Gênesis 37
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs VC
1 Яков траияс пэ коды пхув, кай индулыяс лэско дад, пэ пхув Ханаан.
1 Jacó habitou na região onde seu pai havia morado, na terra de Canaã.
2 Кадо сы панасы па Яковоски вица.
2 Eis a história da descendência de Jacó: José, ainda jovem, com a idade de dezessete anos, apascentava o rebanho com seus irmãos, os filhos de Bala e os filhos de Zelfa, mulheres de seu pai; e ele contou ao seu pai as más conversas dos irmãos.
3 Израиль камэлас Ёсифос май бут саворэ щявэндар, анда кадо кэ вов аракхадилас лэстэ по пхурипэ. Израиль кэрдас лэскэ барвалэ гада.
3 Israel amava José mais do que todos os outros filhos, porque ele era o filho de sua velhice; e mandara-lhe fazer uma túnica de várias cores.
4 Кана лэ Ёсифоскэ прал дыкхлэ, кэ лэнго дад камэл лэс май бут, сар кавэрэн, вон лынэ тэ инкрэн холи пэ лэстэ ай наштык ворбинас лэса пачяса.
4 Seus irmãos, vendo que seu pai o preferia a eles, conceberam ódio contra ele e não podiam mais tratá-lo com bons modos.
5 Еквар Ёсиф дыкхлас суно, ай кана вов панаскодысардас лэс пэскэ пралэнгэ, вон холяйлэ пэ лэс инкэ май бут.
5 Ora, José teve um sonho, e o contou aos seus irmãos, que o detestaram ainda mais:
6 Акэ со вов лэнгэ пхэндас:
6 "Ouvi, disse-lhes ele, o sonho que tive:
7 Амэ пхандасас снопура пэ мал, сар екварса муро снопо ваздас-пэ ай вортосайлас, ай тумарэ снопура тордилэ круял ай бандилэ лэскэ.
7 estávamos ligando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e se pôs de pé, enquanto os vossos o cercavam e se prostravam diante dele."
8 Лэ прал пхэндэ лэскэ:
8 Seus irmãos disseram-lhe: "Quererias, porventura, reinar sobre nós e tornar-te nosso senhor?" E odiaram-no ainda mais por causa de seus sonhos e de suas palavras.
9 Лэскэ дычилас инкэ екх суно, ай вов палэ панаскодысардас па лэс пэскэ пралэнгэ:
9 José teve ainda outro sonho, que contou aos seus irmãos. "Tive, disse ele, ainda um sonho: o sol, a lua e onze estrelas prostravam-se diante de mim."
10 Вов панаскодысардас о суно на фэри пралэнгэ, ай ви дадэскэ. О дад пхэндас:
10 Ele contou isso ao seu pai e aos seus irmãos, mas foi repreendido por seu pai: "Que significa, disse-lhe ele, este sonho que tiveste? Viremos, porventura, eu, tua mãe e teus irmãos, a nos prostrar por terra diante de ti?"
11 Э прал инкэрнас холи пэ лэс, алом о дад инкэрлас кадо андо пэско шэро.
11 Seus irmãos ficaram, pois, com inveja dele, mas seu pai guardou a lembrança desse acontecimento.
12 Лэ прал гэлэтар тэ лышын пала дадэскэ кырдура паша Шэхем,
12 Os irmãos de José foram apascentar os rebanhos de seu pai em Siquém.
13 ай Израиль пхэндас Ёсифоскэ:
13 Israel disse a José: "Teus irmãos guardam os rebanhos em Siquém. Vem: vou mandar-te a eles." "Eis-me aqui", respondeu José.
14 О дад пхэндас лэскэ:
14 "Vai, pois, ver se tudo corre bem a teus irmãos e ao rebanho, e traze-me notícias deles." Enviou-o do vale de Hebron, e José foi a Siquém.
15 Кана вов пхирлас акаркай, екх мануш маладилас лэса ай пущлас:
15 Um homem encontrou-o errando pelo campo: "Que buscas?" perguntou ele.
16 Кодо пхэндас:
16 "Busco meus irmãos, respondeu ele. Dize-me onde apascentam os rebanhos."
17 — Вон гэлэтар катар, — пхэндас о мануш. — Мэ шундэм, сар вон пхэннас: «Авэн андо Дотан».
17 E o homem respondeu: "Partiram daqui e ouvi-os dizer: Vamos a Dotain." Partiu então José em busca dos seus irmãos e encontrou-os em Dotain.
18 Алом вон дыкхлэ лэс дэ дурал ай, англа кодо, сар вов арэслас, ворбисайлэ тэ мударэн лэс.
18 Eles o viram de longe. Antes que José se aproximasse, combinaram entre si como o haveriam de matar;
19 — Эта авэл кадо сунэнго рай! — пхэндэ вон екх екхэскэ.
19 e disseram: "Eis o sonhador que chega.
20 — Тэ мудардамас лэс ай тэ щюдамас андэ шуки хаинг, ай тэ пхэндамас дадэскэ, кэ халас лэс вадно алато. Атунчи дыкхаса, со авла анда лэскэ сунэ.
20 Vamos, matemo-lo e atiremo-lo numa cisterna; diremos depois que uma fera o devorou; e então veremos de que lhe aproveitaram os seus sonhos."
21 Кана Рувим шундас кадо, вов кэрдас са, со бирияс, тэ фирий лэс лэнгэ вастэндар, ворбаса:
21 Ouvindo-o, porém, Rubem, quis livra-lo de suas mãos: "Não lhe tiremos a vida, disse ele.
22 Котар щютас пашэ:
22 Não derrameis sangue. Jogai-o naquela cisterna, no deserto, mas não levanteis vossa mão contra ele." Pois Rubem pensava livrá-lo de suas mãos para o reconduzir ao pai.
23 Кана Ёсиф пашылас кай пэскэ прал, вон лынэ тэлэ па лэс лэ гада — кодал барвалэ гада, кай сас пэ лэстэ, —
23 Quando José se aproximou de seus irmãos, eles o despojaram de sua túnica, daquela bela túnica de várias cores que trazia,
24 ай щюдэ лэс андэ хаинг. Э хаинг сас щющи, бипаески.
24 e jogaram-no numa cisterna velha, que não tinha água.
25 Вон бэшлэ тэ хан ай лынэ сама измаильтянонгэ верблюдон, савэ жянас анда Гилад. Пэ верблюдура сас ракисардэ пхаримата: спецыи, бальзам ай ладан, кай вон ингэрнас андо Египет.
25 E, sentando-se para comer, eis que, levantando os olhos, viram surgir no horizonte uma caravana de ismaelitas vinda de Galaad. Seus camelos estavam carregados de resina, de bálsamo e de ládano, que transportavam para o Egito.
26 Иуда пхэндас пэскэ пралэнгэ:
26 Então Judá disse aos seus irmãos: "Que nos aproveita matar nosso irmão e ocultar o seu sangue?
27 Май федэр тэ бикиндамас лэс измаильтянонгэ, ай тэ на ваздамас пэ лэстэ амаро васт. Кэ вов амаро прал, амаро мас ай рат.
27 Vinde e vendamo-lo aos ismaelitas. Não levantemos nossas mãos contra ele, pois, afinal, é nosso irmão, nossa carne." Seus irmãos concordaram.
28 Кана мидьянонгэ бикинытора накхнас пашэ, лэ прал лынэ Ёсифос аври анда хаинг ай бикиндэ лэ измаильтянонгэ пала биш шэкели рупэса. Измаильтяны лынэ лэс андо Египет.
28 E, quando passaram os negociantes madianitas, tiraram José da cisterna e venderam-no por vinte moedas de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Кана Рувим болдас-пэ кай о хаинг, вов дыкхлас, кэ Ёсиф най котэ, ай щингэрдас пэ пэстэ гада.
29 Rubem voltou à cisterna, e eis que José já não estava ali.
30 Вов авиластар кай пэскэ прал ай пхэндас:
30 Rasgou então suas vestes e voltou para junto dos seus irmãos: "O menino desapareceu, disse ele. E eu, para onde irei?"
31 Атунчи вон лынэ Ёсифоскэ гада, щиндэ бузнэс ай макхлэ лэ гада ратэса.
31 Tomaram então a túnica de José, mataram um cabrito e a mergulharam no seu sangue.
32 Вон ингэрдэ кадал барвалэ гада пэскэ дадэскэ ай пхэндэ:
32 E mandaram-na levar ao seu pai com esta mensagem: "Eis o que encontramos: vê se não é, porventura, a túnica do teu filho."
33 Вов пинжярдас лэн цыпимаса:
33 Jacó reconheceu-a e exclamou: "É a túnica de meu filho! Uma fera o devorou! José foi estraçalhado!"
34 Яков щингэрдас пэ пэстэ гада, патярдас о машкар гонэнгэ похтанэса ай бут дес ровлас па щяво.
34 E, rasgando as vestes, cobriu-se de um saco, e chorou o seu filho por muito tempo.
35 Са лэскэ щявэ тай щея авилэ тэ чендэшысарэн лэс, алом вов чи лэлас сама пэ кадо ай пхэнлас:
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele não aceitou nenhuma condolência: "É chorando, disse ele, que descerei para junto de meu filho na habitação dos mortos." Foi assim que o seu pai o chorou.
36 Ай андэ коды врама мидьяны ингэрдэ Ёсифос андо Египет ай бикиндэ лэс раскэ Потифароскэ. Кодо сас паранчёдашы пэ кэтаны, савэ сас лышытора андэ фараоноски диз.
36 Os madianitas venderam-no a Putifar, no Egito, eunuco do faraó e chefe da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.