Gênesis 29
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs ACF
1 Иаково джялас дурэдэр тай авиля пэ пхув восточнонэндирэн манушэн.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e foi à terra do povo do oriente;
2 Котэ вов удыкхля ханинг дэ маля тай паша лэ трин гуртуря бакрэн; колэстар ханингатар дэнас пани скотости. Ханинг сля ушаравдо барэ барэґа.
2 E olhou, e eis um poço no campo, e eis três rebanhos de ovelhas que estavam deitados junto a ele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Кала всаворэ гуртуря стидэнаспэ, чябануря злэнас ханингатар бар тай дэнас бакрэнди пани, ай тунчи тховэнас бар упалэ пэ тхан.
3 E ajuntavam ali todos os rebanhos, e removiam a pedra de sobre a boca do poço, e davam de beber às ovelhas; e tornavam a pôr a pedra sobre a boca do poço, no seu lugar.
4 Иаково пхучля чябанонэн:
4 E disse-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? E disseram: Somos de Harã.
5 Вов пхэнда лэнди:
5 E ele lhes disse: Conheceis a Labão, filho de Naor? E disseram: Conhecemos.
6 Иаково пхучля:
6 Disse-lhes mais: Está ele bem? E disseram: Está bem, e eis aqui Raquel sua filha, que vem com as ovelhas.
7 — Кхам инте фартэ вуче, — пхэнда вов. — Инте на авиля вряма тэ стидэ гуртуря. Дэн пани бакрэнди тай даравэн лэн пэ маля.
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, não é tempo de ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 — Амэнди нащи, — пхэндэ вонэ. — Трэбуни тэ стидэнпэ всаворэ гуртуря тай тэ улэн бар ханингатар. Тунчи амэ даґа бакрэнди пани.
8 E disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e removam a pedra de sobre a boca do poço, para que demos de beber às ovelhas.
9 Вов инте дэдуманя лэнца, сар подджиля Рахиль дадэхкирэнца бакрэнца: вой чяравэлас бакрэн.
9 Estando ele ainda falando com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai; porque ela era pastora.
10 Кала Иаково удыкхля Рахиля, пэхкирэ какохкирэ Лаванохкиря чя тай лэхкирэн бакрэн, вов подджиля, улиля бар ханингатар тай дэня пани Лаванохкирэнди бакрэнди.
10 E aconteceu que, vendo Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou Jacó, e revolveu a pedra de sobre a boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Тунчи Иаково чюминда Рахиля тай зоралэ заровиня.
11 E Jacó beijou a Raquel, e levantou a sua voz e chorou.
12 Вов пхэнда Рахиляти, со вов — родо латирэ дадэсти и Ревекатиро чяво. Вой прастэня тай роспхэнда пала када дадэсти.
12 E Jacó anunciou a Raquel que era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca; então ela correu, e o anunciou a seu pai.
13 Кала Лавано ушунда, со авиля лэхкиро племянико Иаково, вов прастэня лэстэ пэ дром, облиля лэ, чюминда тай акхарда пэстэ дэ цэр. Иаково роспхэнда лэсти пала вса.
13 E aconteceu que, ouvindo Labão as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, e abraçou-o, e beijou-o, e levou-o à sua casa; e ele contou a Labão todas estas coisas.
14 Лавано пхэнда лэсти:
14 Então Labão disse-lhe: Verdadeiramente és tu o meu osso e a minha carne. E ficou com ele um mês inteiro.
15 Лавано пхэнда Иаковости:
15 Depois disse Labão a Jacó: Porque tu és meu irmão, hás de servir-me de graça? Declara-me qual será o teu salário.
16 Лаваностэ сле дуй чея: барэдэра акхарэнас Лия, ай цыкня — Рахиль.
16 E Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Lia, e o nome da menor Raquel.
17 Лиятэ сле ковле якха, ай Рахилятэ сля шукарно тай муй, тай трупо .
17 Lia tinha olhos tenros, mas Raquel era de formoso semblante e formosa à vista.
18 Иаково покамля Рахиля и пхэнда Лаваности:
18 E Jacó amava a Raquel, e disse: Sete anos te servirei por Raquel, tua filha menor.
19 Лавано пхэнда:
19 Então disse Labão: Melhor é que eu a dê a ti, do que eu a dê a outro homem; fica comigo.
20 Иаково терэлас бути ефта бэрша, соб тэ лэл Рахиля, нэ вонэ сикавдэпэ лэсти, сар набут дивэ, пала када со вов камэлас ла.
20 Assim serviu Jacó sete anos por Raquel; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Тунчи Иаково пхэнда Лаваности:
21 E disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, porque meus dias são cumpridos, para que eu me case com ela.
22 Лавано акхарда всаворэн, ко джювэл пашэ лэстэ, тай тховда лачё скаминд.
22 Então reuniu Labão a todos os homens daquele lugar, e fez um banquete.
23 Нэ сар авиля бельвель, вов лиля пэхкиря чя Лия тай дэня ла Иаковости, тай Иаково сута лаґа.
23 E aconteceu, à tarde, que tomou Lia, sua filha, e trouxe-a a Jacó que a possuiu.
24 Пэхкиря чяти Лавано дэня копыльница Зелфа.
24 E Labão deu sua serva Zilpa a Lia, sua filha, por serva.
25 Кала авиля дэнзор, Иаково додыкхля, со када сля Лия! Вов пхэнда Лаваности:
25 E aconteceu que pela manhã, viu que era Lia; pelo que disse a Labão: Por que me fizeste isso? Não te tenho servido por Raquel? Por que então me enganaste?
26 Лавано пхэнда:
26 E disse Labão: Não se faz assim no nosso lugar, que a menor se dê antes da primogênita.
27 Стер бъяв курко кадэла чяґа, ай тунчи амэ даґа тути и цыкнэдэря, пала авэр ефта бэрша бутя.
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo serviço que ainda outros sete anos comigo servires.
28 Иаково кади и стерда: пролиджялда курко Лияґа, ай тунчи Лавано отдэня лэсти пэхкиря чя Рахиля.
28 E Jacó fez assim, e cumpriu a semana de Lia; então lhe deu por mulher Raquel sua filha.
29 Лавано дэня Рахиляти пэхкиря копыльница Валла.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Иаково ачиля тэ джювэ Рахиляґа тай камэлас Рахиля будэр, сар Лия. Вов терэлас бути пэ Лавано инте ефта бэрша.
30 E possuiu também a Raquel, e amou também a Raquel mais do que a Lia e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Кала РАЙ удыкхля, со Лия накамли, Вов терда, со латэ авэна чяворэ, ай Рахилятэ нат.
31 Vendo, pois, o Senhor que Lia era desprezada, abriu a sua madre; porém Raquel era estéril.
32 Лия ачиля пхари тай бэянда чяворэ. Вой пхэнда: «Када пала када, со РАЙ удыкхля муро бибахт. Кана муро ром чяче авэла ман тэ камэ», тай акхарда лэ Рувимо.
32 E concebeu Lia, e deu à luz um filho, e chamou-o Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição, por isso agora me amará o meu marido.
33 Вой упалэ ачиля пхари тай, кала бэянда чяворэ, пхэнда: «Кади сар РАЙ ушунда, со мэ накамли, Вов дэня манди инте кадэлэ». И вой акхарда лэ Симеоно.
33 E concebeu outra vez, e deu à luz um filho, dizendo: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, e deu-me também este. E chamou-o Simeão.
34 Вой инте упалэ ачиля пхари тай, кала бэянда чяворэ, пхэнда: «Кана муро ром прэпхандэлапэ мандэ, пала када со мэ бэяндом лэсти тринэн чявэн». Пала када лэ акхардэ Левиё.
34 E concebeu outra vez, e deu à luz um filho, dizendo: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Por isso chamou-o Levi.
35 Вой упалэ ачиля пхари тай, кала бэянда чяворэ, пхэнда: «Кана мэ наисарава РАЕ». Пала када вой акхарда лэ Иуда. Тунчи вой пэрэачиля тэ бэянэ.
35 E concebeu outra vez e deu à luz um filho, dizendo: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso chamou-o Judá; e cessou de dar à luz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.