Gênesis 41
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs NAA
1 Проджиля дуй бэрш, тай фараоности авиля суно: вов ачелас пэ брэго Нилохкиро,
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho e eis que estava em pé junto ao rio Nilo.
2 тай акэ лэнятар подлилепэ ефта гурувнен — лаче тай тхулэ — тай ачиле тэ чяравэпэ дэ тростниконэн.
2 Do rio subiam sete vacas de boa aparência e gordas e pastavam no meio dos juncos.
3 Пала лэндэ выджиле Нилостар авэр ефта гурувня — тишлэ тай фартэ нашукарнэ — тай ачиле пашэ колэнца пэ брэго лэнятиро.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, de aparência feia e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 Тай тишлэ, нашукарнэ гурувня схале ефта лачен, тхулэн гурувнен. Катэ фараоно джюнгавдапэ.
4 As vacas de aparência feia e magras engoliam as sete vacas de boa aparência e gordas. Então Faraó acordou.
5 Вов засута упалэ, тай лэстэ авиля авэр суно: ефта колосуря — зоралэ тай тхулэ — барёнас пэ екх стеблё.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 Пала лэндэ выбариле инте ефта колосуря — тишлэ тай обпхабардэ восточнонаґа балваляґа.
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste.
7 Тишлэ колосуря накхадэ ефта зоралэн, тхулэн колосонэн. Катэ фараоно джюнгавдапэ. Када сля суно.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou. Tinha sido um sonho.
8 Дэнзор вов фартэ пэрэджювэлас пала сунэ. Вов акхарда всаворэн врэжымарен тай годявэрнэн дэ Египто тай роспхэнда лэнди пэхкирэ сунэ, нэ нико лэндар на роспхэнда, со пхэнэн сунэ.
8 De manhã, ao despertar muito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios. Contou-lhes os seus sonhos, mas não havia ninguém que pudesse dar a interpretação.
9 Тунчи барэдэр молымари пхэнда фараоности:
9 Então o copeiro-chefe disse a Faraó: — Hoje me lembro das minhas ofensas.
10 Екхвар фараоно холиля пэ пэхкирэн копылен тай тховда ман тай барэдэрэ пэклимаре дэ барунэ.
10 Quando Faraó ficou irado com os seus servos e me pôs na prisão, na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 Тай манди, тай лэсти дэ екх рат авиля суно, тай дэ кажно суно пэхкири годи.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele. Sonhamos, e cada sonho tinha o seu próprio significado.
12 Котэ амэнца сля тэрно евреё, барэдэрэхкиро халавдэхкиро копыли. Амэ роспхэндэ лэсти амарэ сунэ, тай вов роспхэнда пала лэн амэнди; кажнонэсти пэхкиро роспхэндимо.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, escravo do comandante da guarda. Contamos a ele os nossos sonhos, e ele nos deu a interpretação, a cada um segundo o seu sonho.
13 И сар вов роспхэнда, кади вса и выджиля: ман рисардэ павпалэ пэ муро тхан, ай колэ амблавдэ пэ рандь.
13 E tal como nos interpretou, assim aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e o outro foi enforcado.
14 Фараоно бичялда пала Иосифо, тай лэ сиго андэ барунэстар. Вов подчинда бала, парувда їда тай ачиля англа фараоно.
14 Então Faraó mandou chamar José, e o fizeram sair às pressas da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Фараоно пхэнда Иосифости:
15 Este lhe disse: — Tive um sonho, e não há quem o interprete. Porém ouvi falar a respeito de você que, quando ouve um sonho, é capaz de interpretá-lo.
16 Иосифо пхэнда:
16 José respondeu: — Isso não está em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Фараоно пхэнда Иосифости:
17 Então Faraó disse a José: — No meu sonho, eu estava em pé na margem do Nilo,
18 тай акэ, выджян лэнятар ефта гурувня, лаче тай тхулэ, тай ачиле тэ чяравэпэ дэ тростниконэн.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e de boa aparência e pastavam no meio dos juncos.
19 Пала лэндэ подлилепэ ефта аврэн гурувнен — тишлэ, пэ лэндэ душонас кокаля, кацавэ нашукарнэ, савэн мэ на дыкхлём дыкалэ никала дэ всавори пхув Египто.
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, muito feias e magras. Eu nunca tinha visto vacas tão feias, em toda a terra do Egito.
20 Тунчи тишлэ, нашукарнэ гурувня схале ефта тхулэн гурувнен, савэ выджиле англал.
20 E as vacas magras e ruins devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Вонэ заджиле лэнди дэ води, кацик када на душолос: вонэ ачилепэ кацавэ жэ нашукарнэ, сар дыкалэ. Катэ мэ джюнгавдомпэ.
21 E, depois de as terem engolido, não davam aparência de que as tinham devorado, pois o aspecto delas continuava ruim como no princípio. Então acordei.
22 Тунчи мэ дыкхлём дэ сунэ ефта колосуря пэ екх стеблё, пхэрдэ лаче ворзоґа.
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas.
23 Пала лэндэ выбариле авэр ефта колосуря — шукэ, тишлэ тай обпхабардэ восточнонаґа балваляґа.
23 Depois delas nasceram sete espigas secas, mirradas e queimadas pelo vento leste.
24 Тишлэ колосуря накхавдэ ефта пхэрдэн колосонэн. Мэ роспхэндом врэжымаренди, нэ нико на сґалювда тэ роспхэнэ пала лэн манди.
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei isso aos magos, mas ninguém foi capaz de me dar a interpretação.
25 Иосифо пхэнда фараоности:
25 Então José respondeu: — O sonho de Faraó é apenas um; Deus revelou a Faraó o que ele vai fazer.
26 Ефта лачен гурувнен — када ефта бэрша, тай ефта лачен колосонэн — када кадиж ефта бэрша; када екх суно.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Ефта тишлен, нашукарнэн гурувнен, савэ авиле пала лэнди, — када ефта бэрша, тай кадиж ефта тишлэ колосуря, обпхабардэ восточноняґа балваляґа, — када ефта бокхалэ бэрша.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste serão sete anos de fome.
28 Акэ, со мэ рицаравас дэ годи, кала пхэндом фараоности, со Дэвэл оттерда лэсти, со Вов камэл тэ терэ.
28 — Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó: Deus manifestou a Faraó o que ele vai fazer.
29 Дэ Египетско пхув авэн ефта барвалимакхирэ бэрша.
29 Eis que vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 Ай пала лэндэ джяна ефта бокхалэ бэрша, кала всаворо барвалимо дэ Египто авэла бистардо, тай бокх шушарэла пхув.
30 Depois virão sete anos de fome. Toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito e a fome consumirá a terra;
31 Барвалимо дэ пхув бистарэлапэ пала бокх, саво джяла пала лэстэ, пала када со бокх авэла фартэ зорали.
31 e não será lembrada a abundância na terra, por causa da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 Тай кода, со суно авиля фараоностэ дувар, када Дэвэл састэ камэл када сиго тэ терэ тай сиго вса стерэла.
32 O sonho de Faraó foi repetido, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 Мэк жэ фараоно аракхэла годявэрнэ манушэ тай тховэла лэ барэдэрэґа пэ Египетско пхув.
33 — Agora, pois, Faraó devia escolher um homem ajuizado e sábio e encarregá-lo de dirigir a terra do Egito.
34 Мэк фараоно тховэла раен пэ всавори пхув, соб вонэ тэ стидэн панчто котор дэ вса, со дэла пхув дэ Египто дэ кодэла ефта барвалимакхирэ бэрша.
34 Faraó devia fazer isto: pôr administradores sobre a terra e recolher a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Мэк дэ кодэла лаче бэрша вонэ стидэн всаворо хамо, со авэл лэндэ, тай мэк фараонохкирэстар лавэстар стидэн ворзо тай фирисарэн лэ дэ форуря.
35 Esses administradores deviam ajuntar toda a colheita dos bons anos que virão, recolher cereal por ordem de Faraó, para mantimento nas cidades, e guardá-lo em armazéns.
36 Кадэва хамо авэла тэ пашлё, соб пхув тэ на хасявэл дэ кодэла ефта бокхалэ бэрша, савэ авэна тунчи дэ Египто.
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito, para que a terra não seja destruída pela fome.
37 Фараоности тай лэхкирэнди пашутнэнди чялиля кадэя дума.
37 O conselho agradou a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Фараоно пхучля пэхкирэн пашутнэн:
38 Então Faraó perguntou aos seus oficiais: — Será que poderíamos achar alguém melhor do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Тай фараоно пхэнда Иосифости:
39 Depois, Faraó disse a José: — Visto que Deus revelou tudo isto a você, não há ninguém tão ajuizado e sábio como você.
40 Мэ тховав тут барэдэрэґа дэ муро цэр, тай всаворэ мурэ мануша авэна тэ кандэпэ тут, вса, со ту пхэнэґа. Кацик мурэґа троноґа мэ авава вучидэр тутар.
40 Você será o administrador da minha casa, e todo o meu povo obedecerá à sua palavra. Somente no trono eu serei maior do que você.
41 Фараоно пхэнда Иосифости:
41 E Faraó disse mais a José: — Eis que eu o constituo autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 Вов злиля наестар пэхкири ангрусни цолаґа тай урявда пэ най Иосифости, урявда лэ дэ сани полотностар їда тай амблавда лэсти пэ кор сувнаконо ланчюго.
42 Então Faraó tirou o seu anel-sinete da mão e o pôs no dedo de José. Mandou que o vestissem com roupas de linho fino e lhe pôs no pescoço um colar de ouro.
43 Вов прыпхэнда тэ пхиравэн лэ дэ вурдон, сар дуйтонэ пала пэстэ, тай тэ типисявэ англа лэстэ: «Аврех!» Кади вов тховда лэ пэ всавори пхув Египто.
43 E o fez subir na sua segunda carruagem, e clamavam diante dele: “Inclinem-se todos!” Desse modo, deu-lhe autoridade sobre toda a terra do Egito.
44 Фараоно пхэнда Иосифости:
44 Disse ainda Faraó a José: — Eu sou Faraó, mas sem a sua ordem ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito.
45 Фараоно дэня Иосифости лав Цафнато-Панеахо тай отдэня лэсти дэ ромнен Асната, Потиперахкиря чя. Потипера сля рашаи дэ форо Оно. Тай Иосифо лагля дэ дром пав всавори пхув Египто.
45 E Faraó chamou José de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. E José percorreu toda a terra do Egito.
46 Иосифости сля трянда бэрш, кала вов ачиля тэ терэ бути пэ фараоно, тхагаре Египетсконэ. Вов выджиля фараоностар тай джиля дэ дром пав всаворо Египто.
46 José tinha trinta anos de idade quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Дэ ефта барвалимакхирэ бэрша пхув анэлас лачё урожаё.
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu com abundância.
48 Иосифо стидэлас всаворо урожаё дэ кодэла ефта бэрша барвалима дэ Египто тай стховэлас лэ дэ форуря. Дэ кажно форо вов стховэлас урожаё пашутнэндар малендар.
48 E José ajuntou todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Иосифо кади бут стидэня ворзо, сар тишай дэ море. Вов пэрэачиля тэ бинэ лэ, пала када со нико на сґалёлас тэ пробинэ лэ.
49 Assim, José ajuntou muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Англа када, сар авиле бокхалэ бэрша, Иосифостэ бэяндэпэ дуй чявэ Аснататар, Потиперахкиря чя, саво сля рашаи дэ форо Оно.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Иосифо акхарда пэхкирэ пхурэдэрэ чявэ Манассиё. Вов пхэнда: «Дэвэл дэня манди тэ бистарэ всавори глаба и мурэ дадэхкиро цэр».
51 Ao primogênito José chamou de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todo o meu trabalho e toda a casa de meu pai.”
52 Дуйтонэ чявэ вов акхарда Ефремо. Вов пхэнда: «Дэвэл дэня манди чяворэн дэ пхув муря дукхатири».
52 Ao segundo deu o nome de Efraim, pois disse: “Deus me fez próspero na terra da minha aflição.”
53 Ефта барвалимахкирэ бэрша дэ Египто проджиле,
53 Passados os sete anos de abundância que houve na terra do Egito,
54 тай авиле ефта бокхалэ бэрша, сар и пхэнэлас Иосифо. Бокх сля дэ аврэн всаворэн пхуен, кацик дэ Египетско пхув сля хамо.
54 começaram os sete anos de fome, como José havia predito. E havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Кала всаворо Египто ачиля тэ бокхавэл, мануша ачиле тэ мангэ фараоностэ пала хамо, тай фараоно пхэнда египтянонэнди:
55 Quando toda a terra do Egito começou a sentir a fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Кала бокх розджиляпэ пав всавори пхув, Иосифо оттерда складуря тай ачиля тэ битинэ ворзо египтянонэнди.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, José abriu todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome aumentava na terra do Egito.
57 Мануша авэнас дэ Египто всаворэндар тханэндар, соб тэ тинэ Иосифостэ ворзо, пала када со бокх сля зорали пав всавори люмля.
57 E todas as terras vinham ao Egito para comprar de José, porque a fome aumentava em todo o mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.