Gênesis 29
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs VC
1 Яков гэлас май дур ай авилас пэ пхув пэ ғайналоски риг.
1 Jacó pôs-se de novo a caminho e foi para a terra dos filhos do oriente.
2 Котэ вов дыкхлас хаинг андэ мал ай паша латэ трин кырдура бакрэ, кэ анда кады хаинг пэнас алатура. Э хаинг сас щерады барэ барэса.
2 Olhando em torno de si, viu no campo um poço junto do qual estavam deitados três rebanhos de ovelhas. Este poço servia de bebedouro para os rebanhos. Mas, sendo grande a pedra que cobria a abertura do poço
3 Кана са э кырдура кидэнас-пэ, чябаша щювнас о бар пэ риг ай паярнас бакрэн. Котар вон щювнас о бар по тхан.
3 somente a removiam de cima quando todos os rebanhos fossem recolhidos. Davam então de beber aos animais e recolocavam a pedra no seu lugar.
4 Яков пущлас катар э чябаша:
4 Jacó disse aos pastores: "Meus irmãos, de, onde sois?" "Somos de Harã", responderam.
5 Вов пущлас лэндар:
5 "Conheceis porventura Labão, filho de Nacor?" "Sim."
6 Атунчи Яков инкэ пущлас:
6 "Como vai ele?" "Vai muito bem; e eis justamente sua filha Raquel que vem com o rebanho."
7 — О кхам инкэ учесый, — пхэндас Яков. — Инкэ най врама тэ кидэн лэ бакрэнгэ кырдура. Паярэн лэ бакрэн ай традавэн лэн палпалэ пэ мал.
7 "É ainda pleno dia, tornou Jacó, e não é hora de se recolherem os rebanhos. Dai de beber às ovelhas e levai-as de novo ao pasto."
8 — Амэ наштык, — пхэндэ вон палпалэ, — жипон чи кидэна-пэ са кырдура ай чи щёна пэ риг о бар хаингако. Атунчи амэ даса паи лэ бакрэнгэ.
8 "Não o podemos, responderam eles, antes que todos os rebanhos estejam reunidos. Tiramos então a pedra de cima do poço e damos de beber aos animais."
9 Вов инкэ ворбияс лэнца, кана пашылас Рахиль куса дадэскэ бакрэ (вой сас чябашкиня).
9 Falava ainda com eles, quando chegou Raquel com o rebanho do seu pai, porque era pastora.
10 Кана Яков дыкхлас ла Рахиля, лэскэ наноски Лаваноски щя, вов пашылас, щютас пэ риг о бар ай дас тэ пэн Лаваноскэ бакрэнгэ.
10 Logo que Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, aproximou-se, rolou a pedra de cima da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão.
11 Котар Яков чюмидас Рахиля ай зуралэс рутас.
11 Depois beijou Raquel e pôs-se a chorar.
12 Вов пхэндас Рахилякэ, кэ вов сы лако дадэско нямо ай щяво ла Ревекако. Вой нашлас ай панаскодысардас па кадо пэскэ дадэскэ.
12 Contou-lhe que era parente de seu pai e filho de Rebeca; e ela correu a anunciar isto ao seu pai.
13 Фэри со шундас о Лаван, кэ авилас лэска пхако щяво Яков, вов нашлас каринг лэстэ, лас лэс андэ ангаля, чюмидас ай андас андо пэско кхэр. Котэ Яков панаскодысардас лэскэ са.
13 Tendo Labão ouvido falar de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o conduziu à sua casa. Jacó contou-lhe tudo o que se tinha passado,
14 Котар Лаван пхэндас:
14 e Labão disse-lhe: "Sim, tu és de meus ossos e de minha carne." Jacó ficou em casa dele um mês inteiro.
15 Лаван пхэндас лэскэ:
15 E Labão disse-lhe: "Acaso, porque és meu parente, servir-me-ás de. raça? Dize-me que salário queres."
16 Кай о Лаван сас дуй щея: май пхури бущёлас Лия, ай май цыны — Рахиль.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: a mais velha chamava-se Lia, e a mais nova Raquel.
17 Кай э Лия сас шукар якха, ай э Рахиль сас статошо ай шукарэ муеса.
17 Lia tinha os olhos embaciados, e Raquel era bela de talhe e rosto.
18 Яков камлас Рахиля ай пхэндас Лаваноскэ:
18 Jacó, que amava Raquel, disse a Labão: "Eu te servirei sete anos por Raquel tua filha mais nova."
19 Лаван пхэндас:
19 "E melhor, respondeu Labão, dá-la a ti que a outro: fica comigo."
20 Атунчи Яков кэрлас бути эфта бэрш тэ лэл Рахиля, ай кады врама мэзысайлас лэскэ, сар набут дес, кэ вов камлас ла.
20 Assim, Jacó serviu por Raquel sete anos, que lhe pareceram dias, tão grande era o amor que lhe tinha.
21 Котар Яков пхэндас Лаваноскэ:
21 Disse, pois, a Labão: "Dá-me minha mulher, porque está completo o meu tempo e quero desposá-la."
22 Атунчи Лаван акхардас саворэн, кон траияс пашэ, ай кэрдас пативалы мисаля.
22 Labão reuniu. todos os habitantes do lugar e deu um banquete.
23 Алом, кана кэрдилас пэ ратятэ, вов лас пэска щя Лия ай дас ла Яковоскэ, ай Яков пашлилас ласа.
23 Mas, à noite, conduziu, Lia a Jacó, que se uniu com ela.
24 (Лаван инкэ дас ла щякэ э служанка Зэлфа).
24 E deu à sua filha Lia, sua escrava Zelfa.
25 Кана десайлас, дычилас, со кады Лия! Яков пхэндас Лаваноскэ:
25 Pela manhã, viu Jacó que tinha ficado com Lia. E disse a Labão: "Que me fizeste? Não foi por Raquel que te servi? Por que me enganaste?"
26 О Лаван пхэндас пэ кадо:
26 "Aqui, respondeu Labão, não é costume casar a mais nova antes da mais velha.
27 Кэр аври кадо абавэско курко кадала щяса; ай котар даса тукэ ви май цына, пала кавэр эфта бэрш бути.
27 Acaba a semana com esta, e depois te darei também sua irmã, na condição que me sirvas ainda sete anos."
28 Ай Яков кадэ ви кэрдас, траисардас о абавэско курко ла Лияса. Ай котар Лаван дас лэскэ пэска щя Рахиля.
28 Assim fez Jacó: acabou a semana com Lia, e depois lhe deu Labão por mulher sua filha Raquel,
29 Лаван дас Рахилякэ служанка Валла.
29 dando por serva a Raquel sua escrava Bala.
30 Яков лас тэ траий ви Рахиляса ай камлас ла май бут, сар Лия. Вов кэрлас бути по Лаван инкэ эфта бэрш.
30 Jacó uniu-se também a Raquel, a quem amou mais do que a Lia. E serviu ainda por sete anos em casa de Labão.
31 Кана о Рай Яхва дыкхлас, кэ э Лия най камлы, Вов кэрдас ла кхамна, ай э Рахиль ащелас бищяворэнги.
31 O Senhor, vendo que Lia era desprezada, tornou-a fecunda enquanto Raquel permanecia estéril.
32 Лия пэлас кхамны ай кэрдас щявэс. Вой пхэндас: «О Рай Яхва дыкхлас муро кино. Аканак муро ром лэла тэ камэл ман», — ай дас лэскэ анав Рувим.
32 Lia concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Rubem, "porque, dizia ela, o Senhor olhou minha aflição; agora meu marido me amará".
33 Вой палэ кхамнилас ай, кана кэрдас щявэс, пхэндас: «О Рай Яхва шундас, кэ мэ чи сым камлы, ай Вов дас ман инкэ ви кадалэ щявэс». Ай вой дас лэс анав Симеон.
33 Concebeu de novo e deu à luz outro filho. "O Senhor, disse ela, vendo que era desdenhada, deu-me ainda este." E pôs-lhe o nome de Simeão.
34 Палэ вой кхамнилас ай, кана кэрдас щявэс, пхэндас: «Аканак муро ром авла май пашардо мандэ, кэ дэм лэс тринэ щявэн». Ай дынэ лэс анав Левий.
34 Concebeu ainda e deu à luz mais um filho. "Desta vez, disse ela, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei à luz três filhos." Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Атунчи вой палэ кхамнилас ай, кана кэрдас щявэс, пхэндас: «Аканак ғирэшоя о Рас Яхвас». Анда кадо вой дас лэс анав Иуда. Котар латэ чи аракхадёнас щявора.
35 Concebeu ainda e deu à luz um filho. E disse: "Desta vez, louvarei ao Senhor." E chamou-o Judá. Depois cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.