Gênesis 37
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs VC
1 Иаково джювэлас дэ кодэя пхув, тев джюда лэхкиро дад, дэ пхув Ханаано.
1 Jacó habitou na região onde seu pai havia morado, na terra de Canaã.
2 Акэ роспхэндимо пала Иаково тай пала лэхкирэн чяворэн.
2 Eis a história da descendência de Jacó: José, ainda jovem, com a idade de dezessete anos, apascentava o rebanho com seus irmãos, os filhos de Bala e os filhos de Zelfa, mulheres de seu pai; e ele contou ao seu pai as más conversas dos irmãos.
3 Израилё камэлас Иосифо будэр всаворэн аврэн чявэн, пала када со вов сля бэяндо лэсти дэ пхурима. Вов кадиж стерда важ лэсти барвали шукар їда.
3 Israel amava José mais do que todos os outros filhos, porque ele era o filho de sua velhice; e mandara-lhe fazer uma túnica de várias cores.
4 Кала пхрала удыкхле, со дад камэл лэ будэр, сар аврэн, вонэ камле лэсти врытимо тай на дэдумане лэґа лачимаґа.
4 Seus irmãos, vendo que seu pai o preferia a eles, conceberam ódio contra ele e não podiam mais tratá-lo com bons modos.
5 Екхфар Иосифо дыкхля суно. Вов роспхэнда пала лэ пхралэнди, тай вонэ закамле лэсти врытимо инте будэр.
5 Ora, José teve um sonho, e o contou aos seus irmãos, que o detestaram ainda mais:
6 Акэ со вов пхэнда лэнди:
6 "Ouvi, disse-lhes ele, o sonho que tive:
7 Амэ пхандэґас снопуря дэ маля, тай муро снопо подлиляпэ тай састиля, ай тумарэ снопуря ачиле всаворэ ригэндар тай тэлиле.
7 estávamos ligando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e se pôs de pé, enquanto os vossos o cercavam e se prostravam diante dele."
8 Пхрала пхэндэ лэсти:
8 Seus irmãos disseram-lhe: "Quererias, porventura, reinar sobre nós e tornar-te nosso senhor?" E odiaram-no ainda mais por causa de seus sonhos e de suas palavras.
9 Иосифости авиля инте екх суно, тай вов упалэ роспхэнда пала лэ пхралэнди:
9 José teve ainda outro sonho, que contou aos seus irmãos. "Tive, disse ele, ainda um sonho: o sol, a lua e onze estrelas prostravam-se diante de mim."
10 Вов роспхэнда суно на кацик пхралэнди, ай и дадэсти, тай дад выпхэнда лэсти:
10 Ele contou isso ao seu pai e aos seus irmãos, mas foi repreendido por seu pai: "Que significa, disse-lhe ele, este sonho que tiveste? Viremos, porventura, eu, tua mãe e teus irmãos, a nos prostrar por terra diante de ti?"
11 Пхрала холявэнас пэ лэстэ, ай дад зарипирда кадэя дума.
11 Seus irmãos ficaram, pois, com inveja dele, mas seu pai guardou a lembrança desse acontecimento.
12 Пхрала уджиле тэ чяравэ дадэхкирэ гуртуря пашэ Шэхемо,
12 Os irmãos de José foram apascentar os rebanhos de seu pai em Siquém.
13 тай Израилё пхэнда Иосифости:
13 Israel disse a José: "Teus irmãos guardam os rebanhos em Siquém. Vem: vou mandar-te a eles." "Eis-me aqui", respondeu José.
14 Дад пхэнда лэсти:
14 "Vai, pois, ver se tudo corre bem a teus irmãos e ao rebanho, e traze-me notícias deles." Enviou-o do vale de Hebron, e José foi a Siquém.
15 Котэ вов родэлас лэн дэ мален, покы екх мануш дыкхляпэ лэґа тай пхучля лэстар:
15 Um homem encontrou-o errando pelo campo: "Que buscas?" perguntou ele.
16 Вов пхэнда:
16 "Busco meus irmãos, respondeu ele. Dize-me onde apascentam os rebanhos."
17 — Вонэ уджиле катар, — пхэнда кодэва мануш. — Мэ шундом, сар вонэ пхэнэнас: «Джяґа дэ Дотано».
17 E o homem respondeu: "Partiram daqui e ouvi-os dizer: Vamos a Dotain." Partiu então José em busca dos seus irmãos e encontrou-os em Dotain.
18 Вонэ удыкхле лэ дурал тай дыкалэ, сар вов тэ поджял лэндэ, допхэндэпэ тэ умарэ лэ.
18 Eles o viram de longe. Antes que José se aproximasse, combinaram entre si como o haveriam de matar;
19 — Акэ джял кадэва, ко дыкхэл сунэ! — пхэндэ вонэ екх екхэсти.
19 e disseram: "Eis o sonhador que chega.
20 — Умараґа лэ тай чюваґа лэ дэ шуко ханинг, ай дадэсти пхэнаґа, со лэ схаля дыко зверё. Тунчи подыкхаґа, со выджяла лэхкирэ сунэндар.
20 Vamos, matemo-lo e atiremo-lo numa cisterna; diremos depois que uma fera o devorou; e então veremos de que lhe aproveitaram os seus sonhos."
21 Нэ Рувимо ушунда тай фирисарда лэ лэндар. Вов пхэнда:
21 Ouvindo-o, porém, Rubem, quis livra-lo de suas mãos: "Não lhe tiremos a vida, disse ele.
22 Вов допхэнда:
22 Não derrameis sangue. Jogai-o naquela cisterna, no deserto, mas não levanteis vossa mão contra ele." Pois Rubem pensava livrá-lo de suas mãos para o reconduzir ao pai.
23 Кала Иосифо поджиля пхралэндэ, вонэ счиндэ лэстар їда, кодэя барвали шукарни їда, со сля пэ лэстэ,
23 Quando José se aproximou de seus irmãos, eles o despojaram de sua túnica, daquela bela túnica de várias cores que trazia,
24 тай чютэ лэ дэ ханинг. Ханинг сля шушо, би панехкиро.
24 e jogaram-no numa cisterna velha, que não tinha água.
25 Вонэ бэшле тэ ха тай удыкхле: измаильтянуря джян Галаадостар. Лэндирэ верблюдуря сле зачютэ пхаримаґа спецыенца, бальзамоґа тай мираґа, савэ вонэ лиджянас дэ Египто.
25 E, sentando-se para comer, eis que, levantando os olhos, viram surgir no horizonte uma caravana de ismaelitas vinda de Galaad. Seus camelos estavam carregados de resina, de bálsamo e de ládano, que transportavam para o Egito.
26 Иуда пхэнда пхралэнди:
26 Então Judá disse aos seus irmãos: "Que nos aproveita matar nosso irmão e ocultar o seu sangue?
27 Фэдэр битинаґа лэ измаильтянэнди тай на аваґа тэ ваздэ пэ лэстэ васт. Вов жэ амаро пхрал, амаро рат, амэ екхэ масэстар.
27 Vinde e vendamo-lo aos ismaelitas. Não levantemos nossas mãos contra ele, pois, afinal, é nosso irmão, nossa carne." Seus irmãos concordaram.
28 Кала битинимаря Мидьяностар проджянас пашэ, пхрала доросле Иосифо ханингатар тай битиндэ измаильтянонэнди пала биш рупунэ шэкиля. Измаильтянуря лиле лэ дэ Египто.
28 E, quando passaram os negociantes madianitas, tiraram José da cisterna e venderam-no por vinte moedas de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Кала Рувимо рисиля ханингатэ, вов удыкхля, со Иосифо котэ нинай, тай росчинда пэхкири їда.
29 Rubem voltou à cisterna, e eis que José já não estava ali.
30 Вов рисиля пхралэндэ тай пхэнда:
30 Rasgou então suas vestes e voltou para junto dos seus irmãos: "O menino desapareceu, disse ele. E eu, para onde irei?"
31 Тунчи вонэ лиле їда Иосифохкири, зачиндэ бузнэ тай вымакхле їда дэ рат.
31 Tomaram então a túnica de José, mataram um cabrito e a mergulharam no seu sangue.
32 Котар вонэ отлиджялдэ барвали шукарни їда дадэсти тай пхэндэ:
32 E mandaram-na levar ao seu pai com esta mensagem: "Eis o que encontramos: vê se não é, porventura, a túnica do teu filho."
33 Вов уджянгля ла тай затиписиля:
33 Jacó reconheceu-a e exclamou: "É a túnica de meu filho! Uma fera o devorou! José foi estraçalhado!"
34 Иаково розчинда їда пэ пэстэ, обпхангля кущик їдаґа, сави гонэндар, тай бут дивэ ровэлас пала чявэ.
34 E, rasgando as vestes, cobriu-se de um saco, e chorou o seu filho por muito tempo.
35 Всаворэ лэхкирэ чявэ тай чея авиле тэ анэ пачя лэсти, ай вов отпхэнэласпэ пачятар, пхэнэлас:
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele não aceitou nenhuma condolência: "É chorando, disse ele, que descerei para junto de meu filho na habitação dos mortos." Foi assim que o seu pai o chorou.
36 Ай мидьянитянуря кодэя врямаґа битиндэ Иосифо дэ Египто Потифарости, саво сля фараоностэ барэдэра пэ халавдэ.
36 Os madianitas venderam-no a Putifar, no Egito, eunuco do faraó e chefe da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.