Gênesis 37
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs BKJ
1 Иаково джювэлас дэ кодэя пхув, тев джюда лэхкиро дад, дэ пхув Ханаано.
1 E Jacó habitou na terra em que seu pai foi estrangeiro, na terra de Canaã.
2 Акэ роспхэндимо пала Иаково тай пала лэхкирэн чяворэн.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, sendo da idade de dezessete anos, estava apascentando as ovelhas com seus irmãos. E o rapaz estava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai. E José trouxe a seu pai más notícias sobre eles.
3 Израилё камэлас Иосифо будэр всаворэн аврэн чявэн, пала када со вов сля бэяндо лэсти дэ пхурима. Вов кадиж стерда важ лэсти барвали шукар їда.
3 Ora, Israel amava José mais do que a todos os seus filhos, porque ele era o filho da sua velhice, e ele lhe fez uma túnica de muitas cores.
4 Кала пхрала удыкхле, со дад камэл лэ будэр, сар аврэн, вонэ камле лэсти врытимо тай на дэдумане лэґа лачимаґа.
4 E quando seus irmãos viram que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, eles o odiaram, e não conseguiam falar pacificamente com ele.
5 Екхфар Иосифо дыкхля суно. Вов роспхэнда пала лэ пхралэнди, тай вонэ закамле лэсти врытимо инте будэр.
5 E José sonhou um sonho, e o contou a seus irmãos; e eles o odiaram ainda mais.
6 Акэ со вов пхэнда лэнди:
6 E ele lhes disse: Ouvi, rogo-vos, este sonho que eu sonhei:
7 Амэ пхандэґас снопуря дэ маля, тай муро снопо подлиляпэ тай састиля, ай тумарэ снопуря ачиле всаворэ ригэндар тай тэлиле.
7 Eis que estávamos amarrando feixes no campo; e eis que meu feixe se levantava e ficava em pé. E eis que vossos feixes estavam em pé ao redor e faziam reverência ao meu feixe.
8 Пхрала пхэндэ лэсти:
8 E seus irmãos lhe disseram: Deverias tu reinar sobre nós? Ou deverias ter domínio sobre nós? E eles o odiaram ainda mais por seus sonhos, e por suas palavras.
9 Иосифости авиля инте екх суно, тай вов упалэ роспхэнда пала лэ пхралэнди:
9 E ele sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que eu sonhei mais um sonho. E eis que o sol e a lua e onze estrelas faziam reverência a mim.
10 Вов роспхэнда суно на кацик пхралэнди, ай и дадэсти, тай дад выпхэнда лэсти:
10 E ele o contou a seu pai, e a seus irmãos; e seu pai o repreendeu, e lhe disse: O que é este sonho que tu sonhaste? Iremos eu e tua mãe e teus irmãos, de fato nos curvar diante de ti em terra?
11 Пхрала холявэнас пэ лэстэ, ай дад зарипирда кадэя дума.
11 E seus irmãos o invejaram; mas seu pai observou o que se dizia.
12 Пхрала уджиле тэ чяравэ дадэхкирэ гуртуря пашэ Шэхемо,
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai em Siquém.
13 тай Израилё пхэнда Иосифости:
13 E Israel disse a José: Teus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Vem, e eu te enviarei a eles. E ele disse: Aqui eu estou.
14 Дад пхэнда лэсти:
14 E ele lhe disse: Vai, rogo-te, vê se está bem com teus irmãos, e bem com os rebanhos, e traze-me palavra novamente. Assim ele o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 Котэ вов родэлас лэн дэ мален, покы екх мануш дыкхляпэ лэґа тай пхучля лэстар:
15 E um certo homem o encontrou; e eis que ele estava vagando pelo campo. E o homem lhe perguntou, dizendo: O que tu estás procurando?
16 Вов пхэнда:
16 E ele disse: Eu procuro os meus irmãos. Dize-me, rogo-te, onde eles estão apascentando seus rebanhos.
17 — Вонэ уджиле катар, — пхэнда кодэва мануш. — Мэ шундом, сар вонэ пхэнэнас: «Джяґа дэ Дотано».
17 E o homem disse: Eles partiram daqui, pois eu os ouvi dizendo: Vamo-nos a Dotã. E José foi após seus irmãos, e os encontrou em Dotã.
18 Вонэ удыкхле лэ дурал тай дыкалэ, сар вов тэ поджял лэндэ, допхэндэпэ тэ умарэ лэ.
18 E quando eles o viram de longe, antes que se aproximasse deles, conspiraram contra ele para matá-lo.
19 — Акэ джял кадэва, ко дыкхэл сунэ! — пхэндэ вонэ екх екхэсти.
19 E eles disseram uns aos outros: Eis que está vindo o sonhador.
20 — Умараґа лэ тай чюваґа лэ дэ шуко ханинг, ай дадэсти пхэнаґа, со лэ схаля дыко зверё. Тунчи подыкхаґа, со выджяла лэхкирэ сунэндар.
20 Vamos, pois, matá-lo e lançá-lo numa cova, e diremos: Algum animal o devorou, e veremos o que se tornará os seus sonhos.
21 Нэ Рувимо ушунда тай фирисарда лэ лэндар. Вов пхэнда:
21 E Rúben ouvindo isso, o livrou de suas mãos, e disse: Não o matemos.
22 Вов допхэнда:
22 E Rúben lhes disse: Não derrameis sangue, mas lançai-o nesta cova que está no deserto, e não ponde as mãos sobre ele; disse isso a fim de livrá-lo de suas mãos para fazê-lo voltar ao seu pai.
23 Кала Иосифо поджиля пхралэндэ, вонэ счиндэ лэстар їда, кодэя барвали шукарни їда, со сля пэ лэстэ,
23 E aconteceu que, quando José havia chegado a seus irmãos, eles despiram José de sua túnica, a túnica de muitas cores que estava nele;
24 тай чютэ лэ дэ ханинг. Ханинг сля шушо, би панехкиро.
24 e eles o tomaram, e o lançaram em uma cova. E a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Вонэ бэшле тэ ха тай удыкхле: измаильтянуря джян Галаадостар. Лэндирэ верблюдуря сле зачютэ пхаримаґа спецыенца, бальзамоґа тай мираґа, савэ вонэ лиджянас дэ Египто.
25 E eles sentaram-se para comer pão, e levantaram seus olhos e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade com seus camelos carregando especiarias e bálsamo e mirra, transportando para o Egito.
26 Иуда пхэнда пхралэнди:
26 E Judá disse a seus irmãos: Que proveito haverá se matarmos nosso irmão e escondermos seu sangue?
27 Фэдэр битинаґа лэ измаильтянэнди тай на аваґа тэ ваздэ пэ лэстэ васт. Вов жэ амаро пхрал, амаро рат, амэ екхэ масэстар.
27 Vinde, e vendamo-lo aos ismaelitas, e que nossas mãos não estejam sobre ele, pois ele é nosso irmão e nossa carne; e seus irmãos ficaram satisfeitos.
28 Кала битинимаря Мидьяностар проджянас пашэ, пхрала доросле Иосифо ханингатар тай битиндэ измаильтянонэнди пала биш рупунэ шэкиля. Измаильтянуря лиле лэ дэ Египто.
28 Então, passavam ali mercadores midianitas, e eles tiraram e levantaram José da cova, e venderam José aos ismaelitas por vinte peças de prata; e eles trouxeram José ao Egito.
29 Кала Рувимо рисиля ханингатэ, вов удыкхля, со Иосифо котэ нинай, тай росчинда пэхкири їда.
29 E Rúben retornou à cova, e eis que José não estava na cova; e ele rasgou suas vestes.
30 Вов рисиля пхралэндэ тай пхэнда:
30 E ele retornou aos seus irmãos, e disse: O menino não está; e eu, para onde irei?
31 Тунчи вонэ лиле їда Иосифохкири, зачиндэ бузнэ тай вымакхле їда дэ рат.
31 E eles tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e mergulharam a túnica no sangue.
32 Котар вонэ отлиджялдэ барвали шукарни їда дадэсти тай пхэндэ:
32 E eles enviaram a túnica de muitas cores, e a levaram a seu pai, e disseram: Achamos isto; vê agora se é ou não a túnica de teu filho.
33 Вов уджянгля ла тай затиписиля:
33 E ele a reconheceu, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o devorou; José sem dúvida foi rasgado em pedaços.
34 Иаково розчинда їда пэ пэстэ, обпхангля кущик їдаґа, сави гонэндар, тай бут дивэ ровэлас пала чявэ.
34 E Jacó rasgou suas vestes, e colocou pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou por seu filho durante muitos dias.
35 Всаворэ лэхкирэ чявэ тай чея авиле тэ анэ пачя лэсти, ай вов отпхэнэласпэ пачятар, пхэнэлас:
35 E todos os seus filhos e todas as suas filhas se levantaram para consolá-lo, mas ele recusou ser consolado. E ele disse: Pois, eu descerei ao túmulo lamentando meu filho. Assim seu pai chorou por ele.
36 Ай мидьянитянуря кодэя врямаґа битиндэ Иосифо дэ Египто Потифарости, саво сля фараоностэ барэдэра пэ халавдэ.
36 E os midianitas o venderam ao Egito, a Potifar, oficial de Faraó, e capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.