Gênesis 29
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs ACF
1 Яков гэлас май дур ай авилас пэ пхув пэ ғайналоски риг.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e foi à terra do povo do oriente;
2 Котэ вов дыкхлас хаинг андэ мал ай паша латэ трин кырдура бакрэ, кэ анда кады хаинг пэнас алатура. Э хаинг сас щерады барэ барэса.
2 E olhou, e eis um poço no campo, e eis três rebanhos de ovelhas que estavam deitados junto a ele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Кана са э кырдура кидэнас-пэ, чябаша щювнас о бар пэ риг ай паярнас бакрэн. Котар вон щювнас о бар по тхан.
3 E ajuntavam ali todos os rebanhos, e removiam a pedra de sobre a boca do poço, e davam de beber às ovelhas; e tornavam a pôr a pedra sobre a boca do poço, no seu lugar.
4 Яков пущлас катар э чябаша:
4 E disse-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? E disseram: Somos de Harã.
5 Вов пущлас лэндар:
5 E ele lhes disse: Conheceis a Labão, filho de Naor? E disseram: Conhecemos.
6 Атунчи Яков инкэ пущлас:
6 Disse-lhes mais: Está ele bem? E disseram: Está bem, e eis aqui Raquel sua filha, que vem com as ovelhas.
7 — О кхам инкэ учесый, — пхэндас Яков. — Инкэ най врама тэ кидэн лэ бакрэнгэ кырдура. Паярэн лэ бакрэн ай традавэн лэн палпалэ пэ мал.
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, não é tempo de ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 — Амэ наштык, — пхэндэ вон палпалэ, — жипон чи кидэна-пэ са кырдура ай чи щёна пэ риг о бар хаингако. Атунчи амэ даса паи лэ бакрэнгэ.
8 E disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e removam a pedra de sobre a boca do poço, para que demos de beber às ovelhas.
9 Вов инкэ ворбияс лэнца, кана пашылас Рахиль куса дадэскэ бакрэ (вой сас чябашкиня).
9 Estando ele ainda falando com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai; porque ela era pastora.
10 Кана Яков дыкхлас ла Рахиля, лэскэ наноски Лаваноски щя, вов пашылас, щютас пэ риг о бар ай дас тэ пэн Лаваноскэ бакрэнгэ.
10 E aconteceu que, vendo Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou Jacó, e revolveu a pedra de sobre a boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Котар Яков чюмидас Рахиля ай зуралэс рутас.
11 E Jacó beijou a Raquel, e levantou a sua voz e chorou.
12 Вов пхэндас Рахилякэ, кэ вов сы лако дадэско нямо ай щяво ла Ревекако. Вой нашлас ай панаскодысардас па кадо пэскэ дадэскэ.
12 E Jacó anunciou a Raquel que era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca; então ela correu, e o anunciou a seu pai.
13 Фэри со шундас о Лаван, кэ авилас лэска пхако щяво Яков, вов нашлас каринг лэстэ, лас лэс андэ ангаля, чюмидас ай андас андо пэско кхэр. Котэ Яков панаскодысардас лэскэ са.
13 E aconteceu que, ouvindo Labão as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, e abraçou-o, e beijou-o, e levou-o à sua casa; e ele contou a Labão todas estas coisas.
14 Котар Лаван пхэндас:
14 Então Labão disse-lhe: Verdadeiramente és tu o meu osso e a minha carne. E ficou com ele um mês inteiro.
15 Лаван пхэндас лэскэ:
15 Depois disse Labão a Jacó: Porque tu és meu irmão, hás de servir-me de graça? Declara-me qual será o teu salário.
16 Кай о Лаван сас дуй щея: май пхури бущёлас Лия, ай май цыны — Рахиль.
16 E Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Lia, e o nome da menor Raquel.
17 Кай э Лия сас шукар якха, ай э Рахиль сас статошо ай шукарэ муеса.
17 Lia tinha olhos tenros, mas Raquel era de formoso semblante e formosa à vista.
18 Яков камлас Рахиля ай пхэндас Лаваноскэ:
18 E Jacó amava a Raquel, e disse: Sete anos te servirei por Raquel, tua filha menor.
19 Лаван пхэндас:
19 Então disse Labão: Melhor é que eu a dê a ti, do que eu a dê a outro homem; fica comigo.
20 Атунчи Яков кэрлас бути эфта бэрш тэ лэл Рахиля, ай кады врама мэзысайлас лэскэ, сар набут дес, кэ вов камлас ла.
20 Assim serviu Jacó sete anos por Raquel; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Котар Яков пхэндас Лаваноскэ:
21 E disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, porque meus dias são cumpridos, para que eu me case com ela.
22 Атунчи Лаван акхардас саворэн, кон траияс пашэ, ай кэрдас пативалы мисаля.
22 Então reuniu Labão a todos os homens daquele lugar, e fez um banquete.
23 Алом, кана кэрдилас пэ ратятэ, вов лас пэска щя Лия ай дас ла Яковоскэ, ай Яков пашлилас ласа.
23 E aconteceu, à tarde, que tomou Lia, sua filha, e trouxe-a a Jacó que a possuiu.
24 (Лаван инкэ дас ла щякэ э служанка Зэлфа).
24 E Labão deu sua serva Zilpa a Lia, sua filha, por serva.
25 Кана десайлас, дычилас, со кады Лия! Яков пхэндас Лаваноскэ:
25 E aconteceu que pela manhã, viu que era Lia; pelo que disse a Labão: Por que me fizeste isso? Não te tenho servido por Raquel? Por que então me enganaste?
26 О Лаван пхэндас пэ кадо:
26 E disse Labão: Não se faz assim no nosso lugar, que a menor se dê antes da primogênita.
27 Кэр аври кадо абавэско курко кадала щяса; ай котар даса тукэ ви май цына, пала кавэр эфта бэрш бути.
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo serviço que ainda outros sete anos comigo servires.
28 Ай Яков кадэ ви кэрдас, траисардас о абавэско курко ла Лияса. Ай котар Лаван дас лэскэ пэска щя Рахиля.
28 E Jacó fez assim, e cumpriu a semana de Lia; então lhe deu por mulher Raquel sua filha.
29 Лаван дас Рахилякэ служанка Валла.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Яков лас тэ траий ви Рахиляса ай камлас ла май бут, сар Лия. Вов кэрлас бути по Лаван инкэ эфта бэрш.
30 E possuiu também a Raquel, e amou também a Raquel mais do que a Lia e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Кана о Рай Яхва дыкхлас, кэ э Лия най камлы, Вов кэрдас ла кхамна, ай э Рахиль ащелас бищяворэнги.
31 Vendo, pois, o Senhor que Lia era desprezada, abriu a sua madre; porém Raquel era estéril.
32 Лия пэлас кхамны ай кэрдас щявэс. Вой пхэндас: «О Рай Яхва дыкхлас муро кино. Аканак муро ром лэла тэ камэл ман», — ай дас лэскэ анав Рувим.
32 E concebeu Lia, e deu à luz um filho, e chamou-o Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição, por isso agora me amará o meu marido.
33 Вой палэ кхамнилас ай, кана кэрдас щявэс, пхэндас: «О Рай Яхва шундас, кэ мэ чи сым камлы, ай Вов дас ман инкэ ви кадалэ щявэс». Ай вой дас лэс анав Симеон.
33 E concebeu outra vez, e deu à luz um filho, dizendo: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, e deu-me também este. E chamou-o Simeão.
34 Палэ вой кхамнилас ай, кана кэрдас щявэс, пхэндас: «Аканак муро ром авла май пашардо мандэ, кэ дэм лэс тринэ щявэн». Ай дынэ лэс анав Левий.
34 E concebeu outra vez, e deu à luz um filho, dizendo: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Por isso chamou-o Levi.
35 Атунчи вой палэ кхамнилас ай, кана кэрдас щявэс, пхэндас: «Аканак ғирэшоя о Рас Яхвас». Анда кадо вой дас лэс анав Иуда. Котар латэ чи аракхадёнас щявора.
35 E concebeu outra vez e deu à luz um filho, dizendo: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso chamou-o Judá; e cessou de dar à luz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.