Gênesis 37
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs ACF
1 Иаково джювэлас дэ кодэя пхув, тев джюда лэхкиро дад, дэ пхув Ханаано.
1 E Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Акэ роспхэндимо пала Иаково тай пала лэхкирэн чяворэн.
2 Estas são as gerações de Jacó. Sendo José de dezessete anos, apascentava as ovelhas com seus irmãos; sendo ainda jovem, andava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia más notícias deles a seu pai.
3 Израилё камэлас Иосифо будэр всаворэн аврэн чявэн, пала када со вов сля бэяндо лэсти дэ пхурима. Вов кадиж стерда важ лэсти барвали шукар їда.
3 E Israel amava a José mais do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Кала пхрала удыкхле, со дад камэл лэ будэр, сар аврэн, вонэ камле лэсти врытимо тай на дэдумане лэґа лачимаґа.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos eles, odiaram-no, e não podiam falar com ele pacificamente.
5 Екхфар Иосифо дыкхля суно. Вов роспхэнда пала лэ пхралэнди, тай вонэ закамле лэсти врытимо инте будэр.
5 Teve José um sonho, que contou a seus irmãos; por isso o odiaram ainda mais.
6 Акэ со вов пхэнда лэнди:
6 E disse-lhes: Ouvi, peço-vos, este sonho, que tenho sonhado:
7 Амэ пхандэґас снопуря дэ маля, тай муро снопо подлиляпэ тай састиля, ай тумарэ снопуря ачиле всаворэ ригэндар тай тэлиле.
7 Eis que estávamos atando molhos no meio do campo, e eis que o meu molho se levantava, e também ficava em pé, e eis que os vossos molhos o rodeavam, e se inclinavam ao meu molho.
8 Пхрала пхэндэ лэсти:
8 Então lhe disseram seus irmãos: Tu, pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso ainda mais o odiavam por seus sonhos e por suas palavras.
9 Иосифости авиля инте екх суно, тай вов упалэ роспхэнда пала лэ пхралэнди:
9 E teve José outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que tive ainda outro sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam a mim.
10 Вов роспхэнда суно на кацик пхралэнди, ай и дадэсти, тай дад выпхэнда лэсти:
10 E contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai, e disse-lhe: Que sonho é este que tiveste? Porventura viremos, eu e tua mãe, e teus irmãos, a inclinar-nos perante ti em terra?
11 Пхрала холявэнас пэ лэстэ, ай дад зарипирда кадэя дума.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; seu pai porém guardava este negócio no seu coração.
12 Пхрала уджиле тэ чяравэ дадэхкирэ гуртуря пашэ Шэхемо,
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai, junto de Siquém.
13 тай Израилё пхэнда Иосифости:
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam os teus irmãos junto de Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. E ele respondeu: Eis-me aqui.
14 Дад пхэнда лэсти:
14 E ele lhe disse: Ora vai, vê como estão teus irmãos, e como está o rebanho, e traze-me resposta. Assim o enviou do vale de Hebrom, e foi a Siquém.
15 Котэ вов родэлас лэн дэ мален, покы екх мануш дыкхляпэ лэґа тай пхучля лэстар:
15 E achou-o um homem, porque eis que andava errante pelo campo, e perguntou-lhe o homem, dizendo: Que procuras?
16 Вов пхэнда:
16 E ele disse: Procuro meus irmãos; dize-me, peço-te, onde eles apascentam.
17 — Вонэ уджиле катар, — пхэнда кодэва мануш. — Мэ шундом, сар вонэ пхэнэнас: «Джяґа дэ Дотано».
17 E disse aquele homem: Foram-se daqui; porque ouvi-os dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu atrás de seus irmãos, e achou-os em Dotã.
18 Вонэ удыкхле лэ дурал тай дыкалэ, сар вов тэ поджял лэндэ, допхэндэпэ тэ умарэ лэ.
18 E viram-no de longe e, antes que chegasse a eles, conspiraram contra ele para o matarem.
19 — Акэ джял кадэва, ко дыкхэл сунэ! — пхэндэ вонэ екх екхэсти.
19 E disseram um ao outro: Eis lá vem o sonhador-mor!
20 — Умараґа лэ тай чюваґа лэ дэ шуко ханинг, ай дадэсти пхэнаґа, со лэ схаля дыко зверё. Тунчи подыкхаґа, со выджяла лэхкирэ сунэндар.
20 Vinde, pois, agora, e matemo-lo, e lancemo-lo numa destas covas, e diremos: Uma fera o comeu; e veremos que será dos seus sonhos.
21 Нэ Рувимо ушунда тай фирисарда лэ лэндар. Вов пхэнда:
21 E ouvindo-o Rúben, livrou-o das suas mãos, e disse: Não lhe tiremos a vida.
22 Вов допхэнда:
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova, que está no deserto, e não lanceis mãos nele; isto disse para livrá-lo das mãos deles e para torná-lo a seu pai.
23 Кала Иосифо поджиля пхралэндэ, вонэ счиндэ лэстар їда, кодэя барвали шукарни їда, со сля пэ лэстэ,
23 E aconteceu que, chegando José a seus irmãos, tiraram de José a sua túnica, a túnica de várias cores, que trazia.
24 тай чютэ лэ дэ ханинг. Ханинг сля шушо, би панехкиро.
24 E tomaram-no, e lançaram-no na cova; porém a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Вонэ бэшле тэ ха тай удыкхле: измаильтянуря джян Галаадостар. Лэндирэ верблюдуря сле зачютэ пхаримаґа спецыенца, бальзамоґа тай мираґа, савэ вонэ лиджянас дэ Египто.
25 Depois assentaram-se a comer pão; e levantaram os seus olhos, e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade; e seus camelos traziam especiarias e bálsamo e mirra, e iam levá-los ao Egito.
26 Иуда пхэнда пхралэнди:
26 Então Judá disse aos seus irmãos: Que proveito haverá que matemos a nosso irmão e escondamos o seu sangue?
27 Фэдэр битинаґа лэ измаильтянэнди тай на аваґа тэ ваздэ пэ лэстэ васт. Вов жэ амаро пхрал, амаро рат, амэ екхэ масэстар.
27 Vinde e vendamo-lo a estes ismaelitas, e não seja nossa mão sobre ele; porque ele é nosso irmão, nossa carne. E seus irmãos obedeceram.
28 Кала битинимаря Мидьяностар проджянас пашэ, пхрала доросле Иосифо ханингатар тай битиндэ измаильтянонэнди пала биш рупунэ шэкиля. Измаильтянуря лиле лэ дэ Египто.
28 Passando, pois, os mercadores midianitas, tiraram e alçaram a José da cova, e venderam José por vinte moedas de prata, aos ismaelitas, os quais levaram José ao Egito.
29 Кала Рувимо рисиля ханингатэ, вов удыкхля, со Иосифо котэ нинай, тай росчинда пэхкири їда.
29 Voltando, pois, Rúben à cova, eis que José não estava na cova; então rasgou as suas vestes.
30 Вов рисиля пхралэндэ тай пхэнда:
30 E voltou a seus irmãos e disse: O menino não está; e eu aonde irei?
31 Тунчи вонэ лиле їда Иосифохкири, зачиндэ бузнэ тай вымакхле їда дэ рат.
31 Então tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Котар вонэ отлиджялдэ барвали шукарни їда дадэсти тай пхэндэ:
32 E enviaram a túnica de várias cores, mandando levá-la a seu pai, e disseram: Temos achado esta túnica; conhece agora se esta será ou não a túnica de teu filho.
33 Вов уджянгля ла тай затиписиля:
33 E conheceu-a, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o comeu; certamente José foi despedaçado.
34 Иаково розчинда їда пэ пэстэ, обпхангля кущик їдаґа, сави гонэндар, тай бут дивэ ровэлас пала чявэ.
34 Então Jacó rasgou as suas vestes, pôs saco sobre os seus lombos e lamentou a seu filho muitos dias.
35 Всаворэ лэхкирэ чявэ тай чея авиле тэ анэ пачя лэсти, ай вов отпхэнэласпэ пачятар, пхэнэлас:
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; recusou porém ser consolado, e disse: Porquanto com choro hei de descer ao meu filho até à sepultura. Assim o chorou seu pai.
36 Ай мидьянитянуря кодэя врямаґа битиндэ Иосифо дэ Египто Потифарости, саво сля фараоностэ барэдэра пэ халавдэ.
36 E os midianitas venderam-no no Egito a Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.