Gênesis 42
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs NTLH
1 Кала Иаково уджянгля, со дэ Египто исин ворзо, вов пхэнда чявэнди:
1 Quando Jacó soube que havia mantimentos no Egito, disse aos filhos: — Por que vocês estão aí de braços cruzados?
2 Мэ шундом, со дэ Египто исин ворзо. Джян тай тинэн лэ котэ важ амэн, соб амэ тэ выджювах тай тэ на мэрах.
2 Ouvi dizer que no Egito há mantimentos. Vão até lá e comprem cereais para não morrermos de fome.
3 Дэш пхрала Иосифохкирэ джиле дэ Египто, соб тэ тинэ ворзо.
3 Então os dez irmãos de José por parte de pai foram até o Egito para comprar mantimentos.
4 Кацик Вениамино, Иосифохкирэ пхралэ, Иаково на мукля лэнца, пала када со вов пхэнда:
4 Mas Jacó não deixou que Benjamim, o irmão de José por parte de pai e de mãe, fosse com eles; ele tinha medo de que lhe acontecesse alguma desgraça.
5 Кади машкар бутэн аврэн и чявэ Израилёхкирэ авиле тэ тинэ ворзо, пала када со дэ Ханаанско пхув сля бокх.
5 Os filhos de Jacó foram comprar mantimentos junto com outras pessoas, pois em todo o país de Canaã havia fome.
6 Иосифо сля хулай пэ всавори кодэя пхув. Вов битинэлас ворзо манушэнди пав всаворо Египто, тай кала пхрала Иосифохкирэ авиле, вонэ тэлиле лэсти ды пхув.
6 Como governador do Egito, era José quem vendia cereais às pessoas que vinham de outras terras. Quando os irmãos de José chegaram, eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
7 Сар кацик Иосифо удыкхля пхралэн, вов екхатар уджянгля лэн, нэ прытердапэ, со вов лэн на джянэл, тай задэдуманя лэнца холяґа.
7 Logo que José viu os seus irmãos, ele os reconheceu, mas fez de conta que não os conhecia. E lhes perguntou com voz dura: — Vocês, de onde vêm? — Da terra de Canaã — responderam. — Queremos comprar mantimentos.
8 Иосифо уджянгля пэхкирэн пхралэн, нэ вонэ на уджянгле лэ.
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Вов взрапирда пэхкирэ сунэ пала лэн тай пхэнда:
9 Então José lembrou dos sonhos que tinha tido a respeito deles e disse: — Vocês são espiões que vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
10 — Со ту, раё, — пхэндэ вонэ. — Тирэ копыли авиле тэ тинэ хамо.
10 Eles responderam: — De modo nenhum, senhor. Nós, os seus criados, viemos para comprar mantimentos.
11 Амэ всаворэ чявэ екхэ дадэхкирэ. Тирэ копыли — чячюнэ мануша, на шпионуря.
11 Somos filhos de um mesmo pai. Nós não somos espiões, senhor! Somos gente honesta.
12 Вов пхэнда лэнди:
12 — Não acredito — disse José. — Vocês vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
13 Ай вонэ пхэндэ:
13 Eles disseram: — Nós moramos em Canaã. Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um irmão desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai.
14 Иосифо пхэнда лэнди:
14 José respondeu: — É como eu disse: vocês são espiões.
15 Акэ сар мэ када выпучява тумэндар: солахав фараонохкирятар джювимаґа, тумэ на уджяна катар, сар на авэла кордэ тумаро цыкнэдэр пхрал.
15 E o jeito de provar que vocês estão dizendo a verdade é este: enquanto o irmão mais moço de vocês não vier para cá, vocês não sairão daqui. Isso eu juro pela vida do rei!
16 Бичялэн екхэ тумэндар пала пхралэ, ай авэр авэна тэ бэшэ дэ баруно. Кади мэ уджянава тумарэ лава — чячимо ли тумэ манди дэдумэн. Сар нат, солахав фараонохкиряґа джювимаґа, тумэ — шпионуря!
16 Um de vocês irá buscá-lo, mas os outros ficarão presos até que fique provado se estão ou não dizendo a verdade. Se não estão, é que vocês são espiões. Juro pela vida do rei!
17 Тай затерда лэн всаворэн дэ баруно пэ трин дивэ.
17 E os pôs na cadeia por três dias.
18 Пэ трито диво Иосифо пхэнда лэнди:
18 No terceiro dia José disse a eles: — Eu sou uma pessoa que
19 Сар тумэ чячюнэ мануша, мэк екх тумэндар ачелапэ катэ дэ баруно, ай авэр джяна тай отлиджяна ворзо тумарэнди бокхалэнди їренди.
19 Se, de fato, são pessoas honestas, que um de vocês fique aqui na cadeia, e que os outros voltem para casa, levando mantimentos para matar a fome das suas famílias.
20 Нэ тумэ анэна мандэ тумарэ цыкнэдэр пхралэ, соб тэ авэн тумарэ лава чячюнэ тай тумэ тэ аченпэ джюдэ.
20 Depois tragam aqui o seu irmão mais moço. Isso provará se vocês estão ou não dizendo a verdade; e, se estiverem, não serão mortos. Eles concordaram
21 Вонэ пхэндэ екх екхэсти:
21 e disseram uns aos outros: — De fato, nós agora estamos sofrendo por causa daquilo que fizemos com o nosso irmão. Nós vimos a sua aflição quando pedia que tivéssemos pena dele, porém não nos importamos. Por isso agora é a nossa vez de ficarmos aflitos.
22 Рувимо пхэнда:
22 E Rúben disse assim: — Eu bem que disse que não maltratassem o rapaz, mas vocês não quiseram me ouvir. Por isso agora estamos pagando pela morte dele.
23 Вонэ и на думисарэнас, со Иосифо полэл лэн, пала када со вов дэдуманя лэнца пав дуечибэндирэ манушэ.
23 Eles não sabiam que José estava entendendo o que diziam, pois ele tinha estado falando com eles por meio de um intérprete.
24 Вов отджиля дэ риг тай заровиня. Тунчи рисиля павпалэ тай задэдуманя лэнца. Вов лиля лэндар Симеоно тай спхангля лэ лэндэ пэ якхэн.
24 José saiu de perto deles e começou a chorar. Quando pôde falar outra vez, voltou, separou Simeão e mandou que fosse amarrado na presença deles.
25 Иосифо прыпхэнда тэ пхэрдён лэндирэ трасты ворзоґа, тай тэ чювэн всаворэнди павпалэ лэндири рупь, кажнонэсти дэ лэхкиро гоно, ай тэ дэн лэнди хамо пэ дром. Кади и сля стердо.
25 José mandou que os empregados enchessem de mantimentos os sacos que os irmãos haviam trazido e que devolvessem o dinheiro de cada um, colocando-o nos sacos de mantimentos. E também que lhes dessem comida para a viagem. E assim foi feito.
26 Пхрала чютэ ворзо пэ магарен тай джиле дэ дром.
26 Os irmãos de José carregaram os jumentos com os mantimentos que haviam comprado e foram embora.
27 Кала вонэ ачиле, соб тэ ратярэ, екх лэндар розпхангля гоно, соб тэ лэ ворзо тэ парварэ магаре, тай удыкхля дэ гонэ пэхкири рупь.
27 Quando chegaram ao lugar onde iam passar a noite, um deles abriu um saco para dar comida ao seu animal e viu que o seu dinheiro estava ali na boca do saco de mantimentos.
28 — Мури рупь рисиля! — пхэнда вов пхралэнди. — Акэ вой дэ муро гоно.
28 Ele disse aos irmãos: — Vejam só! O meu dinheiro está aqui no meu saco de mantimentos! Eles devolveram! Todos ficaram muito assustados e, tremendo de medo, perguntavam uns aos outros: — O que será isso que Deus fez com a gente?
29 Кала вонэ авиле пэхкирэстэ дадэстэ Иаковостэ дэ Ханаано, вонэ роспхэндэ лэсти пала вса, со лэнца тердапэ. Вонэ пхэндэ:
29 Quando chegaram a Canaã, contaram a Jacó, o seu pai, tudo o que havia acontecido com eles. E disseram:
30 — Мануш, саво хулай пэ кодэя пхув, дэдуманя амэнца холяґа тай прылиля амэн пала шпионуря.
30 — Aquele homem, o governador do Egito, tratou a gente com brutalidade e nos acusou de termos ido ao seu país como espiões.
31 Нэ амэ пхэндэ лэсти: «Амэ чячюнэ мануша, на шпионуря.
31 Nós respondemos: “Somos homens honestos; não somos espiões.
32 Амэн сля дэшудуй пхралэн, чявэ екхэ дадэхкирэ, саво джювэл дэ Ханаанско пхув. Цыкнэдэр и екхатар дадэґа, ай екхэ будэр нинай».
32 Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um dos nossos irmãos desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai em Canaã.”
33 Тунчи мануш, саво хулай дэ кодэя пхув, пхэнда амэнди: «Акэ сар мэ уджянава, чячюнэ тумэ мануша чи нат: ачявэнти екхэ пхралэ катэ манца, лэн хамо важ тумарэн бокхалэн їрен тай джян пэхкирэґа дромэґа.
33 O governador respondeu: “Eu tenho um jeito de descobrir se vocês são homens honestos. Um de vocês ficará aqui comigo, e os outros vão voltar, levando um pouco de mantimento para as suas famílias, que estão passando fome.
34 Нэ анэн мандэ тумарэ цыкнэдэр пхралэ. Кади мэ уджянава, со тумэ на шпионуря, ай чячюнэ мануша. Тунчи мэ отдава тумэнди тумарэ пхралэ тай пхэнава, соб тумэ тэ пхирэн пав кадэя пхув, тев камэн».
34 Mas tragam aqui para mim o seu irmão mais novo. Assim, eu ficarei sabendo que vocês não são espiões, mas homens honestos. Aí entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão ficar aqui negociando.”
35 Кала вонэ вычютэ гонэндар вса, кажно удыкхля котэ пэхкиро бузло рупаґа. Сар удыкхле рупь, и вонэ, и лэндиро дад пэрэдаранепэ.
35 Aconteceu que, quando despejaram os mantimentos, cada um achou na boca do saco um saquinho com o seu dinheiro. Quando eles e o seu pai viram o dinheiro, ficaram com medo.
36 Иаково пхэнда лэнди:
36 Então Jacó disse: — Vocês querem que eu perca todos os meus filhos? José não está com a gente, e Simeão também não está. Agora vocês querem levar Benjamim, e quem sofre com tudo isso sou eu!
37 Рувимо пхэнда дадэсти:
37 Aí Rúben disse ao pai: — Deixe que eu tome conta de Benjamim; eu o trarei de volta para o senhor. Se não trouxer, o senhor pode matar os meus dois filhos.
38 Нэ Иаково пхэнда:
38 Jacó respondeu: — O meu filho não vai com vocês. José, o irmão dele, está morto, e só ficou Benjamim. Alguma coisa poderia acontecer com ele na viagem que vão fazer, e assim vocês matariam de tristeza este velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.