Gênesis 29
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs ARIB
1 Яков гэлас май дур ай авилас пэ пхув пэ ғайналоски риг.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 Котэ вов дыкхлас хаинг андэ мал ай паша латэ трин кырдура бакрэ, кэ анда кады хаинг пэнас алатура. Э хаинг сас щерады барэ барэса.
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Кана са э кырдура кидэнас-пэ, чябаша щювнас о бар пэ риг ай паярнас бакрэн. Котар вон щювнас о бар по тхан.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Яков пущлас катар э чябаша:
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 Вов пущлас лэндар:
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 Атунчи Яков инкэ пущлас:
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 — О кхам инкэ учесый, — пхэндас Яков. — Инкэ най врама тэ кидэн лэ бакрэнгэ кырдура. Паярэн лэ бакрэн ай традавэн лэн палпалэ пэ мал.
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 — Амэ наштык, — пхэндэ вон палпалэ, — жипон чи кидэна-пэ са кырдура ай чи щёна пэ риг о бар хаингако. Атунчи амэ даса паи лэ бакрэнгэ.
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 Вов инкэ ворбияс лэнца, кана пашылас Рахиль куса дадэскэ бакрэ (вой сас чябашкиня).
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 Кана Яков дыкхлас ла Рахиля, лэскэ наноски Лаваноски щя, вов пашылас, щютас пэ риг о бар ай дас тэ пэн Лаваноскэ бакрэнгэ.
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Котар Яков чюмидас Рахиля ай зуралэс рутас.
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 Вов пхэндас Рахилякэ, кэ вов сы лако дадэско нямо ай щяво ла Ревекако. Вой нашлас ай панаскодысардас па кадо пэскэ дадэскэ.
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 Фэри со шундас о Лаван, кэ авилас лэска пхако щяво Яков, вов нашлас каринг лэстэ, лас лэс андэ ангаля, чюмидас ай андас андо пэско кхэр. Котэ Яков панаскодысардас лэскэ са.
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 Котар Лаван пхэндас:
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 Лаван пхэндас лэскэ:
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 Кай о Лаван сас дуй щея: май пхури бущёлас Лия, ай май цыны — Рахиль.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Кай э Лия сас шукар якха, ай э Рахиль сас статошо ай шукарэ муеса.
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Яков камлас Рахиля ай пхэндас Лаваноскэ:
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 Лаван пхэндас:
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 Атунчи Яков кэрлас бути эфта бэрш тэ лэл Рахиля, ай кады врама мэзысайлас лэскэ, сар набут дес, кэ вов камлас ла.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Котар Яков пхэндас Лаваноскэ:
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 Атунчи Лаван акхардас саворэн, кон траияс пашэ, ай кэрдас пативалы мисаля.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Алом, кана кэрдилас пэ ратятэ, вов лас пэска щя Лия ай дас ла Яковоскэ, ай Яков пашлилас ласа.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 (Лаван инкэ дас ла щякэ э служанка Зэлфа).
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Кана десайлас, дычилас, со кады Лия! Яков пхэндас Лаваноскэ:
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 О Лаван пхэндас пэ кадо:
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 Кэр аври кадо абавэско курко кадала щяса; ай котар даса тукэ ви май цына, пала кавэр эфта бэрш бути.
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Ай Яков кадэ ви кэрдас, траисардас о абавэско курко ла Лияса. Ай котар Лаван дас лэскэ пэска щя Рахиля.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 Лаван дас Рахилякэ служанка Валла.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Яков лас тэ траий ви Рахиляса ай камлас ла май бут, сар Лия. Вов кэрлас бути по Лаван инкэ эфта бэрш.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 Кана о Рай Яхва дыкхлас, кэ э Лия най камлы, Вов кэрдас ла кхамна, ай э Рахиль ащелас бищяворэнги.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Лия пэлас кхамны ай кэрдас щявэс. Вой пхэндас: «О Рай Яхва дыкхлас муро кино. Аканак муро ром лэла тэ камэл ман», — ай дас лэскэ анав Рувим.
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 Вой палэ кхамнилас ай, кана кэрдас щявэс, пхэндас: «О Рай Яхва шундас, кэ мэ чи сым камлы, ай Вов дас ман инкэ ви кадалэ щявэс». Ай вой дас лэс анав Симеон.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 Палэ вой кхамнилас ай, кана кэрдас щявэс, пхэндас: «Аканак муро ром авла май пашардо мандэ, кэ дэм лэс тринэ щявэн». Ай дынэ лэс анав Левий.
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 Атунчи вой палэ кхамнилас ай, кана кэрдас щявэс, пхэндас: «Аканак ғирэшоя о Рас Яхвас». Анда кадо вой дас лэс анав Иуда. Котар латэ чи аракхадёнас щявора.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.