Gênesis 31
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs ARIB
1 Яков шундас, сар щявэ лэ Лаваноскэ пхэннас: «Яков лас са, со сас кай амаро дад, кидас пэско барвалипэ катар амаро дад».
1 Jacó, entretanto, ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem levado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai adquiriu ele todas estas, riquezas.
2 Ай Яков лас сама, кэ Лаван аба нас касаво каринг лэстэ, сар майинты.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Атунчи О Рай Яхва пхэндас лэ Яковоскэ:
3 Disse o Senhor, então, a Jacó: Volta para a terra de teus pais e para a tua parentela; e eu serei contigo.
4 О Яков бищядас тэ пхэнэн Рахилякэ ай Лиякэ тэ авэн пэ мал, кай сас лэскэ алатура.
4 Pelo que Jacó mandou chamar a Raquel e a Léia ao campo, onde estava o seu rebanho,
5 Вов пхэндас лэнгэ:
5 e lhes disse: vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Тумэ жянэн, кэ мэ кэрос бути пэ тумаро дад анда са мури зор,
6 Ora, vós mesmas sabeis que com todas as minhas forças tenho servido a vosso pai.
7 ай тумаро дад хохавлас ман, дэшвар парувлас муро потин. Алом о Дэл чи дас лэскэ тэ шэртый ман.
7 Mas vosso pai me tem enganado, e dez vezes mudou o meu salário; Deus, porém, não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Кана вов пхэнлас: «Тиро потин авла таблаша алатура», са цынэ алатура аракхадёнас таблаша, ай кана пхэнлас: «Тиро потин авла плямаша», са лэ алатура кэрнас цынэн плямаша.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todo o rebanho dava salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todo o rebanho dava listrados.
9 Кадэ о Дэл лас катар тумаро дад лэ алатон ай дас лэн мангэ.
9 De modo que Deus tem tirado o gado de vosso pai, e mo tem dado a mim.
10 Еквар, андэ коды врама, кана алатура кэрнас щяворэн, мэ дыкхлэм суно, мэ дыкхлэм, кэ лэ бузнэ, савэ астардёнас кай э бусня, сас таблаша вай плямаша.
10 Pois sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e num sonho vi que os bodes que cobriam o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 О Ангело Дэвлэско пхэндас мангэ андо суно: «Яков». Мэ пхэндэм лэскэ: «Катэ сым».
11 Disse-me o anjo de Deus no sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui.
12 Вов пхэндас: «Лэ сама, ай дыкхэса: са э бузнэ, савэ астардён кай э бусня, сы таблаша вай плямаша. Мэ дыкхлэм са, со Лаван кэрэл туса.
12 Prosseguiu o anjo: Levanta os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te vem fazendo.
13 Мэ сым о Дэл андо Бэт-Эль, кай ту щёрдан улэй по бар ай цолахардан Мангэ. Аканак ащяв кады пхув ай болдэ-ту палпалэ пэ пхув, кай аракхадилан».
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te, pois, sai-te desta terra e volta para a terra da tua parentela.
14 Рахиль ай Лия пхэндэ:
14 Então lhe responderam Raquel e Léia: Temos nós ainda parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Дычёл, кэ вов гинавэл амэн стрийна! Вов на фэри бикиндас амэн, ай ви халярдас кодо, со лас пала амэндэ.
15 Não somos tidas por ele como estrangeiras? pois nos vendeu, e consumiu todo o nosso preço.
16 Са о барвалипэ, саво о Дэл лас катар амаро дад, сы амаро ай амарэ щяворэнго. Кэр кадэ, сар о Дэл пхэндас тукэ.
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; portanto, faze tudo o que Deus te mandou.
17 Атунчи Яков щютас щяворэн тай ромнян опрэ пэ верблюдура,
17 Levantou-se, pois, Jacó e fez montar seus filhos e suas mulheres sobre os camelos;
18 трададас са пэскэ алатон англа пэстэ, ай са пэскэ миштымаса, кай вов кидас андо Паддан-Арам, индулысардас кай пэско дад Исаак каринг э пхув Ханаан.
18 e levou todo o seu gado, e toda a sua fazenda, que havia adquirido, o gado que possuía, que havia adquirido em Padã-Arã, a fim de ir ter com Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Лаван гэлас тэ муравэл лэ бакрэн, ай Рахиль чёрдас лэскэ кхэрутнэ дэвлэн.
19 Ora, tendo Labão ido tosquiar as suas ovelhas, Raquel furtou os ídolos que pertenciam a seu pai.
20 Ай кадэ о Яков хохадас арамос Лаванос, чи пхэндас лэскэ, кэ традэлтар.
20 Jacó iludiu a Labão, o arameu, não lhe fazendo saber que fugia;
21 Вов нашластар са пэскэ миштымаса, накхлас пэрдал о паи ай гэлас каринг лэ харалы пхув Гилад.
21 e fugiu com tudo o que era seu; e, levantando-se, passou o Rio, e foi em direção à montanha de Gileade.
22 По трито дес Лаваноскэ пхэндэ, кэ Яков нашластар.
22 Ao terceiro dia foi Labão avisado de que Jacó havia fugido.
23 Вов лас пэса нямон ай щюдас-пэ пала Яков, ай па эфта дес арэслас лэн пэ харалы пхув Гилад.
23 Então, tomando consigo seus irmãos, seguiu atrás de Jacó jornada de sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Андэ коды рат андо суно кай арамеё Лаван авилас Дэл ай пхэндас лэскэ: «Фирин-ту, на пхэн канчи Яковоскэ, чи лащё, чи чёро».
24 Mas Deus apareceu de noite em sonho a Labão, o arameu, e disse-lhe: Guardate, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Кана Лаван арэслас лэс, Яков аба щютас цэрға пэ харалы пхув Гилад. Ай ви Лаван куса пэскэ нямо инзардас котэ цэрғи.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Ora, Jacó tinha armado a sua tenda na montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua tenda na montanha de Gileade.
26 Лаван пхэндас Яковоскэ:
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me iludiste e levaste minhas filhas como cativas da espada?
27 Состар хоходан ман ай чёрал нашлантар? Состар чи пхэндан мангэ тэ дав тут дром лошаса ай диланца, тэла башаипэ тобэнго тай арфэнго?
27 Por que fizeste ocultamente, e me iludiste e não mo fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria e com cânticos, ao som de tambores e de harpas;
28 Ту чи дан мангэ тэ чюмидав андо дром мурэ цынэ-щяворэн ай щеян. Ту кэрдан бигиндоско.
28 Por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Ora, assim procedeste nesciamente.
29 Ман сы зор тэ кэрав тукэ чёрипэ, алом кады рати о Дэл тирэ дадэско пхэндас мангэ андо суно: «Фирин-ту, на пхэн канчи Яковоскэ, чи лащё, чи чёро».
29 Está no poder da minha mão fazer-vos o mal, mas o Deus de vosso pai falou-me ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Ту гэлантар, анда кадо кэ чи рыбдыяс-пэ тукэ тэ болдэс-ту палпалэ май сыго андо тё дадэско кхэр. Алом состар чёрдан мурэ дэвлэн?
30 Mas ainda que quiseste ir embora, porquanto tinhas saudades da casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Яков пхэндас Лаваноскэ пэ кадо:
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois dizia comigo que tu me arrebatarias as tuas filhas.
32 Алом тэ аракхэса вари-кастэ катэ тирэ дэвлэн, кодо чи траия. Англа тирэ нямура родэ коркоро, тэ сы мандэ вари-со тиро, ай тэ аракхэса, лэ кадо палпалэ.
32 Com quem achares os teus deuses, porém, esse não viverá; diante de nossos irmãos descobre o que é teu do que está comigo, e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Лаван гэлас андэ Яковоски цэрға, андэ Лияки цэрға ай андэ дуе бутяркинэнги цэрға, алом чи аракхлас канчи. Пала Лияки цэрға вов накхлас андэ Рахиляки цэрға.
33 Entrou, pois, Labão na tenda de Jacó, na tenda de Léia e na tenda das duas servas, e não os achou; e, saindo da tenda de Léia, entrou na tenda de Raquel.
34 Ай Рахиль англа кадо лас кхэрутнэ дэвлэн, щютас лэн андэ верблюдонги зэн ай бэшлас пэ лэ. Лаван родасас андэ са э цэрға, алом чи аракхлас канчи.
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos e os havia metido na albarda do camelo, e se assentara em cima deles. Labão apalpou toda a tenda, mas não os achou.
35 Э Рахиль пхэндас дадэскэ:
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, por eu não me poder levantar na tua presença, pois estou com o incômodo das mulheres. Assim ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Яков сас андэ бари холи ай лас тэ пхэнэл ла аври Лаваноскэ:
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão, dizendo: Qual é a minha transgressão? qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Аканак, кана родан аври андо са муро миштыпэ, со ту аракхлан анда тиро? Щюв, со аракхлан, англа тирэ ай мурэ нямура, мэк вон дэн амэн крисы.
37 Depois de teres apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casar. Põe-no aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que eles julguem entre nós ambos.
38 Мэ траисардэм тутэ биш бэрш. Тирэ бакря ай бусня чи щюдэнас пэстар, ай мэ чи халэм бакрэн анда тирэ кырдура.
38 Estes vinte anos estive eu contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Мэ чи анос тукэ бакрэн, щингэрдэ вадна алатонца, алом мэ коркоро щювос палпалэ пала лэн анда мури партя. Ту чяк лэсас мандар пала са, со сас чёрдо рати вай десэ.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu sofri o dano; da minha mão requerias tanto o furtado de dia como o furtado de noite.
40 Кадэ мэ траияс: десэ пхабарлас ман о кхам, рати чи дэлас ман пачя о шыл, ай о суно нашлас катар мурэ якха.
40 Assim andava eu; de dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o sono me fugia dos olhos.
41 Кадэ сас биш бэрш, кай мэ кэрдэм бути пэ тутэ. Мэ бутязыяс пэ тутэ дэшуштар бэрш пала тирэ дуй щея ай шов бэрш пала алатура, ай ту дэшвар парувэсас муро потин.
41 Estive vinte anos em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; dez vezes mudaste o meu salário.
42 Тэ на авило манца мурэ дадэско Дэл, Авраамоско Дэл, Кодо, Кастар дарлас Исаак, ту бищяданас ман палпалэ щюще вастэнца. Алом о Дэл дыкхлас мурэ киноскэ ай пхара бутякэ ай сыкадас тукэ рати тири дош.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque não fora por mim, certamente hoje me mandarias embora vazio. Mas Deus tem visto a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Лаван пхэндас Яковоскэ пэ кадо:
43 Respondeu-lhe Labão: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é meu rebanho, e tudo o que vês é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou aos filhos que elas tiveram?
44 Тэ пхангламас туса ворба, ту ай мэ, ай мэк кадо бар дыкхэл, со авла щютыно машкар амэндэ.
44 Agora pois vem, e façamos um pacto, eu e tu; e sirva ele de testemunha entre mim e ti.
45 Яков лас бар ай щютас лэс тэ тордёл, тэ авэл э вурма пала щютыны ворба.
45 Então tomou Jacó uma pedra, e a erigiu como coluna.
46 Вов пхэндас пэскэ челэдоскэ:
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. Tomaram, pois, pedras e fizeram um montão, e ali junto ao montão comeram.
47 Лаван дас ла анав Егар-Сахадута, ай Яков — Гал-Эд.
47 Labão lhe chamou Jegar-Saaduta, e Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Лаван пхэндас:
48 Disse, pois, Labão: Este montão é hoje testemunha entre mim e ti. Por isso foi chamado Galeede;
49 Лакэ инкэ дынэ анав Мицпа, кэ вов пхэндас:
49 e também Mizpá, porquanto disse: Vigie o Senhor entre mim e ti, quando estivermos apartados um do outro.
50 Тэ инкэрдёса чёрэс мурэ щеянца вай лэса кавэрэ ромнян, ви тэ на авла амэнца кхоник, сэр, кэ о Дэл шундас щютыны ворба машкар тутэ ай мандэ.
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares outras mulheres além das minhas filhas, embora ninguém esteja conosco, lembra-te de que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Инкэ Лаван пхэндас Яковоскэ:
51 Disse ainda Labão a Jacó: Eis aqui este montão, e eis aqui a coluna que levantei entre mim e ti.
52 Кады харори ай о бар сыкавэн, кэ мэ чи накхав пэрдал кадал ракисардэ бар пэ тири риг тэ кэрав тукэ чёрипэ, ай ви ту чи накхэса пэрдал лэндэ пэ мури риг, тэ кэрэс мангэ чёрипэ.
52 Seja este montão testemunha, e seja esta coluna testemunha de que, para mal, nem passarei eu deste montão a ti, nem passarás tu deste montão e desta coluna a mim.
53 Мэк Дэл Авраамоско ай Дэл Нахороско, ай лэнгэ дадэско Дэл тэ авэл крисынари машкар амэндэ.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de seu pai Isaque.
54 Вов дас жэртва котэ, пэ харалы пхув, ай акхардас пэскэ нямон тэ хан. Вон халэ ай ратярдэ котэ, пэ хар.
54 Então Jacó ofereceu um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos para comerem pão; e, tendo comido, passaram a noite na montanha.
55 Ёкор дэтэғара Лаван чюмидас пэскэ цынэ-щяворэн ай щеян ай алдысардас лэн. Атунчи вов болдас-пэ кхэрэ.
55 Levantou-se Labão de manhã cedo, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para o seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.