Gênesis 37
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs ARIB
1 Яков траияс пэ коды пхув, кай индулыяс лэско дад, пэ пхув Ханаан.
1 Jacó habitava na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Кадо сы панасы па Яковоски вица.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, aos dezessete anos de idade, estava com seus irmãos apascentando os rebanhos; sendo ainda jovem, andava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia a seu pai más notícias a respeito deles.
3 Израиль камэлас Ёсифос май бут саворэ щявэндар, анда кадо кэ вов аракхадилас лэстэ по пхурипэ. Израиль кэрдас лэскэ барвалэ гада.
3 Israel amava mais a José do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Кана лэ Ёсифоскэ прал дыкхлэ, кэ лэнго дад камэл лэс май бут, сар кавэрэн, вон лынэ тэ инкрэн холи пэ лэстэ ай наштык ворбинас лэса пачяса.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos eles, odiavam-no, e não lhe podiam falar pacificamente.
5 Еквар Ёсиф дыкхлас суно, ай кана вов панаскодысардас лэс пэскэ пралэнгэ, вон холяйлэ пэ лэс инкэ май бут.
5 José teve um sonho, que contou a seus irmãos; por isso o odiaram ainda mais.
6 Акэ со вов лэнгэ пхэндас:
6 Pois ele lhes disse: Ouvi, peço-vos, este sonho que tive:
7 Амэ пхандасас снопура пэ мал, сар екварса муро снопо ваздас-пэ ай вортосайлас, ай тумарэ снопура тордилэ круял ай бандилэ лэскэ.
7 Estávamos nós atando molhos no campo, e eis que o meu molho, levantando-se, ficou em pé; e os vossos molhos o rodeavam, e se inclinavam ao meu molho.
8 Лэ прал пхэндэ лэскэ:
8 Responderam-lhe seus irmãos: Tu pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso ainda mais o odiavam por causa dos seus sonhos e das suas palavras.
9 Лэскэ дычилас инкэ екх суно, ай вов палэ панаскодысардас па лэс пэскэ пралэнгэ:
9 Teve José outro sonho, e o contou a seus irmãos, dizendo: Tive ainda outro sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam perante mim.
10 Вов панаскодысардас о суно на фэри пралэнгэ, ай ви дадэскэ. О дад пхэндас:
10 Quando o contou a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai, e disse-lhe: Que sonho é esse que tiveste? Porventura viremos, eu e tua mãe, e teus irmãos, a inclinar-nos com o rosto em terra diante de ti?
11 Э прал инкэрнас холи пэ лэс, алом о дад инкэрлас кадо андо пэско шэро.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; mas seu pai guardava o caso no seu coração.
12 Лэ прал гэлэтар тэ лышын пала дадэскэ кырдура паша Шэхем,
12 Ora, foram seus irmãos apascentar o rebanho de seu pai, em Siquém.
13 ай Израиль пхэндас Ёсифоскэ:
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam teus irmãos o rebanho em Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. Respondeu-lhe José: Eis-me aqui.
14 О дад пхэндас лэскэ:
14 Disse-lhe Israel: Vai, vê se vão bem teus irmãos, e o rebanho; e traze-me resposta. Assim o enviou do vale de Hebrom; e José foi a Siquém.
15 Кана вов пхирлас акаркай, екх мануш маладилас лэса ай пущлас:
15 E um homem encontrou a José, que andava errante pelo campo, e perguntou-lhe: Que procuras?
16 Кодо пхэндас:
16 Respondeu ele: Estou procurando meus irmãos; dize-me, peço-te, onde apascentam eles o rebanho.
17 — Вон гэлэтар катар, — пхэндас о мануш. — Мэ шундэм, сар вон пхэннас: «Авэн андо Дотан».
17 Disse o homem: Foram-se daqui; pois ouvi-lhes dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu seus irmãos, e os achou em Dotã.
18 Алом вон дыкхлэ лэс дэ дурал ай, англа кодо, сар вов арэслас, ворбисайлэ тэ мударэн лэс.
18 Eles o viram de longe e, antes que chegasse aonde estavam, conspiraram contra ele, para o matarem,
19 — Эта авэл кадо сунэнго рай! — пхэндэ вон екх екхэскэ.
19 dizendo uns aos outros: Eis que lá vem o sonhador!
20 — Тэ мудардамас лэс ай тэ щюдамас андэ шуки хаинг, ай тэ пхэндамас дадэскэ, кэ халас лэс вадно алато. Атунчи дыкхаса, со авла анда лэскэ сунэ.
20 Vinde pois agora, matemo-lo e lancemo-lo numa das covas; e diremos: uma besta-fera o devorou. Veremos, então, o que será dos seus sonhos.
21 Кана Рувим шундас кадо, вов кэрдас са, со бирияс, тэ фирий лэс лэнгэ вастэндар, ворбаса:
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles, dizendo: Não lhe tiremos a vida.
22 Котар щютас пашэ:
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova, que está no deserto, e não lanceis mão nele. Disse isto para livrá-lo das mãos deles, a fim de restituí-lo a seu pai.
23 Кана Ёсиф пашылас кай пэскэ прал, вон лынэ тэлэ па лэс лэ гада — кодал барвалэ гада, кай сас пэ лэстэ, —
23 Logo que José chegou a seus irmãos, estes o despiram da sua túnica, a túnica de várias cores, que ele trazia;
24 ай щюдэ лэс андэ хаинг. Э хаинг сас щющи, бипаески.
24 e tomando-o, lançaram-no na cova; mas a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Вон бэшлэ тэ хан ай лынэ сама измаильтянонгэ верблюдон, савэ жянас анда Гилад. Пэ верблюдура сас ракисардэ пхаримата: спецыи, бальзам ай ладан, кай вон ингэрнас андо Египет.
25 Depois sentaram-se para comer; e, levantando os olhos, viram uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade; nos seus camelos traziam tragacanto, bálsamo e mirra, que iam levar ao Egito.
26 Иуда пхэндас пэскэ пралэнгэ:
26 Disse Judá a seus irmãos: De que nos aproveita matar nosso irmão e encobrir o seu sangue?
27 Май федэр тэ бикиндамас лэс измаильтянонгэ, ай тэ на ваздамас пэ лэстэ амаро васт. Кэ вов амаро прал, амаро мас ай рат.
27 Vinde, vendamo-lo a esses ismaelitas, e não seja nossa mão sobre ele; porque é nosso irmão, nossa carne. E escutaram-no seus irmãos.
28 Кана мидьянонгэ бикинытора накхнас пашэ, лэ прал лынэ Ёсифос аври анда хаинг ай бикиндэ лэ измаильтянонгэ пала биш шэкели рупэса. Измаильтяны лынэ лэс андо Египет.
28 Ao passarem os negociantes midianitas, tiraram José, alçando-o da cova, e venderam-no por vinte siclos de prata aos ismaelitas, os quais o levaram para o Egito.
29 Кана Рувим болдас-пэ кай о хаинг, вов дыкхлас, кэ Ёсиф най котэ, ай щингэрдас пэ пэстэ гада.
29 Ora, Rúben voltou à cova, e eis que José não estava na cova; pelo que rasgou as suas vestes
30 Вов авиластар кай пэскэ прал ай пхэндас:
30 e, tornando a seus irmãos, disse: O menino não aparece; e eu, aonde irei?
31 Атунчи вон лынэ Ёсифоскэ гада, щиндэ бузнэс ай макхлэ лэ гада ратэса.
31 Tomaram, então, a túnica de José, mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Вон ингэрдэ кадал барвалэ гада пэскэ дадэскэ ай пхэндэ:
32 Enviaram a túnica de várias cores, mandando levá-la a seu pai e dizer-lhe: Achamos esta túnica; vê se é a túnica de teu filho, ou não.
33 Вов пинжярдас лэн цыпимаса:
33 Ele a reconheceu e exclamou: A túnica de meu filho! uma besta-fera o devorou; certamente José foi despedaçado.
34 Яков щингэрдас пэ пэстэ гада, патярдас о машкар гонэнгэ похтанэса ай бут дес ровлас па щяво.
34 Então Jacó rasgou as suas vestes, e pôs saco sobre os seus lombos e lamentou seu filho por muitos dias.
35 Са лэскэ щявэ тай щея авилэ тэ чендэшысарэн лэс, алом вов чи лэлас сама пэ кадо ай пхэнлас:
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; ele, porém, recusou ser consolado, e disse: Na verdade, com choro hei de descer para meu filho até o Seol. Assim o chorou seu pai.
36 Ай андэ коды врама мидьяны ингэрдэ Ёсифос андо Египет ай бикиндэ лэс раскэ Потифароскэ. Кодо сас паранчёдашы пэ кэтаны, савэ сас лышытора андэ фараоноски диз.
36 Os midianitas venderam José no Egito a Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.