Gênesis 42
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs NVT
1 Кана Яков жянглас, кэ андо Египет сы див, вов пхэндас пэскэ щявэнгэ:
1 Quando Jacó soube que no Egito havia cereais, disse a seus filhos: “Por que vocês estão aí parados, olhando uns para os outros?
2 Ай щютас пашэ: — Мэ шундэм, кэ андо Египет сы див. Традэн котэ ай кинэн лэс амэнгэ, тэ траисарас аври ай тэ на мэрас.
2 Ouvi dizer que há cereais no Egito. Desçam até lá e comprem cereais em quantidade suficiente para nos mantermos vivos. Do contrário, morreremos”.
3 Ай дэш Ёсифоскэ прал традэ андо Египет тэ кинэн див.
3 Então os dez irmãos mais velhos de José desceram ao Egito para comprar cereais.
4 Алом Яков чи бищядас лэ кавэрэнца лэ Вениаминос, Ёсифоскэ пралэс, анда кадо кэ дарлас тэ на маладёл лэса вари-со чёро.
4 Mas Jacó não deixou Benjamim, o irmão mais novo de José, ir com eles, pois tinha medo de que algum mal lhe acontecesse.
5 Кадэ щявэ Израилёскэ авилэ машкар бут кавэр мануш тэ кинэн див, кэ ви пэ пхув Ханаан сас бокх.
5 Os filhos de Jacó chegaram ao Egito junto com outros para comprar mantimentos, porque também havia fome em Canaã.
6 Андэ коды врама Ёсиф визэрияс са о тхэм; вов бикинлас о див манушэнгэ па са Египет. Кана лэ Ёсифоскэ прал авилэ, вон бандилэ лэскэ жи кай пхув.
6 Uma vez que José era governador do Egito e o encarregado de vender cereais a todos, foi a ele que seus irmãos se dirigiram. Quando chegaram, curvaram-se diante dele com o rosto no chão.
7 Сар фэри Ёсиф дыкхлас пэскэ пралэн, вов пэ екхатэ пинжярдас лэн, алом кэрдас-пэ, кэ чи жянэл лэн, ай лас тэ ворбий лэнца, сар о визэри стрийнонэнца.
7 José reconheceu os irmãos de imediato, mas fingiu não saber quem eram e lhes perguntou com aspereza: “De onde vocês vêm?”. “Da terra de Canaã”, responderam eles. “Viemos comprar mantimentos.”
8 Ёсиф пинжярдас пэскэ пралэн, алом вон чи пинжярдэ лэс.
8 Embora José tivesse reconhecido seus irmãos, eles não o reconheceram.
9 Котар вов дас-пэ гиндо па пэскэ сунэ ай пхэндас:
9 José se lembrou dos sonhos que tivera a respeito deles muitos anos antes e lhes disse: “Vocês são espiões! Vieram para descobrir os pontos fracos de nossa terra”.
10 — На, рая, — пхэндэ вон, — тирэ слуги авилэ тэ кинэн хабэ.
10 “Não, meu senhor!”, responderam eles. “Seus servos vieram apenas para comprar mantimentos.
11 Амэ са сам екхэ дадэскэ щявэ. Тирэ слуги на хохавнэ мануш, на шпионы.
11 Somos todos irmãos, membros da mesma família. Somos homens honestos, meu senhor, e não espiões!”
12 Вов пхэндас лэнгэ:
12 Mas José insistiu: “São espiões, sim! Vieram para descobrir os pontos fracos de nossa terra”.
13 Алом вон пхэндэ пэ кадо:
13 Eles disseram: “Senhor, na verdade, nós, seus servos, éramos doze irmãos, todos filhos de um homem que vive na terra de Canaã. Nosso irmão mais novo está em casa com o pai, e um de nossos irmãos já não está conosco.”
14 Ёсиф пхэндас лэнгэ:
14 José, porém, continuou a insistir: “Como eu disse, vocês são espiões!
15 Акэ сар мэ зумаво тумэн: цолахав лэ фараоноскэ траёса, кэ тумэ чи жянатар катар, жипон чи авэл катэ тумаро май цыно прал.
15 Mas há uma forma de verificar sua história. Juro pela vida do faraó que vocês só deixarão o Egito quando seu irmão mais novo vier para cá.
16 Бищявэн екхэс анда тумэ пала прал, ай лэ кавэр бэшна андэ тэмлица, тэ атярав, чячипэ андэ тумари ворба вай нычи. Тэ най тумэн чячипэ, цолахав фараоноскэ траёса, кэ тумэ сан шпионы!
16 Um de vocês deve buscá-lo. Os outros ficarão presos aqui. Então veremos se sua história é verdadeira ou não. Pela vida do faraó, se não tiverem um irmão mais novo, saberei com certeza que são espiões”.
17 Ай вов пхандадас лэн пэ трин дес.
17 Então José os colocou na prisão por três dias.
18 По трито дес Ёсиф пхэндас лэнгэ:
18 No terceiro dia, José lhes disse: “Sou um homem temente a Deus. Façam o que direi e viverão.
19 Тэ сан тумэ чяче мануш, мэк екх анда тумэндэ ащел андэ тэмлица, ай лэ кавэр жян тэ ингрэн див пэскэ бокхалэ челэдоскэ.
19 Se são mesmo homens honestos, escolham um de seus irmãos para continuar preso. Os demais podem voltar para casa com cereais para seus parentes que estão passando fome.
20 Алом тумэ трубуй тэ анэн мандэ тумарэ май цынэ пралэс, тэ жянав, тэ сы чячюнэ тумарэ ворби. Атунчи ащна траимэ.
20 Tragam-me, porém, seu irmão mais novo. Com isso, provarão que estão dizendo a verdade e não morrerão”. Eles concordaram e,
21 Вон пхэндэ екх екхэскэ:
21 conversando entre si, disseram: “É evidente que estamos sendo castigados por aquilo que fizemos a José tanto tempo atrás. Vimos sua angústia quando ele implorou por sua vida, mas nós o ignoramos. Por isso estamos nesta situação difícil”.
22 Рувим пхэндас пэ кадо:
22 Rúben disse: “Não lhes falei que não pecassem contra o rapaz? Mas vocês não quiseram me ouvir. Agora, temos de prestar contas pelo sangue dele!”.
23 Вон чи гиндынас, кэ о Ёсиф атярэл лэн, анда кадо кэ вов ворбияс лэнца пэрдал до-щибанго мануш.
23 Não sabiam, porém, que José os entendia, pois falava com eles por meio de um intérprete.
24 Андэ лэскэ якха сыкадилэ асва, ай вов болдас-пэ лэндар, алом котар палэ лас тэ ворбий лэнца. Вов дас аври лышыторэнгэ тэ лэн Симеонос ай тэ пхандэн лэс пэ пралэнгэ якха.
24 José se afastou dos irmãos e começou a chorar. Quando se recompôs, voltou a falar com eles. Escolheu Simeão e mandou amarrá-lo diante dos demais.
25 Ёсиф дас аври тэ пхэрдярэн лэнгэ гонэ дивэса, тэ щён саконэскэ палпалэ лэско руп ай тэ дэн лэн хабэ андо дром. Кана кадо сас кэрдо,
25 Em seguida, José ordenou que seus servos enchessem de cereais os sacos que os irmãos haviam trazido e, em segredo, devolvessem o pagamento, colocando o dinheiro na boca de cada saco. Também mandou que lhes dessem mantimentos para a viagem, e assim fizeram.
26 вон щютэ лэ гонэ пэ самары ай гэлэтар.
26 Os irmãos colocaram os sacos de cereal sobre seus jumentos e partiram de volta para casa.
27 Кана вон ащядилэ тэ ратярэн, екх анда прал путэрдас о гоно тэ дэл хабэ пэскэ самарэскэ ай дыкхлас опрал по див пэско руп.
27 Contudo, quando um deles abriu a bagagem a fim de pegar cereal para seu jumento, encontrou o dinheiro na boca do saco.
28 — Муро руп болдас-пэ палпалэ! — пхэндас вов лэ пралэнгэ. — Акэ вов андо муро гоно.
28 “Vejam só!”, exclamou para seus irmãos. “Devolveram meu dinheiro; está aqui no saco!” O coração deles desfaleceu e, tremendo, disseram uns aos outros: “O que Deus fez conosco?”.
29 Кана вон авилэ кай пэнго дад Яков пэ пхув Ханаан, вон панаскодысардэ лэскэ па са, со лэнца кэрдилас. Вон пхэндэ:
29 Quando os irmãos chegaram à casa de Jacó, seu pai, na terra de Canaã, relataram-lhe tudo que havia acontecido com eles.
30 — Мануш, саво визэрий коды пхув, ворбияс амэнца насулымаса ай инкэрдёлас амэнца, сар тэ авиламас шпионы.
30 Disseram: “O homem que governa o país falou conosco asperamente e nos acusou de sermos espiões em sua terra,
31 Алом амэ пхэндам лэскэ: «Амэ сам чяче мануш, ай на шпионы.
31 mas nós lhe garantimos: ‘Somos homens honestos, e não espiões.
32 Амэ самас дэшудуй прал, екхэ дадэскэ щявэ. Екх анда амэндэ аба най, ай о май цыно ащилас дадэса андо Ханаан».
32 Somos doze irmãos, filhos do mesmo pai. Um de nossos irmãos já não está conosco, e o mais novo está em casa com nosso pai, na terra de Canaã’.
33 Атунчи мануш, саво визэрий коды пхув, пхэндас амэнгэ: «Акэ сар мэ жяно, чяче мануш сан вай на: ащявэн екхэ пралэс катэ манца, лэн хабэ тумарэ бокхалэ челэдоскэ ай жянтар.
33 “Então o homem que governa o país disse: ‘Saberei com certeza se vocês são homens honestos da seguinte forma: deixem um de seus irmãos comigo e voltem para casa levando cereais para seus parentes que estão passando fome.
34 Алом анэн мангэ тумарэ май цынэс пралэс. Кадэ мэ жяно, кэ тумэ чи сан шпионы, ай чяче мануш. Атунчи мэ до тумэнгэ палпалэ тумарэ пралэс ай тумэнгэ авна слободо тэ индулын пэ кады пхув».
34 Tragam-me, porém, seu irmão mais novo e saberei que são homens honestos, e não espiões. Então eu lhes devolverei seu irmão, e vocês poderão negociar livremente nesta terra’”.
35 Кана вон путэрдэ лэ гонэ, сако анда лэндэ аракхлас андрэ пэско бузё рупэса. Кана дыкхлэ о руп, вон ай ви лэнго дад дарайлэ.
35 Ao esvaziarem os sacos, viram que dentro de cada um havia uma bolsa com o dinheiro do pagamento pelos cereais. Os irmãos e o pai ficaram apavorados quando viram as bolsas de dinheiro.
36 Яков пхэндас лэнгэ:
36 Jacó disse: “Vocês estão tirando meus filhos de mim! José se foi, Simeão não está aqui, e agora querem levar Benjamim também. Tudo está contra mim!”.
37 Атунчи Рувим пхэндас лэ дадэскэ:
37 Então Rúben disse ao pai: “Se eu não trouxer Benjamim de volta, o senhor pode matar meus dois filhos. Eu me responsabilizo por ele e prometo trazê-lo de volta”.
38 Алом о Яков пхэндас:
38 Jacó, porém, respondeu: “Meu filho não descerá com vocês. Seu irmão José morreu, e Benjamim é tudo que me resta. Se alguma coisa acontecesse com ele na viagem, vocês me mandariam velho e infeliz para a sepultura”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.