Gênesis 37
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs NVI
1 Иаково джювэлас дэ кодэя пхув, тев джюда лэхкиро дад, дэ пхув Ханаано.
1 Jacó habitou na terra de Canaã, onde seu pai tinha vivido como estrangeiro.
2 Акэ роспхэндимо пала Иаково тай пала лэхкирэн чяворэн.
2 Esta é a história da família de Jacó: Quando José tinha dezessete anos, pastoreava os rebanhos com os seus irmãos. Ajudava os filhos de Bila e os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e contava ao pai a má fama deles.
3 Израилё камэлас Иосифо будэр всаворэн аврэн чявэн, пала када со вов сля бэяндо лэсти дэ пхурима. Вов кадиж стерда важ лэсти барвали шукар їда.
3 Ora, Israel gostava mais de José do que de qualquer outro filho, porque lhe havia nascido em sua velhice; por isso mandou fazer para ele uma túnica longa.
4 Кала пхрала удыкхле, со дад камэл лэ будэр, сар аврэн, вонэ камле лэсти врытимо тай на дэдумане лэґа лачимаґа.
4 Quando os seus irmãos viram que o pai gostava mais dele do que de qualquer outro filho, odiaram-no e não conseguiam falar com ele amigavelmente.
5 Екхфар Иосифо дыкхля суно. Вов роспхэнда пала лэ пхралэнди, тай вонэ закамле лэсти врытимо инте будэр.
5 Certa vez, José teve um sonho e, quando o contou a seus irmãos, eles passaram a odiá-lo ainda mais.
6 Акэ со вов пхэнда лэнди:
6 "Ouçam o sonho que tive", disse-lhes.
7 Амэ пхандэґас снопуря дэ маля, тай муро снопо подлиляпэ тай састиля, ай тумарэ снопуря ачиле всаворэ ригэндар тай тэлиле.
7 "Estávamos amarrando os feixes de trigo no campo, quando o meu feixe se levantou e ficou em pé, e os seus feixes se ajuntaram ao redor do meu e se curvaram diante dele".
8 Пхрала пхэндэ лэсти:
8 Seus irmãos lhe disseram: "Então você vai reinar sobre nós? Quer dizer que você vai governar sobre nós? " E o odiaram ainda mais, por causa do sonho e do que tinha dito.
9 Иосифости авиля инте екх суно, тай вов упалэ роспхэнда пала лэ пхралэнди:
9 Depois teve outro sonho e o contou aos seus irmãos: "Tive outro sonho, e desta vez o sol, a lua e onze estrelas se curvavam diante de mim".
10 Вов роспхэнда суно на кацик пхралэнди, ай и дадэсти, тай дад выпхэнда лэсти:
10 Quando o contou ao pai e aos irmãos, o pai o repreendeu e lhe disse: "Que sonho foi esse que você teve? Será que eu, sua mãe, e seus irmãos viremos a nos curvar até o chão diante de você? "
11 Пхрала холявэнас пэ лэстэ, ай дад зарипирда кадэя дума.
11 Assim seus irmãos tiveram ciúmes dele; o pai, no entanto, refletia naquilo.
12 Пхрала уджиле тэ чяравэ дадэхкирэ гуртуря пашэ Шэхемо,
12 Os irmãos de José tinham ido cuidar dos rebanhos do pai, perto de Siquém,
13 тай Израилё пхэнда Иосифости:
13 e Israel disse a José: "Como você sabe, seus irmãos estão apascentando os rebanhos perto de Siquém. Quero que você vá até lá". "Sim, senhor", respondeu ele.
14 Дад пхэнда лэсти:
14 Disse-lhe o pai: "Vá ver se está tudo bem com os seus irmãos e com os rebanhos, e traga-me notícias". Jacó o enviou quando estava no vale de Hebrom. Mas José se perdeu quando se aproximava de Siquém;
15 Котэ вов родэлас лэн дэ мален, покы екх мануш дыкхляпэ лэґа тай пхучля лэстар:
15 um homem o encontrou vagueando pelos campos e lhe perguntou: "Que é que você está procurando? "
16 Вов пхэнда:
16 Ele respondeu: "Procuro meus irmãos. Pode me dizer onde eles estão apascentando os rebanhos? "
17 — Вонэ уджиле катар, — пхэнда кодэва мануш. — Мэ шундом, сар вонэ пхэнэнас: «Джяґа дэ Дотано».
17 Respondeu o homem: "Eles já partiram daqui. Eu os ouvi dizer: ‘Vamos para Dotã’ ". Assim José foi em busca dos seus irmãos e os encontrou perto de Dotã.
18 Вонэ удыкхле лэ дурал тай дыкалэ, сар вов тэ поджял лэндэ, допхэндэпэ тэ умарэ лэ.
18 Mas eles o viram de longe e, antes que chegasse, planejaram matá-lo.
19 — Акэ джял кадэва, ко дыкхэл сунэ! — пхэндэ вонэ екх екхэсти.
19 "Lá vem aquele sonhador! ", diziam uns aos outros.
20 — Умараґа лэ тай чюваґа лэ дэ шуко ханинг, ай дадэсти пхэнаґа, со лэ схаля дыко зверё. Тунчи подыкхаґа, со выджяла лэхкирэ сунэндар.
20 "É agora! Vamos matá-lo e jogá-lo num destes poços, e diremos que um animal selvagem o devorou. Veremos então o que será dos seus sonhos. "
21 Нэ Рувимо ушунда тай фирисарда лэ лэндар. Вов пхэнда:
21 Quando Rúben ouviu isso, tentou livrá-lo das mãos deles, dizendo: "Não lhe tiremos a vida! "
22 Вов допхэнда:
22 E acrescentou: "Não derramem sangue. Joguem-no naquele poço no deserto, mas não toquem nele". Rúben propôs isso com a intenção de livrá-lo e levá-lo de volta ao pai.
23 Кала Иосифо поджиля пхралэндэ, вонэ счиндэ лэстар їда, кодэя барвали шукарни їда, со сля пэ лэстэ,
23 Chegando José, seus irmãos lhe arrancaram a túnica longa,
24 тай чютэ лэ дэ ханинг. Ханинг сля шушо, би панехкиро.
24 agarraram-no e o jogaram no poço, que estava vazio e sem água.
25 Вонэ бэшле тэ ха тай удыкхле: измаильтянуря джян Галаадостар. Лэндирэ верблюдуря сле зачютэ пхаримаґа спецыенца, бальзамоґа тай мираґа, савэ вонэ лиджянас дэ Египто.
25 Ao se assentarem para comer, viram ao longe uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade. Seus camelos estavam carregados de especiarias, bálsamo e mirra, que eles levavam para o Egito.
26 Иуда пхэнда пхралэнди:
26 Judá disse então a seus irmãos: "Que ganharemos se matarmos o nosso irmão e escondermos o seu sangue?
27 Фэдэр битинаґа лэ измаильтянэнди тай на аваґа тэ ваздэ пэ лэстэ васт. Вов жэ амаро пхрал, амаро рат, амэ екхэ масэстар.
27 Vamos vendê-lo aos ismaelitas. Não tocaremos nele, afinal é nosso irmão, é nosso próprio sangue". E seus irmãos concordaram.
28 Кала битинимаря Мидьяностар проджянас пашэ, пхрала доросле Иосифо ханингатар тай битиндэ измаильтянонэнди пала биш рупунэ шэкиля. Измаильтянуря лиле лэ дэ Египто.
28 Quando os mercadores ismaelitas de Midiã se aproximaram, seus irmãos tiraram José do poço e o venderam por vinte peças de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Кала Рувимо рисиля ханингатэ, вов удыкхля, со Иосифо котэ нинай, тай росчинда пэхкири їда.
29 Quando Rúben voltou ao poço e viu que José não estava lá, rasgou suas vestes
30 Вов рисиля пхралэндэ тай пхэнда:
30 e, voltando a seus irmãos, disse: "O jovem não está lá! Para onde irei agora? "
31 Тунчи вонэ лиле їда Иосифохкири, зачиндэ бузнэ тай вымакхле їда дэ рат.
31 Então eles mataram um bode, mergulharam no sangue a túnica de José
32 Котар вонэ отлиджялдэ барвали шукарни їда дадэсти тай пхэндэ:
32 e a mandaram ao pai com este recado: "Achamos isto. Veja se é a túnica de teu filho".
33 Вов уджянгля ла тай затиписиля:
33 Ele a reconheceu e disse: "É a túnica de meu filho! Um animal selvagem o devorou! José foi despedaçado! "
34 Иаково розчинда їда пэ пэстэ, обпхангля кущик їдаґа, сави гонэндар, тай бут дивэ ровэлас пала чявэ.
34 Então Jacó rasgou suas vestes, vestiu-se de pano de saco e chorou muitos dias por seu filho.
35 Всаворэ лэхкирэ чявэ тай чея авиле тэ анэ пачя лэсти, ай вов отпхэнэласпэ пачятар, пхэнэлас:
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele recusou ser consolado, dizendo: "Não! Chorando descerei à sepultura para junto de meu filho". E continuou a chorar por ele.
36 Ай мидьянитянуря кодэя врямаґа битиндэ Иосифо дэ Египто Потифарости, саво сля фараоностэ барэдэра пэ халавдэ.
36 Nesse meio tempo, no Egito, os midianitas venderam José a Potifar, oficial do faraó e capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.