Gênesis 37
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs ACF
1 Яков траияс пэ коды пхув, кай индулыяс лэско дад, пэ пхув Ханаан.
1 E Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Кадо сы панасы па Яковоски вица.
2 Estas são as gerações de Jacó. Sendo José de dezessete anos, apascentava as ovelhas com seus irmãos; sendo ainda jovem, andava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia más notícias deles a seu pai.
3 Израиль камэлас Ёсифос май бут саворэ щявэндар, анда кадо кэ вов аракхадилас лэстэ по пхурипэ. Израиль кэрдас лэскэ барвалэ гада.
3 E Israel amava a José mais do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Кана лэ Ёсифоскэ прал дыкхлэ, кэ лэнго дад камэл лэс май бут, сар кавэрэн, вон лынэ тэ инкрэн холи пэ лэстэ ай наштык ворбинас лэса пачяса.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos eles, odiaram-no, e não podiam falar com ele pacificamente.
5 Еквар Ёсиф дыкхлас суно, ай кана вов панаскодысардас лэс пэскэ пралэнгэ, вон холяйлэ пэ лэс инкэ май бут.
5 Teve José um sonho, que contou a seus irmãos; por isso o odiaram ainda mais.
6 Акэ со вов лэнгэ пхэндас:
6 E disse-lhes: Ouvi, peço-vos, este sonho, que tenho sonhado:
7 Амэ пхандасас снопура пэ мал, сар екварса муро снопо ваздас-пэ ай вортосайлас, ай тумарэ снопура тордилэ круял ай бандилэ лэскэ.
7 Eis que estávamos atando molhos no meio do campo, e eis que o meu molho se levantava, e também ficava em pé, e eis que os vossos molhos o rodeavam, e se inclinavam ao meu molho.
8 Лэ прал пхэндэ лэскэ:
8 Então lhe disseram seus irmãos: Tu, pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso ainda mais o odiavam por seus sonhos e por suas palavras.
9 Лэскэ дычилас инкэ екх суно, ай вов палэ панаскодысардас па лэс пэскэ пралэнгэ:
9 E teve José outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que tive ainda outro sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam a mim.
10 Вов панаскодысардас о суно на фэри пралэнгэ, ай ви дадэскэ. О дад пхэндас:
10 E contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai, e disse-lhe: Que sonho é este que tiveste? Porventura viremos, eu e tua mãe, e teus irmãos, a inclinar-nos perante ti em terra?
11 Э прал инкэрнас холи пэ лэс, алом о дад инкэрлас кадо андо пэско шэро.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; seu pai porém guardava este negócio no seu coração.
12 Лэ прал гэлэтар тэ лышын пала дадэскэ кырдура паша Шэхем,
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai, junto de Siquém.
13 ай Израиль пхэндас Ёсифоскэ:
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam os teus irmãos junto de Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. E ele respondeu: Eis-me aqui.
14 О дад пхэндас лэскэ:
14 E ele lhe disse: Ora vai, vê como estão teus irmãos, e como está o rebanho, e traze-me resposta. Assim o enviou do vale de Hebrom, e foi a Siquém.
15 Кана вов пхирлас акаркай, екх мануш маладилас лэса ай пущлас:
15 E achou-o um homem, porque eis que andava errante pelo campo, e perguntou-lhe o homem, dizendo: Que procuras?
16 Кодо пхэндас:
16 E ele disse: Procuro meus irmãos; dize-me, peço-te, onde eles apascentam.
17 — Вон гэлэтар катар, — пхэндас о мануш. — Мэ шундэм, сар вон пхэннас: «Авэн андо Дотан».
17 E disse aquele homem: Foram-se daqui; porque ouvi-os dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu atrás de seus irmãos, e achou-os em Dotã.
18 Алом вон дыкхлэ лэс дэ дурал ай, англа кодо, сар вов арэслас, ворбисайлэ тэ мударэн лэс.
18 E viram-no de longe e, antes que chegasse a eles, conspiraram contra ele para o matarem.
19 — Эта авэл кадо сунэнго рай! — пхэндэ вон екх екхэскэ.
19 E disseram um ao outro: Eis lá vem o sonhador-mor!
20 — Тэ мудардамас лэс ай тэ щюдамас андэ шуки хаинг, ай тэ пхэндамас дадэскэ, кэ халас лэс вадно алато. Атунчи дыкхаса, со авла анда лэскэ сунэ.
20 Vinde, pois, agora, e matemo-lo, e lancemo-lo numa destas covas, e diremos: Uma fera o comeu; e veremos que será dos seus sonhos.
21 Кана Рувим шундас кадо, вов кэрдас са, со бирияс, тэ фирий лэс лэнгэ вастэндар, ворбаса:
21 E ouvindo-o Rúben, livrou-o das suas mãos, e disse: Não lhe tiremos a vida.
22 Котар щютас пашэ:
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova, que está no deserto, e não lanceis mãos nele; isto disse para livrá-lo das mãos deles e para torná-lo a seu pai.
23 Кана Ёсиф пашылас кай пэскэ прал, вон лынэ тэлэ па лэс лэ гада — кодал барвалэ гада, кай сас пэ лэстэ, —
23 E aconteceu que, chegando José a seus irmãos, tiraram de José a sua túnica, a túnica de várias cores, que trazia.
24 ай щюдэ лэс андэ хаинг. Э хаинг сас щющи, бипаески.
24 E tomaram-no, e lançaram-no na cova; porém a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Вон бэшлэ тэ хан ай лынэ сама измаильтянонгэ верблюдон, савэ жянас анда Гилад. Пэ верблюдура сас ракисардэ пхаримата: спецыи, бальзам ай ладан, кай вон ингэрнас андо Египет.
25 Depois assentaram-se a comer pão; e levantaram os seus olhos, e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade; e seus camelos traziam especiarias e bálsamo e mirra, e iam levá-los ao Egito.
26 Иуда пхэндас пэскэ пралэнгэ:
26 Então Judá disse aos seus irmãos: Que proveito haverá que matemos a nosso irmão e escondamos o seu sangue?
27 Май федэр тэ бикиндамас лэс измаильтянонгэ, ай тэ на ваздамас пэ лэстэ амаро васт. Кэ вов амаро прал, амаро мас ай рат.
27 Vinde e vendamo-lo a estes ismaelitas, e não seja nossa mão sobre ele; porque ele é nosso irmão, nossa carne. E seus irmãos obedeceram.
28 Кана мидьянонгэ бикинытора накхнас пашэ, лэ прал лынэ Ёсифос аври анда хаинг ай бикиндэ лэ измаильтянонгэ пала биш шэкели рупэса. Измаильтяны лынэ лэс андо Египет.
28 Passando, pois, os mercadores midianitas, tiraram e alçaram a José da cova, e venderam José por vinte moedas de prata, aos ismaelitas, os quais levaram José ao Egito.
29 Кана Рувим болдас-пэ кай о хаинг, вов дыкхлас, кэ Ёсиф най котэ, ай щингэрдас пэ пэстэ гада.
29 Voltando, pois, Rúben à cova, eis que José não estava na cova; então rasgou as suas vestes.
30 Вов авиластар кай пэскэ прал ай пхэндас:
30 E voltou a seus irmãos e disse: O menino não está; e eu aonde irei?
31 Атунчи вон лынэ Ёсифоскэ гада, щиндэ бузнэс ай макхлэ лэ гада ратэса.
31 Então tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Вон ингэрдэ кадал барвалэ гада пэскэ дадэскэ ай пхэндэ:
32 E enviaram a túnica de várias cores, mandando levá-la a seu pai, e disseram: Temos achado esta túnica; conhece agora se esta será ou não a túnica de teu filho.
33 Вов пинжярдас лэн цыпимаса:
33 E conheceu-a, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o comeu; certamente José foi despedaçado.
34 Яков щингэрдас пэ пэстэ гада, патярдас о машкар гонэнгэ похтанэса ай бут дес ровлас па щяво.
34 Então Jacó rasgou as suas vestes, pôs saco sobre os seus lombos e lamentou a seu filho muitos dias.
35 Са лэскэ щявэ тай щея авилэ тэ чендэшысарэн лэс, алом вов чи лэлас сама пэ кадо ай пхэнлас:
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; recusou porém ser consolado, e disse: Porquanto com choro hei de descer ao meu filho até à sepultura. Assim o chorou seu pai.
36 Ай андэ коды врама мидьяны ингэрдэ Ёсифос андо Египет ай бикиндэ лэс раскэ Потифароскэ. Кодо сас паранчёдашы пэ кэтаны, савэ сас лышытора андэ фараоноски диз.
36 E os midianitas venderam-no no Egito a Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.