Gênesis 29
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs NAA
1 Иаково джялас дурэдэр тай авиля пэ пхув восточнонэндирэн манушэн.
1 Jacó se pôs a caminho e foi à terra do povo do Oriente.
2 Котэ вов удыкхля ханинг дэ маля тай паша лэ трин гуртуря бакрэн; колэстар ханингатар дэнас пани скотости. Ханинг сля ушаравдо барэ барэґа.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos. E havia uma grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Кала всаворэ гуртуря стидэнаспэ, чябануря злэнас ханингатар бар тай дэнас бакрэнди пани, ай тунчи тховэнас бар упалэ пэ тхан.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Иаково пхучля чябанонэн:
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus irmãos? Responderam: — Somos de Harã.
5 Вов пхэнда лэнди:
5 Perguntou-lhes: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? Responderam: — Conhecemos.
6 Иаково пхучля:
6 Jacó perguntou ainda: — Ele vai bem? Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 — Кхам инте фартэ вуче, — пхэнда вов. — Инте на авиля вряма тэ стидэ гуртуря. Дэн пани бакрэнди тай даравэн лэн пэ маля.
7 Então Jacó disse: — É ainda pleno dia, não é tempo de recolher os rebanhos. Deem de beber às ovelhas e vão apascentá-las.
8 — Амэнди нащи, — пхэндэ вонэ. — Трэбуни тэ стидэнпэ всаворэ гуртуря тай тэ улэн бар ханингатар. Тунчи амэ даґа бакрэнди пани.
8 Mas eles responderam: — Não podemos, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, seja removida a pedra da boca do poço e demos de beber às ovelhas.
9 Вов инте дэдуманя лэнца, сар подджиля Рахиль дадэхкирэнца бакрэнца: вой чяравэлас бакрэн.
9 Enquanto Jacó ainda falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, porque era pastora.
10 Кала Иаково удыкхля Рахиля, пэхкирэ какохкирэ Лаванохкиря чя тай лэхкирэн бакрэн, вов подджиля, улиля бар ханингатар тай дэня пани Лаванохкирэнди бакрэнди.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Тунчи Иаково чюминда Рахиля тай зоралэ заровиня.
11 Feito isso, Jacó beijou Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Вов пхэнда Рахиляти, со вов — родо латирэ дадэсти и Ревекатиро чяво. Вой прастэня тай роспхэнда пала када дадэсти.
12 Então Jacó contou a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca. Ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Кала Лавано ушунда, со авиля лэхкиро племянико Иаково, вов прастэня лэстэ пэ дром, облиля лэ, чюминда тай акхарда пэстэ дэ цэр. Иаково роспхэнда лэсти пала вса.
13 Quando Labão ouviu as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu ao encontro dele, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E Jacó contou a Labão tudo o que havia acontecido.
14 Лавано пхэнда лэсти:
14 Então Labão disse: — De fato, você é meu osso e minha carne. Jacó ficou na casa de Labão durante um mês.
15 Лавано пхэнда Иаковости:
15 Depois, Labão disse a Jacó: — Será que você vai trabalhar de graça, só por ser meu parente? Diga-me qual deve ser o seu salário.
16 Лаваностэ сле дуй чея: барэдэра акхарэнас Лия, ай цыкня — Рахиль.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais nova.
17 Лиятэ сле ковле якха, ай Рахилятэ сля шукарно тай муй, тай трупо .
17 Lia tinha uns olhos sem brilho, porém Raquel era bonita e formosa.
18 Иаково покамля Рахиля и пхэнда Лаваности:
18 Como Jacó amava Raquel, disse a Labão: — Trabalharei para o senhor durante sete anos para poder casar com Raquel, sua filha mais nova.
19 Лавано пхэнда:
19 Labão respondeu: — É melhor dá-la a você do que a outro homem. Fique aqui comigo.
20 Иаково терэлас бути ефта бэрша, соб тэ лэл Рахиля, нэ вонэ сикавдэпэ лэсти, сар набут дивэ, пала када со вов камэлас ла.
20 Assim, por amor a Raquel, Jacó trabalhou durante sete anos. E esses anos lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Тунчи Иаково пхэнда Лаваности:
21 Então ele disse a Labão: — Dê-me a minha mulher, pois já venceu o prazo, para que eu me case com ela.
22 Лавано акхарда всаворэн, ко джювэл пашэ лэстэ, тай тховда лачё скаминд.
22 Assim, Labão reuniu todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Нэ сар авиля бельвель, вов лиля пэхкиря чя Лия тай дэня ла Иаковости, тай Иаково сута лаґа.
23 À noite, ele trouxe Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E eles tiveram relações.
24 Пэхкиря чяти Лавано дэня копыльница Зелфа.
24 (Labão tinha dado sua serva Zilpa para que fosse serva de Lia, sua filha.)
25 Кала авиля дэнзор, Иаково додыкхля, со када сля Лия! Вов пхэнда Лаваности:
25 Ao amanhecer, Jacó viu que era Lia. Por isso, disse a Labão: — O que é isso que o senhor fez comigo? Não é verdade que eu trabalhei por amor a Raquel? Por que, então, o senhor me enganou?
26 Лавано пхэнда:
26 Labão respondeu: — Em nossa terra não se costuma dar em casamento a mais nova antes da primogênita.
27 Стер бъяв курко кадэла чяґа, ай тунчи амэ даґа тути и цыкнэдэря, пала авэр ефта бэрша бутя.
27 Complete a semana de festa de casamento da primogênita. Depois, daremos a você também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que você ainda me servirá.
28 Иаково кади и стерда: пролиджялда курко Лияґа, ай тунчи Лавано отдэня лэсти пэхкиря чя Рахиля.
28 Jacó fez o que Labão pediu e completou a semana de festa da primogênita. Depois, Labão lhe deu por mulher a sua filha Raquel.
29 Лавано дэня Рахиляти пэхкиря копыльница Валла.
29 (Labão tinha dado sua serva Bila para que fosse serva de Raquel, sua filha.)
30 Иаково ачиля тэ джювэ Рахиляґа тай камэлас Рахиля будэр, сар Лия. Вов терэлас бути пэ Лавано инте ефта бэрша.
30 E Jacó teve relações também com Raquel. Ele amava Raquel mais do que amava Lia. E continuou trabalhando para Labão durante mais sete anos.
31 Кала РАЙ удыкхля, со Лия накамли, Вов терда, со латэ авэна чяворэ, ай Рахилятэ нат.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, fez com que ela fosse fecunda, ao passo que Raquel era estéril.
32 Лия ачиля пхари тай бэянда чяворэ. Вой пхэнда: «Када пала када, со РАЙ удыкхля муро бибахт. Кана муро ром чяче авэла ман тэ камэ», тай акхарда лэ Рувимо.
32 Assim, Lia ficou grávida e deu à luz um filho, a quem deu o nome de Rúben, pois disse: — O
33 Вой упалэ ачиля пхари тай, кала бэянда чяворэ, пхэнда: «Кади сар РАЙ ушунда, со мэ накамли, Вов дэня манди инте кадэлэ». И вой акхарда лэ Симеоно.
33 Ela ficou grávida outra vez e deu à luz um filho. E disse: — O E deu-lhe o nome de Simeão.
34 Вой инте упалэ ачиля пхари тай, кала бэянда чяворэ, пхэнда: «Кана муро ром прэпхандэлапэ мандэ, пала када со мэ бэяндом лэсти тринэн чявэн». Пала када лэ акхардэ Левиё.
34 Lia ficou grávida ainda outra vez e deu à luz um filho. E disse: — Agora, desta vez, o meu marido se unirá mais a mim, porque lhe dei à luz três filhos. Por isso lhe deu o nome de Levi.
35 Вой упалэ ачиля пхари тай, кала бэянда чяворэ, пхэнда: «Кана мэ наисарава РАЕ». Пала када вой акхарда лэ Иуда. Тунчи вой пэрэачиля тэ бэянэ.
35 Mais uma vez ela ficou grávida e deu à luz um filho. Então disse: — Desta vez louvarei o E por isso lhe deu o nome de Judá. E depois disso não teve mais filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.