Gênesis 31
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs BKJ
1 Яков шундас, сар щявэ лэ Лаваноскэ пхэннас: «Яков лас са, со сас кай амаро дад, кидас пэско барвалипэ катар амаро дад».
1 E ele ouviu as palavras dos filhos de Labão, dizendo: Jacó tomou tudo que era de nosso pai; e do que era do nosso pai ele obteve toda a sua glória.
2 Ай Яков лас сама, кэ Лаван аба нас касаво каринг лэстэ, сар майинты.
2 E Jacó viu o semblante de Labão, e eis que não era para com ele como antes.
3 Атунчи О Рай Яхва пхэндас лэ Яковоскэ:
3 E o SENHOR disse a Jacó: Volta à terra de teus pais, e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 О Яков бищядас тэ пхэнэн Рахилякэ ай Лиякэ тэ авэн пэ мал, кай сас лэскэ алатура.
4 E Jacó enviou e chamou Raquel e Lia para o campo para o seu rebanho,
5 Вов пхэндас лэнгэ:
5 e lhes disse: Eu vejo o semblante do vosso pai, que não é para comigo como antes, mas o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Тумэ жянэн, кэ мэ кэрос бути пэ тумаро дад анда са мури зор,
6 E vós sabeis que, com todas as minhas forças eu tenho servido a vosso pai.
7 ай тумаро дад хохавлас ман, дэшвар парувлас муро потин. Алом о Дэл чи дас лэскэ тэ шэртый ман.
7 E vosso pai me enganou, e mudou meu salário dez vezes; Deus, porém, não lhe permitiu ferir-me.
8 Кана вов пхэнлас: «Тиро потин авла таблаша алатура», са цынэ алатура аракхадёнас таблаша, ай кана пхэнлас: «Тиро потин авла плямаша», са лэ алатура кэрнас цынэн плямаша.
8 Se ele dizia: Os salpicados serão teu salário, então todo o rebanho dava crias salpicadas. E se ele dizia: Os listrados serão teu salário, então todo o rebanho dava crias listradas.
9 Кадэ о Дэл лас катар тумаро дад лэ алатон ай дас лэн мангэ.
9 Então Deus tomou o rebanho de vosso pai, e o tem dado a mim.
10 Еквар, андэ коды врама, кана алатура кэрнас щяворэн, мэ дыкхлэм суно, мэ дыкхлэм, кэ лэ бузнэ, савэ астардёнас кай э бусня, сас таблаша вай плямаша.
10 E aconteceu nesse tempo que o rebanho deu cria, eu levantei meus olhos, e vi em um sonho, e eis que os carneiros que montavam sobre o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 О Ангело Дэвлэско пхэндас мангэ андо суно: «Яков». Мэ пхэндэм лэскэ: «Катэ сым».
11 E o anjo de Deus falou comigo em um sonho, dizendo: Jacó; e eu disse: Aqui estou.
12 Вов пхэндас: «Лэ сама, ай дыкхэса: са э бузнэ, савэ астардён кай э бусня, сы таблаша вай плямаша. Мэ дыкхлэм са, со Лаван кэрэл туса.
12 E ele disse: Levanta teus olhos agora e vê; todos os carneiros que montam sobre o rebanho são listrados, salpicados e malhados; pois eu tenho visto tudo o que Labão faz contigo.
13 Мэ сым о Дэл андо Бэт-Эль, кай ту щёрдан улэй по бар ай цолахардан Мангэ. Аканак ащяв кады пхув ай болдэ-ту палпалэ пэ пхув, кай аракхадилан».
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu ungiste o pilar, e onde juraste um juramento para mim. Agora, levanta-te, vai-te desta terra e volta à terra de tua parentela.
14 Рахиль ай Лия пхэндэ:
14 E Raquel e Lia responderam e lhe disseram: Ainda há alguma porção de herança para nós na casa de nosso pai?
15 Дычёл, кэ вов гинавэл амэн стрийна! Вов на фэри бикиндас амэн, ай ви халярдас кодо, со лас пала амэндэ.
15 Não somos por ele consideradas como estrangeiras? Pois ele nos vendeu, e devorou também o nosso dinheiro.
16 Са о барвалипэ, саво о Дэл лас катар амаро дад, сы амаро ай амарэ щяворэнго. Кэр кадэ, сар о Дэл пхэндас тукэ.
16 Porque toda a riqueza que Deus tomou de nosso pai é nossa, e de nossos filhos. Agora, então, tudo quanto Deus te disse, faze-o.
17 Атунчи Яков щютас щяворэн тай ромнян опрэ пэ верблюдура,
17 Então, Jacó se levantou, e pôs seus filhos e mulheres sobre camelos,
18 трададас са пэскэ алатон англа пэстэ, ай са пэскэ миштымаса, кай вов кидас андо Паддан-Арам, индулысардас кай пэско дад Исаак каринг э пхув Ханаан.
18 e ele levou todo o seu rebanho, e todos os seus bens que havia obtido, o rebanho de sua possessão, que havia obtido em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, na terra de Canaã.
19 Лаван гэлас тэ муравэл лэ бакрэн, ай Рахиль чёрдас лэскэ кхэрутнэ дэвлэн.
19 E Labão foi tosquiar suas ovelhas; e Raquel havia furtado as imagens que eram de seu pai.
20 Ай кадэ о Яков хохадас арамос Лаванос, чи пхэндас лэскэ, кэ традэлтар.
20 E Jacó ocultou a Labão, o sírio, a notícia de sua partida.
21 Вов нашластар са пэскэ миштымаса, накхлас пэрдал о паи ай гэлас каринг лэ харалы пхув Гилад.
21 Assim ele fugiu com tudo o que tinha, e se levantou e cruzou o rio, e pôs a sua face em direção ao monte Gileade.
22 По трито дес Лаваноскэ пхэндэ, кэ Яков нашластар.
22 E ao terceiro dia, foi declarado a Labão que Jacó havia fugido.
23 Вов лас пэса нямон ай щюдас-пэ пала Яков, ай па эфта дес арэслас лэн пэ харалы пхув Гилад.
23 E ele tomou seus irmãos consigo, e o perseguiu numa jornada de sete dias; e eles o alcançaram no monte Gileade.
24 Андэ коды рат андо суно кай арамеё Лаван авилас Дэл ай пхэндас лэскэ: «Фирин-ту, на пхэн канчи Яковоскэ, чи лащё, чи чёро».
24 E Deus veio a Labão, o sírio, em um sonho à noite, e lhe disse: Fique atento para que tu não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Кана Лаван арэслас лэс, Яков аба щютас цэрға пэ харалы пхув Гилад. Ай ви Лаван куса пэскэ нямо инзардас котэ цэрғи.
25 Então Labão alcançou Jacó. Ora, Jacó havia armado sua tenda no monte, e Labão com seus irmãos armaram no monte Gileade.
26 Лаван пхэндас Яковоскэ:
26 E Labão disse a Jacó: O que fizeste, para fugir às escondidas e conduzir minhas filhas, como cativas à espada?
27 Состар хоходан ман ай чёрал нашлантар? Состар чи пхэндан мангэ тэ дав тут дром лошаса ай диланца, тэла башаипэ тобэнго тай арфэнго?
27 Por que tu fugiste em segredo e escondeste de mim, e não me contaste, para que eu pudesse te enviar com alegria, e com cânticos, com tamboril, e com harpas?
28 Ту чи дан мангэ тэ чюмидав андо дром мурэ цынэ-щяворэн ай щеян. Ту кэрдан бигиндоско.
28 E não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Agiste como um insensato ao fazer assim.
29 Ман сы зор тэ кэрав тукэ чёрипэ, алом кады рати о Дэл тирэ дадэско пхэндас мангэ андо суно: «Фирин-ту, на пхэн канчи Яковоскэ, чи лащё, чи чёро».
29 Está no poder da minha mão te fazer mal; mas o Deus de teu pai falou comigo ontem à noite, dizendo: Fique atento para que tu não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Ту гэлантар, анда кадо кэ чи рыбдыяс-пэ тукэ тэ болдэс-ту палпалэ май сыго андо тё дадэско кхэр. Алом состар чёрдан мурэ дэвлэн?
30 E agora, se decidiste ir-te pelo muito que anelas pela casa de teu pai, contudo por que tu furtaste meus deuses?
31 Яков пхэндас Лаваноскэ пэ кадо:
31 E Jacó respondeu e disse a Labão: Porque eu tive medo. Pois eu disse: E se porventura tomasses à força tuas filhas de mim?
32 Алом тэ аракхэса вари-кастэ катэ тирэ дэвлэн, кодо чи траия. Англа тирэ нямура родэ коркоро, тэ сы мандэ вари-со тиро, ай тэ аракхэса, лэ кадо палпалэ.
32 Com quem encontrares os teus deuses, que este não viva. Diante de nossos irmãos, discerne o que é teu comigo, e toma-o a ti. Porque Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Лаван гэлас андэ Яковоски цэрға, андэ Лияки цэрға ай андэ дуе бутяркинэнги цэрға, алом чи аракхлас канчи. Пала Лияки цэрға вов накхлас андэ Рахиляки цэрға.
33 E Labão foi à tenda de Jacó, e à tenda de Lia, e às tendas das duas servas, mas não os encontrou. Então ele saiu da tenda de Lia, e entrou na tenda de Raquel.
34 Ай Рахиль англа кадо лас кхэрутнэ дэвлэн, щютас лэн андэ верблюдонги зэн ай бэшлас пэ лэ. Лаван родасас андэ са э цэрға, алом чи аракхлас канчи.
34 Ora, Raquel havia tomado as imagens, e as tinha colocado na albarda de um camelo, e estava sentada sobre elas. E Labão buscou em toda a tenda, mas não as encontrou.
35 Э Рахиль пхэндас дадэскэ:
35 E ela disse a seu pai: Não se aborreça o meu senhor que não posso levantar-me perante ti, pois o costume das mulheres está sobre mim. E ele procurou, mas não encontrou as imagens.
36 Яков сас андэ бари холи ай лас тэ пхэнэл ла аври Лаваноскэ:
36 E Jacó irou-se e contendeu com Labão. E Jacó respondeu e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Аканак, кана родан аври андо са муро миштыпэ, со ту аракхлан анда тиро? Щюв, со аракхлан, англа тирэ ай мурэ нямура, мэк вон дэн амэн крисы.
37 Enquanto buscaste em todas as minhas coisas, o que achaste de todas as coisas da tua casa? Põe-no aqui diante de meus irmãos e teus irmãos, para que eles possam julgar entre nós dois.
38 Мэ траисардэм тутэ биш бэрш. Тирэ бакря ай бусня чи щюдэнас пэстар, ай мэ чи халэм бакрэн анда тирэ кырдура.
38 Estes vinte anos eu tenho estado contigo; tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram suas crias, e eu não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Мэ чи анос тукэ бакрэн, щингэрдэ вадна алатонца, алом мэ коркоро щювос палпалэ пала лэн анда мури партя. Ту чяк лэсас мандар пала са, со сас чёрдо рати вай десэ.
39 O que foi despedaçado pelos animais eu não trouxe a ti; eu carreguei a perda disso. Da minha mão o requerias, se furtado de dia ou furtado de noite.
40 Кадэ мэ траияс: десэ пхабарлас ман о кхам, рати чи дэлас ман пачя о шыл, ай о суно нашлас катар мурэ якха.
40 Assim fui eu. Durante o dia a seca me consumia, e a geada de noite, e o meu sono fugia dos meus olhos.
41 Кадэ сас биш бэрш, кай мэ кэрдэм бути пэ тутэ. Мэ бутязыяс пэ тутэ дэшуштар бэрш пала тирэ дуй щея ай шов бэрш пала алатура, ай ту дэшвар парувэсас муро потин.
41 Assim eu estive vinte anos na tua casa. Eu te servi catorze anos pelas tuas filhas, e seis anos pelo teu rebanho, e tu mudaste o meu salário dez vezes.
42 Тэ на авило манца мурэ дадэско Дэл, Авраамоско Дэл, Кодо, Кастар дарлас Исаак, ту бищяданас ман палпалэ щюще вастэнца. Алом о Дэл дыкхлас мурэ киноскэ ай пхара бутякэ ай сыкадас тукэ рати тири дош.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, e o temor de Isaque não estivesse comigo, certamente tu me terias enviado embora vazio. Deus viu a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e te repreendeu ontem à noite.
43 Лаван пхэндас Яковоскэ пэ кадо:
43 E Labão respondeu e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e esse rebanho é meu rebanho, e tudo o que tu vês é meu. E o que eu posso fazer hoje a essas minhas filhas, ou aos seus filhos que elas geraram?
44 Тэ пхангламас туса ворба, ту ай мэ, ай мэк кадо бар дыкхэл, со авла щютыно машкар амэндэ.
44 Portanto, vem agora e façamos um pacto, eu e tu, e que isto seja por testemunha entre mim e ti.
45 Яков лас бар ай щютас лэс тэ тордёл, тэ авэл э вурма пала щютыны ворба.
45 E Jacó tomou uma pedra, e a colocou por pilar.
46 Вов пхэндас пэскэ челэдоскэ:
46 E Jacó disse a seus irmãos: Ajuntai pedras; e eles tomaram pedras e fizeram um montão; e eles comeram ali sobre o montão.
47 Лаван дас ла анав Егар-Сахадута, ай Яков — Гал-Эд.
47 E Labão o chamou Jegar-Saaduta, mas Jacó o chamou Galeede.
48 Лаван пхэндас:
48 E Labão disse: Este montão é uma testemunha entre mim e ti neste dia. Por isso, foi o nome dele chamado Galeede,
49 Лакэ инкэ дынэ анав Мицпа, кэ вов пхэндас:
49 e Mispá, pois ele disse: O SENHOR observe entre mim e ti, quando nos apartarmos um do outro.
50 Тэ инкэрдёса чёрэс мурэ щеянца вай лэса кавэрэ ромнян, ви тэ на авла амэнца кхоник, сэр, кэ о Дэл шундас щютыны ворба машкар тутэ ай мандэ.
50 Se tu afligires minhas filhas, ou se tomares outras mulheres além das minhas filhas, nenhum homem está conosco. Vê, Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Инкэ Лаван пхэндас Яковоскэ:
51 E Labão disse a Jacó: Vê este montão, e olha para este pilar, que tenho erigido entre mim e ti.
52 Кады харори ай о бар сыкавэн, кэ мэ чи накхав пэрдал кадал ракисардэ бар пэ тири риг тэ кэрав тукэ чёрипэ, ай ви ту чи накхэса пэрдал лэндэ пэ мури риг, тэ кэрэс мангэ чёрипэ.
52 Este montão seja testemunha, e este pilar seja testemunha, de que eu não passarei deste montão a ti, e que tu não passarás deste montão e deste pilar até mim, para o mal.
53 Мэк Дэл Авраамоско ай Дэл Нахороско, ай лэнгэ дадэско Дэл тэ авэл крисынари машкар амэндэ.
53 O Deus de Abraão, e o Deus de Naor, o Deus do seu pai julgue entre nós. E Jacó jurou pelo temor do seu pai Isaque.
54 Вов дас жэртва котэ, пэ харалы пхув, ай акхардас пэскэ нямон тэ хан. Вон халэ ай ратярдэ котэ, пэ хар.
54 Então, Jacó ofereceu sacrifício sobre o monte, e chamou seus irmãos para comer pão, e eles comeram pão, e ficaram a noite toda no monte.
55 Ёкор дэтэғара Лаван чюмидас пэскэ цынэ-щяворэн ай щеян ай алдысардас лэн. Атунчи вов болдас-пэ кхэрэ.
55 E cedo de manhã Labão levantou-se, e beijou seus filhos e suas filhas, e os abençoou, e Labão partiu, e retornou ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.