Gênesis 42
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs BKJ
1 Кана Яков жянглас, кэ андо Египет сы див, вов пхэндас пэскэ щявэнгэ:
1 Ora, quando Jacó viu que havia trigo no Egito, Jacó disse a seus filhos: Por que ficais olhando uns para os outros?
2 Ай щютас пашэ: — Мэ шундэм, кэ андо Египет сы див. Традэн котэ ай кинэн лэс амэнгэ, тэ траисарас аври ай тэ на мэрас.
2 E ele disse: Eis que eu ouvi que há trigo no Egito; descei para lá e comprai para nós dali, para que vivamos, e não morramos.
3 Ай дэш Ёсифоскэ прал традэ андо Египет тэ кинэн див.
3 E os dez irmãos de José desceram para comprar trigo no Egito.
4 Алом Яков чи бищядас лэ кавэрэнца лэ Вениаминос, Ёсифоскэ пралэс, анда кадо кэ дарлас тэ на маладёл лэса вари-со чёро.
4 Mas a Benjamim, irmão de José, Jacó não enviou com seus irmãos, pois ele disse: Para que porventura não lhe aconteça alguma desgraça.
5 Кадэ щявэ Израилёскэ авилэ машкар бут кавэр мануш тэ кинэн див, кэ ви пэ пхув Ханаан сас бокх.
5 E os filhos de Israel vieram comprar trigo entre os que vieram, porque a fome estava na terra de Canaã.
6 Андэ коды врама Ёсиф визэрияс са о тхэм; вов бикинлас о див манушэнгэ па са Египет. Кана лэ Ёсифоскэ прал авилэ, вон бандилэ лэскэ жи кай пхув.
6 E José era o governador da terra, e era ele que vendia a todas as pessoas da terra; e os irmãos de José vieram, e se curvaram diante dele com sua face em terra.
7 Сар фэри Ёсиф дыкхлас пэскэ пралэн, вов пэ екхатэ пинжярдас лэн, алом кэрдас-пэ, кэ чи жянэл лэн, ай лас тэ ворбий лэнца, сар о визэри стрийнонэнца.
7 E José viu seus irmãos, e ele os reconheceu, mas se fez de estranho para eles, e falou asperamente com eles. E ele lhes disse: De onde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã para comprar alimento.
8 Ёсиф пинжярдас пэскэ пралэн, алом вон чи пинжярдэ лэс.
8 E José reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Котар вов дас-пэ гиндо па пэскэ сунэ ай пхэндас:
9 E José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado sobre eles, e lhes disse: Sois espiões. Viestes para ver a nudez da terra.
10 — На, рая, — пхэндэ вон, — тирэ слуги авилэ тэ кинэн хабэ.
10 E eles lhe disseram: Não, meu senhor, mas para comprar alimento vieram teus servos.
11 Амэ са сам екхэ дадэскэ щявэ. Тирэ слуги на хохавнэ мануш, на шпионы.
11 Somos todos filhos de um homem; somos homens verdadeiros; teus servos não são espiões.
12 Вов пхэндас лэнгэ:
12 E ele lhes disse: Não, mas para ver a nudez da terra é que viestes.
13 Алом вон пхэндэ пэ кадо:
13 E eles disseram: Teus servos são doze irmãos, os filhos de um homem na terra de Canaã. E eis que o mais jovem está hoje com nosso pai, e um não está.
14 Ёсиф пхэндас лэнгэ:
14 E José lhes disse: Foi isso que eu vos falei, dizendo: Sois espiões.
15 Акэ сар мэ зумаво тумэн: цолахав лэ фараоноскэ траёса, кэ тумэ чи жянатар катар, жипон чи авэл катэ тумаро май цыно прал.
15 Por isto sereis provados: Pela vida de Faraó não saireis daqui, a não ser que vosso irmão mais jovem venha para cá.
16 Бищявэн екхэс анда тумэ пала прал, ай лэ кавэр бэшна андэ тэмлица, тэ атярав, чячипэ андэ тумари ворба вай нычи. Тэ най тумэн чячипэ, цолахав фараоноскэ траёса, кэ тумэ сан шпионы!
16 Enviai um de vós, e que ele traga vosso irmão, e vós sereis mantidos na prisão, para que vossas palavras sejam provadas, se há alguma verdade em vós. Ou senão pela vida de Faraó, verdadeiramente sois espiões.
17 Ай вов пхандадас лэн пэ трин дес.
17 E ele os colocou todos juntos na prisão por três dias.
18 По трито дес Ёсиф пхэндас лэнгэ:
18 E José lhes disse no terceiro dia: Fazei isto, e vivei, pois eu temo a Deus:
19 Тэ сан тумэ чяче мануш, мэк екх анда тумэндэ ащел андэ тэмлица, ай лэ кавэр жян тэ ингрэн див пэскэ бокхалэ челэдоскэ.
19 Se sois homens verdadeiros, deixai que um de vossos irmãos fique preso na casa de vossa prisão. Ide vós, levai trigo para a fome de suas casas,
20 Алом тумэ трубуй тэ анэн мандэ тумарэ май цынэ пралэс, тэ жянав, тэ сы чячюнэ тумарэ ворби. Атунчи ащна траимэ.
20 mas trazei-me vosso irmão mais jovem. Assim, vossas palavras serão verificadas, e vós não morrereis. E assim eles fizeram.
21 Вон пхэндэ екх екхэскэ:
21 E eles disseram uns aos outros: Somos realmente culpados a respeito do nosso irmão, quando vimos a angústia da sua alma, quando nos implorou, e não o escutamos; por isso veio essa desgraça sobre nós.
22 Рувим пхэндас пэ кадо:
22 E Rúben lhes respondeu, dizendo: Não vos falei, dizendo: Não pequeis contra o menino, e vós não ouvistes? Por isso, eis que o seu sangue também é requerido.
23 Вон чи гиндынас, кэ о Ёсиф атярэл лэн, анда кадо кэ вов ворбияс лэнца пэрдал до-щибанго мануш.
23 E eles não sabiam que José os entendia, pois ele falava com eles por meio de um intérprete.
24 Андэ лэскэ якха сыкадилэ асва, ай вов болдас-пэ лэндар, алом котар палэ лас тэ ворбий лэнца. Вов дас аври лышыторэнгэ тэ лэн Симеонос ай тэ пхандэн лэс пэ пралэнгэ якха.
24 E ele se afastou deles, e chorou, e voltou a eles novamente, e falou com eles, e tomou deles Simeão, e o amarrou diante dos seus olhos.
25 Ёсиф дас аври тэ пхэрдярэн лэнгэ гонэ дивэса, тэ щён саконэскэ палпалэ лэско руп ай тэ дэн лэн хабэ андо дром. Кана кадо сас кэрдо,
25 Então José ordenou que enchessem de trigo seus sacos, e que devolvessem a cada homem seu dinheiro, a cada um em seu saco, e que lhes dessem provisão para o caminho. E assim lhes fizeram.
26 вон щютэ лэ гонэ пэ самары ай гэлэтар.
26 E eles carregaram os seus jumentos com trigo, e partiram dali.
27 Кана вон ащядилэ тэ ратярэн, екх анда прал путэрдас о гоно тэ дэл хабэ пэскэ самарэскэ ай дыкхлас опрал по див пэско руп.
27 E quando um deles abriu o seu saco para dar forragem ao seu jumento na hospedaria, ele viu o seu dinheiro, pois eis que estava na boca do seu saco.
28 — Муро руп болдас-пэ палпалэ! — пхэндас вов лэ пралэнгэ. — Акэ вов андо муро гоно.
28 E ele disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi devolvido, e eis que está no meu saco. E o coração deles desfaleceu, e eles ficaram temerosos, dizendo uns aos outros: O que é isto que Deus nos fez?
29 Кана вон авилэ кай пэнго дад Яков пэ пхув Ханаан, вон панаскодысардэ лэскэ па са, со лэнца кэрдилас. Вон пхэндэ:
29 E eles vieram a Jacó, seu pai, à terra de Canaã, e lhe contaram tudo que lhes acontecera, dizendo:
30 — Мануш, саво визэрий коды пхув, ворбияс амэнца насулымаса ай инкэрдёлас амэнца, сар тэ авиламас шпионы.
30 O homem, que é o senhor da terra, falou asperamente conosco, e nos tomou por espiões da terra.
31 Алом амэ пхэндам лэскэ: «Амэ сам чяче мануш, ай на шпионы.
31 E lhe dissemos: Somos homens verdadeiros, não somos espiões;
32 Амэ самас дэшудуй прал, екхэ дадэскэ щявэ. Екх анда амэндэ аба най, ай о май цыно ащилас дадэса андо Ханаан».
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não está, e o mais jovem está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Атунчи мануш, саво визэрий коды пхув, пхэндас амэнгэ: «Акэ сар мэ жяно, чяче мануш сан вай на: ащявэн екхэ пралэс катэ манца, лэн хабэ тумарэ бокхалэ челэдоскэ ай жянтар.
33 E o homem, senhor da terra, nos disse: Por isto eu saberei que sois homens verdadeiros: Deixai um de vossos irmãos aqui comigo, e levai alimento para a fome de vossas famílias, e parti.
34 Алом анэн мангэ тумарэ май цынэс пралэс. Кадэ мэ жяно, кэ тумэ чи сан шпионы, ай чяче мануш. Атунчи мэ до тумэнгэ палпалэ тумарэ пралэс ай тумэнгэ авна слободо тэ индулын пэ кады пхув».
34 Trazei-me vosso irmão mais jovem. Então eu saberei que não sois espiões, mas que sois homens verdadeiros. Assim eu vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Кана вон путэрдэ лэ гонэ, сако анда лэндэ аракхлас андрэ пэско бузё рупэса. Кана дыкхлэ о руп, вон ай ви лэнго дад дарайлэ.
35 E aconteceu que, quando eles esvaziaram seus sacos, eis que cada homem tinha o seu pacote de dinheiro no seu saco; e quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, ficaram temerosos.
36 Яков пхэндас лэнгэ:
36 E Jacó, seu pai, disse-lhes: Vós me privastes de meus filhos: José não está, e Simeão não está, e ainda quereis tomar Benjamim. Todas estas coisas estão contra mim.
37 Атунчи Рувим пхэндас лэ дадэскэ:
37 E Rúben falou com seu pai, dizendo: Mata meus dois filhos, se eu não o trouxer a ti. Entrega-o em minha mão, e eu o trarei para ti novamente.
38 Алом о Яков пхэндас:
38 E ele disse: Meu filho não descerá convosco, pois seu irmão está morto, e ele foi deixado só. Se alguma desgraça cair sobre ele no caminho em que fordes, então, com tristeza, levareis meus cabelos grisalhos à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.