Gênesis 41
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs BKJ
1 Проджиля дуй бэрш, тай фараоности авиля суно: вов ачелас пэ брэго Нилохкиро,
1 E aconteceu que, ao final de dois anos completos, Faraó sonhou. E eis que ele estava em pé junto ao rio.
2 тай акэ лэнятар подлилепэ ефта гурувнен — лаче тай тхулэ — тай ачиле тэ чяравэпэ дэ тростниконэн.
2 E eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
3 Пала лэндэ выджиле Нилостар авэр ефта гурувня — тишлэ тай фартэ нашукарнэ — тай ачиле пашэ колэнца пэ брэго лэнятиро.
3 E eis que sete outras vacas saíram depois delas do rio, feias de aparência e magras, e estavam em pé junto às outras vacas sobre a margem do rio.
4 Тай тишлэ, нашукарнэ гурувня схале ефта лачен, тхулэн гурувнен. Катэ фараоно джюнгавдапэ.
4 E as vacas feias de aparência e magras, comeram as sete vacas gordas e de formoso aspecto. Então Faraó acordou.
5 Вов засута упалэ, тай лэстэ авиля авэр суно: ефта колосуря — зоралэ тай тхулэ — барёнас пэ екх стеблё.
5 E ele dormiu e sonhou uma segunda vez. E eis que sete espigas de trigo brotaram de um mesmo talo, cheias e boas.
6 Пала лэндэ выбариле инте ефта колосуря — тишлэ тай обпхабардэ восточнонаґа балваляґа.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam depois delas.
7 Тишлэ колосуря накхадэ ефта зоралэн, тхулэн колосонэн. Катэ фараоно джюнгавдапэ. Када сля суно.
7 E as sete espigas miúdas devoraram as sete espigas cheias e boas. E Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Дэнзор вов фартэ пэрэджювэлас пала сунэ. Вов акхарда всаворэн врэжымарен тай годявэрнэн дэ Египто тай роспхэнда лэнди пэхкирэ сунэ, нэ нико лэндар на роспхэнда, со пхэнэн сунэ.
8 E aconteceu que, de manhã, seu espírito estava perturbado, e ele enviou e chamou todos os magos do Egito, e todos os homens sábios de lá. E Faraó lhes contou o seu sonho, mas não houve um que pudesse interpretá-lo para Faraó.
9 Тунчи барэдэр молымари пхэнда фараоности:
9 Então, falou o chefe dos mordomos a Faraó, dizendo: Lembro-me hoje das minhas falhas.
10 Екхвар фараоно холиля пэ пэхкирэн копылен тай тховда ман тай барэдэрэ пэклимаре дэ барунэ.
10 Faraó estava irado com seus servos, e me colocou na prisão da casa do capitão da guarda, a mim e o chefe dos padeiros;
11 Тай манди, тай лэсти дэ екх рат авиля суно, тай дэ кажно суно пэхкири годи.
11 e nós sonhamos um sonho certa noite, eu e ele. Sonhamos cada homem de acordo com a interpretação do seu sonho.
12 Котэ амэнца сля тэрно евреё, барэдэрэхкиро халавдэхкиро копыли. Амэ роспхэндэ лэсти амарэ сунэ, тай вов роспхэнда пала лэн амэнди; кажнонэсти пэхкиро роспхэндимо.
12 E havia lá conosco um jovem, um hebreu, servo do capitão da guarda. E nós lhe contamos, e ele nos interpretou nossos sonhos, para cada homem de acordo com o seu sonho ele interpretou.
13 И сар вов роспхэнда, кади вса и выджиля: ман рисардэ павпалэ пэ муро тхан, ай колэ амблавдэ пэ рандь.
13 E aconteceu que, assim como ele interpretou para nós, assim foi. A mim ele restabeleceu para o meu ofício, e a ele enforcou.
14 Фараоно бичялда пала Иосифо, тай лэ сиго андэ барунэстар. Вов подчинда бала, парувда їда тай ачиля англа фараоно.
14 Então, Faraó enviou e chamou José, e eles o trouxeram apressadamente da masmorra. E ele se barbeou, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Фараоно пхэнда Иосифости:
15 E Faraó disse a José: Sonhei um sonho, e não há ninguém que o possa interpretar. E eu ouvi dizer de ti, que tu podes entender um sonho e interpretá-lo.
16 Иосифо пхэнда:
16 E José respondeu a Faraó, dizendo: Não está em mim; Deus dará a Faraó uma resposta de paz.
17 Фараоно пхэнда Иосифости:
17 E Faraó disse a José: No meu sonho, eis que eu estava em pé na margem do rio,
18 тай акэ, выджян лэнятар ефта гурувня, лаче тай тхулэ, тай ачиле тэ чяравэпэ дэ тростниконэн.
18 e eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
19 Пала лэндэ подлилепэ ефта аврэн гурувнен — тишлэ, пэ лэндэ душонас кокаля, кацавэ нашукарнэ, савэн мэ на дыкхлём дыкалэ никала дэ всавори пхув Египто.
19 E eis que sete outras vacas saíram depois delas, feias de aparência e magras, tais como eu nunca vi em toda a terra do Egito, quanto à fealdade.
20 Тунчи тишлэ, нашукарнэ гурувня схале ефта тхулэн гурувнен, савэ выджиле англал.
20 E as vacas magras e feias à vista comeram as primeiras sete vacas gordas.
21 Вонэ заджиле лэнди дэ води, кацик када на душолос: вонэ ачилепэ кацавэ жэ нашукарнэ, сар дыкалэ. Катэ мэ джюнгавдомпэ.
21 E quando as haviam comido, não se podia saber que as haviam comido, mas ainda eram feias à vista, como no início. Então eu acordei.
22 Тунчи мэ дыкхлём дэ сунэ ефта колосуря пэ екх стеблё, пхэрдэ лаче ворзоґа.
22 E eu vi no meu sonho, e eis que sete espigas brotaram de um talo, cheias e boas.
23 Пала лэндэ выбариле авэр ефта колосуря — шукэ, тишлэ тай обпхабардэ восточнонаґа балваляґа.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotaram depois delas.
24 Тишлэ колосуря накхавдэ ефта пхэрдэн колосонэн. Мэ роспхэндом врэжымаренди, нэ нико на сґалювда тэ роспхэнэ пала лэн манди.
24 E as espigas miúdas devoraram as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas não houve ninguém que pudesse interpretá-lo para mim.
25 Иосифо пхэнда фараоности:
25 E José disse a Faraó: O sonho de Faraó é um: Deus mostrou a Faraó o que ele está para fazer.
26 Ефта лачен гурувнен — када ефта бэрша, тай ефта лачен колосонэн — када кадиж ефта бэрша; када екх суно.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas são sete anos; o sonho é um.
27 Ефта тишлен, нашукарнэн гурувнен, савэ авиле пала лэнди, — када ефта бэрша, тай кадиж ефта тишлэ колосуря, обпхабардэ восточноняґа балваляґа, — када ефта бокхалэ бэрша.
27 E as sete vacas magras e feias à vista que saíram depois delas são sete anos, e as sete espigas vazias queimadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Акэ, со мэ рицаравас дэ годи, кала пхэндом фараоности, со Дэвэл оттерда лэсти, со Вов камэл тэ терэ.
28 Isto é o que eu tenho para falar a Faraó: O que Deus está prestes a fazer, ele mostrou a Faraó.
29 Дэ Египетско пхув авэн ефта барвалимакхирэ бэрша.
29 Eis que vêm sete anos de grande fartura em toda a terra do Egito;
30 Ай пала лэндэ джяна ефта бокхалэ бэрша, кала всаворо барвалимо дэ Египто авэла бистардо, тай бокх шушарэла пхув.
30 e depois deles surgirão sete anos de fome, e toda a fartura será esquecida na terra do Egito; e a fome consumirá a terra,
31 Барвалимо дэ пхув бистарэлапэ пала бокх, саво джяла пала лэстэ, пала када со бокх авэла фартэ зорали.
31 e a fartura não será conhecida na terra por causa da fome que se seguirá, pois esta será muito grave.
32 Тай кода, со суно авиля фараоностэ дувар, када Дэвэл састэ камэл када сиго тэ терэ тай сиго вса стерэла.
32 E por isso, o sonho foi repetido a Faraó duas vezes; é porque a coisa está estabelecida por Deus, e Deus em breve a fará acontecer.
33 Мэк жэ фараоно аракхэла годявэрнэ манушэ тай тховэла лэ барэдэрэґа пэ Египетско пхув.
33 Agora faça Faraó encontrar um homem prudente e sábio, e o coloque sobre a terra do Egito.
34 Мэк фараоно тховэла раен пэ всавори пхув, соб вонэ тэ стидэн панчто котор дэ вса, со дэла пхув дэ Египто дэ кодэла ефта барвалимакхирэ бэрша.
34 Que Faraó o faça, e que ele nomeie oficiais sobre a terra, e que recolham uma quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Мэк дэ кодэла лаче бэрша вонэ стидэн всаворо хамо, со авэл лэндэ, тай мэк фараонохкирэстар лавэстар стидэн ворзо тай фирисарэн лэ дэ форуря.
35 E ajuntem eles todo o alimento desses bons anos que vêm, e amontoem trigo sob a mão de Faraó, e que eles guardem alimento nas cidades.
36 Кадэва хамо авэла тэ пашлё, соб пхув тэ на хасявэл дэ кодэла ефта бокхалэ бэрша, савэ авэна тунчи дэ Египто.
36 E esse alimento será para o provimento da terra durante os sete anos de fome que haverá na terra do Egito, para que a terra não pereça de fome.
37 Фараоности тай лэхкирэнди пашутнэнди чялиля кадэя дума.
37 E a coisa foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 Фараоно пхучля пэхкирэн пашутнэн:
38 E Faraó disse a seus servos: Acharemos alguém como este, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Тай фараоно пхэнда Иосифости:
39 E Faraó disse a José: Visto que Deus te mostrou tudo isto, não há ninguém tão prudente e sábio como tu és.
40 Мэ тховав тут барэдэрэґа дэ муро цэр, тай всаворэ мурэ мануша авэна тэ кандэпэ тут, вса, со ту пхэнэґа. Кацик мурэґа троноґа мэ авава вучидэр тутар.
40 Tu estarás sobre a minha casa, de acordo com tua palavra todo o meu povo será governado; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Фараоно пхэнда Иосифости:
41 E Faraó disse a José: Vê! Coloquei-te sobre toda a terra do Egito.
42 Вов злиля наестар пэхкири ангрусни цолаґа тай урявда пэ най Иосифости, урявда лэ дэ сани полотностар їда тай амблавда лэсти пэ кор сувнаконо ланчюго.
42 E Faraó tomou seu anel da sua mão e o colocou sobre a mão de José, e o vestiu com vestes de linho fino, e colocou um colar de ouro em volta do seu pescoço,
43 Вов прыпхэнда тэ пхиравэн лэ дэ вурдон, сар дуйтонэ пала пэстэ, тай тэ типисявэ англа лэстэ: «Аврех!» Кади вов тховда лэ пэ всавори пхув Египто.
43 e o fez subir na segunda carruagem que ele tinha, e clamavam adiante dele: Ajoelhai; e ele o fez governador sobre toda a terra do Egito.
44 Фараоно пхэнда Иосифости:
44 E Faraó disse a José: Eu sou Faraó, e sem ti nenhum homem levantará sua mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 Фараоно дэня Иосифости лав Цафнато-Панеахо тай отдэня лэсти дэ ромнен Асната, Потиперахкиря чя. Потипера сля рашаи дэ форо Оно. Тай Иосифо лагля дэ дром пав всавори пхув Египто.
45 E Faraó chamou o nome de José Zafenate-Paneia, e lhe deu por mulher Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om. E José saiu por toda a terra do Egito.
46 Иосифости сля трянда бэрш, кала вов ачиля тэ терэ бути пэ фараоно, тхагаре Египетсконэ. Вов выджиля фараоностар тай джиля дэ дром пав всаворо Египто.
46 E José estava com trinta anos de idade quando estava diante de Faraó, rei do Egito. E José saiu da presença de Faraó, e foi por toda a terra do Egito.
47 Дэ ефта барвалимакхирэ бэрша пхув анэлас лачё урожаё.
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu aos montões.
48 Иосифо стидэлас всаворо урожаё дэ кодэла ефта бэрша барвалима дэ Египто тай стховэлас лэ дэ форуря. Дэ кажно форо вов стховэлас урожаё пашутнэндар малендар.
48 E ele ajuntou todo o alimento dos sete anos, que havia na terra do Egito, e armazenou o alimento nas cidades. O alimento do campo, que estava ao redor de cada cidade, ele armazenou da mesma forma.
49 Иосифо кади бут стидэня ворзо, сар тишай дэ море. Вов пэрэачиля тэ бинэ лэ, пала када со нико на сґалёлас тэ пробинэ лэ.
49 E José ajuntou trigo como a areia do mar, muitíssimo, até ele perder a conta, pois era sem número.
50 Англа када, сар авиле бокхалэ бэрша, Иосифостэ бэяндэпэ дуй чявэ Аснататар, Потиперахкиря чя, саво сля рашаи дэ форо Оно.
50 E a José nasceram dois filhos, antes de virem os anos da fome, que Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om, lhe deu.
51 Иосифо акхарда пэхкирэ пхурэдэрэ чявэ Манассиё. Вов пхэнда: «Дэвэл дэня манди тэ бистарэ всавори глаба и мурэ дадэхкиро цэр».
51 E José chamou o nome do primeiro Manassés, pois Deus, disse ele, me fez esquecer todo o meu labor, e toda a casa de meu pai.
52 Дуйтонэ чявэ вов акхарда Ефремо. Вов пхэнда: «Дэвэл дэня манди чяворэн дэ пхув муря дукхатири».
52 E o nome do segundo chamou Efraim, pois Deus me fez ser frutífero na terra da minha aflição.
53 Ефта барвалимахкирэ бэрша дэ Египто проджиле,
53 E os sete anos de fartura, que houve na terra do Egito, terminaram.
54 тай авиле ефта бокхалэ бэрша, сар и пхэнэлас Иосифо. Бокх сля дэ аврэн всаворэн пхуен, кацик дэ Египетско пхув сля хамо.
54 E os sete anos de escassez começaram, de acordo com o que José havia dito; e a escassez estava em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Кала всаворо Египто ачиля тэ бокхавэл, мануша ачиле тэ мангэ фараоностэ пала хамо, тай фараоно пхэнда египтянонэнди:
55 E quando toda a terra do Egito teve fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele lhes disser, fazei.
56 Кала бокх розджиляпэ пав всавори пхув, Иосифо оттерда складуря тай ачиля тэ битинэ ворзо египтянонэнди.
56 E a fome estava sobre toda a face da terra, e José abriu todos os depósitos, e vendeu aos egípcios, e a fome aumentou muito na terra do Egito.
57 Мануша авэнас дэ Египто всаворэндар тханэндар, соб тэ тинэ Иосифостэ ворзо, пала када со бокх сля зорали пав всавори люмля.
57 E todas as regiões vinham ao Egito, a José para comprar trigo, porque a fome era tão grande em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.