Gênesis 37
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs BKJ
1 Яков траияс пэ коды пхув, кай индулыяс лэско дад, пэ пхув Ханаан.
1 E Jacó habitou na terra em que seu pai foi estrangeiro, na terra de Canaã.
2 Кадо сы панасы па Яковоски вица.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, sendo da idade de dezessete anos, estava apascentando as ovelhas com seus irmãos. E o rapaz estava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai. E José trouxe a seu pai más notícias sobre eles.
3 Израиль камэлас Ёсифос май бут саворэ щявэндар, анда кадо кэ вов аракхадилас лэстэ по пхурипэ. Израиль кэрдас лэскэ барвалэ гада.
3 Ora, Israel amava José mais do que a todos os seus filhos, porque ele era o filho da sua velhice, e ele lhe fez uma túnica de muitas cores.
4 Кана лэ Ёсифоскэ прал дыкхлэ, кэ лэнго дад камэл лэс май бут, сар кавэрэн, вон лынэ тэ инкрэн холи пэ лэстэ ай наштык ворбинас лэса пачяса.
4 E quando seus irmãos viram que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, eles o odiaram, e não conseguiam falar pacificamente com ele.
5 Еквар Ёсиф дыкхлас суно, ай кана вов панаскодысардас лэс пэскэ пралэнгэ, вон холяйлэ пэ лэс инкэ май бут.
5 E José sonhou um sonho, e o contou a seus irmãos; e eles o odiaram ainda mais.
6 Акэ со вов лэнгэ пхэндас:
6 E ele lhes disse: Ouvi, rogo-vos, este sonho que eu sonhei:
7 Амэ пхандасас снопура пэ мал, сар екварса муро снопо ваздас-пэ ай вортосайлас, ай тумарэ снопура тордилэ круял ай бандилэ лэскэ.
7 Eis que estávamos amarrando feixes no campo; e eis que meu feixe se levantava e ficava em pé. E eis que vossos feixes estavam em pé ao redor e faziam reverência ao meu feixe.
8 Лэ прал пхэндэ лэскэ:
8 E seus irmãos lhe disseram: Deverias tu reinar sobre nós? Ou deverias ter domínio sobre nós? E eles o odiaram ainda mais por seus sonhos, e por suas palavras.
9 Лэскэ дычилас инкэ екх суно, ай вов палэ панаскодысардас па лэс пэскэ пралэнгэ:
9 E ele sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que eu sonhei mais um sonho. E eis que o sol e a lua e onze estrelas faziam reverência a mim.
10 Вов панаскодысардас о суно на фэри пралэнгэ, ай ви дадэскэ. О дад пхэндас:
10 E ele o contou a seu pai, e a seus irmãos; e seu pai o repreendeu, e lhe disse: O que é este sonho que tu sonhaste? Iremos eu e tua mãe e teus irmãos, de fato nos curvar diante de ti em terra?
11 Э прал инкэрнас холи пэ лэс, алом о дад инкэрлас кадо андо пэско шэро.
11 E seus irmãos o invejaram; mas seu pai observou o que se dizia.
12 Лэ прал гэлэтар тэ лышын пала дадэскэ кырдура паша Шэхем,
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai em Siquém.
13 ай Израиль пхэндас Ёсифоскэ:
13 E Israel disse a José: Teus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Vem, e eu te enviarei a eles. E ele disse: Aqui eu estou.
14 О дад пхэндас лэскэ:
14 E ele lhe disse: Vai, rogo-te, vê se está bem com teus irmãos, e bem com os rebanhos, e traze-me palavra novamente. Assim ele o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 Кана вов пхирлас акаркай, екх мануш маладилас лэса ай пущлас:
15 E um certo homem o encontrou; e eis que ele estava vagando pelo campo. E o homem lhe perguntou, dizendo: O que tu estás procurando?
16 Кодо пхэндас:
16 E ele disse: Eu procuro os meus irmãos. Dize-me, rogo-te, onde eles estão apascentando seus rebanhos.
17 — Вон гэлэтар катар, — пхэндас о мануш. — Мэ шундэм, сар вон пхэннас: «Авэн андо Дотан».
17 E o homem disse: Eles partiram daqui, pois eu os ouvi dizendo: Vamo-nos a Dotã. E José foi após seus irmãos, e os encontrou em Dotã.
18 Алом вон дыкхлэ лэс дэ дурал ай, англа кодо, сар вов арэслас, ворбисайлэ тэ мударэн лэс.
18 E quando eles o viram de longe, antes que se aproximasse deles, conspiraram contra ele para matá-lo.
19 — Эта авэл кадо сунэнго рай! — пхэндэ вон екх екхэскэ.
19 E eles disseram uns aos outros: Eis que está vindo o sonhador.
20 — Тэ мудардамас лэс ай тэ щюдамас андэ шуки хаинг, ай тэ пхэндамас дадэскэ, кэ халас лэс вадно алато. Атунчи дыкхаса, со авла анда лэскэ сунэ.
20 Vamos, pois, matá-lo e lançá-lo numa cova, e diremos: Algum animal o devorou, e veremos o que se tornará os seus sonhos.
21 Кана Рувим шундас кадо, вов кэрдас са, со бирияс, тэ фирий лэс лэнгэ вастэндар, ворбаса:
21 E Rúben ouvindo isso, o livrou de suas mãos, e disse: Não o matemos.
22 Котар щютас пашэ:
22 E Rúben lhes disse: Não derrameis sangue, mas lançai-o nesta cova que está no deserto, e não ponde as mãos sobre ele; disse isso a fim de livrá-lo de suas mãos para fazê-lo voltar ao seu pai.
23 Кана Ёсиф пашылас кай пэскэ прал, вон лынэ тэлэ па лэс лэ гада — кодал барвалэ гада, кай сас пэ лэстэ, —
23 E aconteceu que, quando José havia chegado a seus irmãos, eles despiram José de sua túnica, a túnica de muitas cores que estava nele;
24 ай щюдэ лэс андэ хаинг. Э хаинг сас щющи, бипаески.
24 e eles o tomaram, e o lançaram em uma cova. E a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Вон бэшлэ тэ хан ай лынэ сама измаильтянонгэ верблюдон, савэ жянас анда Гилад. Пэ верблюдура сас ракисардэ пхаримата: спецыи, бальзам ай ладан, кай вон ингэрнас андо Египет.
25 E eles sentaram-se para comer pão, e levantaram seus olhos e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade com seus camelos carregando especiarias e bálsamo e mirra, transportando para o Egito.
26 Иуда пхэндас пэскэ пралэнгэ:
26 E Judá disse a seus irmãos: Que proveito haverá se matarmos nosso irmão e escondermos seu sangue?
27 Май федэр тэ бикиндамас лэс измаильтянонгэ, ай тэ на ваздамас пэ лэстэ амаро васт. Кэ вов амаро прал, амаро мас ай рат.
27 Vinde, e vendamo-lo aos ismaelitas, e que nossas mãos não estejam sobre ele, pois ele é nosso irmão e nossa carne; e seus irmãos ficaram satisfeitos.
28 Кана мидьянонгэ бикинытора накхнас пашэ, лэ прал лынэ Ёсифос аври анда хаинг ай бикиндэ лэ измаильтянонгэ пала биш шэкели рупэса. Измаильтяны лынэ лэс андо Египет.
28 Então, passavam ali mercadores midianitas, e eles tiraram e levantaram José da cova, e venderam José aos ismaelitas por vinte peças de prata; e eles trouxeram José ao Egito.
29 Кана Рувим болдас-пэ кай о хаинг, вов дыкхлас, кэ Ёсиф най котэ, ай щингэрдас пэ пэстэ гада.
29 E Rúben retornou à cova, e eis que José não estava na cova; e ele rasgou suas vestes.
30 Вов авиластар кай пэскэ прал ай пхэндас:
30 E ele retornou aos seus irmãos, e disse: O menino não está; e eu, para onde irei?
31 Атунчи вон лынэ Ёсифоскэ гада, щиндэ бузнэс ай макхлэ лэ гада ратэса.
31 E eles tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e mergulharam a túnica no sangue.
32 Вон ингэрдэ кадал барвалэ гада пэскэ дадэскэ ай пхэндэ:
32 E eles enviaram a túnica de muitas cores, e a levaram a seu pai, e disseram: Achamos isto; vê agora se é ou não a túnica de teu filho.
33 Вов пинжярдас лэн цыпимаса:
33 E ele a reconheceu, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o devorou; José sem dúvida foi rasgado em pedaços.
34 Яков щингэрдас пэ пэстэ гада, патярдас о машкар гонэнгэ похтанэса ай бут дес ровлас па щяво.
34 E Jacó rasgou suas vestes, e colocou pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou por seu filho durante muitos dias.
35 Са лэскэ щявэ тай щея авилэ тэ чендэшысарэн лэс, алом вов чи лэлас сама пэ кадо ай пхэнлас:
35 E todos os seus filhos e todas as suas filhas se levantaram para consolá-lo, mas ele recusou ser consolado. E ele disse: Pois, eu descerei ao túmulo lamentando meu filho. Assim seu pai chorou por ele.
36 Ай андэ коды врама мидьяны ингэрдэ Ёсифос андо Египет ай бикиндэ лэс раскэ Потифароскэ. Кодо сас паранчёдашы пэ кэтаны, савэ сас лышытора андэ фараоноски диз.
36 E os midianitas o venderam ao Egito, a Potifar, oficial de Faraó, e capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.