Gênesis 29
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs NVT
1 Яков гэлас май дур ай авилас пэ пхув пэ ғайналоски риг.
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 Котэ вов дыкхлас хаинг андэ мал ай паша латэ трин кырдура бакрэ, кэ анда кады хаинг пэнас алатура. Э хаинг сас щерады барэ барэса.
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 Кана са э кырдура кидэнас-пэ, чябаша щювнас о бар пэ риг ай паярнас бакрэн. Котар вон щювнас о бар по тхан.
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Яков пущлас катар э чябаша:
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 Вов пущлас лэндар:
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 Атунчи Яков инкэ пущлас:
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 — О кхам инкэ учесый, — пхэндас Яков. — Инкэ най врама тэ кидэн лэ бакрэнгэ кырдура. Паярэн лэ бакрэн ай традавэн лэн палпалэ пэ мал.
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 — Амэ наштык, — пхэндэ вон палпалэ, — жипон чи кидэна-пэ са кырдура ай чи щёна пэ риг о бар хаингако. Атунчи амэ даса паи лэ бакрэнгэ.
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 Вов инкэ ворбияс лэнца, кана пашылас Рахиль куса дадэскэ бакрэ (вой сас чябашкиня).
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 Кана Яков дыкхлас ла Рахиля, лэскэ наноски Лаваноски щя, вов пашылас, щютас пэ риг о бар ай дас тэ пэн Лаваноскэ бакрэнгэ.
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 Котар Яков чюмидас Рахиля ай зуралэс рутас.
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 Вов пхэндас Рахилякэ, кэ вов сы лако дадэско нямо ай щяво ла Ревекако. Вой нашлас ай панаскодысардас па кадо пэскэ дадэскэ.
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 Фэри со шундас о Лаван, кэ авилас лэска пхако щяво Яков, вов нашлас каринг лэстэ, лас лэс андэ ангаля, чюмидас ай андас андо пэско кхэр. Котэ Яков панаскодысардас лэскэ са.
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 Котар Лаван пхэндас:
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 Лаван пхэндас лэскэ:
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 Кай о Лаван сас дуй щея: май пхури бущёлас Лия, ай май цыны — Рахиль.
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 Кай э Лия сас шукар якха, ай э Рахиль сас статошо ай шукарэ муеса.
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 Яков камлас Рахиля ай пхэндас Лаваноскэ:
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 Лаван пхэндас:
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Атунчи Яков кэрлас бути эфта бэрш тэ лэл Рахиля, ай кады врама мэзысайлас лэскэ, сар набут дес, кэ вов камлас ла.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 Котар Яков пхэндас Лаваноскэ:
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Атунчи Лаван акхардас саворэн, кон траияс пашэ, ай кэрдас пативалы мисаля.
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 Алом, кана кэрдилас пэ ратятэ, вов лас пэска щя Лия ай дас ла Яковоскэ, ай Яков пашлилас ласа.
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 (Лаван инкэ дас ла щякэ э служанка Зэлфа).
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 Кана десайлас, дычилас, со кады Лия! Яков пхэндас Лаваноскэ:
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 О Лаван пхэндас пэ кадо:
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 Кэр аври кадо абавэско курко кадала щяса; ай котар даса тукэ ви май цына, пала кавэр эфта бэрш бути.
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Ай Яков кадэ ви кэрдас, траисардас о абавэско курко ла Лияса. Ай котар Лаван дас лэскэ пэска щя Рахиля.
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 Лаван дас Рахилякэ служанка Валла.
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Яков лас тэ траий ви Рахиляса ай камлас ла май бут, сар Лия. Вов кэрлас бути по Лаван инкэ эфта бэрш.
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 Кана о Рай Яхва дыкхлас, кэ э Лия най камлы, Вов кэрдас ла кхамна, ай э Рахиль ащелас бищяворэнги.
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Лия пэлас кхамны ай кэрдас щявэс. Вой пхэндас: «О Рай Яхва дыкхлас муро кино. Аканак муро ром лэла тэ камэл ман», — ай дас лэскэ анав Рувим.
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 Вой палэ кхамнилас ай, кана кэрдас щявэс, пхэндас: «О Рай Яхва шундас, кэ мэ чи сым камлы, ай Вов дас ман инкэ ви кадалэ щявэс». Ай вой дас лэс анав Симеон.
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 Палэ вой кхамнилас ай, кана кэрдас щявэс, пхэндас: «Аканак муро ром авла май пашардо мандэ, кэ дэм лэс тринэ щявэн». Ай дынэ лэс анав Левий.
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 Атунчи вой палэ кхамнилас ай, кана кэрдас щявэс, пхэндас: «Аканак ғирэшоя о Рас Яхвас». Анда кадо вой дас лэс анав Иуда. Котар латэ чи аракхадёнас щявора.
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.