Gênesis 3
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs ARA
1 Анда са вадна алатура, савэн кэрдас о Дэл Яхва, май бэндяло сас о сап. Вов пущлас э жювлятар:
1 Mas a serpente, mais sagaz que todos os animais selváticos que o Senhor Deus tinha feito, disse à mulher: É assim que Deus disse: Não comereis de toda árvore do jardim?
2 Жювли пхэндас сапэскэ:
2 Respondeu-lhe a mulher: Do fruto das árvores do jardim podemos comer,
3 алом о Дэл пхэндас: «На хан дэмэльчи па копачи, саво тордёл машкарал э рэйс, ай на азбан лэс, кэ мусай авла тэ мэрэн».
3 mas do fruto da árvore que está no meio do jardim, disse Deus: Dele não comereis, nem tocareis nele, para que não morrais.
4 — На, тумэ чи мэрна, — пхэндас о сап жювлякэ.
4 Então, a serpente disse à mulher: É certo que não morrereis.
5 — Кэ о Дэл жянэл, со, кана хана лэн, тумарэ якха путэрдёна ай тумэ кэрдёна, сар лэ дэвла, кэ жянна, со сы лащипэ ай чёрипэ.
5 Porque Deus sabe que no dia em que dele comerdes se vos abrirão os olhos e, como Deus, sereis conhecedores do bem e do mal.
6 Атунчи жювли дыкхлас, кэ о дэмэльчё копаческо сас лащё хамаскэ ай шукар по дыкхипэ, ай кэ о копачи сас киваншагоско, сар годявэримаско пирово. Ай вой лас екх дэмэльчё ай халас лэс. Вой дас екх дэмэльчё ви ромэскэ, саво сас ласа, ай вов халас лэс.
6 Vendo a mulher que a árvore era boa para se comer, agradável aos olhos e árvore desejável para dar entendimento, tomou-lhe do fruto e comeu e deu também ao marido, e ele comeu.
7 Лэнгэ якха путэрдилэ, ай вон атярдэ, кэ сы нангэ. Атунчи вон кхудэ пэскэ щеравимата по машкар анда инжыроскэ патра.
7 Abriram-se, então, os olhos de ambos; e, percebendo que estavam nus, coseram folhas de figueira e fizeram cintas para si.
8 Май пашэ каринг э рат, кана начилас пхабарипэ, о Дэл Яхва, сар миндык, пхирэл па рэйс. Адам ай лэски ромни шундэ, сар Вов пхирэл, ай гарадиле Лэстар машкар лэ копачя.
8 Quando ouviram a voz do Senhor Deus, que andava no jardim pela viração do dia, esconderam-se da presença do Senhor Deus, o homem e sua mulher, por entre as árvores do jardim.
9 Алом о Дэл Яхва акхардас Адамос:
9 E chamou o Senhor Deus ao homem e lhe perguntou: Onde estás?
10 Адам пхэндас пэ кадо:
10 Ele respondeu: Ouvi a tua voz no jardim, e, porque estava nu, tive medo, e me escondi.
11 О Дэл Яхва пущлас:
11 Perguntou-lhe Deus: Quem te fez saber que estavas nu? Comeste da árvore de que te ordenei que não comesses?
12 Адам пхэндас:
12 Então, disse o homem: A mulher que me deste por esposa, ela me deu da árvore, e eu comi.
13 Атунчи о Дэл Яхва пхэндас ла жювлякэ:
13 Disse o Senhor Deus à mulher: Que é isso que fizeste? Respondeu a mulher: A serpente me enganou, e eu comi.
14 Атунчи о Дэл Яхва пхэндас лэ сапэскэ:
14 Então, o Senhor Deus disse à serpente: Visto que isso fizeste, maldita és entre todos os animais domésticos e o és entre todos os animais selváticos; rastejarás sobre o teu ventre e comerás pó todos os dias da tua vida.
15 Мэ кэро холи машкар тутэ ай э жювли
15 Porei inimizade entre ti e a mulher, entre a tua descendência e o seu descendente. Este te ferirá a cabeça, e tu lhe ferirás o calcanhar.
16 Ай э жювлякэ Вов пхэндас:
16 E à mulher disse: Multiplicarei sobremodo os sofrimentos da tua gravidez; em meio de dores darás à luz filhos; o teu desejo será para o teu marido, e ele te governará.
17 Ай Адамоскэ Вов пхэндас:
17 E a Adão disse: Visto que atendeste a voz de tua mulher e comeste da árvore que eu te ordenara não comesses, maldita é a terra por tua causa; em fadigas obterás dela o sustento durante os dias de tua vida.
18 Вой барарла тукэ канрэ ай чёри чяр,
18 Ela produzirá também cardos e abrolhos, e tu comerás a erva do campo.
19 Андэ пхари бути ту хаса манро тиро,
19 No suor do rosto comerás o teu pão, até que tornes à terra, pois dela foste formado; porque tu és pó e ao pó tornarás.
20 Адам дас анав пэска ромнякэ Ева, кэ вой кэрдилас дэй саворэнгэ, кон траий.
20 E deu o homem o nome de Eva a sua mulher, por ser a mãe de todos os seres humanos.
21 О Дэл Яхва кэрдас гада анда морчи ай урадас андэ лэ Адамос ви лэска ромня.
21 Fez o Senhor Deus vestimenta de peles para Adão e sua mulher e os vestiu.
22 Котар о Дэл Яхва пхэндас:
22 Então, disse o Senhor Deus: Eis que o homem se tornou como um de nós, conhecedor do bem e do mal; assim, que não estenda a mão, e tome também da árvore da vida, e coma, e viva eternamente.
23 Ай Дэл Яхва нашадас лэс анда Эдэм, тэ кэрэл бути пэ пхув, анда сави сас лыно.
23 O Senhor Deus, por isso, o lançou fora do jardim do Éden, a fim de lavrar a terra de que fora tomado.
24 Кана нашадас лэ манушэс, Вов щютас паш Эдэмоски рэйс, пэ ғайналоски риг, херувимон ай ягало ханро, кай марлас андэ са рига, тэ фирий о дром каринг о копачи лэ траёско.
24 E, expulso o homem, colocou querubins ao oriente do jardim do Éden e o refulgir de uma espada que se revolvia, para guardar o caminho da árvore da vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.