Gênesis 31
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs ARC
1 Яков шундас, сар щявэ лэ Лаваноскэ пхэннас: «Яков лас са, со сас кай амаро дад, кидас пэско барвалипэ катар амаро дад».
1 Então, ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 Ай Яков лас сама, кэ Лаван аба нас касаво каринг лэстэ, сар майинты.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Атунчи О Рай Яхва пхэндас лэ Яковоскэ:
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra dos teus pais e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 О Яков бищядас тэ пхэнэн Рахилякэ ай Лиякэ тэ авэн пэ мал, кай сас лэскэ алатура.
4 Então, enviou Jacó e chamou a Raquel e a Leia ao campo, ao seu rebanho.
5 Вов пхэндас лэнгэ:
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai esteve comigo.
6 Тумэ жянэн, кэ мэ кэрос бути пэ тумаро дад анда са мури зор,
6 E vós mesmas sabeis que, com todo o meu poder, tenho servido a vosso pai;
7 ай тумаро дад хохавлас ман, дэшвар парувлас муро потин. Алом о Дэл чи дас лэскэ тэ шэртый ман.
7 mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Кана вов пхэнлас: «Тиро потин авла таблаша алатура», са цынэ алатура аракхадёнас таблаша, ай кана пхэнлас: «Тиро потин авла плямаша», са лэ алатура кэрнас цынэн плямаша.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados. E, quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam listrados.
9 Кадэ о Дэл лас катар тумаро дад лэ алатон ай дас лэн мангэ.
9 Assim, Deus tirou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 Еквар, андэ коды врама, кана алатура кэрнас щяворэн, мэ дыкхлэм суно, мэ дыкхлэм, кэ лэ бузнэ, савэ астардёнас кай э бусня, сас таблаша вай плямаша.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos que os bodes que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 О Ангело Дэвлэско пхэндас мангэ андо суно: «Яков». Мэ пхэндэм лэскэ: «Катэ сым».
11 E disse-me o Anjo de Deus, em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 Вов пхэндас: «Лэ сама, ай дыкхэса: са э бузнэ, савэ астардён кай э бусня, сы таблаша вай плямаша. Мэ дыкхлэм са, со Лаван кэрэл туса.
12 E disse ele: Levanta, agora, os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 Мэ сым о Дэл андо Бэт-Эль, кай ту щёрдан улэй по бар ай цолахардан Мангэ. Аканак ащяв кады пхув ай болдэ-ту палпалэ пэ пхув, кай аракхадилан».
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me tens feito o voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Рахиль ай Лия пхэндэ:
14 Então, responderam Raquel e Leia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Дычёл, кэ вов гинавэл амэн стрийна! Вов на фэри бикиндас амэн, ай ви халярдас кодо, со лас пала амэндэ.
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos e comeu todo o nosso dinheiro.
16 Са о барвалипэ, саво о Дэл лас катар амаро дад, сы амаро ай амарэ щяворэнго. Кэр кадэ, сар о Дэл пхэндас тукэ.
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te tem dito.
17 Атунчи Яков щютас щяворэн тай ромнян опрэ пэ верблюдура,
17 Então, se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos,
18 трададас са пэскэ алатон англа пэстэ, ай са пэскэ миштымаса, кай вов кидас андо Паддан-Арам, индулысардас кай пэско дад Исаак каринг э пхув Ханаан.
18 e levou todo o seu gado e toda a sua fazenda que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Лаван гэлас тэ муравэл лэ бакрэн, ай Рахиль чёрдас лэскэ кхэрутнэ дэвлэн.
19 E, havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 Ай кадэ о Яков хохадас арамос Лаванос, чи пхэндас лэскэ, кэ традэлтар.
20 E esquivou-se Jacó de Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 Вов нашластар са пэскэ миштымаса, накхлас пэрдал о паи ай гэлас каринг лэ харалы пхув Гилад.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha; e levantou-se, e passou o rio, e pôs o seu rosto para a montanha de Gileade.
22 По трито дес Лаваноскэ пхэндэ, кэ Яков нашластар.
22 E, no terceiro dia, foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 Вов лас пэса нямон ай щюдас-пэ пала Яков, ай па эфта дес арэслас лэн пэ харалы пхув Гилад.
23 Então, tomou consigo os seus irmãos e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Андэ коды рат андо суно кай арамеё Лаван авилас Дэл ай пхэндас лэскэ: «Фирин-ту, на пхэн канчи Яковоскэ, чи лащё, чи чёро».
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Кана Лаван арэслас лэс, Яков аба щютас цэрға пэ харалы пхув Гилад. Ай ви Лаван куса пэскэ нямо инзардас котэ цэрғи.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. E armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua na montanha de Gileade.
26 Лаван пхэндас Яковоскэ:
26 Então, disse Labão a Jacó: Que fizeste, que te esquivaste de mim e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 Состар хоходан ман ай чёрал нашлантар? Состар чи пхэндан мангэ тэ дав тут дром лошаса ай диланца, тэла башаипэ тобэнго тай арфэнго?
27 Por que fugiste ocultamente, e te esquivaste de mim, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 Ту чи дан мангэ тэ чюмидав андо дром мурэ цынэ-щяворэн ай щеян. Ту кэрдан бигиндоско.
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente, pois, agora andaste, fazendo assim.
29 Ман сы зор тэ кэрав тукэ чёрипэ, алом кады рати о Дэл тирэ дадэско пхэндас мангэ андо суно: «Фирин-ту, на пхэн канчи Яковоскэ, чи лащё, чи чёро».
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Ту гэлантар, анда кадо кэ чи рыбдыяс-пэ тукэ тэ болдэс-ту палпалэ май сыго андо тё дадэско кхэр. Алом состар чёрдан мурэ дэвлэн?
30 E agora, se te querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Яков пхэндас Лаваноскэ пэ кадо:
31 Então, respondeu Jacó e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo se porventura me não arrebatarias as tuas filhas.
32 Алом тэ аракхэса вари-кастэ катэ тирэ дэвлэн, кодо чи траия. Англа тирэ нямура родэ коркоро, тэ сы мандэ вари-со тиро, ай тэ аракхэса, лэ кадо палпалэ.
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Лаван гэлас андэ Яковоски цэрға, андэ Лияки цэрға ай андэ дуе бутяркинэнги цэрға, алом чи аракхлас канчи. Пала Лияки цэрға вов накхлас андэ Рахиляки цэрға.
33 Então, entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Leia, e na tenda de ambas as servas e não os achou; e, saindo da tenda de Leia, entrou na tenda de Raquel.
34 Ай Рахиль англа кадо лас кхэрутнэ дэвлэн, щютас лэн андэ верблюдонги зэн ай бэшлас пэ лэ. Лаван родасас андэ са э цэрға, алом чи аракхлас канчи.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos, e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 Э Рахиль пхэндас дадэскэ:
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Яков сас андэ бари холи ай лас тэ пхэнэл ла аври Лаваноскэ:
36 Então, irou-se Jacó e contendeu com Labão. E respondeu Jacó e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Аканак, кана родан аври андо са муро миштыпэ, со ту аракхлан анда тиро? Щюв, со аракхлан, англа тирэ ай мурэ нямура, мэк вон дэн амэн крисы.
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 Мэ траисардэм тутэ биш бэрш. Тирэ бакря ай бусня чи щюдэнас пэстар, ай мэ чи халэм бакрэн анда тирэ кырдура.
38 Estes vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Мэ чи анос тукэ бакрэн, щингэрдэ вадна алатонца, алом мэ коркоро щювос палпалэ пала лэн анда мури партя. Ту чяк лэсас мандар пала са, со сас чёрдо рати вай десэ.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 Кадэ мэ траияс: десэ пхабарлас ман о кхам, рати чи дэлас ман пачя о шыл, ай о суно нашлас катар мурэ якха.
40 Estava eu de sorte que de dia me consumia o calor, e, de noite, a geada; e o meu sono foi-se dos meus olhos.
41 Кадэ сас биш бэрш, кай мэ кэрдэм бути пэ тутэ. Мэ бутязыяс пэ тутэ дэшуштар бэрш пала тирэ дуй щея ай шов бэрш пала алатура, ай ту дэшвар парувэсас муро потин.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Тэ на авило манца мурэ дадэско Дэл, Авраамоско Дэл, Кодо, Кастар дарлас Исаак, ту бищяданас ман палпалэ щюще вастэнца. Алом о Дэл дыкхлас мурэ киноскэ ай пхара бутякэ ай сыкадас тукэ рати тири дош.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, não fora comigo, por certo me enviarias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição e ao trabalho das minhas mãos e repreendeu- te ontem à noite.
43 Лаван пхэндас Яковоскэ пэ кадо:
43 Então, respondeu Labão e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês meu é; e que farei, hoje, a estas minhas filhas ou aos filhos que tiveram?
44 Тэ пхангламас туса ворба, ту ай мэ, ай мэк кадо бар дыкхэл, со авла щютыно машкар амэндэ.
44 Agora, pois, vem, e façamos concerto, eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 Яков лас бар ай щютас лэс тэ тордёл, тэ авэл э вурма пала щютыны ворба.
45 Então, tomou Jacó uma pedra e erigiu-a por coluna.
46 Вов пхэндас пэскэ челэдоскэ:
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 Лаван дас ла анав Егар-Сахадута, ай Яков — Гал-Эд.
47 E chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Лаван пхэндас:
48 Então, disse Labão: Este montão seja, hoje, por testemunha entre mim e ti; por isso, se chamou o seu nome Galeede
49 Лакэ инкэ дынэ анав Мицпа, кэ вов пхэндас:
49 e Mispa, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 Тэ инкэрдёса чёрэс мурэ щеянца вай лэса кавэрэ ромнян, ви тэ на авла амэнца кхоник, сэр, кэ о Дэл шундас щютыны ворба машкар тутэ ай мандэ.
50 Se afligires as minhas filhas e se tomares mulheres além das minhas filhas, mesmo que ninguém esteja conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Инкэ Лаван пхэндас Яковоскэ:
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 Кады харори ай о бар сыкавэн, кэ мэ чи накхав пэрдал кадал ракисардэ бар пэ тири риг тэ кэрав тукэ чёрипэ, ай ви ту чи накхэса пэрдал лэндэ пэ мури риг, тэ кэрэс мангэ чёрипэ.
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha de que eu não passarei este montão para lá e que tu não passarás este montão e esta coluna para cá, para mal.
53 Мэк Дэл Авраамоско ай Дэл Нахороско, ай лэнгэ дадэско Дэл тэ авэл крисынари машкар амэндэ.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julguem entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Вов дас жэртва котэ, пэ харалы пхув, ай акхардас пэскэ нямон тэ хан. Вон халэ ай ратярдэ котэ, пэ хар.
54 E sacrificou Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Ёкор дэтэғара Лаван чюмидас пэскэ цынэ-щяворэн ай щеян ай алдысардас лэн. Атунчи вов болдас-пэ кхэрэ.
55 E levantou-se Labão pela manhã, de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas, e abençoou-os; e partiu e voltou Labão ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.