Gênesis 41
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs ARIB
1 Проджиля дуй бэрш, тай фараоности авиля суно: вов ачелас пэ брэго Нилохкиро,
1 Passados dois anos inteiros, Faraó sonhou que estava em pé junto ao rio Nilo;
2 тай акэ лэнятар подлилепэ ефта гурувнен — лаче тай тхулэ — тай ачиле тэ чяравэпэ дэ тростниконэн.
2 e eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no carriçal.
3 Пала лэндэ выджиле Нилостар авэр ефта гурувня — тишлэ тай фартэ нашукарнэ — тай ачиле пашэ колэнца пэ брэго лэнятиро.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras de carne; e paravam junto às outras vacas à beira do Nilo.
4 Тай тишлэ, нашукарнэ гурувня схале ефта лачен, тхулэн гурувнен. Катэ фараоно джюнгавдапэ.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne devoravam as sete formosas à vista e gordas. Então Faraó acordou.
5 Вов засута упалэ, тай лэстэ авиля авэр суно: ефта колосуря — зоралэ тай тхулэ — барёнас пэ екх стеблё.
5 Depois dormiu e tornou a sonhar; e eis que brotavam dum mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Пала лэндэ выбариле инте ефта колосуря — тишлэ тай обпхабардэ восточнонаґа балваляґа.
6 Após elas brotavam sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental;
7 Тишлэ колосуря накхадэ ефта зоралэн, тхулэн колосонэн. Катэ фараоно джюнгавдапэ. Када сля суно.
7 e as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Дэнзор вов фартэ пэрэджювэлас пала сунэ. Вов акхарда всаворэн врэжымарен тай годявэрнэн дэ Египто тай роспхэнда лэнди пэхкирэ сунэ, нэ нико лэндар на роспхэнда, со пхэнэн сунэ.
8 Pela manhã o seu espírito estava perturbado; pelo que mandou chamar todos os adivinhadores do Egito, e todos os seus sábios. Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas não havia quem lhos interpretasse. Estavam no cárcere da casa de seu senhor, dizendo vossos semblantes tão tristes hoje?
9 Тунчи барэдэр молымари пхэнда фараоности:
9 Então disse o copeiro-mor a Faraó: Das minhas faltas me lembro hoje:
10 Екхвар фараоно холиля пэ пэхкирэн копылен тай тховда ман тай барэдэрэ пэклимаре дэ барунэ.
10 Faraó estava muito indignado contra os seus servos, e entregou-me à prisão na casa do capitão da guarda, a mim e ao padeiro chefe.
11 Тай манди, тай лэсти дэ екх рат авиля суно, тай дэ кажно суно пэхкири годи.
11 Então tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele, e cada sonho com sua própria interpretação.
12 Котэ амэнца сля тэрно евреё, барэдэрэхкиро халавдэхкиро копыли. Амэ роспхэндэ лэсти амарэ сунэ, тай вов роспхэнда пала лэн амэнди; кажнонэсти пэхкиро роспхэндимо.
12 Estava ali conosco um moço hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhe os sonhos, e ele interpretou os nossos sonhos, a cada um interpretou conforme o seu sonho.
13 И сар вов роспхэнда, кади вса и выджиля: ман рисардэ павпалэ пэ муро тхан, ай колэ амблавдэ пэ рандь.
13 E conforme a sua interpretação, assim mesmo aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e ele foi enforcado.
14 Фараоно бичялда пала Иосифо, тай лэ сиго андэ барунэстар. Вов подчинда бала, парувда їда тай ачиля англа фараоно.
14 Então Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair apressadamente da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e apresentou-se a Faraó.
15 Фараоно пхэнда Иосифости:
15 Disse Faraó a José: Eu tive um sonho e não há quem o interprete. Mas de ti ouvi dizer que, ouvindo contar um sonho, podes interpretá-lo.
16 Иосифо пхэнда:
16 Respondeu José a Faraó: Isso não está em mim, mas Deus é que dará uma resposta de paz a Faraó.
17 Фараоно пхэнда Иосифости:
17 Então disse Faraó a José: Em meu sonho eu estava em pé à beira do rio Nilo,
18 тай акэ, выджян лэнятар ефта гурувня, лаче тай тхулэ, тай ачиле тэ чяравэпэ дэ тростниконэн.
18 e subiam do rio sete vacas gordas e formosas à vista, e pastavam entre os juncos.
19 Пала лэндэ подлилепэ ефта аврэн гурувнен — тишлэ, пэ лэндэ душонас кокаля, кацавэ нашукарнэ, савэн мэ на дыкхлём дыкалэ никала дэ всавори пхув Египто.
19 Após elas subiam outras sete vacas, fracas, muito feias à vista e magras de carne, tão feias quais nunca vi em toda terra do Egito.
20 Тунчи тишлэ, нашукарнэ гурувня схале ефта тхулэн гурувнен, савэ выджиле англал.
20 As vacas magras e feias devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Вонэ заджиле лэнди дэ води, кацик када на душолос: вонэ ачилепэ кацавэ жэ нашукарнэ, сар дыкалэ. Катэ мэ джюнгавдомпэ.
21 Mas depois de as terem consumido, não se podia reconhecer que as houvessem consumido; a sua aparência era tão feia como no princípio. Então acordei.
22 Тунчи мэ дыкхлём дэ сунэ ефта колосуря пэ екх стеблё, пхэрдэ лаче ворзоґа.
22 Depois vi, em meu sonho, que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas.
23 Пала лэндэ выбариле авэр ефта колосуря — шукэ, тишлэ тай обпхабардэ восточнонаґа балваляґа.
23 Após elas brotavam sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental.
24 Тишлэ колосуря накхавдэ ефта пхэрдэн колосонэн. Мэ роспхэндом врэжымаренди, нэ нико на сґалювда тэ роспхэнэ пала лэн манди.
24 As sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas não houve quem o interpretasse.
25 Иосифо пхэнда фараоности:
25 Então disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só. O que Deus há de fazer, notificou-o a Faraó.
26 Ефта лачен гурувнен — када ефта бэрша, тай ефта лачен колосонэн — када кадиж ефта бэрша; када екх суно.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas também são sete anos; o sonho é um só.
27 Ефта тишлен, нашукарнэн гурувнен, савэ авиле пала лэнди, — када ефта бэрша, тай кадиж ефта тишлэ колосуря, обпхабардэ восточноняґа балваляґа, — када ефта бокхалэ бэрша.
27 As sete vacas magras e feias que subiam após as primeiras, são sete anos, como as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental: são sete anos de fome.
28 Акэ, со мэ рицаравас дэ годи, кала пхэндом фараоности, со Дэвэл оттерда лэсти, со Вов камэл тэ терэ.
28 Esta é a palavra que eu disse a Faraó: o que Deus há de fazer mostro-o a Faraó.
29 Дэ Египетско пхув авэн ефта барвалимакхирэ бэрша.
29 Vêm sete anos de grande fartura em toda terra do Egito.
30 Ай пала лэндэ джяна ефта бокхалэ бэрша, кала всаворо барвалимо дэ Египто авэла бистардо, тай бокх шушарэла пхув.
30 Depois deles levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra.
31 Барвалимо дэ пхув бистарэлапэ пала бокх, саво джяла пала лэстэ, пала када со бокх авэла фартэ зорали.
31 Não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que seguirá; porquanto será gravíssima.
32 Тай кода, со суно авиля фараоностэ дувар, када Дэвэл састэ камэл када сиго тэ терэ тай сиго вса стерэла.
32 Ora, se o sonho foi duplicado a Faraó, é porque esta coisa é determinada por Deus, e ele brevemente a fará.
33 Мэк жэ фараоно аракхэла годявэрнэ манушэ тай тховэла лэ барэдэрэґа пэ Египетско пхув.
33 Portanto, proveja-se agora Faraó de um homem entendido e sábio, e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Мэк фараоно тховэла раен пэ всавори пхув, соб вонэ тэ стидэн панчто котор дэ вса, со дэла пхув дэ Египто дэ кодэла ефта барвалимакхирэ бэрша.
34 Faça isto Faraó: nomeie administradores sobre a terra, que tomem a quinta parte dos produtos da terra do Egito nos sete anos de fartura;
35 Мэк дэ кодэла лаче бэрша вонэ стидэн всаворо хамо, со авэл лэндэ, тай мэк фараонохкирэстар лавэстар стидэн ворзо тай фирисарэн лэ дэ форуря.
35 e ajuntem eles todo o mantimento destes bons anos que vêm, e amontoem trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades e o guardem;
36 Кадэва хамо авэла тэ пашлё, соб пхув тэ на хасявэл дэ кодэла ефта бокхалэ бэрша, савэ авэна тунчи дэ Египто.
36 assim será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome, que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Фараоности тай лэхкирэнди пашутнэнди чялиля кадэя дума.
37 Esse parecer foi bom aos olhos de Faraó, e aos olhos de todos os seus servos.
38 Фараоно пхучля пэхкирэн пашутнэн:
38 Perguntou, pois, Faraó a seus servos: Poderíamos achar um homem como este, em quem haja o espírito de Deus?
39 Тай фараоно пхэнда Иосифости:
39 Depois disse Faraó a José: Porquanto Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão entendido e sábio como tu.
40 Мэ тховав тут барэдэрэґа дэ муро цэр, тай всаворэ мурэ мануша авэна тэ кандэпэ тут, вса, со ту пхэнэґа. Кацик мурэґа троноґа мэ авава вучидэр тутар.
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua voz se governará todo o meu povo; somente no trono eu serei maior que tu.
41 Фараоно пхэнда Иосифости:
41 Disse mais Faraó a José: Vê, eu te hei posto sobre toda a terra do Egito.
42 Вов злиля наестар пэхкири ангрусни цолаґа тай урявда пэ най Иосифости, урявда лэ дэ сани полотностар їда тай амблавда лэсти пэ кор сувнаконо ланчюго.
42 E Faraó tirou da mão o seu anel-sinete e pô-lo na mão de José, vestiu-o de traje de linho fino, e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 Вов прыпхэнда тэ пхиравэн лэ дэ вурдон, сар дуйтонэ пала пэстэ, тай тэ типисявэ англа лэстэ: «Аврех!» Кади вов тховда лэ пэ всавори пхув Египто.
43 Ademais, fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Ajoelhai-vos. Assim Faraó o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Фараоно пхэнда Иосифости:
44 Ainda disse Faraó a José: Eu sou Faraó; sem ti, pois, ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito.
45 Фараоно дэня Иосифости лав Цафнато-Панеахо тай отдэня лэсти дэ ромнен Асната, Потиперахкиря чя. Потипера сля рашаи дэ форо Оно. Тай Иосифо лагля дэ дром пав всавори пхув Египто.
45 Faraó chamou a José Zafnate-Paneã, e deu-lhe por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. Depois saiu José por toda a terra do Egito.
46 Иосифости сля трянда бэрш, кала вов ачиля тэ терэ бути пэ фараоно, тхагаре Египетсконэ. Вов выджиля фараоностар тай джиля дэ дром пав всаворо Египто.
46 Ora, José era da idade de trinta anos, quando se apresentou a Faraó, rei do Egito. E saiu José da presença de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Дэ ефта барвалимакхирэ бэрша пхув анэлас лачё урожаё.
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu com abundância;
48 Иосифо стидэлас всаворо урожаё дэ кодэла ефта бэрша барвалима дэ Египто тай стховэлас лэ дэ форуря. Дэ кажно форо вов стховэлас урожаё пашутнэндар малендар.
48 e José ajuntou todo o mantimento dos sete anos, que houve na terra do Egito, e o guardou nas cidades; o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade, guardou-o dentro da mesma.
49 Иосифо кади бут стидэня ворзо, сар тишай дэ море. Вов пэрэачиля тэ бинэ лэ, пала када со нико на сґалёлас тэ пробинэ лэ.
49 Assim José ajuntou muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar; porque não se podia mais contá-lo.
50 Англа када, сар авиле бокхалэ бэрша, Иосифостэ бэяндэпэ дуй чявэ Аснататар, Потиперахкиря чя, саво сля рашаи дэ форо Оно.
50 Antes que viesse o ano da fome, nasceram a José dois filhos, que lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Иосифо акхарда пэхкирэ пхурэдэрэ чявэ Манассиё. Вов пхэнда: «Дэвэл дэня манди тэ бистарэ всавори глаба и мурэ дадэхкиро цэр».
51 E chamou José ao primogênito Manassés; porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho, e de toda a casa de meu pai.
52 Дуйтонэ чявэ вов акхарда Ефремо. Вов пхэнда: «Дэвэл дэня манди чяворэн дэ пхув муря дукхатири».
52 Ao segundo chamou Efraim; porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Ефта барвалимахкирэ бэрша дэ Египто проджиле,
53 Acabaram-se, então, os sete anos de fartura que houve na terra do Egito;
54 тай авиле ефта бокхалэ бэрша, сар и пхэнэлас Иосифо. Бокх сля дэ аврэн всаворэн пхуен, кацик дэ Египетско пхув сля хамо.
54 e começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras; porém, em toda a terra do Egito havia pão.
55 Кала всаворо Египто ачиля тэ бокхавэл, мануша ачиле тэ мангэ фараоностэ пала хамо, тай фараоно пхэнда египтянонэнди:
55 Depois toda a terra do Egito teve fome, e o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser, fazei.
56 Кала бокх розджиляпэ пав всавори пхув, Иосифо оттерда складуря тай ачиля тэ битинэ ворзо египтянонэнди.
56 De modo que, havendo fome sobre toda a terra, abriu José todos os depósitos, e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Мануша авэнас дэ Египто всаворэндар тханэндар, соб тэ тинэ Иосифостэ ворзо, пала када со бокх сля зорали пав всавори люмля.
57 Também de todas as terras vinham ao Egito, para comprarem de José; porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.