Gênesis 42
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs NAA
1 Кана Яков жянглас, кэ андо Египет сы див, вов пхэндас пэскэ щявэнгэ:
1 Quando Jacó soube que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: — Por que vocês estão aí olhando uns para os outros?
2 Ай щютас пашэ: — Мэ шундэм, кэ андо Египет сы див. Традэн котэ ай кинэн лэс амэнгэ, тэ траисарас аври ай тэ на мэрас.
2 E acrescentou: — Ouvi dizer que há cereais no Egito. Vão até lá e comprem cereais, para que vivamos e não morramos.
3 Ай дэш Ёсифоскэ прал традэ андо Египет тэ кинэн див.
3 Então dez dos irmãos de José foram, para comprar cereal do Egito.
4 Алом Яков чи бищядас лэ кавэрэнца лэ Вениаминос, Ёсифоскэ пралэс, анда кадо кэ дарлас тэ на маладёл лэса вари-со чёро.
4 Mas Jacó não enviou Benjamim, o irmão de José, na companhia dos irmãos, porque dizia: “E se lhe acontecer algum desastre?”
5 Кадэ щявэ Израилёскэ авилэ машкар бут кавэр мануш тэ кинэн див, кэ ви пэ пхув Ханаан сас бокх.
5 Entre os que iam, pois, para lá, foram também os filhos de Israel, pois havia fome na terra de Canaã.
6 Андэ коды врама Ёсиф визэрияс са о тхэм; вов бикинлас о див манушэнгэ па са Египет. Кана лэ Ёсифоскэ прал авилэ, вон бандилэ лэскэ жи кай пхув.
6 José era governador daquela terra; era ele quem vendia a todos os povos da terra. Os irmãos de José vieram e se prostraram com o rosto em terra, diante dele.
7 Сар фэри Ёсиф дыкхлас пэскэ пралэн, вов пэ екхатэ пинжярдас лэн, алом кэрдас-пэ, кэ чи жянэл лэн, ай лас тэ ворбий лэнца, сар о визэри стрийнонэнца.
7 Quando José viu os seus irmãos, reconheceu-os, porém não se deu a conhecer. Foi ríspido com eles e lhes perguntou: — De onde vocês vêm? Responderam: — Da terra de Canaã, para comprar mantimento.
8 Ёсиф пинжярдас пэскэ пралэн, алом вон чи пинжярдэ лэс.
8 José reconheceu os irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Котар вов дас-пэ гиндо па пэскэ сунэ ай пхэндас:
9 Então José se lembrou dos sonhos que teve a respeito deles e lhes disse: — Vocês são espiões e vieram para ver os pontos fracos da terra.
10 — На, рая, — пхэндэ вон, — тирэ слуги авилэ тэ кинэн хабэ.
10 Eles responderam: — Não, meu senhor. Estes seus servos vieram só para comprar mantimento.
11 Амэ са сам екхэ дадэскэ щявэ. Тирэ слуги на хохавнэ мануш, на шпионы.
11 Somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens honestos; estes seus servos não são espiões.
12 Вов пхэндас лэнгэ:
12 Ele, porém, lhes respondeu: — Nada disso! Pelo contrário, vocês vieram para ver os pontos fracos da terra.
13 Алом вон пхэндэ пэ кадо:
13 Eles disseram: — Nós, seus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã. O mais novo está hoje com o nosso pai, outro já não existe.
14 Ёсиф пхэндас лэнгэ:
14 Então José lhes disse: — É como já falei: vocês são espiões.
15 Акэ сар мэ зумаво тумэн: цолахав лэ фараоноскэ траёса, кэ тумэ чи жянатар катар, жипон чи авэл катэ тумаро май цыно прал.
15 Nisto vocês serão provados: juro pela vida de Faraó que vocês não sairão daqui, sem que primeiro venha o irmão mais novo de vocês.
16 Бищявэн екхэс анда тумэ пала прал, ай лэ кавэр бэшна андэ тэмлица, тэ атярав, чячипэ андэ тумари ворба вай нычи. Тэ най тумэн чячипэ, цолахав фараоноскэ траёса, кэ тумэ сан шпионы!
16 Enviem um de vocês, que busque o seu irmão. Vocês ficarão detidos para que sejam provadas as palavras de vocês, se há verdade no que dizem; ou se não, juro pela vida de Faraó que vocês são espiões.
17 Ай вов пхандадас лэн пэ трин дес.
17 E deixou todos presos por três dias.
18 По трито дес Ёсиф пхэндас лэнгэ:
18 No terceiro dia, José lhes disse: — Façam o seguinte e viverão, pois temo a Deus.
19 Тэ сан тумэ чяче мануш, мэк екх анда тумэндэ ащел андэ тэмлица, ай лэ кавэр жян тэ ингрэн див пэскэ бокхалэ челэдоскэ.
19 Se são homens honestos, que um de vocês fique detido aqui onde estão presos; os outros podem ir, levando cereal para matar a fome das suas famílias.
20 Алом тумэ трубуй тэ анэн мандэ тумарэ май цынэ пралэс, тэ жянав, тэ сы чячюнэ тумарэ ворби. Атунчи ащна траимэ.
20 E tragam-me o seu irmão mais novo, com o que serão verificadas as palavras de vocês, e vocês não morrerão. E eles se dispuseram a fazê-lo.
21 Вон пхэндэ екх екхэскэ:
21 Então disseram entre si: — Na verdade, estamos sendo castigados por causa de nosso irmão, pois vimos a angústia de sua alma, quando nos pedia, e não lhe demos ouvidos; por isso, nos sobrevém agora esta ansiedade.
22 Рувим пхэндас пэ кадо:
22 Rúben respondeu-lhes: — Não é verdade que eu disse: “Não pequem contra o jovem”? Mas vocês não quiseram me ouvir. Pois agora estão vendo que o sangue dele está sendo requerido de nós.
23 Вон чи гиндынас, кэ о Ёсиф атярэл лэн, анда кадо кэ вов ворбияс лэнца пэрдал до-щибанго мануш.
23 Eles, porém, não sabiam que José os entendia, porque lhes falava por meio de um intérprete.
24 Андэ лэскэ якха сыкадилэ асва, ай вов болдас-пэ лэндар, алом котар палэ лас тэ ворбий лэнца. Вов дас аври лышыторэнгэ тэ лэн Симеонос ай тэ пхандэн лэс пэ пралэнгэ якха.
24 E, retirando-se deles, José chorou. Depois, voltando para junto deles, lhes falou outra vez. Escolheu Simeão e o algemou na presença deles.
25 Ёсиф дас аври тэ пхэрдярэн лэнгэ гонэ дивэса, тэ щён саконэскэ палпалэ лэско руп ай тэ дэн лэн хабэ андо дром. Кана кадо сас кэрдо,
25 José ordenou que lhes enchessem de cereal os sacos, e lhes restituíssem o dinheiro, a cada um no saco de cereal, e os suprissem de comida para o caminho. E assim foi feito.
26 вон щютэ лэ гонэ пэ самары ай гэлэтар.
26 E carregaram o cereal sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Кана вон ащядилэ тэ ратярэн, екх анда прал путэрдас о гоно тэ дэл хабэ пэскэ самарэскэ ай дыкхлас опрал по див пэско руп.
27 Quando um deles abriu o saco de cereal, para dar de comer ao seu jumento na estalagem, encontrou o dinheiro na boca do saco de cereal.
28 — Муро руп болдас-пэ палпалэ! — пхэндас вов лэ пралэнгэ. — Акэ вов андо муро гоно.
28 Então disse aos irmãos: — Devolveram o meu dinheiro. Está aqui na boca do saco de cereal. O coração dos irmãos se encheu de medo, e, tremendo, entreolhavam-se, dizendo: — O que é isto que Deus nos fez?
29 Кана вон авилэ кай пэнго дад Яков пэ пхув Ханаан, вон панаскодысардэ лэскэ па са, со лэнца кэрдилас. Вон пхэндэ:
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e lhe contaram tudo o que lhes havia acontecido, dizendo:
30 — Мануш, саво визэрий коды пхув, ворбияс амэнца насулымаса ай инкэрдёлас амэнца, сар тэ авиламас шпионы.
30 — O homem, o senhor da terra, falou conosco de maneira ríspida e nos tratou como espiões da terra.
31 Алом амэ пхэндам лэскэ: «Амэ сам чяче мануш, ай на шпионы.
31 Dissemos a ele: “Somos homens honestos e não espiões.
32 Амэ самас дэшудуй прал, екхэ дадэскэ щявэ. Екх анда амэндэ аба най, ай о май цыно ащилас дадэса андо Ханаан».
32 Somos doze irmãos, filhos de um mesmo pai; um já não existe, e o mais novo está hoje com o nosso pai na terra de Canaã.”
33 Атунчи мануш, саво визэрий коды пхув, пхэндас амэнгэ: «Акэ сар мэ жяно, чяче мануш сан вай на: ащявэн екхэ пралэс катэ манца, лэн хабэ тумарэ бокхалэ челэдоскэ ай жянтар.
33 Então o homem, o senhor da terra, respondeu: “Nisto saberei que vocês são homens honestos: deixem comigo um de seus irmãos, peguem o cereal para remediar a fome de suas casas e vão embora.
34 Алом анэн мангэ тумарэ май цынэс пралэс. Кадэ мэ жяно, кэ тумэ чи сан шпионы, ай чяче мануш. Атунчи мэ до тумэнгэ палпалэ тумарэ пралэс ай тумэнгэ авна слободо тэ индулын пэ кады пхув».
34 Mas tragam-me o seu irmão mais novo. Assim saberei que vocês não são espiões, mas homens honestos. Então entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão negociar na terra.”
35 Кана вон путэрдэ лэ гонэ, сако анда лэндэ аракхлас андрэ пэско бузё рупэса. Кана дыкхлэ о руп, вон ай ви лэнго дад дарайлэ.
35 Aconteceu que, quando foram despejar o cereal que havia nos sacos, cada um tinha a sua trouxinha de dinheiro no saco de cereal. Ao ver as trouxinhas com o dinheiro, eles e o seu pai ficaram com medo.
36 Яков пхэндас лэнгэ:
36 Então Jacó, o pai deles, disse: — Vocês vão me deixar sem filhos. José se foi. Simeão se foi. Agora querem levar Benjamim! Todas essas coisas acontecem contra mim.
37 Атунчи Рувим пхэндас лэ дадэскэ:
37 Mas Rúben disse a seu pai: — O senhor pode matar os meus dois filhos, se eu não trouxer Benjamim de volta. Deixe que eu tome conta dele, e o trarei de volta para o senhor.
38 Алом о Яков пхэндас:
38 Mas Jacó respondeu: — O meu filho não irá com vocês. O irmão dele está morto, e ele é o único que ficou. Se lhe acontece algum desastre no caminho, vocês farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.