Gênesis 29
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs VC
1 Иаково джялас дурэдэр тай авиля пэ пхув восточнонэндирэн манушэн.
1 Jacó pôs-se de novo a caminho e foi para a terra dos filhos do oriente.
2 Котэ вов удыкхля ханинг дэ маля тай паша лэ трин гуртуря бакрэн; колэстар ханингатар дэнас пани скотости. Ханинг сля ушаравдо барэ барэґа.
2 Olhando em torno de si, viu no campo um poço junto do qual estavam deitados três rebanhos de ovelhas. Este poço servia de bebedouro para os rebanhos. Mas, sendo grande a pedra que cobria a abertura do poço
3 Кала всаворэ гуртуря стидэнаспэ, чябануря злэнас ханингатар бар тай дэнас бакрэнди пани, ай тунчи тховэнас бар упалэ пэ тхан.
3 somente a removiam de cima quando todos os rebanhos fossem recolhidos. Davam então de beber aos animais e recolocavam a pedra no seu lugar.
4 Иаково пхучля чябанонэн:
4 Jacó disse aos pastores: "Meus irmãos, de, onde sois?" "Somos de Harã", responderam.
5 Вов пхэнда лэнди:
5 "Conheceis porventura Labão, filho de Nacor?" "Sim."
6 Иаково пхучля:
6 "Como vai ele?" "Vai muito bem; e eis justamente sua filha Raquel que vem com o rebanho."
7 — Кхам инте фартэ вуче, — пхэнда вов. — Инте на авиля вряма тэ стидэ гуртуря. Дэн пани бакрэнди тай даравэн лэн пэ маля.
7 "É ainda pleno dia, tornou Jacó, e não é hora de se recolherem os rebanhos. Dai de beber às ovelhas e levai-as de novo ao pasto."
8 — Амэнди нащи, — пхэндэ вонэ. — Трэбуни тэ стидэнпэ всаворэ гуртуря тай тэ улэн бар ханингатар. Тунчи амэ даґа бакрэнди пани.
8 "Não o podemos, responderam eles, antes que todos os rebanhos estejam reunidos. Tiramos então a pedra de cima do poço e damos de beber aos animais."
9 Вов инте дэдуманя лэнца, сар подджиля Рахиль дадэхкирэнца бакрэнца: вой чяравэлас бакрэн.
9 Falava ainda com eles, quando chegou Raquel com o rebanho do seu pai, porque era pastora.
10 Кала Иаково удыкхля Рахиля, пэхкирэ какохкирэ Лаванохкиря чя тай лэхкирэн бакрэн, вов подджиля, улиля бар ханингатар тай дэня пани Лаванохкирэнди бакрэнди.
10 Logo que Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, aproximou-se, rolou a pedra de cima da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão.
11 Тунчи Иаково чюминда Рахиля тай зоралэ заровиня.
11 Depois beijou Raquel e pôs-se a chorar.
12 Вов пхэнда Рахиляти, со вов — родо латирэ дадэсти и Ревекатиро чяво. Вой прастэня тай роспхэнда пала када дадэсти.
12 Contou-lhe que era parente de seu pai e filho de Rebeca; e ela correu a anunciar isto ao seu pai.
13 Кала Лавано ушунда, со авиля лэхкиро племянико Иаково, вов прастэня лэстэ пэ дром, облиля лэ, чюминда тай акхарда пэстэ дэ цэр. Иаково роспхэнда лэсти пала вса.
13 Tendo Labão ouvido falar de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o conduziu à sua casa. Jacó contou-lhe tudo o que se tinha passado,
14 Лавано пхэнда лэсти:
14 e Labão disse-lhe: "Sim, tu és de meus ossos e de minha carne." Jacó ficou em casa dele um mês inteiro.
15 Лавано пхэнда Иаковости:
15 E Labão disse-lhe: "Acaso, porque és meu parente, servir-me-ás de. raça? Dize-me que salário queres."
16 Лаваностэ сле дуй чея: барэдэра акхарэнас Лия, ай цыкня — Рахиль.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: a mais velha chamava-se Lia, e a mais nova Raquel.
17 Лиятэ сле ковле якха, ай Рахилятэ сля шукарно тай муй, тай трупо .
17 Lia tinha os olhos embaciados, e Raquel era bela de talhe e rosto.
18 Иаково покамля Рахиля и пхэнда Лаваности:
18 Jacó, que amava Raquel, disse a Labão: "Eu te servirei sete anos por Raquel tua filha mais nova."
19 Лавано пхэнда:
19 "E melhor, respondeu Labão, dá-la a ti que a outro: fica comigo."
20 Иаково терэлас бути ефта бэрша, соб тэ лэл Рахиля, нэ вонэ сикавдэпэ лэсти, сар набут дивэ, пала када со вов камэлас ла.
20 Assim, Jacó serviu por Raquel sete anos, que lhe pareceram dias, tão grande era o amor que lhe tinha.
21 Тунчи Иаково пхэнда Лаваности:
21 Disse, pois, a Labão: "Dá-me minha mulher, porque está completo o meu tempo e quero desposá-la."
22 Лавано акхарда всаворэн, ко джювэл пашэ лэстэ, тай тховда лачё скаминд.
22 Labão reuniu. todos os habitantes do lugar e deu um banquete.
23 Нэ сар авиля бельвель, вов лиля пэхкиря чя Лия тай дэня ла Иаковости, тай Иаково сута лаґа.
23 Mas, à noite, conduziu, Lia a Jacó, que se uniu com ela.
24 Пэхкиря чяти Лавано дэня копыльница Зелфа.
24 E deu à sua filha Lia, sua escrava Zelfa.
25 Кала авиля дэнзор, Иаково додыкхля, со када сля Лия! Вов пхэнда Лаваности:
25 Pela manhã, viu Jacó que tinha ficado com Lia. E disse a Labão: "Que me fizeste? Não foi por Raquel que te servi? Por que me enganaste?"
26 Лавано пхэнда:
26 "Aqui, respondeu Labão, não é costume casar a mais nova antes da mais velha.
27 Стер бъяв курко кадэла чяґа, ай тунчи амэ даґа тути и цыкнэдэря, пала авэр ефта бэрша бутя.
27 Acaba a semana com esta, e depois te darei também sua irmã, na condição que me sirvas ainda sete anos."
28 Иаково кади и стерда: пролиджялда курко Лияґа, ай тунчи Лавано отдэня лэсти пэхкиря чя Рахиля.
28 Assim fez Jacó: acabou a semana com Lia, e depois lhe deu Labão por mulher sua filha Raquel,
29 Лавано дэня Рахиляти пэхкиря копыльница Валла.
29 dando por serva a Raquel sua escrava Bala.
30 Иаково ачиля тэ джювэ Рахиляґа тай камэлас Рахиля будэр, сар Лия. Вов терэлас бути пэ Лавано инте ефта бэрша.
30 Jacó uniu-se também a Raquel, a quem amou mais do que a Lia. E serviu ainda por sete anos em casa de Labão.
31 Кала РАЙ удыкхля, со Лия накамли, Вов терда, со латэ авэна чяворэ, ай Рахилятэ нат.
31 O Senhor, vendo que Lia era desprezada, tornou-a fecunda enquanto Raquel permanecia estéril.
32 Лия ачиля пхари тай бэянда чяворэ. Вой пхэнда: «Када пала када, со РАЙ удыкхля муро бибахт. Кана муро ром чяче авэла ман тэ камэ», тай акхарда лэ Рувимо.
32 Lia concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Rubem, "porque, dizia ela, o Senhor olhou minha aflição; agora meu marido me amará".
33 Вой упалэ ачиля пхари тай, кала бэянда чяворэ, пхэнда: «Кади сар РАЙ ушунда, со мэ накамли, Вов дэня манди инте кадэлэ». И вой акхарда лэ Симеоно.
33 Concebeu de novo e deu à luz outro filho. "O Senhor, disse ela, vendo que era desdenhada, deu-me ainda este." E pôs-lhe o nome de Simeão.
34 Вой инте упалэ ачиля пхари тай, кала бэянда чяворэ, пхэнда: «Кана муро ром прэпхандэлапэ мандэ, пала када со мэ бэяндом лэсти тринэн чявэн». Пала када лэ акхардэ Левиё.
34 Concebeu ainda e deu à luz mais um filho. "Desta vez, disse ela, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei à luz três filhos." Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Вой упалэ ачиля пхари тай, кала бэянда чяворэ, пхэнда: «Кана мэ наисарава РАЕ». Пала када вой акхарда лэ Иуда. Тунчи вой пэрэачиля тэ бэянэ.
35 Concebeu ainda e deu à luz um filho. E disse: "Desta vez, louvarei ao Senhor." E chamou-o Judá. Depois cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.