Gênesis 29
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs ARIB
1 Иаково джялас дурэдэр тай авиля пэ пхув восточнонэндирэн манушэн.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 Котэ вов удыкхля ханинг дэ маля тай паша лэ трин гуртуря бакрэн; колэстар ханингатар дэнас пани скотости. Ханинг сля ушаравдо барэ барэґа.
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Кала всаворэ гуртуря стидэнаспэ, чябануря злэнас ханингатар бар тай дэнас бакрэнди пани, ай тунчи тховэнас бар упалэ пэ тхан.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Иаково пхучля чябанонэн:
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 Вов пхэнда лэнди:
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 Иаково пхучля:
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 — Кхам инте фартэ вуче, — пхэнда вов. — Инте на авиля вряма тэ стидэ гуртуря. Дэн пани бакрэнди тай даравэн лэн пэ маля.
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 — Амэнди нащи, — пхэндэ вонэ. — Трэбуни тэ стидэнпэ всаворэ гуртуря тай тэ улэн бар ханингатар. Тунчи амэ даґа бакрэнди пани.
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 Вов инте дэдуманя лэнца, сар подджиля Рахиль дадэхкирэнца бакрэнца: вой чяравэлас бакрэн.
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 Кала Иаково удыкхля Рахиля, пэхкирэ какохкирэ Лаванохкиря чя тай лэхкирэн бакрэн, вов подджиля, улиля бар ханингатар тай дэня пани Лаванохкирэнди бакрэнди.
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Тунчи Иаково чюминда Рахиля тай зоралэ заровиня.
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 Вов пхэнда Рахиляти, со вов — родо латирэ дадэсти и Ревекатиро чяво. Вой прастэня тай роспхэнда пала када дадэсти.
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 Кала Лавано ушунда, со авиля лэхкиро племянико Иаково, вов прастэня лэстэ пэ дром, облиля лэ, чюминда тай акхарда пэстэ дэ цэр. Иаково роспхэнда лэсти пала вса.
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 Лавано пхэнда лэсти:
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 Лавано пхэнда Иаковости:
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 Лаваностэ сле дуй чея: барэдэра акхарэнас Лия, ай цыкня — Рахиль.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Лиятэ сле ковле якха, ай Рахилятэ сля шукарно тай муй, тай трупо .
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Иаково покамля Рахиля и пхэнда Лаваности:
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 Лавано пхэнда:
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 Иаково терэлас бути ефта бэрша, соб тэ лэл Рахиля, нэ вонэ сикавдэпэ лэсти, сар набут дивэ, пала када со вов камэлас ла.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Тунчи Иаково пхэнда Лаваности:
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 Лавано акхарда всаворэн, ко джювэл пашэ лэстэ, тай тховда лачё скаминд.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Нэ сар авиля бельвель, вов лиля пэхкиря чя Лия тай дэня ла Иаковости, тай Иаково сута лаґа.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 Пэхкиря чяти Лавано дэня копыльница Зелфа.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Кала авиля дэнзор, Иаково додыкхля, со када сля Лия! Вов пхэнда Лаваности:
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 Лавано пхэнда:
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 Стер бъяв курко кадэла чяґа, ай тунчи амэ даґа тути и цыкнэдэря, пала авэр ефта бэрша бутя.
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Иаково кади и стерда: пролиджялда курко Лияґа, ай тунчи Лавано отдэня лэсти пэхкиря чя Рахиля.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 Лавано дэня Рахиляти пэхкиря копыльница Валла.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Иаково ачиля тэ джювэ Рахиляґа тай камэлас Рахиля будэр, сар Лия. Вов терэлас бути пэ Лавано инте ефта бэрша.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 Кала РАЙ удыкхля, со Лия накамли, Вов терда, со латэ авэна чяворэ, ай Рахилятэ нат.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Лия ачиля пхари тай бэянда чяворэ. Вой пхэнда: «Када пала када, со РАЙ удыкхля муро бибахт. Кана муро ром чяче авэла ман тэ камэ», тай акхарда лэ Рувимо.
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 Вой упалэ ачиля пхари тай, кала бэянда чяворэ, пхэнда: «Кади сар РАЙ ушунда, со мэ накамли, Вов дэня манди инте кадэлэ». И вой акхарда лэ Симеоно.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 Вой инте упалэ ачиля пхари тай, кала бэянда чяворэ, пхэнда: «Кана муро ром прэпхандэлапэ мандэ, пала када со мэ бэяндом лэсти тринэн чявэн». Пала када лэ акхардэ Левиё.
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 Вой упалэ ачиля пхари тай, кала бэянда чяворэ, пхэнда: «Кана мэ наисарава РАЕ». Пала када вой акхарда лэ Иуда. Тунчи вой пэрэачиля тэ бэянэ.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.