Gênesis 31
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs NVI
1 Яков шундас, сар щявэ лэ Лаваноскэ пхэннас: «Яков лас са, со сас кай амаро дад, кидас пэско барвалипэ катар амаро дад».
1 Jacó, porém, ouviu falar que os filhos de Labão estavam dizendo: "Jacó tomou tudo que o nosso pai tinha e juntou toda a sua riqueza à custa do nosso pai".
2 Ай Яков лас сама, кэ Лаван аба нас касаво каринг лэстэ, сар майинты.
2 E Jacó percebeu que a atitude de Labão para com ele já não era a mesma de antes.
3 Атунчи О Рай Яхва пхэндас лэ Яковоскэ:
3 E o Senhor disse a Jacó: "Volte para a terra de seus pais e de seus parentes, e eu estarei com você".
4 О Яков бищядас тэ пхэнэн Рахилякэ ай Лиякэ тэ авэн пэ мал, кай сас лэскэ алатура.
4 Então Jacó mandou chamar Raquel e Lia para virem ao campo onde estavam os seus rebanhos,
5 Вов пхэндас лэнгэ:
5 e lhes disse: "Vejo que a atitude do seu pai para comigo não é mais a mesma, mas o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Тумэ жянэн, кэ мэ кэрос бути пэ тумаро дад анда са мури зор,
6 Vocês sabem que trabalhei para seu pai com todo o empenho,
7 ай тумаро дад хохавлас ман, дэшвар парувлас муро потин. Алом о Дэл чи дас лэскэ тэ шэртый ман.
7 mas ele tem me feito de tolo, mudando o meu salário dez vezes. Contudo, Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Кана вов пхэнлас: «Тиро потин авла таблаша алатура», са цынэ алатура аракхадёнас таблаша, ай кана пхэнлас: «Тиро потин авла плямаша», са лэ алатура кэрнас цынэн плямаша.
8 Se ele dizia: ‘As crias salpicadas serão o seu salário’, todos os rebanhos geravam filhotes salpicados; e se ele dizia: ‘As que têm listras serão o seu salário’, todos os rebanhos geravam filhotes com listras.
9 Кадэ о Дэл лас катар тумаро дад лэ алатон ай дас лэн мангэ.
9 Foi assim que Deus tirou os rebanhos de seu pai e os deu a mim.
10 Еквар, андэ коды врама, кана алатура кэрнас щяворэн, мэ дыкхлэм суно, мэ дыкхлэм, кэ лэ бузнэ, савэ астардёнас кай э бусня, сас таблаша вай плямаша.
10 "Na época do acasalamento, tive um sonho em que olhei e vi que os machos que fecundavam o rebanho tinham listras, eram salpicados e malhados.
11 О Ангело Дэвлэско пхэндас мангэ андо суно: «Яков». Мэ пхэндэм лэскэ: «Катэ сым».
11 O anjo de Deus me disse no sonho: ‘Jacó! ’ Eu respondi: ‘Eis-me aqui! ’
12 Вов пхэндас: «Лэ сама, ай дыкхэса: са э бузнэ, савэ астардён кай э бусня, сы таблаша вай плямаша. Мэ дыкхлэм са, со Лаван кэрэл туса.
12 Então ele disse: ‘Olhe e veja que todos os machos que fecundam o rebanho têm listras, são salpicados e malhados, porque tenho visto tudo o que Labão lhe fez.
13 Мэ сым о Дэл андо Бэт-Эль, кай ту щёрдан улэй по бар ай цолахардан Мангэ. Аканак ащяв кады пхув ай болдэ-ту палпалэ пэ пхув, кай аракхадилан».
13 Sou o Deus de Betel, onde você ungiu uma coluna e me fez um voto. Saia agora desta terra e volte para a sua terra natal’ ".
14 Рахиль ай Лия пхэндэ:
14 Raquel e Lia disseram a Jacó: "Temos ainda parte na herança dos bens de nosso pai?
15 Дычёл, кэ вов гинавэл амэн стрийна! Вов на фэри бикиндас амэн, ай ви халярдас кодо, со лас пала амэндэ.
15 Não nos trata ele como estrangeiras? Não apenas nos vendeu como também gastou tudo o que foi pago por nós!
16 Са о барвалипэ, саво о Дэл лас катар амаро дад, сы амаро ай амарэ щяворэнго. Кэр кадэ, сар о Дэл пхэндас тукэ.
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos. Portanto, faça tudo quanto Deus lhe ordenou".
17 Атунчи Яков щютас щяворэн тай ромнян опрэ пэ верблюдура,
17 Então Jacó ajudou seus filhos e suas mulheres a montar nos camelos,
18 трададас са пэскэ алатон англа пэстэ, ай са пэскэ миштымаса, кай вов кидас андо Паддан-Арам, индулысардас кай пэско дад Исаак каринг э пхув Ханаан.
18 e conduziu todo o seu rebanho, junto com todos os bens que havia acumulado em Padã-Arã, para ir à terra de Canaã, à casa de seu pai Isaque.
19 Лаван гэлас тэ муравэл лэ бакрэн, ай Рахиль чёрдас лэскэ кхэрутнэ дэвлэн.
19 Enquanto Labão tinha saído para tosquiar suas ovelhas, Raquel roubou de seu pai os ídolos do clã.
20 Ай кадэ о Яков хохадас арамос Лаванос, чи пхэндас лэскэ, кэ традэлтар.
20 Foi assim que Jacó enganou a Labão, o arameu, fugindo sem lhe dizer nada.
21 Вов нашластар са пэскэ миштымаса, накхлас пэрдал о паи ай гэлас каринг лэ харалы пхув Гилад.
21 Ele fugiu com tudo o que tinha e, atravessando o Eufrates, foi para os montes de Gileade.
22 По трито дес Лаваноскэ пхэндэ, кэ Яков нашластар.
22 Três dias depois, Labão foi informado de que Jacó tinha fugido.
23 Вов лас пэса нямон ай щюдас-пэ пала Яков, ай па эфта дес арэслас лэн пэ харалы пхув Гилад.
23 Tomando consigo os homens de sua família, perseguiu Jacó por sete dias e o alcançou nos montes de Gileade.
24 Андэ коды рат андо суно кай арамеё Лаван авилас Дэл ай пхэндас лэскэ: «Фирин-ту, на пхэн канчи Яковоскэ, чи лащё, чи чёро».
24 Então, de noite, Deus veio em sonho a Labão, o arameu, e o advertiu: "Cuidado! Não diga nada a Jacó, não lhe faça promessas nem ameaças".
25 Кана Лаван арэслас лэс, Яков аба щютас цэрға пэ харалы пхув Гилад. Ай ви Лаван куса пэскэ нямо инзардас котэ цэрғи.
25 Labão alcançou Jacó, que estava acampado nos montes de Gileade. Então Labão e os homens se acamparam ali também.
26 Лаван пхэндас Яковоскэ:
26 Ele perguntou a Jacó: "Que foi que você fez? Não só me enganou como também raptou minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra.
27 Состар хоходан ман ай чёрал нашлантар? Состар чи пхэндан мангэ тэ дав тут дром лошаса ай диланца, тэла башаипэ тобэнго тай арфэнго?
27 Por que você me enganou, fugindo em segredo, sem avisar-me? Eu teria celebrado a sua partida com alegria e cantos, ao som dos tamborins e das harpas.
28 Ту чи дан мангэ тэ чюмидав андо дром мурэ цынэ-щяворэн ай щеян. Ту кэрдан бигиндоско.
28 Você sequer me deixou beijar meus netos e minhas filhas para despedir-me deles. Você foi insensato.
29 Ман сы зор тэ кэрав тукэ чёрипэ, алом кады рати о Дэл тирэ дадэско пхэндас мангэ андо суно: «Фирин-ту, на пхэн канчи Яковоскэ, чи лащё, чи чёро».
29 Tenho poder para prejudicá-los; mas, na noite passada, o Deus do pai de vocês me advertiu: ‘Cuidado! Não diga nada a Jacó, não lhe faça promessas nem ameaças’.
30 Ту гэлантар, анда кадо кэ чи рыбдыяс-пэ тукэ тэ болдэс-ту палпалэ май сыго андо тё дадэско кхэр. Алом состар чёрдан мурэ дэвлэн?
30 Agora, se você partiu porque tinha saudade da casa de seu pai, por que roubou meus deuses? "
31 Яков пхэндас Лаваноскэ пэ кадо:
31 Jacó respondeu a Labão: "Tive medo, pois pensei que você tiraria suas filhas de mim à força.
32 Алом тэ аракхэса вари-кастэ катэ тирэ дэвлэн, кодо чи траия. Англа тирэ нямура родэ коркоро, тэ сы мандэ вари-со тиро, ай тэ аракхэса, лэ кадо палпалэ.
32 Quanto aos seus deuses, quem for encontrado com eles não ficará vivo. Na presença dos nossos parentes, veja você mesmo se está aqui comigo qualquer coisa que lhe pertença, e, se estiver, leve-a de volta". Ora, Jacó não sabia que Raquel os havia roubado.
33 Лаван гэлас андэ Яковоски цэрға, андэ Лияки цэрға ай андэ дуе бутяркинэнги цэрға, алом чи аракхлас канчи. Пала Лияки цэрға вов накхлас андэ Рахиляки цэрға.
33 Então Labão entrou na tenda de Jacó, e nas tendas de Lia e de suas duas servas, mas nada encontrou. Depois de sair da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Ай Рахиль англа кадо лас кхэрутнэ дэвлэн, щютас лэн андэ верблюдонги зэн ай бэшлас пэ лэ. Лаван родасас андэ са э цэрға, алом чи аракхлас канчи.
34 Raquel tinha colocado os ídolos dentro da sela do seu camelo e estava sentada em cima. Labão vasculhou toda a tenda, mas nada encontrou.
35 Э Рахиль пхэндас дадэскэ:
35 Raquel disse ao pai: "Não se irrite, meu senhor, por não poder me levantar em sua presença, pois estou com o fluxo das mulheres". Ele procurou os ídolos, mas não os encontrou.
36 Яков сас андэ бари холи ай лас тэ пхэнэл ла аври Лаваноскэ:
36 Jacó ficou irado e queixou-se a Labão: "Qual foi meu crime? Que pecado cometi para que você me persiga furiosamente?
37 Аканак, кана родан аври андо са муро миштыпэ, со ту аракхлан анда тиро? Щюв, со аракхлан, англа тирэ ай мурэ нямура, мэк вон дэн амэн крисы.
37 Você já vasculhou tudo o que me pertence. Encontrou algo que lhe pertença? Então coloque tudo aqui na frente dos meus parentes e dos seus, e que eles julguem entre nós dois.
38 Мэ траисардэм тутэ биш бэрш. Тирэ бакря ай бусня чи щюдэнас пэстар, ай мэ чи халэм бакрэн анда тирэ кырдура.
38 "Vinte anos estive com você. Suas ovelhas e cabras nunca abortaram, e jamais comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Мэ чи анос тукэ бакрэн, щингэрдэ вадна алатонца, алом мэ коркоро щювос палпалэ пала лэн анда мури партя. Ту чяк лэсас мандар пала са, со сас чёрдо рати вай десэ.
39 Eu nunca levava a você os animais despedaçados por feras; eu mesmo assumia o prejuízo. E você pedia contas de todo animal roubado de dia ou de noite.
40 Кадэ мэ траияс: десэ пхабарлас ман о кхам, рати чи дэлас ман пачя о шыл, ай о суно нашлас катар мурэ якха.
40 O calor me consumia de dia, e o frio, de noite, e o sono fugia dos meus olhos.
41 Кадэ сас биш бэрш, кай мэ кэрдэм бути пэ тутэ. Мэ бутязыяс пэ тутэ дэшуштар бэрш пала тирэ дуй щея ай шов бэрш пала алатура, ай ту дэшвар парувэсас муро потин.
41 Foi assim nos vinte anos em que fiquei em sua casa. Trabalhei para você catorze anos em troca de suas duas filhas e seis anos por seus rebanhos, e dez vezes você alterou o meu salário.
42 Тэ на авило манца мурэ дадэско Дэл, Авраамоско Дэл, Кодо, Кастар дарлас Исаак, ту бищяданас ман палпалэ щюще вастэнца. Алом о Дэл дыкхлас мурэ киноскэ ай пхара бутякэ ай сыкадас тукэ рати тири дош.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, o Temor de Isaque, não estivesse comigo, certamente você me despediria de mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho das minhas mãos e, na noite passada, ele manifestou a sua decisão".
43 Лаван пхэндас Яковоскэ пэ кадо:
43 Labão respondeu a Jacó: "As mulheres são minhas filhas, os filhos são meus, os rebanhos são meus. Tudo o que você vê é meu. Que posso fazer por essas minhas filhas ou pelos filhos que delas nasceram?
44 Тэ пхангламас туса ворба, ту ай мэ, ай мэк кадо бар дыкхэл, со авла щютыно машкар амэндэ.
44 Façamos agora, eu e você, um acordo que sirva de testemunho entre nós dois".
45 Яков лас бар ай щютас лэс тэ тордёл, тэ авэл э вурма пала щютыны ворба.
45 Então Jacó tomou uma pedra e a colocou de pé como coluna.
46 Вов пхэндас пэскэ челэдоскэ:
46 E disse aos seus parentes: "Juntem algumas pedras". Eles apanharam pedras e as amontoaram. Depois comeram ali, ao lado do monte de pedras.
47 Лаван дас ла анав Егар-Сахадута, ай Яков — Гал-Эд.
47 Labão o chamou Jegar-Saaduta, e Jacó o chamou Galeede.
48 Лаван пхэндас:
48 Labão disse: "Este monte de pedras é uma testemunha entre mim e você, no dia de hoje". Por isso foi chamado Galeede.
49 Лакэ инкэ дынэ анав Мицпа, кэ вов пхэндас:
49 Foi também chamado Mispá, porque ele declarou: "Que o Senhor nos vigie, a mim e a você, quando estivermos separados um do outro.
50 Тэ инкэрдёса чёрэс мурэ щеянца вай лэса кавэрэ ромнян, ви тэ на авла амэнца кхоник, сэр, кэ о Дэл шундас щютыны ворба машкар тутэ ай мандэ.
50 Se você maltratar minhas filhas ou menosprezá-las, tomando outras mulheres além delas, ainda que ninguém saiba, lembre-se de que Deus é testemunha entre mim e você".
51 Инкэ Лаван пхэндас Яковоскэ:
51 Disse ainda Labão a Jacó: "Aqui estão este monte de pedras e esta coluna que coloquei entre mim e você.
52 Кады харори ай о бар сыкавэн, кэ мэ чи накхав пэрдал кадал ракисардэ бар пэ тири риг тэ кэрав тукэ чёрипэ, ай ви ту чи накхэса пэрдал лэндэ пэ мури риг, тэ кэрэс мангэ чёрипэ.
52 São testemunhas de que não passarei para o lado de lá para prejudicá-lo, nem você passará para o lado de cá para prejudicar-me.
53 Мэк Дэл Авраамоско ай Дэл Нахороско, ай лэнгэ дадэско Дэл тэ авэл крисынари машкар амэндэ.
53 Que o Deus de Abraão, o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós". Então Jacó fez um juramento em nome do Temor de seu pai Isaque.
54 Вов дас жэртва котэ, пэ харалы пхув, ай акхардас пэскэ нямон тэ хан. Вон халэ ай ратярдэ котэ, пэ хар.
54 Ofereceu um sacrifício no monte e chamou os parentes que lá estavam para uma refeição. Depois de comerem, passaram a noite ali.
55 Ёкор дэтэғара Лаван чюмидас пэскэ цынэ-щяворэн ай щеян ай алдысардас лэн. Атунчи вов болдас-пэ кхэрэ.
55 Na manhã seguinte, Labão beijou seus netos e suas filhas e os abençoou, e depois voltou para a sua terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.