a fome de suas casas,
20 Нэ тумэ анэна мандэ тумарэ цыкнэдэр пхралэ, соб тэ авэн тумарэ лава чячюнэ тай тумэ тэ аченпэ джюдэ.
20 mas trazei-me vosso irmão mais jovem. Assim, vossas palavras serão verificadas, e vós não morrereis. E assim eles fizeram.
21 Вонэ пхэндэ екх екхэсти:
21 E eles disseram uns aos outros: Somos realmente culpados a respeito do nosso irmão, quando vimos a angústia da sua alma, quando nos implorou, e não o escutamos; por isso veio essa desgraça sobre nós.
22 Рувимо пхэнда:
22 E Rúben lhes respondeu, dizendo: Não vos falei, dizendo: Não pequeis contra o menino, e vós não ouvistes? Por isso, eis que o seu sangue também é requerido.
23 Вонэ и на думисарэнас, со Иосифо полэл лэн, пала када со вов дэдуманя лэнца пав дуечибэндирэ манушэ.
23 E eles não sabiam que José os entendia, pois ele falava com eles por meio de um intérprete.
24 Вов отджиля дэ риг тай заровиня. Тунчи рисиля павпалэ тай задэдуманя лэнца. Вов лиля лэндар Симеоно тай спхангля лэ лэндэ пэ якхэн.
24 E ele se afastou deles, e chorou, e voltou a eles novamente, e falou com eles, e tomou deles Simeão, e o amarrou diante dos seus olhos.
25 Иосифо прыпхэнда тэ пхэрдён лэндирэ трасты ворзоґа, тай тэ чювэн всаворэнди павпалэ лэндири рупь, кажнонэсти дэ лэхкиро гоно, ай тэ дэн лэнди хамо пэ дром. Кади и сля стердо.
25 Então José ordenou que enchessem de trigo seus sacos, e que devolvessem a cada homem seu dinheiro, a cada um em seu saco, e que lhes dessem provisão para o caminho. E assim lhes fizeram.
26 Пхрала чютэ ворзо пэ магарен тай джиле дэ дром.
26 E eles carregaram os seus jumentos com trigo, e partiram dali.
27 Кала вонэ ачиле, соб тэ ратярэ, екх лэндар розпхангля гоно, соб тэ лэ ворзо тэ парварэ магаре, тай удыкхля дэ гонэ пэхкири рупь.
27 E quando um deles abriu o seu saco para dar forragem ao seu jumento na hospedaria, ele viu o seu dinheiro, pois eis que estava na boca do seu saco.
28 — Мури рупь рисиля! — пхэнда вов пхралэнди. — Акэ вой дэ муро гоно.
28 E ele disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi devolvido, e eis que está no meu saco. E o coração deles desfaleceu, e eles ficaram temerosos, dizendo uns aos outros: O que é isto que Deus nos fez?
29 Кала вонэ авиле пэхкирэстэ дадэстэ Иаковостэ дэ Ханаано, вонэ роспхэндэ лэсти пала вса, со лэнца тердапэ. Вонэ пхэндэ:
29 E eles vieram a Jacó, seu pai, à terra de Canaã, e lhe contaram tudo que lhes acontecera, dizendo:
30 — Мануш, саво хулай пэ кодэя пхув, дэдуманя амэнца холяґа тай прылиля амэн пала шпионуря.
30 O homem, que é o senhor da terra, falou asperamente conosco, e nos tomou por espiões da terra.
31 Нэ амэ пхэндэ лэсти: «Амэ чячюнэ мануша, на шпионуря.
31 E lhe dissemos: Somos homens verdadeiros, não somos espiões;
32 Амэн сля дэшудуй пхралэн, чявэ екхэ дадэхкирэ, саво джювэл дэ Ханаанско пхув. Цыкнэдэр и екхатар дадэґа, ай екхэ будэр нинай».
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não está, e o mais jovem está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Тунчи мануш, саво хулай дэ кодэя пхув, пхэнда амэнди: «Акэ сар мэ уджянава, чячюнэ тумэ мануша чи нат: ачявэнти екхэ пхралэ катэ манца, лэн хамо важ тумарэн бокхалэн їрен тай джян пэхкирэґа дромэґа.
33 E o homem, senhor da terra, nos disse: Por isto eu saberei que sois homens verdadeiros: Deixai um de vossos irmãos aqui comigo, e levai alimento para a fome de vossas famílias, e parti.
34 Нэ анэн мандэ тумарэ цыкнэдэр пхралэ. Кади мэ уджянава, со тумэ на шпионуря, ай чячюнэ мануша. Тунчи мэ отдава тумэнди тумарэ пхралэ тай пхэнава, соб тумэ тэ пхирэн пав кадэя пхув, тев камэн».
34 Trazei-me vosso irmão mais jovem. Então eu saberei que não sois espiões, mas que sois homens verdadeiros. Assim eu vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Кала вонэ вычютэ гонэндар вса, кажно удыкхля котэ пэхкиро бузло рупаґа. Сар удыкхле рупь, и вонэ, и лэндиро дад пэрэдаранепэ.
35 E aconteceu que, quando eles esvaziaram seus sacos, eis que cada homem tinha o seu pacote de dinheiro no seu saco; e quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, ficaram temerosos.
36 Иаково пхэнда лэнди:
36 E Jacó, seu pai, disse-lhes: Vós me privastes de meus filhos: José não está, e Simeão não está, e ainda quereis tomar Benjamim. Todas estas coisas estão contra mim.
37 Рувимо пхэнда дадэсти:
37 E Rúben falou com seu pai, dizendo: Mata meus dois filhos, se eu não o trouxer a ti. Entrega-o em minha mão, e eu o trarei para ti novamente.
38 Нэ Иаково пхэнда:
38 E ele disse: Meu filho não descerá convosco, pois seu irmão está morto, e ele foi deixado só. Se alguma desgraça cair sobre ele no caminho em que fordes, então, com tristeza, levareis meus cabelos grisalhos à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.