Gênesis 3
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs ARIB
1 Анда са вадна алатура, савэн кэрдас о Дэл Яхва, май бэндяло сас о сап. Вов пущлас э жювлятар:
1 Ora, a serpente era o mais astuto de todos os animais do campo, que o Senhor Deus tinha feito. E esta disse à mulher: É assim que Deus disse: Não comereis de toda árvore do jardim?
2 Жювли пхэндас сапэскэ:
2 Respondeu a mulher à serpente: Do fruto das árvores do jardim podemos comer,
3 алом о Дэл пхэндас: «На хан дэмэльчи па копачи, саво тордёл машкарал э рэйс, ай на азбан лэс, кэ мусай авла тэ мэрэн».
3 mas do fruto da árvore que está no meio do jardim, disse Deus: Não comereis dele, nem nele tocareis, para que não morrais.
4 — На, тумэ чи мэрна, — пхэндас о сап жювлякэ.
4 Disse a serpente à mulher: Certamente não morrereis.
5 — Кэ о Дэл жянэл, со, кана хана лэн, тумарэ якха путэрдёна ай тумэ кэрдёна, сар лэ дэвла, кэ жянна, со сы лащипэ ай чёрипэ.
5 Porque Deus sabe que no dia em que comerdes desse fruto, vossos olhos se abrirão, e sereis como Deus, conhecendo o bem e o mal.
6 Атунчи жювли дыкхлас, кэ о дэмэльчё копаческо сас лащё хамаскэ ай шукар по дыкхипэ, ай кэ о копачи сас киваншагоско, сар годявэримаско пирово. Ай вой лас екх дэмэльчё ай халас лэс. Вой дас екх дэмэльчё ви ромэскэ, саво сас ласа, ай вов халас лэс.
6 Então, vendo a mulher que aquela árvore era boa para se comer, e agradável aos olhos, e árvore desejável para dar entendimento, tomou do seu fruto, comeu, e deu a seu marido, e ele também comeu.
7 Лэнгэ якха путэрдилэ, ай вон атярдэ, кэ сы нангэ. Атунчи вон кхудэ пэскэ щеравимата по машкар анда инжыроскэ патра.
7 Então foram abertos os olhos de ambos, e conheceram que estavam nus; pelo que coseram folhas de figueira, e fizeram para si aventais.
8 Май пашэ каринг э рат, кана начилас пхабарипэ, о Дэл Яхва, сар миндык, пхирэл па рэйс. Адам ай лэски ромни шундэ, сар Вов пхирэл, ай гарадиле Лэстар машкар лэ копачя.
8 E, ouvindo a voz do Senhor Deus, que passeava no jardim à tardinha, esconderam-se o homem e sua mulher da presença do Senhor Deus, entre as árvores do jardim.
9 Алом о Дэл Яхва акхардас Адамос:
9 Mas chamou o Senhor Deus ao homem, e perguntou-lhe: Onde estás?
10 Адам пхэндас пэ кадо:
10 Respondeu-lhe o homem: Ouvi a tua voz no jardim e tive medo, porque estava nu; e escondi-me.
11 О Дэл Яхва пущлас:
11 Deus perguntou-lhe mais: Quem te mostrou que estavas nu? Comeste da árvore de que te ordenei que não comesses?
12 Адам пхэндас:
12 Ao que respondeu o homem: A mulher que me deste por companheira deu-me a árvore, e eu comi.
13 Атунчи о Дэл Яхва пхэндас ла жювлякэ:
13 Perguntou o Senhor Deus à mulher: Que é isto que fizeste? Respondeu a mulher: A serpente enganou-me, e eu comi.
14 Атунчи о Дэл Яхва пхэндас лэ сапэскэ:
14 Então o Senhor Deus disse à serpente: Porquanto fizeste isso, maldita serás tu dentre todos os animais domésticos, e dentre todos os animais do campo; sobre o teu ventre andarás, e pó comerás todos os dias da tua vida.
15 Мэ кэро холи машкар тутэ ай э жювли
15 Porei inimizade entre ti e a mulher, e entre a tua descendência e a sua descendência; esta te ferirá a cabeça, e tu lhe ferirás o calcanhar.
16 Ай э жювлякэ Вов пхэндас:
16 E à mulher disse: Multiplicarei grandemente a dor da tua conceição; em dor darás à luz filhos; e o teu desejo será para o teu marido, e ele te dominará.
17 Ай Адамоскэ Вов пхэндас:
17 E ao homem disse: Porquanto deste ouvidos à voz de tua mulher, e comeste da árvore de que te ordenei dizendo: Não comerás dela; maldita é a terra por tua causa; em fadiga comerás dela todos os dias da tua vida.
18 Вой барарла тукэ канрэ ай чёри чяр,
18 Ela te produzirá espinhos e abrolhos; e comerás das ervas do campo.
19 Андэ пхари бути ту хаса манро тиро,
19 Do suor do teu rosto comerás o teu pão, até que tornes à terra, porque dela foste tomado; porquanto és pó, e ao pó tornarás.
20 Адам дас анав пэска ромнякэ Ева, кэ вой кэрдилас дэй саворэнгэ, кон траий.
20 Chamou Adão à sua mulher Eva, porque era a mãe de todos os viventes.
21 О Дэл Яхва кэрдас гада анда морчи ай урадас андэ лэ Адамос ви лэска ромня.
21 E o Senhor Deus fez túnicas de peles para Adão e sua mulher, e os vestiu.
22 Котар о Дэл Яхва пхэндас:
22 Então disse o Senhor Deus: Eis que o homem se tem tornado como um de nós, conhecendo o bem e o mal. Ora, não suceda que estenda a sua mão, e tome também da árvore da vida, e coma e viva eternamente.
23 Ай Дэл Яхва нашадас лэс анда Эдэм, тэ кэрэл бути пэ пхув, анда сави сас лыно.
23 O Senhor Deus, pois, o lançou fora do jardim do Éden para lavrar a terra, de que fora tomado.
24 Кана нашадас лэ манушэс, Вов щютас паш Эдэмоски рэйс, пэ ғайналоски риг, херувимон ай ягало ханро, кай марлас андэ са рига, тэ фирий о дром каринг о копачи лэ траёско.
24 E havendo lançado fora o homem, pôs ao oriente do jardim do Éden os querubins, e uma espada flamejante que se volvia por todos os lados, para guardar o caminho da árvore da vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.