Gênesis 41
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs NVI
1 Проджиля дуй бэрш, тай фараоности авиля суно: вов ачелас пэ брэго Нилохкиро,
1 Ao final de dois anos, o faraó teve um sonho: Ele estava em pé junto ao rio Nilo,
2 тай акэ лэнятар подлилепэ ефта гурувнен — лаче тай тхулэ — тай ачиле тэ чяравэпэ дэ тростниконэн.
2 quando saíram do rio sete vacas belas e gordas, que começaram a pastar entre os juncos.
3 Пала лэндэ выджиле Нилостар авэр ефта гурувня — тишлэ тай фартэ нашукарнэ — тай ачиле пашэ колэнца пэ брэго лэнятиро.
3 Depois saíram do rio mais sete vacas, feias e magras, que foram para junto das outras, à beira do Nilo.
4 Тай тишлэ, нашукарнэ гурувня схале ефта лачен, тхулэн гурувнен. Катэ фараоно джюнгавдапэ.
4 Então as vacas feias e magras comeram as sete vacas belas e gordas. Nisso o faraó acordou.
5 Вов засута упалэ, тай лэстэ авиля авэр суно: ефта колосуря — зоралэ тай тхулэ — барёнас пэ екх стеблё.
5 Tornou a adormecer e teve outro sonho: Sete espigas de trigo, graúdas e boas, cresciam no mesmo pé.
6 Пала лэндэ выбариле инте ефта колосуря — тишлэ тай обпхабардэ восточнонаґа балваляґа.
6 Depois brotaram outras sete espigas, mirradas e ressequidas pelo vento leste.
7 Тишлэ колосуря накхадэ ефта зоралэн, тхулэн колосонэн. Катэ фараоно джюнгавдапэ. Када сля суно.
7 As espigas mirradas engoliram as sete espigas graúdas e cheias. Então o faraó acordou; era um sonho.
8 Дэнзор вов фартэ пэрэджювэлас пала сунэ. Вов акхарда всаворэн врэжымарен тай годявэрнэн дэ Египто тай роспхэнда лэнди пэхкирэ сунэ, нэ нико лэндар на роспхэнда, со пхэнэн сунэ.
8 Pela manhã, perturbado, mandou chamar todos os magos e sábios do Egito e lhes contou os sonhos, mas ninguém foi capaz de interpretá-los.
9 Тунчи барэдэр молымари пхэнда фараоности:
9 Então o chefe dos copeiros disse ao faraó: "Hoje me lembro de minhas faltas.
10 Екхвар фараоно холиля пэ пэхкирэн копылен тай тховда ман тай барэдэрэ пэклимаре дэ барунэ.
10 Certa vez o faraó ficou irado com os seus dois servos e mandou prender-me junto com o chefe dos padeiros, na casa do capitão da guarda.
11 Тай манди, тай лэсти дэ екх рат авиля суно, тай дэ кажно суно пэхкири годи.
11 Certa noite cada um de nós teve um sonho, e cada sonho tinha uma interpretação.
12 Котэ амэнца сля тэрно евреё, барэдэрэхкиро халавдэхкиро копыли. Амэ роспхэндэ лэсти амарэ сунэ, тай вов роспхэнда пала лэн амэнди; кажнонэсти пэхкиро роспхэндимо.
12 Pois bem, havia lá conosco um jovem hebreu, servo do capitão da guarda. Contamos a ele os nossos sonhos, e ele os interpretou, dando a cada um de nós a interpretação do seu próprio sonho.
13 И сар вов роспхэнда, кади вса и выджиля: ман рисардэ павпалэ пэ муро тхан, ай колэ амблавдэ пэ рандь.
13 E tudo aconteceu conforme ele nos dissera: eu fui restaurado à minha posição e o outro foi enforcado".
14 Фараоно бичялда пала Иосифо, тай лэ сиго андэ барунэстар. Вов подчинда бала, парувда їда тай ачиля англа фараоно.
14 O faraó mandou chamar José, que foi trazido depressa do calabouço. Depois de se barbear e trocar de roupa, apresentou-se ao faraó.
15 Фараоно пхэнда Иосифости:
15 O faraó disse a José: "Tive um sonho que ninguém consegue interpretar. Mas ouvi falar que você, ao ouvir um sonho, é capaz de interpretá-lo".
16 Иосифо пхэнда:
16 Respondeu-lhe José: "Isso não depende de mim, mas Deus dará ao faraó uma resposta favorável".
17 Фараоно пхэнда Иосифости:
17 Então o faraó contou o sonho a José: "Sonhei que estava de pé, à beira do Nilo,
18 тай акэ, выджян лэнятар ефта гурувня, лаче тай тхулэ, тай ачиле тэ чяравэпэ дэ тростниконэн.
18 quando saíram do rio sete vacas, belas e gordas, que começaram a pastar entre os juncos.
19 Пала лэндэ подлилепэ ефта аврэн гурувнен — тишлэ, пэ лэндэ душонас кокаля, кацавэ нашукарнэ, савэн мэ на дыкхлём дыкалэ никала дэ всавори пхув Египто.
19 Depois saíram outras sete, raquíticas, muito feias e magras. Nunca vi vacas tão feias em toda a terra do Egito.
20 Тунчи тишлэ, нашукарнэ гурувня схале ефта тхулэн гурувнен, савэ выджиле англал.
20 As vacas magras e feias comeram as sete vacas gordas que tinham aparecido primeiro.
21 Вонэ заджиле лэнди дэ води, кацик када на душолос: вонэ ачилепэ кацавэ жэ нашукарнэ, сар дыкалэ. Катэ мэ джюнгавдомпэ.
21 Mesmo depois de havê-las comido, não parecia que o tivessem feito, pois continuavam tão magras como antes. Então acordei.
22 Тунчи мэ дыкхлём дэ сунэ ефта колосуря пэ екх стеблё, пхэрдэ лаче ворзоґа.
22 "Depois tive outro sonho: Vi sete espigas de cereal, cheias e boas, que cresciam num mesmo pé.
23 Пала лэндэ выбариле авэр ефта колосуря — шукэ, тишлэ тай обпхабардэ восточнонаґа балваляґа.
23 Depois delas, brotaram outras sete, murchas e mirradas, ressequidas pelo vento leste.
24 Тишлэ колосуря накхавдэ ефта пхэрдэн колосонэн. Мэ роспхэндом врэжымаренди, нэ нико на сґалювда тэ роспхэнэ пала лэн манди.
24 As espigas magras engoliram as sete espigas boas. Contei isso aos magos, mas ninguém foi capaz de explicá-lo".
25 Иосифо пхэнда фараоности:
25 "O faraó teve um único sonho", disse-lhe José. "Deus revelou ao faraó o que ele está para fazer.
26 Ефта лачен гурувнен — када ефта бэрша, тай ефта лачен колосонэн — када кадиж ефта бэрша; када екх суно.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas são também sete anos; trata-se de um único sonho.
27 Ефта тишлен, нашукарнэн гурувнен, савэ авиле пала лэнди, — када ефта бэрша, тай кадиж ефта тишлэ колосуря, обпхабардэ восточноняґа балваляґа, — када ефта бокхалэ бэрша.
27 As sete vacas magras e feias que surgiram depois das outras, e as sete espigas mirradas, queimadas pelo vento leste, são sete anos. Serão sete anos de fome.
28 Акэ, со мэ рицаравас дэ годи, кала пхэндом фараоности, со Дэвэл оттерда лэсти, со Вов камэл тэ терэ.
28 "É exatamente como eu disse ao faraó: Deus mostrou ao faraó aquilo que ele vai fazer.
29 Дэ Египетско пхув авэн ефта барвалимакхирэ бэрша.
29 Sete anos de muita fartura estão para vir sobre toda a terra do Egito,
30 Ай пала лэндэ джяна ефта бокхалэ бэрша, кала всаворо барвалимо дэ Египто авэла бистардо, тай бокх шушарэла пхув.
30 mas depois virão sete anos de fome. Então todo o tempo de fartura será esquecido, pois a fome arruinará a terra.
31 Барвалимо дэ пхув бистарэлапэ пала бокх, саво джяла пала лэстэ, пала када со бокх авэла фартэ зорали.
31 A fome que virá depois será tão rigorosa que o tempo de fartura não será mais lembrado na terra.
32 Тай кода, со суно авиля фараоностэ дувар, када Дэвэл састэ камэл када сиго тэ терэ тай сиго вса стерэла.
32 O sonho veio ao faraó duas vezes porque a questão já foi decidida por Deus, que se apressa em realizá-la.
33 Мэк жэ фараоно аракхэла годявэрнэ манушэ тай тховэла лэ барэдэрэґа пэ Египетско пхув.
33 "Procure agora o faraó um homem criterioso e sábio e coloque-o no comando da terra do Egito.
34 Мэк фараоно тховэла раен пэ всавори пхув, соб вонэ тэ стидэн панчто котор дэ вса, со дэла пхув дэ Египто дэ кодэла ефта барвалимакхирэ бэрша.
34 O faraó também deve estabelecer supervisores para recolher um quinto da colheita do Egito durante os sete anos de fartura.
35 Мэк дэ кодэла лаче бэрша вонэ стидэн всаворо хамо, со авэл лэндэ, тай мэк фараонохкирэстар лавэстар стидэн ворзо тай фирисарэн лэ дэ форуря.
35 Eles deverão recolher o que puderem nos anos bons que virão e fazer estoques de trigo que, sob o controle do faraó, serão armazenados nas cidades.
36 Кадэва хамо авэла тэ пашлё, соб пхув тэ на хасявэл дэ кодэла ефта бокхалэ бэрша, савэ авэна тунчи дэ Египто.
36 Esse estoque servirá de reserva para os sete anos de fome que virão sobre o Egito, para que a terra não seja arrasada pela fome. "
37 Фараоности тай лэхкирэнди пашутнэнди чялиля кадэя дума.
37 O plano pareceu bom ao faraó e a todos os seus conselheiros.
38 Фараоно пхучля пэхкирэн пашутнэн:
38 Por isso o faraó lhes perguntou: "Será que vamos achar alguém como este homem, em quem está o espírito divino? "
39 Тай фараоно пхэнда Иосифости:
39 Disse, pois, o faraó a José: "Uma vez que Deus lhe revelou todas essas coisas, não há ninguém tão criterioso e sábio como você.
40 Мэ тховав тут барэдэрэґа дэ муро цэр, тай всаворэ мурэ мануша авэна тэ кандэпэ тут, вса, со ту пхэнэґа. Кацик мурэґа троноґа мэ авава вучидэр тутар.
40 Você terá o comando de meu palácio, e todo o meu povo se sujeitará às suas ordens. Somente em relação ao trono serei maior que você".
41 Фараоно пхэнда Иосифости:
41 E o faraó prosseguiu: "Entrego a você agora o comando de toda a terra do Egito".
42 Вов злиля наестар пэхкири ангрусни цолаґа тай урявда пэ най Иосифости, урявда лэ дэ сани полотностар їда тай амблавда лэсти пэ кор сувнаконо ланчюго.
42 Em seguida o faraó tirou do dedo o seu anel de selar e o colocou no dedo de José. Mandou-o vestir linho fino e colocou uma corrente de ouro em seu pescoço.
43 Вов прыпхэнда тэ пхиравэн лэ дэ вурдон, сар дуйтонэ пала пэстэ, тай тэ типисявэ англа лэстэ: «Аврех!» Кади вов тховда лэ пэ всавори пхув Египто.
43 Também o fez subir em sua segunda carruagem real, e à frente os arautos iam gritando: "Abram caminho! " Assim José foi colocado no comando de toda a terra do Egito.
44 Фараоно пхэнда Иосифости:
44 Disse ainda o faraó a José: "Eu sou o faraó, mas sem a sua palavra ninguém poderá levantar a mão nem o pé em todo o Egito".
45 Фараоно дэня Иосифости лав Цафнато-Панеахо тай отдэня лэсти дэ ромнен Асната, Потиперахкиря чя. Потипера сля рашаи дэ форо Оно. Тай Иосифо лагля дэ дром пав всавори пхув Египто.
45 O faraó deu a José o nome de Zafenate-Panéia e lhe deu por mulher Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. Depois José foi inspecionar toda a terra do Egito.
46 Иосифости сля трянда бэрш, кала вов ачиля тэ терэ бути пэ фараоно, тхагаре Египетсконэ. Вов выджиля фараоностар тай джиля дэ дром пав всаворо Египто.
46 José tinha trinta anos de idade quando começou a servir ao faraó, rei do Egito. Ele se ausentou da presença do faraó e foi percorrer todo o Egito.
47 Дэ ефта барвалимакхирэ бэрша пхув анэлас лачё урожаё.
47 Durante os sete anos de fartura a terra teve grande produção.
48 Иосифо стидэлас всаворо урожаё дэ кодэла ефта бэрша барвалима дэ Египто тай стховэлас лэ дэ форуря. Дэ кажно форо вов стховэлас урожаё пашутнэндар малендар.
48 José recolheu todo o excedente dos sete anos de fartura no Egito e o armazenou nas cidades. Em cada cidade ele armazenava o trigo colhido nas lavouras das redondezas.
49 Иосифо кади бут стидэня ворзо, сар тишай дэ море. Вов пэрэачиля тэ бинэ лэ, пала када со нико на сґалёлас тэ пробинэ лэ.
49 Assim José estocou muito trigo, como a areia do mar. Tal era a quantidade que ele parou de anotar, porque ia além de toda medida.
50 Англа када, сар авиле бокхалэ бэрша, Иосифостэ бэяндэпэ дуй чявэ Аснататар, Потиперахкиря чя, саво сля рашаи дэ форо Оно.
50 Antes dos anos de fome, Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om, deu a José dois filhos.
51 Иосифо акхарда пэхкирэ пхурэдэрэ чявэ Манассиё. Вов пхэнда: «Дэвэл дэня манди тэ бистарэ всавори глаба и мурэ дадэхкиро цэр».
51 Ao primeiro, José deu o nome de Manassés, dizendo: "Deus me fez esquecer todo o meu sofrimento e toda a casa de meu pai".
52 Дуйтонэ чявэ вов акхарда Ефремо. Вов пхэнда: «Дэвэл дэня манди чяворэн дэ пхув муря дукхатири».
52 Ao segundo filho chamou Efraim, dizendo: "Deus me fez prosperar na terra onde tenho sofrido".
53 Ефта барвалимахкирэ бэрша дэ Египто проджиле,
53 Assim chegaram ao fim os sete anos de fartura no Egito,
54 тай авиле ефта бокхалэ бэрша, сар и пхэнэлас Иосифо. Бокх сля дэ аврэн всаворэн пхуен, кацик дэ Египетско пхув сля хамо.
54 e começaram os sete anos de fome, como José tinha predito. Houve fome em todas as terras, mas em todo o Egito havia alimento.
55 Кала всаворо Египто ачиля тэ бокхавэл, мануша ачиле тэ мангэ фараоностэ пала хамо, тай фараоно пхэнда египтянонэнди:
55 Quando todo o Egito começou a sofrer com a fome, o povo clamou ao faraó por comida, e este respondeu a todos os egípcios: "Dirijam-se a José e façam o que ele disser".
56 Кала бокх розджиляпэ пав всавори пхув, Иосифо оттерда складуря тай ачиля тэ битинэ ворзо египтянонэнди.
56 Quando a fome já se havia espalhado por toda a terra, José mandou abrir os locais de armazenamento e começou a vender trigo aos egípcios, pois a fome se agravava em todo o Egito.
57 Мануша авэнас дэ Египто всаворэндар тханэндар, соб тэ тинэ Иосифостэ ворзо, пала када со бокх сля зорали пав всавори люмля.
57 E de toda a terra vinha gente ao Egito para comprar trigo de José, porquanto a fome se agravava em toda parte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.